(Fic Reborn) when I come back to the beginning

ตอนที่ 3 : III Return home

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

part III : Return home

When I come back to the beginning

Loyal Brave True - Christina Aguilera

01:40 ●━━━━─────── 02:50

⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤㅤ↻

War is not freedom

Over my shoulder

I see a clearer view

All for my family

Reason I'm breathing

Everything to lose

สงครามไม่ใช่อิสรภาพ
ข้ามไหล่ของผมไป
ผมเห็นมุมมองที่ชัดเจน
สำหรับครอบครัวของผมทั้งหมด
เหตุผลที่ผมยังหายใจ
ทุกอย่างกำลังสูญเสีย

 

 

 

 

เช้าวันหนึ่ง ที่อากาศแสนจะสดใสชวนให้เด็กน้อยที่นั่งอ่านหนังสือประวัติศาสตร์(?) กับคุณพ่อแทบจะหลับไปด้วยความสบายใจ เพียงแต่..

 

“โซระไปอิตาลีกับพ่อไหมลูก” คุณพ่อที่เคารพรักก็ทำลายบรรยากาศแสนสบายนี้ด้วยสีหน้าจริงจังแบบนั้น เธออายุ 5ขวบเองนะ แม้ภายในจะ65ปีแล้วก็เถอะ

 

???

 

อ่า..ในที่สุดก็ถามสินะค่ะคุณพ่อ

 

“อืม หนูจะไปค่ะ ปะป๊าไปคุยกับมะม๊าให้หนูด้วยนะค่ะ”เธอเอียงคอด้วยความน่ารัก เธอทราบอยู่แล้วล่ะว่าร่างกายนี้ยังเด็กมาก เธอไม่สามารถควบคุมไฟได้ดังใจคิดนัก และในทุกครั้งเธอมักจะป่วยอยู่เสมอด้วย

 

“เอ่อ ลูกไม่คิดจะปฏิเสธปะป๊าหน่อยหรอคะ?”

 

“ที่โซระต้องไปอิตาลี เพราะว่ารักษาอาการป่วยใช่ไหมค่ะ”

 

“ก็ใช่ค่ะ”คุณพ่อพูดด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล

 

“ถ้าเป็นอย่างนั้นหนูยินดีเป็นคนทำมันค่ะ ปะป๊าไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวหนูก็หายกับมาหามะม๊าแล้วก็โฮชิแล้วล่ะค่ะ”เธอตอบด้วยรอยยิ้มที่สดใส อย่างเด็กทั่วไป ถ้าร่างกายเธอโตมากขึ้น คงสามารถรองรับพลังไฟมหาศาลนั่นได้ โดยไม่ต้องเป็นกังวลอะไรแล้ว

 

“นั่นสินะ เด็กดี”

 

 

Special Father's talk

 

ในเช้าวันที่อากาศดีวันหนึ่ง ผมออกมานั่งอ่านหนังสือกับลูกสาวแสนสวยตัวน้อยที่สวนหน้าบ้าน ผมอาจจะรู้สึกไปเองก็ได้ ว่าโซระมีอะไรที่แตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ อย่างโฮชิชอบเล่นของเล่นอย่างเด็กทั่วไป แต่โซระกลับชอบอ่านหนังสือยากๆ ที่เด็กอายุ 5ขวบ ไม่คิดจะแตะต้อง หรืออ่านหนังสือไม่ออกเลยด้วยซ้ำ

 

รวมถึงเธอป่วย และบาดเจ็บหนักบ่อยๆ

 

ช่วงแรกผมคิดว่าอาจเป็นเพราะทั้งสองคนเป็นแฝด อีกคนจึงมีร่างกายไม่แข็งแรง แต่ผมคิดผิด สาเหตุที่ทำให้โซระเจ็บ ป่วยบ่อยๆ มันเป็นเพราะไฟต่างหาก ไฟธาตุนภาที่มีอยู่

 

ตอนที่โซระอายุ 4ขวบ ผมกังวลอย่างมากเนื่องจากเธอป่วยหนักจนเข้าโรงพยาบาลหนึ่งอาทิตย์ ผมขอให้โนโนะส่งคนมารักษาให้เธอปลอดภัย....ทำให้ผมได้รู้...

 

 

1 ปีก่อน

 

โนโนะครับ ลูกสาวของผมเป็นอย่างไร ทำไมจึงเรียกตัวผมมาคุยเป็นการส่วนตัวด้วย”

 

อิเอมิสึ โซระจังไม่ได้ป่วยเป็นอะไรมากหรอกนะ”

 

“ถ้าโซระไม่ได้ป่วย แล้วลูกของผมจะอยู่ห้องICU มาตั้ง3วันได้ยังไง!”

 

“ใจเย็นก่อนอิเอมิสึ ลองดูนี่สิ”

 

“นะ นี่มัน..”

 

“ใช่ จากการที่ให้ตรวจโซระจัง ฉันถึงไดรู้ว่าที่โซระจังป่วยไม่ได้เป็นเพราะร่างกายอ่อนแอโดยปกติ แต่เป็นเพราะโซระจังมีไฟธาตุนภาบริสุทธิ์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายอย่างมหาศาลเลยล่ะ”

 

“เรื่องนี้น่าเชื่อถือมากน้อยเท่าไร”

 

ฉันให้บราวน์นี่ผู้พิทักษ์อรุณเป็นคนรักษาหนูโซระเลยล่ะ”

 

นี่มันแย่แน่ๆ”

 

ใช่ ฉันรู้อิเอมิสึ โซระจังกำลังตกอยู่ในอันตราย แต่ฉันมีขอเสนออยากให้นายตัดสินใจ”

 

ว่ามาเลยครับโนโนะ”

 

นายต้องพาโซระจัง...”

 

 

 

 

 

 

 

“โซระไปอิตาลีกับพ่อไหมลูก”

 

ใช่...ข้อตกลงของโนโนะ คือต้องการให้ผมพาโซระจังไปอิตาลีเพื่อทำการักษาตัว และป้องกันอันตรายจากพวกคนเลว และคนทรยศของแก๊ง

 

เพียงแต่ผมไม่คิดว่าลูกจะตอบรับได้ง่ายขนาดนี้ เหมือนเธอรู้อยู่แล้ว.. ไหนยังคำพูดที่ว่าจะทำมันอีก บรรยากาศมันเหมือน เหมือนกับโนโนะ เป็นบรรยากาศของบอสวองโกเล่ แต่มันกลับอ่อนโยนกว่า

 

แข็งแกร่ง และอ่อนโยน

 

คือสัมผัสที่ผมรู้สึกได้จากโซระ หวังว่า...ลูกของผมจะมีความสุขกับทางของเธอนะ ไม่อยากในร่างเล็กๆนี้ แบกทุกอย่างเอาไว้เพียงคนเดียว

 

 

 

 

 

ประเทศอิตาลี

 

เครื่องลงจอดที่สนามบินนานาชาติ มีรถมารอรับเธอและคุณพ่ออยู่แล้ว น่าจะเป็นรถของวองโกเล่ อ่า โฮชิกับมะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ เธอเป็นฝาแฝดกับโฮชิ ความรู้สึกเราสามารถสื่อถึงกันได้ และตอนนี้เธอรู้สึกกังวล มันคงเป็นความรู้สึกของโฮชิที่ห่วงเธอล่ะมั้ง หวังว่ามะม๊าจะจัดการกับน้องได้นะ

 

 

รถมาถึงแล้ว...พวกเขาพาเธอไปที่คฤหาสน์ขนาดใหญ่หลังงาม อย่างที่คิด มันคือฐานทัพวองโกเล่ เธอต้องจำมันได้ดีอยู่แล้ว ครึ่งชีวิตของเธออาศัยอยู่ที่นี้ พวกเขาคงจะพาเธอไปหารุ่นที่9 สินะ

 

 

“โซระรอปะป๊าอยู่ที่นี้นะค่ะ”คุณพ่อหันมาพูดกับฉัน เพราะมีคนจากที่ปรึกษานอกแก๊งมาเรียกตัวไป ถ้าเธอเดาไม่ผิด ต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเธออย่างแน่นอน

 

“ปะป๊าจะไปไหนค่ะ”เธอถามตามปกติ ว่าพลางกวาดสายตาไปทั่วห้องรับแขกก่อนสบสายตาเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่ง

 

“ปะป๊ามีธุระเรื่องงานค่ะ อยู่กับโอเรกาโนะไปก่อน เขาคือลูกน้องของพ่อเอง ไม่ต้องห่วงนะคะ”คุณพ่อพูดก่อนเร่งสาวเท้าออกไป

 

“ค่ะ”

 

 

“โซระจังสินะคะ พี่ชื่อโอเรกาโนะ เป็นลูกน้องของคุณอิเอมิสึค่ะ”คุณโอเรกาโนะ ในตอนที่เธอเป็นบอส เป็นคนที่มีความสามารถ และน่านับถือมากคนหนึ่ง เธอไม่นึกว่าจะได้เจอกันในเวลานี้

 

“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ พี่โอเรกาโนะ”

 

“อีกสักครู่ พี่จะพาโซระจังไปพบนายท่านของคุณพ่อ ต่อจากนั้นหนูอยากไปเที่ยวที่ไหนหรือเปล่าคะ”หญิงสาวถามด้วยหน้าตายิ้มแย้ม โซระจังน่ารักมาก มากกว่าในรูปที่คุณอิเอมิสึชอบเอามาอวดพวกเธอซะอีก

 

“หนูไม่มีที่อยากไปหรอกค่ะ แต่หนูมีคำถาม”

อะ..เออ ถามอะไรเหรอคะ” สายตานั่นมันอะไรกัน สายตาที่เหมือนล่วงรู้ทุกอย่าง น่ากลัวเกินไปแล้ว!

“พี่โอเรกาโนะคะ ความจริงแล้วงานของคุณพ่อที่เร่งไป คือเรื่องเกี่ยวกับหนูใช่ไหมคะ”

 

ถ้าเธอถาม คุณโอเรกาโนะจะตอบเธอด้วยความจริงหรือเปล่า? เขานำเธอมาคุยกับรุ่นที่9 เรื่องพลังไฟ เขาน่าจะรู้เกี่ยวกับเธอแล้ว เธอเชื่อใจพี่ได้? ไม่สิ...ที่ปรึกษานอกแก๊งไว้ใจได้เสมอ

 

อย่างน้อย...คุณพ่อก็เป็นหัวหน้าล่ะนะ

 

“ถ้าเป็นเรื่องนี้ โซระจังต้องถามคุณพ่อด้วยตัวเองแล้วล่ะนะคะ แต่ว่าระหว่างที่ท่านไม่อยู่ พี่จะเป็นคนปกป้องโซระจังเองค่ะ เชื่อมือพี่ได้เลย”ตอนแรกหญิงสาวพูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่ดีนัก คงลำบากใจที่จะพูดน่าดู ก่อนประโยคต่อมาจะพูดกับเธอด้วยความมั่นใจ ยิ้มแย้ม แววตาแน่วแน่แบบนั่นเธอรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

 

“ค่ะ! ขอบคุณนะคะพี่สาว” เธอยิ้มกว้างตอบ ก่อนจะนั่งคุยทานขนมเล่นที่พี่โอเรกาโนะเป็นคนนำมาให้

 

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

“เอ๊ะ ได้เวลาแล้วค่ะ พี่จะพาไปส่งแล้วรออยู่หน้าห้อง ไม่ต้องห่วงนะคะ” เสียงนาฬิกาของพี่โอเรกาโนะดังขึ้น พร้อมจูงมือของเธฮไปยังประตูหน้าห้องๆหนึ่งที่โซระคุ้นเคยเป็นอย่างดี ห้องของบอสวองโกเล่ ที่หน้าห้องมีชายคนหนึ่งรออยู่แล้ว

 

“ท่านคานาช.. ” พี่โอเรกาโนะย่อตัวทำความเคารพ

 

“จากนี้ผมจะเป็นคนพาเธอไปผมท่านเอง” คุณคานาชพูดพร้อมส่งสายตามามองทางเธอ “เธอรออยู่ตรงนี้แหละโอเรกาโนะ”

 

“โซระจังสินะครับ ผมชื่อว่าคานาชครับ คนสำคัญกำลังรอเธออยู่” แค่อยู่ใกล้ก็รู้สึกถึงพลังไฟบริสุทธิ์เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆด้วย หากเป็นคนอื่นคงไม่รู้สึกถึงแต่คานาชคือหนึ่งในผู้พิทักษ์ของรุ่นที่ 9 ครองธาตุ นั่นเอง

 

“ค่ะ อาคานาช”

 

“หึหึหึ เชิญเลยครับ...หลังประตูบานนั้น” เริ่มแล้วสินะ ชะตากรรมของผม สึนะ ไม่สิ...โซระ ต่างหาก นับจากนี้ต่อไปเราจะเป็นคนของวองโกเล่เต็มตัว จะปกป้องเอง จะทำให้ได้เลยล่ะ รอก่อนนะทุกคน!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#วอคบทดบกน

โรงชา

TBC

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Jiraprapa Saipaisri (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 02:08

    มาต่อเถอะนะคะ
    #4
    0
  2. #2 kristiya2547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 07:49
    รออยู่นะคะ สนุกมากเลยค่ะ
    #2
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #1 PATPAT69 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 21:26
    รอนะ น่าสนใจมากๆ
    #1
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(