(Fic Reborn) when I come back to the beginning

ตอนที่ 2 : II beloved

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

part II : beloved

When I come back to the beginning

Eric Clapton – Tears In Heaven

02:50 ●━━━━━────── 04:35

⇆ㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤㅤ↻

Time can bring you down, time can bend your knees
Time can break your heart, have you begging please, begging please

เวลามันอาจจะทำให้เธอรู้สึกแย่ ทำให้เธอต้องทรุดลง
อาจจะทำให้หัวใจเธอแหลกสลาย ทำให้เธอต้องอ้อนวอนขอ

 

 

“คุณค่ะ มาดูลูกสิ เราได้ลูกแฝดด้วยนะค่ะ”เธอพูดด้วยน้ำเสียงดีใจอย่างที่สุด ที่ลูกของเธอกับสามีสุดที่รักได้ลูกแฝดหญิงแฝดชายหน้าตาน่ารักน่าชัง จากความรักความอบอุ่นของพวกเธอ

 

“ลูกของเราต้องน่ารักอยู่แล้วล่ะ ที่รัก”ชายหนุ่มคนรักพูดอย่างยินดีเช่นเดียวกัน

 

“แล้วคุณจะให้ลูกเราชื่ออะไรเหรอคะ?”เธอถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

 

“อืม..งั้นลูกชายให้เป็นโฮชิคุง ส่วนลูกสาวเอาเป็นโซระดีไหม”

 

“ดวงดาวกับท้องฟ้า เป็นชื่อที่ไพเราะมากค่ะ”แม่ขอให้ลูกทั้งสองช่วยเหลือ อยู่เคียงข้างกันเหมือนดวงดาวที่อยู่คอยส่องสว่างบนท้องฟ้าในยามราตรี แม่รักลูกมากนะจ๊ะ

 

เธอพูดกับลูกซึ่งอยู่บนยอดอกพร้อมหลับตาพักผ่อนลงบนแผ่นอกหนา อันเป็นที่พักพิงหนึ่งเดียวที่แข็งแกร่งและอบอุ่นไปด้วยความรักในค่ำคืนแห่งหน้าหนาว โดยไม่รู้เลยว่าลูกสาวของพวกเขามีอะไรแปลกไป

 

5 ปีต่อมา

“โซระจัง เอาแอปเปิ้ลมาให้แม่หน่อยสิจ๊ะ”

“นี่ค่ะ”เธอตอบมะม๊า พร้อมส่งแอปเปิ้ลไปให้

“ขอบคุณจ๊ะ”มะม๊าส่งยิ้มให้เธอ

 

 

“พี่ฮะ พี่โซระเล่นกะป๋มหน่อย”เสียงเด็กชายตัวเล็กเรียกเธอไว้

“อืม แต่โฮชิต้องทำการบ้านให้เสร็จก่อนนะ”เธอตอบพร้อมยิ้มแบบเด็กๆส่งไปให้

“บู๋วววว ก็ได้ฮะ พี่จั๋ญญาแล้วนะฮะ”เด็กชายของเธอทำปากจู๋ส่งเสียงอย่างแง่งอนก่อนจะวิ่งซนไปทำการบ้านอย่างปากพูด

 

ผ่านมาห้าปีแล้วสินะ...ผม ไม่สิตอนนี้ ฉันคือซาวะดะ โซระค่ะ อาจฟังดูแปลกไปบ้าง แต่หลังจากที่ฉันนอนดูตัวเองจมไปในกองหิมะเหล่านั้น เมื่อลืมตามาอีกที ฉันซาวะดะ สึนะโยชิ กลายมาเป็น ซาวะดะ โซระ แลมีน้องชายฝาแฝดอย่างซาวะดะ โฮชิ เด็กที่น่ารักของเธอ เธอย้อนกลับมายังที่เดิม วันที่ 14 ตุลาคม วันเกิดของเธอ ย้อนเวลามาถึงห้าสิบปี นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

 

เธอ ย้อนเวลากลับมา

เธอ กลายมาเป็นเด็กผู้หญิง

เธอ มีน้องชายฝาแฝด

เธอ มีความทรงจำอยู่ครบถ้วน

และ...เธอ ก็มีพลังไฟอยู่ครบถ้วนเหมือนตอนอายุ 60!!

 

เธอไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่การที่เธอมาเกิดใหม่อีกครั้ง พร้อมพลังที่แข็งแกร่งทำให้ร่างกายเธออ่อนแอ เธอป่วย และบาดเจ็บง่ายกว่าคนปกติ ต่างจากโฮชิที่แข็งแรง และร่าเริงอยู่ตลอดเวลา แต่จะให้คุณปู่อายุ60 อย่างเขา มาทำตัวเป็นเด็กคงไม่ใช่เรื่อง แม้ตัวเธอเองจะพยายามทำตัวให้เหมือนเด็กก็เถอะ

 

อีกอย่างที่เธอกังวล บัตเตอร์ฟลายเอฟเฟค

 

หรือทฤษฏีผีเสื้อขยับปีก ในเมื่อเธอเป็นโซระ แล้วซาวะดะ สึนาโยชิล่ะ? เขาจะยังได้เป็นบอสวองโกเล่อยู่หรือเปล่า? เหตุการณ์มันจะเหมือนเดิม หรือเปลี่ยนอะไรไปกันมากแค่ไหนกันแน่ ยิ่งคิด ยิ่งกังวลก็ยิ่งปวดหัว ไม่มีแรงเลยแหะ ยาของเธออยู่ไหนกันนะ

 

“ว้าย โซระจัง เป็นอะไรไปลูก!”

 

 

 

“ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ เด็กดี”เธอตื่นมาพบมะม๊า จัดของเล่นโฮชิอยู่ข้างๆ

“หนูหลับไปนานแค่ไหนเหรอค่ะมะม๊า”

 

“6 ชั่วโมงจ๊ะ เด็กดี คืนนี้หนูจะนอนหลับไหมเนี่ย”ถึงจะพูดจาให้ร่าเริง แต่ปิดหนูอายุหกสิบไม่ได้หรอกนะคะ มะม๊ายังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

“หนูขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงค่ะ”

 

“จ๊ะ อย่าทำให้แม่เป็นห่วงอีกนะโซระจัง”มะม๊าดึงเธอเขามากอดในอ้อมอก พร้อมตัวสั่นนิดหน่อย เธอไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น ก่อนที่เธอจะยกตำแหน่งให้มาโคโตะ มะม๊าก็เสียชีวิตไปเสียก่อน เธอนอนไม่หลับ โหมงานหนักอยู่หลายวันเลยทีเดียว

 

...แต่เธอกลับมาแล้วนี่น่า....

 

งั้นมันจะเป็นไปได้ไหม ที่เธอจะได้ใช่ชีวิตปกติอีกครั้ง

จะเป็นไปได้ไหมที่ทุกคนจะไม่ต้องเจ็บตัวเพราะเธอ

เมื่อก่อนพวกเขาเจ็บตัวเพื่อเธอ แต่ตอนนี้แหละ...เธอจะเป็นคนปกป้องพวกเขาเอง!!!

จะไม่มีใครแตะต้องสิ่งสำคัญของเธอได้ ไม่ว่าจะเป็นวองโกเล่ก็ตาม

 

สุดท้าย เธอก็ต้องเป็นมาเฟียแน่ๆ เธอรู้ว่าคุณพ่อเริ่มสงสัยในพลังแปลกๆของเธอ ในเมื่อมันเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอเจ็บตัวปล่อยขนาดนี้ เพียงแต่...แค่ไม่ใช่พวกเขา โกคุเดระ ยามาโมโตะ โคลม รุ่นพี่เรียวเฮ คุณฮิบาริ มุคุโร่ด้วย พวกเขาไม่ควรได้รับชะตากรรมแบบเธอหรอก

 

ถ้าโฮชิกลายเป็นบอสรุ่น10 แทนเธอล่ะก็ เธอจะไม่ห้ามหรอก เธอจะคอยปกป้องน้องชายคนนี้เอง ในเมื่อพระผู้เป็นเจ้าส่งเธอมาที่นี้ ก็โปรดอย่าแต่งแต้มสีดำอันมืดมิดใส่เด็กชายผู้บริสุทธิ์เลย เป็นเธอเองที่จะขอเดินสู่ความมืดนั้น...เป็นเธอ

 

อ่า...หวังว่าท้องฟ้าพรุ่งนี้คงจะสดใสกว่าวันนี้นะ

 

พรีโม่ครับ คุณจะให้อภัยผมไหม ผมไม่สามารถไปหาคุณได้อีกแล้ว ในเมื่อคนที่ผมต้องปกป้ออยู่ตรงนี้...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#วอคบทดบกน

โรงชา

TBC

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น