ก็คิมหันต์ชอบแกล้งเรา | KrisLay

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    18 ต.ค. 61


ตอนที่ 3

 

 

อนุบาล 3

 

     ดิฉันฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ เสียงผู้ใหญ่ทั้ง 4 ท่านนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน ร่างเล็กของชิงชิงเดินออกมาจากห้องนั่งเล่นพร้อมตุ๊กตาแกะ

 

     นั่นน้องชิงชิงหรอคะ น่าตาน่ารักน่าชังจังเลย เธอเอ่ยขณะที่คนตัวเล็กเดินดุ่ยๆมาหาคนเป็นมารดา

 

     ชิงชิงทำหน้างงกับคนตรงหน้า ก่อนที่เธอจะหัวเราะ ร่างเล็กลอยขึ้นมานั่งบนตักคนเป็นมารดา

 

     นี่เพื่อนบ้านใหม่ของเรานะจ๊ะชิงชิง สวัสดีเร็ว คนเป็นมารดาเอ่ยให้กับลูกของตนเอง

 

    ชิงชิงรีบทำตามคำพูดของมารดา มือป้อมยกสวัสดีคนตรงหน้า ก่อนจะยิ้มให้

 

     ส..สวัสดี..ฮะ

 

     จ้า น่ารักจริงเชียว ผู้ใหญ่หัวเราะกันเสียงดังดูคึกคัก ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะเอ่ยต่อ

 

     ชิงชิงอยู่อนุบาลสามหรอครับ? ”

 

     ใช่ค่ะ โฮะๆ

 

     ลูกผมก็เหมือนกันครับ

 

     แล้วแกอยู่ไหนล่ะคะ? ”

 

     มัวแต่ไปเห่อสนามหลังบ้านน่ะครับ น่าตีจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

     ร่างเล็กของชิงชิงเดินออกมาจากบ้านหลังโต เขาเดินเอาตุ๊กตาแกะของรักของเขามาด้วย เดินไปที่หลังบ้าน ก่อนจะเห็นร่างของเพื่อนวัยเดียวกันกำลังก่อทรายหลังบ้านเล่นอยู่

 

     ล..เล่นด้วยได้ไหม เสียงเล็กเอ่ยขึ้น ในตอนเด็กๆนั้นเขาเป็นคนพูดติดอ่างมาก ไม่รู้ว่าหายติดอ่างเมื่อไหร่น่ะนะ

 

     คนที่กำลังก่อทรายอยู่หยุดชะงัก ก่อนจะหันมาตามต้นเสียงที่กำลังชะโงกหน้าผ่านรั้วไม้สีขาว

 

     ไม่ เขาตอบเสียงแข็ง

 

     จ..ใจร้ายจังเลย

 

     ว่าไงนะ! ”

 

     ป..เปล่า

 

     เขาไม่ตอบอะไรกลับมา แต่สายตาเพ่งเล็งไปเห็นตุ๊กกาสัตว์สีขาวในมือเล็ก

 

     ถ้าอยากเล่นก็เอาตุ๊กตามาแลกสิ เมื่อเอ่ยจบ ชิงชิงก็ก้มลงไปมองของในมือทันที ก่อนจะปฏิเสธ

 

     ม..ไม่ได้หรอก

 

     งั้นก็ไม่ต้องเล่น เขาเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน ชิงชิงส่งสายตาลังเล ก่อนจะเอ่ยตอบ

 

     ฮึ่ม ก็ได้

 

 

 

 

     มือป้อมเล็กสร้างปราสาทจากทรายด้วยความตั้งใจ สรรหากิ่งไม้ใบไม้แถวนั้นมาปักเป็นธง จนเนื้อตัวนั้นเปื้อนไปหมด

 

     ชื่ออะไร คนที่นั่งข้างๆที่กำลังเอาตุ๊กตาแกะสีขาวบินไปบินมาคล้ายเครื่องบินอยู่เอ่ยถาม

 

     ร..เราชื่อชิงชิง

 

     หมายถึงแกะ เมื่อเอ่ยดังนั้น ชิงชิงก็ถอนหายใจดังฮึ่มทันที

 

     ชื่อชิง

 

     นั่นชื่อเธอไม่ใช่หรอ

 

     ชื่อเราตรงไหน เราชื่อชิงชิง แต่พี่แกะชื่อชิง เมื่อเอ่ยจบ ก็กลับมาสร้างปราสาทด้วยรอยยิ้มสดใส

 

     จะบ้าตาย

 

 

 

 

 

 

     ว้าย! ตายลูก เล่นอะไรกันเนี่ย เลอะเทอะไปหมดเลย! ”

 

     เย็นๆ คุณพ่อและคุณแม่ของคิมหันต์เดินกลับมา ก็พบว่าลูกของพวกเขากำลังสาดดินใส่ชิงชิงอยู่ ทั้งสองหัวเราะสนุกสนาน แต่กลับผู้ใหญ่นั้นตรงข้ามกัน

 

     เลอะเทอะหมดเลยเนี่ยลูก เสียงคนเป็นแม่ดังขึ้น ทำให้ทั้งสองหยุดชะงัก

 

     เกิดอะไรขึ้นหรอคะ มารดาของชิงชิงเดินออกมาบ้าง แต่ก็ต้องตกใจทันทีเมื่อเห็นลูกของตนเปรอะปื้นไปด้วยดินโคลน

 

     ม๊าหาตัวตั้งนาน มาเล่นกับเพื่อนก็บอกกันมั่งนะคะ คนเป็นแม่เอ่ยบอกลูก ทั้งๆที่ในใจอยากจับลูกมาตีสักทีสองทีให้หายดื้อ แต่ก็เท่านั้นแหละ ยังไงก็คงทำไม่ลงเพราะยังเด็ก

 

     รีบไปอาบน้ำเถอะลูก เดี๋ยวเป็นไข้ แม้แต่แม่ของคิมหันต์ก็เอ่ยให้ชิงชิง

 

     คิมหันต์เงียบนิ่ง รู้สึกน้อยใจที่ทำไมทุกคนถึงเป็นห่วงแต่ชิงชิง ก้มลงมองตุ๊กตาแกะของชิงชิงในมือ ก่อนจะ..

 

 

 

 

 

 

 

     เอ๊ะ.. อะไรกลิ้งมาใส่เท้าแม่เนี่ย แม่ของคิมหันต์ก้มลงของที่กำลังกลิ้งมาที่เท้าของตน

 

    ปรากฏคือ หัวตุ๊กตาแกะที่กำลังยิ้ม โดยมีใยนุ่มติดมาด้วย ชิงชิงที่กำลังยิ้มอยู่หุบยิ้มลงเมื่อเห็นอะไรสีขาวๆ ก่อนที่จะค่อยๆมีน้ำสีใสไหลออกมาจากตาคู่สวย

 

 

 

 

      ง..แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!! ”

 

 

 

 

 

 

 

 

ป.3

 

 

     หม่าม๊า มันต้องใช้จริงๆนะฮะ เสียงใสเอ่ยเชิงอ้อนวอต่อคนเป็นแม่ ก็วิชาพละเขาดันต้องเรียนแบตมินตันซะได้

 

     ม๊ายังคิดว่ามันไม่จำเป็นนา ลื้อก็ยืมของอาคิมหันต์สิ..

 

     เมื่อคนเป็นมารดาเอ่ยจบ ก็เดินเข้าห้องทำงานไปทันที คนตัวเล็กหน้าบูดลง ได้แต่บ่นในใจ รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ชอบเพื่อนข้างบ้าน ยังจะให้ไปยืมอีกหรอ

 

     เขาก็ดันลืมไปด้วย ว่าพรุ่งนี้ต้องเรียนวิชาพละ ดันมานึกได้ตอนสองทุ่มครึ่งเนี่ยนะ

 

     ยืมเพื่อนในห้องก็ไม่ได้ คงต้องมีทางเดียว ฮื้อ เหตุเพราะเขานั้นก็ยืมเพื่อนในห้องตั้งแต่เริ่มเรียนแล้ว จนพรุ่งนี้มีสอบ เขาก็ไม่รู้ทำไมตนเองต้องเป็นคนขี้ลืมอะไรได้ขนาดนี้

 

 

 

 

 

 

 

     อ่าวชิงชิง มีอะไรหรอจ๊ะ? ” ชิงชิงสวัสดีคุณน้าข้างบ้านก่อนจะเอ่ยเหตุผลที่ทำให้เขาต้องเดินมาอยู่ที่หน้าบ้านของคุณน้า

 

    เธอยิ้ม ก่อนจะเชิญเข้ามาในบ้าน พลางเอ่ยเรียกลูกชายของตนลงมา

 

     คิมหันต์เดินลงมาด้วยสภาพยุ่งเหยิงเล็กน้อย ก่อนจะส่งสายตาสงสัยไปให้เพื่อนข้างบ้าน

 

     นี่คิมหันต์ ขอยืมไม้แบตหน่อย คำพูดห้วนๆถูกส่งออกไป

 

     ขึ้นมาเอา

 

 

     เมื่อเดินเข้าห้องคิมหันต์มา บอกได้คำเดียวว่ารกโครตต! เศษซากอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด ชิงชิงทำหน้าไม่ค่อยชอบ ก่อนจะเดินมาหยิบไม้แบตของคิมหันต์ตามที่เขาชี้ทางมา

 

     เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเย็นเอามาคืน คิมหันต์พยักหน้า

 

     เมื่อชิงชิงเดินออกมาจากบ้าน เขาก็รู้สึกโล่งแปลกๆ ความโกรธหายไปทันทีไม่รู้ทำไม รู้สึกไม่ได้โกรธเหมือนเดิม แต่ก็ช่างเถอะ

 

     คิมหันต็ดีอยู่นะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

     งั้นหรออออออออ!!!

 

 

     ในวันนั้น ชิงชิงนั้นโดนใช้โดยคิมหันต์ โดยอ้างว่า ก็เราให้นายยืมไม้แบต โถ่เอ๊ย เมื่อวานก็อุตสาห์ชมแล้วนะ มาวันนี้ยิ่งหัวเสียกว่าเดิมอีก ไม่มีอะไรทำหรือไง

 

     เขาก็ต้องมีเวลาของเขา แต่คิมหันต์กลับเรียนเขามาตลอดเวลา ชิงชิงซื้อน้ำให้หน่อยได้มั้ย จะปฏิเสธมันก็จะดูเป็นคนนิสัยไม่ดีไปหน่อย

 

    แต่มันก็แบบ..โอ๊ยยยย

 

      โชคดีเหมือนกันที่วันนี้ยืมไม้แบตคิมหันต์มา เพราะเขาดันทำได้คะแนนท็อปของห้อง แต่มันก็เกินไปไหมมมม ใช้กันอย่างกับเขานั้นเป็นคนใช้

 

     ไม่น่าหลงชมคนแบบนี้เลยจริงๆ!

 

 

 

 

 

 

ม.3

 

   นี่! ช่วยทำรายงานกันหน่อยสิ! ” ชิงชิงเอ่ยเสียงดัง ในขณะที่เขาพิมรายงานแต่คนข้างๆกับนั่งเล่นเกมส์อย่างสบายใจ

 

     ส่งลิงค์ไปให้แล้วไง จะเอาอะไรอีก

 

     งั้นเรากลับล่ะ ชิงชิงเอ่ยเสียงแผ่ว ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 

     คิมหันต์ลุกขึ้น ก่อนจะเอ่ยห้าม แต่ไม่ทัน คนตัวเล็กเดินออกไปแล้ว คิมหันต์ทำหน้านิ่ง เพราะเขานั้นรู้ว่าปกติชิงชิงงอลจะออกสีหน้ามาเลย แต่ครั้งนี้คงโกรธจริงจัง

 

 

 

 

 

      กลุ่ม 4 เอารายงานมาส่ง! ” สิ้นเสียงอาจารย์ ทำเอาคนตัวเล็กหน้าซีด เพราะตั้งแต่วันนั้น เขาก็ไม่ได้แตะรายงานคู่อีกเลย แต่ในเวลาเดียวกัน คิมหันต์เดินออกมาพร้อมรายงานเล่มหนึ่งในมือ

 

     อาจารย์เปิดดูรายงาน ก่อนจะยิ้ม พร้อมกล่าวชม คิมหันต์เดินกลับที่นั่งของตนด้วยสีหน้านิ่งเช่นเดียวกัน

 

 

 

 

 

 

     ชิงชิงนั่งลงที่นั่งของตนเองหลังจากไปรับประทานอาหารเที่ยงมา ก้มลงมองชั้นใต้โต๊เรียนของตัวเอง ก่อนจะเอาสิ่งของนั้นขึ้นมา

 

     มันคือตุ๊กตาแกะของเขาเมื่อยังเด็กๆ จำได้คร่าวๆว่าคิมหันต์ทำหัวขาด แต่ตอนนี้มันกลับสภาพดี หัวติดกับตัว มีด้ายสีขาวๆบ้าง

 

     หยิบโน้ตสีเหลืองออกมา ก่อนจะอ่านข้อความนั้นในใจ

 

     ซ่อมให้แล้ว

 

     ข้อความสั้นๆแต่ทำให้ชิงชิงยิ้มได้ เขายิ้มพลางมองไปที่โต๊ะของคิมหันต์ที่ว่างเปล่า ก่อนจะเก็บตุ๊กตาแกะและโน้ตลงกระเป๋า และมองท้องฟ้าด้วยสีหน้ายิ้ม

 

 

 

 

 

     วันต่อมา

 

 

 

 

     คิมหันต์ขึ้นห้องมาหลังจากทานข้าวเที่ยง แต่ก็เหลือบไปเห็นของข้างโต๊ะเรียนของเขา ก่อนจะหยิบขึ้นมา

 

     ลูกบอล? ” เขาเอ่ยเสียงงงๆ ก่อนจะหยิบโน้ตข้างๆขึ้นมาอ่าน

 

     คือ... ตอนที่เราโกรธคิมหันต์อ่ะ เราไปเจาะบอลนาย ตอนนี้หายโกรธแล้ว เลยซื้อมาคืน.. ไม่โกรธกันน๊า



TALK

รวมวีรกรรมถูกมะ55555

เรือลู่หมินแล่นแรงมาก อรุ่ม

ติดแท็คพูดคุยได้ที่ #ก็คิมหันต์ชอบแกล้งเรา

ชรุ้บๆ

 

 

 


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #19 matrin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:39
    แสบทั้งคู่เลย5555
    #19
    0
  2. #16 zao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:41

    ไม่เคยจะแกล้งกันสุดส้ากกกกที พอเห็นเขาเสียใจก็ง้อกันตลอด ๆ ๆ น่ารักอ่ะ

    #16
    0
  3. #14 aeiya0607 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:53
    ตลก 55555 แสบมากๆ
    #14
    0
  4. #13 เอเรียล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 23:23

    น้องชิงชิงน่ารักจังเลยค่ะ พี่คิมทำไมชอบแกล้งคะ ตอนเด้กน่ารักมากกกกกกกกกกกค่ะ

    #13
    0
  5. #12 dublebae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 23:17
    โอ๊ย น่ารักอ่ะ เเสบกันไปทั้งคู่555555555555555555 รอไรท์อยู่นะคะ!!
    #12
    0
  6. #9 snitchgolden (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 18:03
    โอ้ยลูกกกก555555 แสบกันทั้งคู่เลย
    #9
    0