เมทผมเป็นผู้หญิง!! (Nielong)

ตอนที่ 9 : หรือจะให้ขอเป็นแฟนเลย{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,787
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    23 เม.ย. 61








"มึงเอาจริงดิ"จุมพลหันมาถามเพื่อนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนด้านหลังตนหลังจากอาจารย์เดินออกจากห้องไปเพราะถึงเวลาพักเที่ยง

"เออ กูเคยพูดเล่นหรือไง"ร่างสูงที่กำลังเก็บสมุดปากกายัดไว้ใต้โต๊ะพยักหน้าตอบเพื่อนที่ถามคำถามเดิมมาตั้งแต่เช้า


โว้ะ! เรื่องแบบนี้ใครเขาจะพูดเล่นกัน


"ประจำอ่ะมึงอ่ะ ตอแหล"จิณณ์ที่นั่งอยู่ข้างดิฐวัฒน์พูดขึ้นก่อนจะต้องผงะตัวหนีเมื่อฝ่ามือหนาสะบัดมาจะตบหัว

"ปากดีจริงๆไอ้จิณณ์ มาให้กูตบปากเดี๋ยวนี้"

"เรื่องไรล่ะ กูไม่โง่นะครับ"

"ดิฐ...มึงจริงจัง?"ลงกาถามขึ้นเพื่อหยุดเพื่อนที่กำลังจะตีกัน

"เออ กูชอบมันและจะจีบ"คนถูกถามเอ่ยตอบอย่างชัดเจนด้วยประโยคที่ตนเองก็พูดมาตั้งแต่เช้าแล้ว


มันจะคลางแคลงใจอะไรกันนักหนาวะ พูดจะเป็นร้อยรอบอยู่แล้ว


ชอบก็คือชอบดิ ชอบเล่นๆจะอยากได้เป็นแฟนทำไม


ใครเขาชอบคนอื่นแบบเล่นๆกันบ้างวะถามจริง


"ไหนมึงไม่ชอบผู้ชาย?"พชรดนัยเอ่ยถามมาจากโต๊ะอีกฝั่งที่อยู่ไม่ไกลกัน

"ก็เอมมัน.."

"ไม่ใช่ผู้ชาย ไอ้สัดมึงบ้าปะ"จุมพลพูดแทรกด้วยประโยคที่รู้ว่าเพื่อนจะพูด ก่อนที่จะด่าต่อด้วยความหงุดหงิด


ไอ้บ้านี่มันจริงๆเลย! จนป่านนี้ยังคิดว่ารูมเมทเป็นผู้หญิงอีก อยู่ด้วยกันทุกวันจนผ่านมาหลายเดือนแล้วยังไม่มองว่าเอมเป็นผู้ชายอีกหรอ


เมื่อก่อนว่ามันทำเขาหงุดหงิดวันละสิบรอบแล้ว แต่เดี๋ยวนี้มันทำเขาหงุดหงิดไปวันละยี่สิบรอบแล้ว!


ไอ้ตัวดี!


"บ้าห่าไร"

"มึงบ้าอ่ะดิฐ เอมแม่งผู้ชาย แล้วการที่มึงทำแบบนี้กูบอกตรงๆว่าวันหนึ่งเอมจะต้องเสียใจเพราะมึง"

"ทำไมต้องเสียใจเพราะกู กูชอบมัน จีบมัน จะขอมันเป็นแฟน ทำไมมันต้องเสียใจ"

"เพราะมึงไม่ได้มองความจริงว่ามันเป็นอะไรไง"ลงกาเอ่ยพร้อมมองหน้าเพื่อนนิ่ง

"มึงดื้ออ่ะดิฐ"จุมพลจากที่หงุดหงิดก็เริ่มอ่อนอกอ่อนใจ


เข้าใจอยู่ว่าดิฐวัฒน์เป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเองสูง อะไรที่คิดว่าใช่แล้วก็ฝังใจไปแบบนั้นตลอด หัวรั้นที่หนึ่ง ไม่คิดจะฟังใครเลย


ดื้อ! น่าเบิ๊ดกะโหลกสักที


"กูไปดีกว่า"ดิฐวัฒน์ตัดบทพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"ถือว่าเตือนแล้วนะ เกิดอะไรขึ้นก็รับผิดชอบการกระทำของตัวเองด้วย"ลงกาว่าทิ้งท้ายก่อนจะลุกขึ้นบ้าง

"เออน่า...ไอ้พลับมึงจะไปหาเวปะ"ร่างสูงหันมาถามเพื่อนหน้านิ่งอีกคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้

"ไป"

"กูไปด้วย"











ตึกเรียนสายวิทย์ในช่วงพักกลางวันคลาคล่ำไปด้วยเหล่านักเรียนที่เดินออกมาจากตึกมีเพียงคนห้าคนเท่านั้นที่เดินสวนกับคนอื่นๆเข้าไปด้านใน


ขาแกร่งหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้อง 8 ของนักเรียนเกรด 12 ดิฐวัฒน์ชะโงกหน้าเข้าไปในห้องเพื่อมองหาคนที่ตนมาหา


เสียงซุบซิบดังขึ้นทันทีที่นักเรียนภายในห้องเห็นกลุ่มลูกชายเจ้าของโรงเรียนมาที่ห้องเรียนของตน อริญย์ เวทิศ และจรัสกรที่กำลังเก็บข้าวของเตรียมตัวไปกินข้าวกลางวันหันไปมองหน้าประตูเมื่อได้ยินเพื่อนซุบซิบกันดังขึ้นเรื่อยๆ


"เอม!"ดิฐวัฒน์ตะโกนเรียกพร้อมโบกมือให้เมื่อเห็นว่ารูมเมทตัวบางหันมามอง ใบหน้าตี๋แย้มยิ้มกว้างจนตาหยิบหยีเพียงเพราะคนตัวบางในห้องส่งยิ้มหวานมาให้

"มาทำอะไรหรอ"อริญยช์เดินออกมาหารูมเมทที่ยืนรออยู่หน้าห้องพร้อมกับเอ่ยถามก่อนจะหันไปยิ้มทักทายกับเพื่อนของรูมเมทที่ยืนอยู่ด้านหลัง

"ไปกินข้าวกัน"

"หืม?"

"ก็มารับไปกินข้าวไง"

"มารับทำไม?"อริญชย์ไม่เข้าใจ ปกติเขาก็ไปกินข้าวกับเพื่อนอยู่แล้วไม่หลงสักหน่อย อยู่ดีๆรูมเมทมารับเขาทำไมกัน

"กูอยากมารับ จะได้ไปกินข้าวพร้อมกัน"

"จีบเอมหรอดิฐ"จรัสกรที่เดินตามมาเอ่ยแซวขำๆไม่จริงจังมากนัก

"อือ จีบมันอยู่"แต่ดิฐวัฒน์กลับตอบกลับอย่างหน้ามึนจนคนถามหน้าเหวอ

"ฮิ้วววววว"เสียงเชียร์จากเพื่อนในห้องที่คอยสังเกตการณ์อยู่ดังขึ้นทันทีที่จบคำของร่างสูง ดิฐวัฒน์ยกมือขึ้นเกาหลังคอด้วยความเขิน แต่อีกคนที่ถูกพูดถึงกลับทำตาโตอย่างตกใจก่อนจะหน้าแดงเรื่อขึ้นมาเมื่อประมวลผลได้ว่าคนตรงหน้าจะสื่ออะไร

"มึงแม่ง..."มือหนายกขึ้นมาหยิกแก้มเนียนเบาๆอย่างมันเขี้ยว


ทำหน้าตกใจก็น่ารัก


หน้าแดงก็น่ารัก


ขยันน่ารักจริงโว้ยยย


"อ..อะไรเล่า"อริญชย์ทำปากมุบมิบใส่ไม่กล้าสบตา


อยู่ๆมาพูดอะไรแบบนั้นเขาก็ไปไม่เป็นน่ะสิ ใจเต้นแรงจนเหนื่อยไปหมดแล้ว


"ปะ ไปกินข้าวกัน"ดิฐวัฒน์พยักหน้าแล้วเดินนำออกมา อริญชย์เงยหน้ามองเพื่อนของตนและกลุ่มเพื่อนของรูมเมทที่อมยิ้มส่งมาให้อยู่ก็รีบก้าวตามดิฐวัฒน์ไปด้วยความเขินอาย


คนเยอะแยะ ได้ยินหมดแล้วแน่ๆ ดิฐเล่นอะไรเนี่ย


"ดิฐพูดอะไร...แกล้งเราหรอ"ขาเรียวก้าวยาวๆตามอีกคนมาจนทัน เมื่อเดินขึ้นมาเคียงได้อริญชย์ก็เอ่ยถามพร้อมตวัดดวงตากลมที่ออกแววงอแงไปให้แม้แก้มเนียนจะยังแซมไปด้วยสีแดงอ่อน

"ใครจะไปแกล้งอะไรมึง"

"ก็ดิฐพูดแบบ...."

"กูไม่ได้แกล้ง...ชอบมึงเนี่ย"ดิฐวัฒน์พูดแทรกก่อนที่อีกคนจะพูดจบ ไขข้อข้องใจให้ร่างบางข้างๆที่ดูจะไม่เชื่อง่ายๆ

"....บ..บ้า"

"บ้าห่าไร ทำไมวันนี้มีแต่คนว่ากูบ้าวะ"

"...."

"กูใจเต้นแรงกับมึงมาตลอดอ่ะ มึงว่ากูชอบเล่นๆปะล่ะ"

"....."ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเมื่อได้ฟังคำพูดของอีกคน


ไม่ใช่ว่าอริญชย์ไม่สังเกตอาการของรูมเมท เขาสังเกตมาตลอดว่าเวลาดิฐวัฒน์อยู่ใกล้เขามักจะมีอาการประหม่าทุกที แต่อาการแบบนั้นเขาก็เป็น และเวลาที่ร่างสูงมองมามันยิ่งทำให้อริญชย์รู้สึกแปลกๆ


สายตาของดิฐวัฒน์มันพยายามจะสื่อความหมายอะไรบางอย่างมาตลอด


อะไรบางอย่างที่อริญชย์ไม่กล้าคิดเพราะกลัวมันจะเป็นการเข้าข้างตัวเอง


แต่วันนี้ดิฐวัฒน์กลับมาบอกสิ่งที่เขาพยายามที่จะไม่คิดมาตลอด


"ใจกูเต้นแรงเวลาอยู่กับมึงจริงๆนะ...กูไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร"มือเรียวถูกฝ่ามืออุ่นของอีกคนกอบกุมขึ้นมาวางบนอกแกร่งให้สัมผัสอัตราการเต้นของหัวใจที่กำลังสั่นระรัวอยู่ใต้อุ้งมือ

"...."อริญชย์ยิ่งหน้าร้อนวูบวาบแดงเรื่อเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสผ่านฝ่ามือ ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงแข่งกับอีกคนไปแล้ว

"กูชอบมึง..."

"..ด..ดิฐ"

"จะจีบ"

"...."

"ฮ่าๆ หน้าเหวองั้นคือไรวะ ตกใจมากหรอ"ดิฐวัฒน์หัวเราะร่าเมื่อเห็นอีกคนตกใจอ้าปากค้างกับคำพูดตรงๆของตน ก่อนจะยกมืออีกข้างขึ้นวางแปะลงบนผมสีดำขลับแล้วโยกไปมาเบาๆ

"ตกใจสิ...อยู่ดีๆจะมาจีบ"

"หรือจะให้ขอเป็นแฟนเลย? ได้นะ"คิ้วเข้มยักขึ้นกวนๆแต่ประโยคนั้นเขาไม่ได้พูดเล่น


เสียเวลากับความสับสนมานานมากแล้ว ตอนนี้รู้ใจตัวเองแล้วเขาก็จะทำมันอย่างไม่รอช้า จะจีบอย่างจริงจังและให้เอมมาเป็นแฟนให้เร็วที่สุด


"บ..บ้า!"

"อะแฮ่มๆ! วันนี้จะถึงโรงอาหารปะคร้าบ"เสียงกระแอมจากด้านหลังทำเอาดิฐวัฒน์และอริญชย์สะดุ้งตกใจ มือหนาเผลอปล่อยมือเรียวที่กุมไว้บนอกออก

"ไอ้จิณณ์ ไอ้สัดกูตกใจ"ร่างสูงด่าทันทีเมื่อหันไปเห็นเพื่อนจอมกวนยืนทำหน้าล้อเลียนอยู่

"แหม ไอ้คนขวัญอ่อน"จุมพลเบะปากใส่หมั่นไส้เพื่อน

"เดี๋ยวจะโดนตีนกูพวกมึงอ่ะ"คนถูกแนะแหนชี้นิ้วคาดโทษไว้

"กลัวๆๆๆๆ"แต่เพื่อนร่างอวบกลับไม่ได้แสดงท่าทีอย่างที่พูดว่ากลัวสักนิด พอดิฐวัฒน์จะตรงมาเอาเรื่องจุมพลก็แวบไปหลบหลังลงกา

"ไปกินข้าวกันเถอะ อยู่ตรงนี้นานมดจะกัดเอา"เวทิศเอ่ยปรามศึกระหว่างเพื่อนที่ตอนนี้ตนเริ่มชิน เพราะตั้งแต่เขามาสนิทกับกลุ่มของแฟนมาขึ้นในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมานี้เลยเห็นดิฐวัฒน์ จิณณ์ และจุมพลกวนกันบ่อยๆ


ตอนแรกคิดว่าทะเลาะกันด้วยซ้ำ ที่ไหนได้เล่นกันเป็นปกติ


"เว!"อริญชย์ประท้วงขึ้นเมื่อได้ยินคำแซวจากปลายประโยคของเพื่อน


แค่ดิฐวัฒน์คนเดียวเขาก็เขินจะแย่แล้ว นี่เพื่อนยังแซวอีก แก้มร้อนจนจะระเบิดอยู่แล้วเนี่ย











"ทำอะไรยังไม่นอนอีก"


ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาก่อนที่เสียงทุ้มของร่างสูงจะดังขึ้นเมื่อเข้ามาเห็นว่ารูมเมทตัวบางยังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือแม้ตอนนี้จะเป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้วก็ตาม


"อ่านหนังสือน่ะ ดิฐไปไหนมาหรอ"อริญชย์ปิดหนังสือลงเมื่อรูมเมทเดินเข้ามาในห้อง


ที่จริงเขาไม่ได้ตั้งใจจะอ่านหนังสือหรอกแต่เพราะอยากรอรูมเมทที่วันนี้กลับห้องดึกจึงเอาหนังสือมาเปิดอ่านฆ่าเวลาด้วยความที่ไม่รู้จะทำอะไร


"เล่นเกมส์ห้องไอ้ลงกาเนี่ย กูไม่รู้ว่ามึงจะรอ คิดว่านอนไปแล้ว"กระเป๋านักเรียนถูกวางลงบนโต๊ะเขียนหนังสืออีกตัวก่อนที่ดิฐวัฒน์จะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักเรียนออกทีละเม็ด


วันนี้เขากลับห้องดึกเพราะมัวแต่ดวลเกมส์กับจุมพลจนเพลิน นี่ออกมาเพราะถูกลงกาไล่หรอกไม่งั้นโต้รุ่งแน่ๆ


"เราห่วงดิฐนี่นา ไม่ยอมกลับห้อง"คนตัวบางในชุดนอนสีเข้มเบะปากบ่นงุบงิบ

"อ้าว กูไม่รู้ว่ามึงจะรอ ลืมบอก"เสื้อนักเรียนตัวบางถูกโยนลงตะกร้าผ้าก่อนที่มือหนาจะคว้าผ้าเช็ดตัวขึ้นมาเตรียมเข้าไปอาบน้ำ

"งั้นเรานอนแล้วนะ"ที่จริงอริญชย์ง่วงมากๆแล้วแต่ที่ยังไม่นอนเพราะห่วงอีกคนอย่างที่พูดไป แต่ตอนนี้รูมเมทกลับมาแล้วก็ถึงเวลาให้เขาได้นอนสักที

"โห ตาจะปิดแล้ว"ดิฐวัฒน์เอ่ยยิ้มๆเอ็นดูรูมเมทที่ลืมตาแทบไม่ขึ้นแต่ก็ยังคงนั่งรอเขากลับห้อง ร่างสูงที่เปลือยท่อนบนมีเพียงกางเกงนักเรียนที่สวมอยู่เดินเข้ามาหารูมเมทที่กำลังจะปีนเตียงขึ้นไปนอนชั้นสองก่อนที่จะกดปลายจมูกลงบนแก้มนิ่มไม่ให้อีกคนตั้งตัว


ฟอด!


"ฝันดีครับ"

"ดิฐ!"


บอกฝันดีจบร่างสูงก็วิ่งหนีคนง่วงนอนเข้าห้องน้ำทันทีเพราะกลัวจะโดนฟาดเอา


ตั้งแต่บอกจะจีบดิฐวัฒน์ก็รุกหนักมาตลอด รู้แหละว่าถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้มันไม่ดีแต่เขาอดใจไว้ไม่ไหวแล้วนี่นา ก็อริญชย์น่ารักขนาดนั้นเขาทำแค่หอมแก้มทุกคืนก็ถือว่าเก่งมากๆแล้ว


ร่างสูงจัดการธุระส่วนตัวเพียงไม่นานก็เสร็จ ขาแกร่งก้าวออกมาจากห้องน้ำ ตาเรียวตี่ก็เหลือบมองคนบนเตียงชั้นบนไปด้วย


นิ่งสนิท


คงจะหลับไปแล้ว


"...."นิ้วชี้ยาวจิ้มเข้าที่แก้มนิ่มอย่างมันเขี้ยว ดิฐวัฒน์มายืนอยู่ข้างเตียงตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่ได้อยากจะกวนให้รูมเมทตื่น แต่ก็อยากมามองก่อนนอน

"อื้อ ดิฐเราจะนอน"คนที่ถูกจิ้มแก้มงึมงำใส่จนดิฐวัฒน์หลุดหัวเราะเอ่ยขอโทษไปเบาๆแล้วผละออกมาแต่งตัวเตรียมเข้านอน

"ดิฐ"เสียงแผ่วเบาดังขึ้นท่ามกลางความมืดในห้องหลังจากดิฐวัฒน์ปิดไฟแล้วเข้ามาซุกตัวอยู่ในผ้าห่มที่เตียงชั้นล่างของตน

"หืม?"

"ฝันดีนะ"จบคำอีกคนก็เงียบไปเพราะคงจะหลับไปแล้ว ดิฐวัฒน์อมยิ้มน้อยๆก่อนจะพยักหน้ารับในความมืด ขยับกายเข้ากอดหมอนข้างไว้พลางปิดเปลือกตาลงเพื่อเข้าสู่ห้วงนิทราไป


ทุกวันนี้พวกเขาต้องบอกฝันดีกันก่อนนอนทุกคืน จนกลายเป็นความเคยชินที่หากวันไหนไม่ได้บอกจะพาลทำให้นอนไม่หลับไปเลย


เพียงแค่คำฝันดีสั้นๆจากคนที่ชอบมันทำให้นอนหลับสบายและฝันดีได้จริงๆนะ












"วันนี้กูจะขอเอมเป็นแฟน"

"...."


จบคำของดิฐวัฒน์ความเงียบก็เข้าครอบคลุมบรรยากาศโดยรอบ จุมพลและจิณณ์มองหน้ากัน พชรดนัยกับลงกาเองก็นั่งกระพริบตาปริบกับความปุบปับของเพื่อน


"ไวไปเปล่ามึง แน่ใจแล้วใช่ปะ"จิณณ์เอ่ยถาม


ถึงเขาจะชิปเพื่อนกับรูมเมทมันแต่ถ้ากัปตันมันล่มเรือตอนกำลังแล่นในน่านน้ำล่ะก็เขาก็ไม่ยอมหรอกนะ


คนมันลงเรือมาแล้ว!เรือต้องไม่ล่ม!


"นั่นดิ กูไม่ค่อยอยากเชื่อน้ำหน้ามึงเลย"จุมพลขมวดคิ้วมุ่นมองหน้าเพื่อนตัวดี

"กูจริงจังจริงๆนะเว้ย กูจีบเอมมันมาเป็นเดือนกูก็รู้ว่ามันก็รู้สึกดีกับกูอ่ะ"

"...."ไม่มีใครเถียงเพราะทุกคนดูออกว่าอริญชย์เองก็ชอบดิฐวัฒน์เช่นกัน

"ในเมื่อชอบกันกูก็อยากเป็นแฟนมันอ่ะ"

"แน่ใจว่ามึงจะไม่เสียใจทีหลังกับเรื่องนี้"ลงกาถามย้ำ

"เออ ไม่มีเรื่องอะไรที่กูต้องเสียใจ"

"มึงว่าไอ้ดิฐมันโง่หรือโง่วะ"จิณณ์ขยับมากระซิบคุยกับจุมพล

"มันไม่ได้โง่ มันโคตรโง่ ถ้ามันล่มเรือกูนะเตรียมมานอนใต้ตีนกูได้เลย"จุมพลกระซิบกลับ

"อิเชี่ย!มึงโหดจังวะ"

"เอมแม่งก็เพื่อนกู กูเอ็นดูมันมากนะเว้ย"

"เออ กูก็เหมือนมึง"

"พวกมึงซุบซิบไรกัน"ดิฐวัฒน์ตวัดตาเรียวของตนมองเพื่อนสองคนที่ซุบซิบกันไม่หยุด

"ป๊าว~"สองเสียงผสานกันพร้อมกับทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้

"แล้วจะทำยังไง"พชรดนัยเอ่ยถามถึงวิธีขออริญชย์เป็นแฟนของดิฐวัฒน์

"นั่นดิ แนะนำหน่อย"ร่างสูงยืดหลังตรงเตรียมพร้อมฟังคำแนะนำจากเพื่อน


เขาไม่เคยขอใครเป็นแฟนเพราะไม่เคยมีแฟนมาก่อนจึงไม่รู้ว่าเวลาขอใครสักคนเป็นแฟนจะต้องทำยังไงบ้าง


อย่างน้อยในกลุ่มก็มีแฟนกันตั้งสองคนอย่างน้อยมันต้องได้อะไรบ้างดิวะ


"วิธีกูๆๆๆ"จิณณ์ยกมือเตรียมแนะนำเป็นคนแรก

"ว่ามา"

"ฝากจดหมายรักให้เพื่อนเอาไปให้"

"เก่าไป เอาใหม่"

"เอ้า!"

"พลับมึงอ่ะ แนะนำกูหน่อย"ดิฐวัฒน์เลิกสนใจจิณณ์หันไปหาพชรดนัยอีกครั้ง


สมัยนี้ใครเขายังส่งจดหมายกันอยู่ล่ะ ถ้าจะไปขอเป็นแฟนผ่านจดหมายเดินไปขอต่อหน้าไม่ดีกว่าหรอ ตอบกลับได้ทันทีไม่ต้องรอจดหมายส่งกลับ


ที่ถามนี่คือขอวิธีที่มันน่าประทับใจเว้ย!!


"...."พชรดนัยไม่ตอบทำเพียงแค่ยักไหล่น้อยๆด้วยรอยยิ้มบางๆ

"มึงอย่างกดิ"

"โอ้ย!จะยากอะไรมึงก็แค่ซื้อดอกไม้มาคุกเข่าขอเป็นแฟน ถ้ามันธรรมดาไปมึงก็ตีลังกาขอเอา"จุมพลว่าขึ้นประชดประชัน

"เออว่ะ"แต่ดิฐวัฒน์กลับพึมพำเออออตาม

"ที่จริงไม่ต้องพิเศษอะไรมากหรอก คนที่ชอบมาขอเป็นแฟนอ่ะ เป็นใครก็ดีใจ"ลงกาเสนอต่อก่อนที่เพื่อนจะทำอะไรพิเรนทร์ๆให้น่าปวดหัวอีก

"หรอวะ"

"ที่จริงกูก็ไม่ได้ทำอะไรพิเศษนะ...แค่ขอเป็นแฟนปกติต่อหน้านี่แหละ"พชรดนัยพูดถึงประสบการณ์ของตนที่ขอเวทิศเป็นแฟนให้เพื่อนฟัง

"โอเค งั้นกูต้องซื้อดอกไม้ใช่ปะ"

"โห่ยดิฐ มึงไม่ทำให้เว่อร์วังไปเลยวะจะมีแฟนทั้งที"จิณณ์โอดครวญ

"อ่ะ มึงเสนอมา"

"เอางี้ไหมกูเคยอ่านมา...แบบให้รุ่นน้องแปลตัวอักษรในสนามบอกรักไรงี้"

"อย่าเยอะ...ดิฐมึงซื้อดอกไม้มาก็พอแล้ว"ลงกาห้ามทัพไว้ก่อนเมื่อจิณณ์เสนออะไรที่มันยากที่จะเป็นไปได้


ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้เลยซะทีเดียว แค่สั่งรุ่นน้องมาน่ะเขาทำให้ได้แต่อย่าให้มันยิ่งใหญ่อะไรขนาดนั้นเลย ความสัมพันธ์ของเพื่อนเขากับรูมเมทมันยังมีอะไรบางอย่างที่ไม่ชัดเจน ยิ่งคนรู้เยอะ เกิดวันหนึ่งมันจบไม่ดีขึ้นมาคนที่จะตกเป็นเป้านินทาก็คือเพื่อนของเขาเอง


ในเมื่อห้ามไม่ได้ตอนนี้ก็ทำได้แค่ควบคุมให้มันไม่เลวร้ายเกินไปก็พอ


"เค กูโทรแป๊ป"ดิฐวัฒน์หยิบมือถือออกมากดโทรไปที่ห้างของผู้เป็นบิดาเพื่อสั่งดอกไม้ให้เอามาส่งที่โรงเรียน

"แล้วมึงจะขอตอนไหน"จุมพลถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว

"เย็นนี้ดิ กูคิดอยู่ว่าไปขอที่ห้องเรียนมันเลยดีไหม แต่คนเยอะว่ะกูเขิน"มือหนายกขึ้นมาเกาจมูกโด่งของตนเบาๆประกอบคำพูด


ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาจะขออริญชย์เป็นแฟนหรอกนะแต่คนเยอะก็เสียงแซวเยอะเขาก็เขินเป็นนะ


ดิฐวัฒน์ไม่ได้หน้าด้านนะครับ!


"งั้นมึงก็รอกลับไปขอที่ห้อง"ลงกาแนะแนวทาง

"ได้ไง!งั้นกูก็ไม่รู้เรื่องด้วยดิ"จิณณ์ว่าขึ้นทันทีด้วยใบหน้าเหลอหลาจนถูกจุมพลฟาดไปทีนึงเพราะตกใจที่อยู่ๆก็โพล่งขึ้นมาไม่บอกไม่กล่าว

"จิณณ์ไม่เสือก"คนหน้านิ่งประจำกลุ่มเอ่ยบอกเบาๆเน้นๆจนจิณณ์หันมายกนิ้วกลางให้

"อยู่กันสองคนกูจะเกร็งอ่ะดิ พวกมึงอยู่ด้วยนี่แหละ...ปิดโรงยิมสักยิมได้ป่าววะ"ร่างสูงหันไปถามลูกชายเจ้าของโรงเรียนที่ลงกาเองก็ถอนหายใจออกมาแล้วล้วงมือถือมากดโทรออกเพื่อทำสิ่งที่เพื่อนต้องการ


ดิฐวัฒน์ก็อยากให้มันเป็นส่วนตัวแบบขอเป็นแฟนกันสองคนไม่ต้องมีคนอื่นเหมือนกันนะ แต่อย่างว่าแหละ เขาไม่เคยขอใครเป็นแฟน อยู่คนเดียวอย่างนั้นต้องเกร็งมากแน่ๆ เอาเพื่อนไว้ใกล้ๆให้อุ่นใจดีกว่า


"ยิมสี่ได้"ลงกาวางมือถือลงบนโต๊ะเงยหน้ามองเพื่อนที่กำลังมองมาอย่างคาดหวัง

"เย่ะ!"







100%




ชอบกันก็ต้องเป็นแฟนกันซี่ เนาะๆๆๆ
มาทดลองมีแท็กกันดีกว่าาา
#เมทผมเป็นผู้หญิง
 มาเล่นกันๆๆๆ

หายไปนานมาแล้วจ่ะ
ช่วงนี้จะมาๆหายๆนิดนึงเพราะอยู่ในมรสุมของการปั่นงาน

พี่ดิฐเรารุกหนักแล้วน้า แต่ความบ้าบอยังคงเดิม
ไทม์ไลน์จะเดินค่อนข้างเร็วเพราะกลัวมันจะยืดเกินไป
และกว่าจะจบมันจะหลายตอนเกิน5555
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันน้าาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

378 ความคิดเห็น

  1. #370 TiamoI3amx2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:10

    ดิฐเห็นแววดราม่ารำไรไงไม่รู้ เลิกคิดว่าเอมเป็นผู้หญิงที แงง

    #370
    0
  2. #151 Melanieee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 06:27
    ดิฐต้องใจเย็นก่อน กลัวน้องเอมเสียใจอะ คือดิฐเธอควรมองโลกความเป็นจริงว่าน้องเอมไม่ใช่ผู้หญิงอะะะ ไปกอดน้องเอมก่อนนะ
    #151
    0
  3. #109 TiamoI3amx2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    แล้วถ้าเกิดรู้ว่าจริงๆเป็นผู้ชายขึ้นมา จะยังยอมรับไหมอ่ะว่าชอบ
    #109
    0
  4. #96 pang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:25

    ถ้าดิฐรู้ว่าน้องเป็นผู้ชายแล้วจะยังไง

    จะมาม่าใช่ไหม ไม่เอาน้าาาาา

    สงสารเอม

    #96
    0
  5. #94 OSW's (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 12:42
    พ พี่เค้ารู้รึยังคะว่าลูกหนูเป็นผู้ชาย..
    #94
    0
  6. #93 ᄒᄈ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 00:08
    ถ้ามางอแงทีหลังตอนรู้ว่าเอมไม่ใช่ผู้หญิงแล้วทิ้งเอม ทำให้เอมเสียใจจะตีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และจะให้น้องเอมโกรธๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ง้อยากๆๆๆๆ ตอยดู
    #93
    0
  7. #92 dlmn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 21:43
    ดิฐนี่เก็ทรึยังว่าเอมเป็นผชเนี่ย เห้อออ
    #92
    0
  8. #91 jexhngx (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:18
    ก่อนอื่นเลยดิฐเข้าใจยังว่าเอมเป็นผู้ชาย!!!!! ถ้าขอเป็นแฟนแล้วคบกันมาผิดหวังหรือทำเอมเสียใจนะ โดนแน่ นี่ทีมคุณแม่น้องเอม
    #91
    0
  9. #90 🌙1995_GDM🌙 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 09:54
    ดิฐมันเร็วไปป่ะแก แกรีบหรอ ถ้าเอมไม่ได้เป็นแบบที่แกคิดคนเจ็บหนักไม่ใช่แกนะเว้ย เอมเจ็บสุดนะเว้ย ถ้าเอมเสียใจเราจะแท็กทีมกับจุมพลกระโดดถีบขาคู่ใส่แกเลยดิฐ /// ขอบคุณนะ
    #90
    0
  10. #89 someonetodosth (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 00:48
    ดิฐมันไหวป่ะว้า 5555
    #89
    0
  11. #88 Mintlee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 00:02
    ดิฐได้โปรดตั้งสติ แล้วถ้ารู้ว่าเอมไม่ใช่อย่างที่คิดแล้วทำเอมเสียใจนะ นี่จะเเท๊กทีมกับจุมพล ลงกาไปตบเรียกสติ
    #88
    0
  12. #87 P-pin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 18:58
    ใครก็ได้ พูดกับดิฐอีกรอบทีว่าเอมไม่ใช่ผช ฮืออออ กัวว
    #87
    0
  13. #86 N'sis (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 16:00
    คิดถึงงงง รอน้าา
    #86
    0
  14. #85 papaloyp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 23:30
    ดิฐเอ๊ยยยยยยทำไมหัวรั้นยังเง๊ แกอยู่ด้วยกันจริงๆจะดูไม่ออกอีกร๊ออออออ คือกลัวเอมเสียใจ ; ^ ;
    #85
    0
  15. #84 Mumi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 10:28

    ถ้ารู้ว่าน้องไม่ใช่ผช.แกจะทำยังไงต่อไปอ่ะดิฐ ยังไงไม่รู้แต่ห้ามทำลูกฉันเสียใจนะ เข้าใจมั้ย

    #84
    0
  16. #83 dlmn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 07:56
    ไม่เคยเหนื่อยใจกับพระเอกขนาดนี้มาก่อนนน555555 คติประจำใจดิฐนี่อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อป่ะนิ่
    #83
    0
  17. #82 OSW's (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 01:09
    ชั้นเหนื่อยจาพูดแร้วว่าน้องเปงปู้จาย 55555555555 ฮือ นายดิฐ ถามไปเลยเซะ! ถามน้องงงง เนี่ย จีบน้องแล้วถ้ารู้ว่าน้องเป็นผู้ชายแร้วทำน้องเสียใจแม่จะโกด!
    #82
    0
  18. #81 ChutiwanPankram (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:49
    เขิงงงง ฟหกดเาด่ดนกานด
    #81
    0
  19. #80 someonetodosth (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:19
    💙💙💙💙💙💙
    #80
    0
  20. #79 ManassanMeekham (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:16
    ฮือออ เขินนนนนน
    #79
    0
  21. #78 ManassanMeekham (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:16
    ฮือออ เขินนนนนน
    #78
    0
  22. #77 KritchayaDonsing (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 23:43
    ดิฐหัวดื้อมากเลยอ่าา
    #77
    0