เมทผมเป็นผู้หญิง!! (Nielong)

ตอนที่ 4 : เมทกูเป็นผู้หญิงจริงๆนะเว้ย{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    10 ก.พ. 61





***มีคำหยาบเพื่ออรรถรสนะจ๊ะ***









ดิฐวัฒน์จ้องจอสี่เหลี่ยมของแล็ปทอปที่วางเทินอยู่บนหน้าท้องนิ่ง


ร่างสูงนอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงชั้นล่างของตนพร้อมกับเปิดแล็ปทอปหาหนังดูในวันหยุดที่แสนจะว่างแบบนี้


ไม่รู้จะดูอะไรแล้วบังเอิญเปิดเฟสบุ๊คไปเจอเฟรนด์แชร์ซี่รี่ส์เกาหลีผ่านหน้าฟีดมามีทั้งซีรี่ส์เก่าซีรี่ส์ใหม่ที่เคลมนักเคลมหนาว่าสนุกจนเลิกดูไม่ได้ ด้วยความที่ไม่มีอะไรทำและไม่มีอะไรดูดิฐวัฒน์จึงตัดสินใจกดเข้าไปดูรายชื่อซีรี่ส์พวกนั้นพร้อมอ่านเรื่องย่อที่พอจะน่าสนใจ


ตาเรียวหยุดกึกอยู่ที่ซีรี่ส์เรื่องหนึ่งหลังจากอ่านเรื่องย่อเสร็จ นิ้วยาวคลิ๊กเมาส์ไปที่ลิ้งค์ที่นำไปสู่ช่องดูซีรี่ส์ทันทีอย่างไม่ลังเล


To the Beautiful you


เรื่องราวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ปลอมตัวเข้าไปในโรงเรียนกีฬาชาย...


"เอาวะ"ดิฐวัฒน์พึมพำเบาๆแล้วกดเล่นทันทีก่อนที่สมาธิของเขาจะจมเข้าไปกับเนื้อหาของซีรี่ส์ที่ดูตอนแล้วตอนเล่าจนไม่ได้รับรู้เลยว่ามีร่างบางของรูมเมทที่ออกไปทำการบ้านห้องเพื่อนตั้งแต่เช้ามายืนชะโงกมองอย่างสนใจ

"ดูอะไรอยู่หรอ"อริญชย์เอ่ยถามเสียงไม่ดังนักจึงทำให้คนที่เสียบหูฟังใส่หูทั้งสองข้างไม่ได้ยิน

"...."


เมื่อเห็นว่ารูมเมทไม่ได้ยินอริญชย์จึงเตรียมผละตัวออกไม่รบกวนต่อแต่นั่นกลับเป็นจังหวะเดียวกับที่ดิฐวัฒน์หันมาพอดี


"เห้ย!!"ร่างสูงสะดุ้งลุกพรวดขึ้นนั่งจนแล็ปทอปกลิ้งลงไปอยู่ที่หน้าตัก หูฟังทั้งสองข้างหลุดออกจากแรงสะดุ้ง ใบหน้าตี๋เหวอเล็กน้อยเพราะตกใจที่หันมาเจอรูมเมทอยู่ใกล้ๆ


มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ


"ตกใจหมด"อริญชย์เองก็ตกใจตามอีกคนไปด้วย

"ก็มึงมาไม่ให้สุ้มให้เสียงแถมยังมายืนจนแทบสิงกูอีกเนี่ยใครจะไม่ตกใจวะ"

"เราเรียกดิฐแล้วต่างหาก"

"กูไม่ได้ยินนี่หว่า"มือหนาหยิบแล็ปทอปขึ้นมาตั้งดีๆหลังจากที่มันหงายท้องลงไป

"ดิฐดูอะไรอยู่หรอ"อริญชย์ถามอย่างสนใจ อยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้รูมเมทร่างสูงตั้งใจดูจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างขนาดนั้น

"ดูไปเรื่อยอ่ะ เห็นคนแนะนำมาเลยลองดู"ดิฐวัฒน์ล้มตัวลงนอนอีกครั้งพร้อมกับยกแล็ปทอปมาวางไว้ที่เดิมเตรียมดูต่อ

"อ่อ โอเค ดิฐดูเถอะเราแค่เข้ามาเอาสมุดเคมีเดี๋ยวก็จะไปแล้ว"


อริญชย์อมยิ้ม เขาแอบเห็นนะว่าอีกคนกำลังดูซีรี่ส์เกาหลีอยู่ซึ่งมันขัดกับลุคของดิฐวัฒน์เอามากๆเลย ไม่คิดว่าดิฐวัฒน์จะดูอะไรแบบนี้ด้วย


"อืม"ดิฐวัฒน์พยักหน้า มือหนาหยิบหูฟังมาใส่หูแล้วกดเล่นหนังเพื่อดูต่อ


แต่ครั้งนี้สมาธิของดิฐวัฒน์ไม่ได้อยู่ที่หนังตรงหน้าอีกแล้วเพราะกำลังคิดอะไรบางอย่าง


ผู้หญิงจะสามารถปลอมตัวเข้ามาอยู่ในโรงเรียนชายได้จริงๆหรอ?


ใบหน้าตี๋หันไปมองแผ่นหลังบางของรูมเมทที่กำลังก้มๆเงยๆหาสมุดที่เจ้าตัวว่าอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือ


ในหัวคิดอะไรสับสนไปหมด แต่มันก็มีโอกาสเป็นไปได้นะที่อีกคนจะไม่ใช่ผู้ชาย ตัวบาง เอวก็บางที่แขนเขาข้างเดียวก็กอดรอบแล้ว ผิวขาวใสจนคิดว่าเคยโดนแดดบ้างหรือเปล่า หน้าหวานไม่ต่างจากผู้หญิง นิสัยก็เรียบร้อยจนคนอย่างเขาเข้าขั้นทรามแล้ว ไหนจะชื่อที่ไม่เหมือนผู้ชายนั่นอีก...แล้วเขาก็ไม่เคยใจเต้นแรงกับผู้ชายด้วยกันแต่กับเอมแล้วนั้น....แน่ๆ ใช่แน่ๆ


เอมเป็นผู้หญิง!!!


"ดิฐมองเราทำไมหรอ"เสียงนุ่มเอ่ยถามให้ดิฐวัฒน์หลุดออกจากความคิดของตน

"เปล่า"เจ้าตัวเอ่ยปฏิเสธแล้วหันไปสนใจแล็ปทอปต่อ


อริญชย์มองคนที่นอนอยู่อย่างสงสัย ก็ดิฐวัฒน์เล่นจ้องเขานิ่งไม่พูดไม่จาจะไม่ให้เขาสงสัยได้ยังไง


เป็นคนแปลกๆจริงๆนั่นแหละรูมเมทเขาน่ะ









"มึงเมทกูเป็นผู้หญิงจริงๆนะ"เป็นครั้งที่สิบของวันที่ดิฐวัฒน์พูดประโยคนี้ออกมา และเพื่อนๆในกลุ่มก็ทำหน้าเอือมใส่อย่างรำคาญ

"จริงๆนะมึง"

"ไอ้ดิฐ นี่มันโรงเรียนชายล้วน!"จิณณ์สวนขึ้นอย่างรำคาญใจเพราะดิฐวัฒน์เอาแต่ย้ำแบบนี้ให้พวกเขาเชื่อ


ใครมันจะไปเชื่อวะ!


"เออ มึงดูหนังมากไปหรอดิฐ"จุมพลเสริมเพราะเพื่อนเล่าให้ฟังว่าก่อนจะคิดแบบนี้คือดูหนังมาก่อน


แล้วมันก็อินหนังเกินจนพาลคิดว่ารูมเมทมันเป็นผู้หญิงไปแล้ว!


"เห้ย นี่ไม่เกี่ยวกับหนังแล้ว มึงคิดดูดิ ผู้ชายไรชื่ออริญชย์อ่ะ ขนาดแฟนไอ้พลับยังชื่อแมนกว่าเลย"ดิฐวัฒน์เถียงกลับ เขารู้ชื่อแฟนของเพื่อนเพราะเคยเห็นแวบๆที่หน้าปกรายงานกลุ่มของรูมเมท

"พลับแฟนมึงชื่อไร"จุมพลหันไปถามเพื่อนที่นั่งเงียบอยู่ไม่ไกล

"เวทิศ"

"น่ะ!เห็นไหม เอมเป็นผู้หญิงเว้ยถ้าไม่เชื่อมึงดูตัว รวมกันสองคนถึงได้เท่ากูมั้งนั่น เอวก็นิดเดียว หน้าก็โคตรหวาน"

"มึง ผู้ชายแบบนั้นเยอะแยะ หน้าหวานตัวเล็กอ่ะเห็นได้ทั่วไปเว่ย มึงดูแฟนไอ้พลับตัวจึ๋งเดียวเผลอๆตัวเล็กกว่าเมทมึงอีก"จิณณ์พยายามอธิบายให้เพื่อนเข้าใจ


มันใช่เรื่องที่ต้องมาอธิบายให้มันฟังเปล่าวะ โคตรไร้สาระ


"เอมโคตรเรียบร้อย เรียบร้อยเกินกว่าจะเป็นผู้ชายอ่ะ คำพูดคำจาก็นุ่มนิ่มไปหมด"

"มึงอย่าเอาความแข็งกระด้างของตัวมึงเองเป็นบรรทัดฐานไอ้ดิฐ"จุมพลเหนื่อยจะพูด

"แต่ตอนอยู่ห้องกูไม่เคยเห็นเอมมันถอดเสื้อเลยนะเว้ย"ดิฐวัฒน์ยังไม่ยอมแพ้


เป็นเรื่องจริงเพราะหลังจากที่ดิฐวัฒน์แน่ใจว่ารูมเมทเป็นผู้หญิงเขาก็จับสังเกตอีกคนมาโดยตลอดตอนที่อยู่ห้องด้วยกันเป็นเวลาร่วมสองอาทิตย์แล้ว อริญชย์ไม่เคยถอดเสื้อในห้องเลยสักครั้งเดียว เปลี่ยนเสื้อผ้าก็เข้าไปในห้องน้ำตลอด ซึ่งผู้ชายปกติใครเขาอายกันล่ะ นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเดินไปเดินมายังได้ แต่อริญชย์ไม่เคยทำ


แล้วจะไม่ให้เขาคิดได้ยังไง


"ใครเขาจะหน้าด้านแบบมึง"จิณณ์ผลักหัวเพื่อนอย่างหมั่นไส้


เรื่องพิเรนทร์ๆนี่คิดเก่งซะจริงๆ เพ้อเจ้อไม่มีใครเกิน


"ไม่ใช่เว้ย! พวกมึงก็เคยถอดปะ จุมอยู่ห้องมึงถอดปะหรือเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ"

"ก็เคย แต่ส่วนใหญ่ก็เปลี่ยนในห้องน้ำ กูก็เขินเป็นไอ้สัด!"

"ไอ้จิณณ์กูไม่ถามเพราะแม่งแทบจะแก้ผ้าเดินในห้อง งั้นมึงล่ะพลับเคยถอดเสื้อในห้องปะ"

"เคย"

"น่ะ เห็นปะ ผู้ชายด้วยกันไม่เห็นต้องอายแต่เอมไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำตลอด มันจะอายอะไรนอกจากสิ่งที่มีมันไม่เหมือนกันอ่ะ"

"กูปวดหัวเลย"จุมพลกุมขมับ

"ไร้สาระ"พชรดนัยหยิบหูฟังมาใส่หูเพราะรำคาญเพื่อน


โดนหนังไซโคมาจนเพี้ยนไปแล้ว คิดอะไรเป็นตุเป็นตะ


"เมทกูเป็นผู้หญิงจริงๆนะเว้ย!"

"ไอ้ดิฐมึงตั้งสติ"จิณณ์ประคองหน้าเพื่อนไว้ด้วยสองมือพยายามเรียกให้เพื่อนมีสติ

"พวกมึงไม่เชื่อกูอ่ะ!"

"ถ้าเป็นผู้หญิงจะเข้าโรงเรียนนี้ได้ไง"ลงกาที่นั่งฟังเงียบๆอยู่นานเอ่ยขึ้น

"ก็ปลอมตัวไง แค่ตัดผม รัดนม มันจะยากไรวะ"

"กูหมายถึงโรงเรียนก็มีการตรวจสอบปะวะ ถ้าเป็นผู้หญิงคิดว่าพ่อกูจะรับเข้ามาหรอ"

"...."

"เงียบซะทีไอ้ห่า เลิกคิดอะไรแปลกๆได้แล้ว"จุมพลขว้างฝาปากกาใส่

"มึง...มันเป็นผู้หญิงเว้ย"

"อ่ะ ยังไม่จบ"

"กูชอบผู้หญิงมาตลอดพวกมึงก็รู้ใช่ปะ และกูไม่เคยใจเต้นแรงกับผู้ชายมาก่อนเลยในชีวิต..."

"...."

"แต่กูเป็นกับเอม..."

"...."

"มันจะไม่ใช่ผู้หญิงได้ไงวะ"








ความเงียบเข้าปกคลุมหลังจากดิฐวัฒน์พูดจบ จุมพลเบิกตาโตหวานของตนออกกว้าง จิณณ์อ้าปากหวอจนเห็นเขี้ยวอยู่รำไร ลงกาหันมามองหน้าเพื่อนนิ่งที่พอดูออกว่าตกใจเช่นกันและพชรดนัยที่ถึงกับดึงหูฟังออก


มันน่าตกใจใช่ไหมล่ะ เขาบอกแล้วว่าเอมน่ะไม่ธรรมดา


"ย..ยังไงนะ...มึงใจเต้นแรงกับเมทมึง?"จิณณ์ถามเป็นคนแรกหลังจากหายตกใจ


จะไม่ให้ตกใจได้ไงที่ผ่านมาเพื่อนเขาคนนี้ไม่เคยใจเต้นแรงกับใครเลย มันไม่เคยมีแฟนเพราะไม่มีใครตรงใจแล้วนี่ยังไง มีคนทำให้ใจเต้นแรงได้แถมยังเป็นผู้ชายแบบที่อีกฝ่ายปฏิเสธที่จะชอบมาตลอด


ที่บอกว่ารูมเมทเป็นผู้หญิงนี่ไม่ใช่เพราะหลอกตัวเองอยู่หรอกนะ


"เออ"

"คือ...มึงชอบ?"จุมพลตั้งคำถามให้แคบลง

"ไม่รู้...กูใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้ๆ"ดิฐวัฒน์ก็ไม่รู้ว่าตนชอบรูมเมทหรือเปล่า

"มึงชอบ"พชรดนัยเอ่ยบอกให้เพื่อนรู้

"และเอม...ไม่ใช่ผู้หญิง"ลงกาเสริมต่อ

"เอมเป็นผู้หญิงเว้ย ไม่งั้นกูจะไปใจเต้นแรงกับมันทำไมกูไม่ชอบผู้ชายพวกมึงก็รู้"

"มึงหลอกตัวเองอยู่เปล่าวะ แบบพยายามห้ามไม่ให้ตัวเองคิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชายไรแบบนี้"จิณณ์พูดสิ่งที่ตนคิดออกมา

"หลอกพ่องดิ กูไม่ได้หลอก"ร่างสูงแย้งว่านั่นคือสิ่งที่ตนคิดจริงๆ

"เคยถามตรงๆแล้วหรือไงว่าเป็นผู้หญิง"ลงกาเอ่ยถามนิ่งๆ

"จะไปเคยได้ไงวะ กูถามเอมก็รู้ดิว่ากูรู้ความลับเขาอ่ะ"

"เออ เรื่องมึงเหอะ พอๆเรื่องนี้ มึงว่าเป็นผู้หญิงก็ผู้หญิงวะ กูขี้เกียจเถียงแล้ว"จุมพลเอ่ยตัดรำคาญ เรื่องนี้ถ้ายังเถียงกันต่ออีกสามวันก็ไม่จบ


ดิฐมันเป็นคนหัวดื้อลองได้เชื่ออะไรแล้วก็ยึดสิ่งที่ตัวเองเชื่อเป็นหลักนั่นแหละใครพูดอะไรไปมันก็ไม่ฟังหรอก


แต่ยังไงเขาก็ฟันธงเลยว่ารูมเมทของเพื่อนไม่ได้เป็นผู้หญิงอย่างที่มันว่าหรอก ผู้หญิงจะเข้ามาในโรงเรียนนี้ได้ยังไง นี่มันชายล้วนนะ แล้วโรงเรียนเข้มงวดขนาดนี้มันต้องถูกตรวจสอบอย่างละเอียดอยู่แล้ว ถึงจะรวยแค่ไหนมีเงินให้มากเท่าไหร่แต่พ่อของลงกาก็ไม่รับเข้ามาหรอก และจุมพลคิดว่าเพื่อนอีกสามคนน่าจะคิดเหมือนกันกับตน


คงต้องรอให้ได้ดิฐวัฒน์พิสูจน์ความจริงเองกับตัวนั่นแหละ


"พวกมึงไม่เชื่อกูเดี๋ยวกูจะพิสูจน์ให้เห็นเอง"

"เอออออ รีบๆพิสูจน์ล่ะสัด"จิณณ์ผลักหัวเพื่อนอย่างหมั่นไส้


มั่นหน้าจริงๆเลยมันน่ะ ดูยังไงให้รูมเมทเป็นผู้หญิงวะ


"พวกมึงคอยดู"







มือเรียวจับลูกบิดประตูหมุนเบาๆแล้วผลักออกก่อนที่ร่างบางจะผงะถอยหลังด้วยความตกใจเมื่อเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วเจอรูมเมทยืนจ้องมาทางนี้อยู่


มายืนทำอะไรตรงนี้ใจหายใจคว่ำหมด


"ทำไมกลับเย็นอ่ะ"ดิฐวัฒน์เอ่ยถามก่อนจะเดินไปนั่งที่เตียงชั้นล่างของตน

"เราไปดูแจมซ้อมดนตรีมา"กระเป๋าเป้ถูกปลดวางลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ อริญชย์เลื่อนเก้าอี้ออกแล้วทิ้งตัวลงนั่ง

"อ่อ คิดว่าไปเล่นกีฬามา"เป็นเรื่องปกติที่หลังเลิกเรียนนักเรียนโรงเรียนนี้จะไปเล่นกีฬาก่อนกลับหอซึ่งเขาและเพื่อนก็ไปเล่นกีฬาด้วยกันบ่อยๆ

"หื่อ~เราเล่นกีฬาไม่เก่งน่ะ เหนื่อยง่ายด้วย"อริญชย์ตอบด้วยรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์

"ก็นะ ตัวมึงแค่นั้นเอง"ดิฐวัฒน์พึมพำเบาๆกับตัวเอง

"หืม?ดิฐว่าไงนะ"อริญชย์ทวนถามเพราะได้ยินไม่ชัด

"เปล่า แล้วมึงเล่นกีฬาไรได้บ้าง"

"เราหรอ? อืมมมม ตอนเด็กๆพ่อเคยส่งไปเรียนยูโดกับพี่ชายอ่าแต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้เล่นแล้ว ดิฐถามทำไมหรอ"

"ว่าจะชวนไปว่ายน้ำ"


ถ้าเป็นผู้ชายก็ต้องไม่ใส่เสื้อเวลาว่ายน้ำใช่ไหมล่ะ และถ้าวันไปว่ายน้ำเอมใส่เสื้อเท่านี้เขาก็พิสูจน์ให้เพื่อนเห็นได้แล้วว่าอีกคนไม่ใช่ผู้ชาย


"หืม?ชวนเราหรอ?"นิ้วเรียวชี้เข้าหาตัวเองเป็นคำถาม

"เออดิ พูดกะมึงอยู่กูชวนโต๊ะเขียนหนังสือมั้ง"

"งุ่ย...เราไม่รู้นี่"ริมฝีปากบางเชิดขึ้นเล็กน้อยขณะพูดและนั่นก็ทำให้ดิฐวัฒน์ใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง


อะไรนักหนาวะ! น่ารักเรี่ยราดเกินไปแล้ว


"แล้วยังไงไปเปล่า"

"เราว่ายน้ำไม่เป็นอ่า แต่ไปนั่งรอดิฐได้นะๆๆ"

"...."แผนพังลงตรงหน้าเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าว่ายน้ำไม่เป็น


โว้ะ! ไปนั่งเฉยๆจะไปรู้ได้ไงเล่าว่าเป็นผู้หญิงอ่ะ


"เดี๋ยวสอน"

"หืม?"

"บอกว่าเดี๋ยวสอนไง"ไม่ได้ๆ ตั้งใจไว้แล้วก็ต้องทำให้ได้สิ

"แต่เรา...กลัวน้ำ"อริญชย์เอ่ยออกมาเบาๆ เพราะตอนเด็กๆเคยจมน้ำมาก่อนอริญชย์จึงกลัวการลงน้ำมาก

"กูไม่ปล่อยให้มึงจมหรอก"คำพูดตรงๆแบบขวานผ่าซากแต่ทำเอาใจอริญชย์อุ่นวาบขึ้นมา

"อื้ม...เราขอ...คิดดูก่อนนะ"ถ้าถามว่าอยากว่ายน้ำได้ไหมอริญชย์ตอบเลยว่าอยาก แต่ความกลัวภายในใจนั้นมีมากกว่าความกล้าที่จะลอง

"อืม ถ้าอยากให้สอนก็บอก"ดิฐวัฒน์ลืมแผนการไปชั่วขณะไม่ตื้อต่อ เห็นหน้าของอีกคนและแววตาที่เผลอหลุดออกมาทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายคงมีความทรงจำกับน้ำไม่ดีเท่าไหร่นัก


ถ้ามันทำให้อีกคนรู้สึกไม่ดีดิฐวัฒน์ก็จะไม่ทำ


"ดิฐ...ดิฐ"

"หะ..ห้ะ?"

"เหม่ออีกแล้วทำไมเหม่อบ่อยจังเลย"ใบหน้าหวานเอียงเล็กน้อยด้วยความสงสัยที่คนมองเห็นภาพลูกแมวขี้อ้อนซ้อนทับขึ้นมาจนต้องส่ายหน้าเพื่อสลัดภาพนั้นทิ้ง


เพ้อเจ้อใหญ่แล้วเห็นคนเป็นแมวเนี่ย


"เปล่า มึง...สอนการบ้านเลขกูหน่อย"อยากคุยด้วยแต่ไม่รู้จะคุยอะไรดิฐวัฒน์จึงเอ่ยปากขอให้รูมเมทตัวบางสอนการบ้านที่ปกติไม่เคยคิดจะทำเองเพรารอไปลอกเพื่อนตอนเช้าตลอด

"หืม? คณิตศาสตร์หรอ มาสิเดี๋ยวเราสอน"ยิ้มบอกอย่างใจดี


ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียงเดินไปลากเก้าอี้ของตนมาไว้ข้างๆอีกคนก่อนจะหันไปหยิบสมุดการบ้านมาเปิด


อริญชย์เอ่ยสอนนักเรียนเฉพาะกิจช้าๆเพื่อให้อีกคนเข้าใจ ด้วยความที่โต๊ะเขียนหนังสือก็ไม่ได้ใหญ่มากนักจึงทำให้ไหล่แกร่งแนบชิดกับไหล่เล็กของอีกคนเบาๆ เสียงนุ่มหูที่คอยเอื้อนเอ่ยออกมาทำให้ดิฐวัฒน์ฟังอย่างตั้งใจ มือหนาจับปากกาเขียนตามที่อีกคนคอยบอก ถ้าตรงไหนยากเกินไปจนทำไม่ได้อริญชย์ก็จะอธิบายซ้ำใหม่ให้อีกคนฟังอย่างใจเย็น


ที่จริงบางข้อมันก็ไม่ได้ยากหรอก แต่ที่ดิฐวัฒน์ทำไม่ได้น่ะเพราะตอนอีกคนสอนเขาเอาแต่มองใบหน้าด้านข้างของอริญชย์นี่สิ มองแก้มเนียนที่ขยับไปตามแรงพูด มองปากงุยๆที่ยื่นออกมาอย่างน่าหยิก มองตากลมใสหลังแพขนตางอนยาวที่มุ่งมั่นตั้งใจ


"ดิฐฟังเราอยู่หรือเปล่า"ใบหน้าที่ถูกมองอยู่หันมาหาเมื่อคนข้างๆเงียบไป ดิฐวัฒน์กรอกตาหนีอย่างรวดเร็วเพราะกลัวอีกคนรู้ว่าเขาแอบมองอยู่

"อีกรอบดิ๊ เมื่อกี้กูหลุด"มือหนาจับปากกาขึ้นมาใหม่อีกครั้งเป็นการบอกว่าจะตั้งใจแล้วนะ


เป็นอีกครั้งที่อริญชย์เริ่มต้นอธิบายใหม่ ดิฐวัฒน์เขียนตามที่อีกคนบอกจนเหลือแค่สองข้อสุดท้ายแต่ตอนนี้ร่างสูงกำลังสัปหงกด้วยความเหนื่อยล้าเพราะการบ้านคณิตศาสตร์เกือบยี่สิบข้อ


เขาใช้พลังงานมหาศาลไปกับมันจนตอนนี้จะฝืนทำต่อไม่ไหวแล้ว


ศีรษะกลมภายใต้กลุ่มผมหนาที่เอนไปมาค่อยๆเอียงเข้าหาไหล่เล็กข้างๆก่อนที่มันจะสัมผัสกันให้ดิฐวัฒน์ใช้ไหล่ของอริญชย์ต่างหมอน


"ดิฐ..."อริญชย์หยุดสิ่งที่กำลังพูดหันมามองคนข้างๆที่ซบกับบ่าของตนเอ่ยเรียกเบาๆแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ


ตากลมใสมองสำรวจใบหน้าอีกคนที่อยู่เสียใกล้ ตาเรียวตี่นั้นหลับลงสนิท ลมหายใจที่ออกมาทางจมูกโด่งนั้นก็สม่ำเสมอจนได้ยินเสียงฟี้เบาๆ


อะไรกัน เขาสอนอยู่แล้วมาหลับหนีแบบนี้ได้ยังไง


นิ้วชี้เรียวจิ้มลงบนปลายจมูกโด่งเบาๆอย่างมันเขี้ยว ริมฝีปากบางอมยิ้มกับความน่ารักของรูมเมท


อริญชย์เลิกสนใจคนขี้เซาหันมาหยิบสมุดคณิตศาสตร์ของอีกคนมาทำการบ้านให้จนเสร็จโดยที่มีเจ้าของการบ้านหลับพิงไหล่อยู่แบบนั้น


อย่าหลับนานนะ ไม่งั้นไหล่เขาจะต้องชาเพราะความเมื่อยแน่ๆ






100%





จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีหลักฐานที่บ่งบอกได้ว่าน้องเอมเป็นผู้หญิง
น่าสงสารเขานะคะ55555
แม้ความจริงจะยังไม่ชัดเจนแต่ความรู้สึกพี่ดิฐนี่ชัดเจนมากแล้วนะคะว่าชอบน้องเอม(แบบไม่รู้ตัว)
หวั่นไหวซะขนาดนั้นนนนน

บอกแล้วพระเอกบ้า55555
พาลทำเพื่อนปวดหัวไปหมด
อินซีรี่ส์ไปหน่อย55555
ใครยังไม่เคยดูเรื่อง to the beautiful you
แล้วอยากรู้ว่าเรื่องราวที่ทำเอาพี่ดิฐอินขนาดนี้เป็นยังไง
สามารถไปหาดูกันได้น้าาาา
ทั้งนี้เราไม่ได้ค่าโฆษณาแต่อย่างใด55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

378 ความคิดเห็น

  1. #367 บุหงารำไป (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:28
    ตอนนี้น่ารักมากอ่ะ รักกุ๊กกิ๊กวัยมัธยมมาก
    #367
    0
  2. #316 Galaxy7122 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 08:41
    น่ารักมากๆๆเลยเรื่องนี้
    #316
    0
  3. #288 nakwun_nn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:22

    สาบซีรี่ย์หรอเราน่ะ 55555555555

    #288
    0
  4. #171 aomkunsr47 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 05:43

    ดิฐเมิงงง

    #171
    0
  5. #144 Melanieee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 07:32
    ดิฐควรไปทำความเข้าใจกับตัวเองก่อน55555555 อินซีรีย์เกินไปมั้ยยย
    #144
    0
  6. #57 ᄒᄈ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 19:16
    ตอนดิฐเถียงว่าเอมเป็นผญนี่อยากกรอกตาทำหน้าเหนื่อยแบบเพื่อนๆเลย 55555
    #57
    0
  7. #53 eiairn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 22:49
    อย่างงี้ต้องพิสูจน์แล้ววว55555
    #53
    0
  8. #49 IrisMaple (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 08:23
    แงววงว ขอโทษที่อ่านไปสามตอนแล้วเพิ่งมาเมนท์นะคะแต่ชอบความน่ารักกรุ๊งกริ๊งแบบซีรีย์วัยรุ่นของเรื่องนี้มากเลยค่ะ เหมือนดูซีรีย์อยู่จริงๆอ่ะ ขำความพยายามหลอกตัวเองของดิษฐ์มากเลยค่ะ โอยยยยย เล่นเอาเพื่อนๆเอือมไปตามๆกันเลย ลุ้นเลยค่ะว่าหลังจากนี้ดิษฐ์จะพิสูจน์ความเชื่อของตัวเองยังไงบ้าง 55555
    #49
    0
  9. #45 parkyorying (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:25
    ดิฐจะมาหลับแบบนี้ไม่ได้นะ55555
    #45
    0
  10. #30 Riley_got7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:28
    พี่ดิฐตั้งสตินะคะ55555
    #30
    0
  11. #24 Andjune (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:14
    ขี้มโนเว่อเลยน้องดิษ วางกาวลงก่อนนะลูก
    #24
    0
  12. #22 Juji_Han (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:59
    น้องเอมน่ารักขนาดนี้พี่ดิฐไม่หวั่นไหวสิแปลก พี่ดิฐฐฐฐฐน้องเอมเป็นปู้จายน้าาา
    #22
    0
  13. #21 dlmn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:55
    สายซีรี่มากอ่ะดิฐ55555
    #21
    0
  14. #20 นี่น้องเองน้องไง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:26
    เง้ออออ น่ารักมากเลย ฮื่ออออออ
    #20
    0
  15. #19 khimmee56 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:38
    คือแบบดิฐแกมันขี้มโน!!!!!บ้าบอมาก ดูหนังจนเอามาคิดเป็นตุเป็นตะ เหนื่อยใจแทนเพื่อนๆ รีบพิสูจน์เน้ออออ
    #19
    0
  16. #18 Kyrname (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:03
    ชอบมากเลยค่ะะะะะ เราชอบto the beautiful you อยู่เเล้วด้วย เลยอินมากเลยยย เเต่พระเอกจ๊ะ น้องเอมเป็นชายเน้อออ น่ารักกกกก ❤
    #18
    0
  17. #17 Snowflake_Star (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:51
    อยากบอกว่าเราเป็นคนหนึ่งที่ชอบเรื่องto the beautiful มากกกกกกก ดูซ้ำแล้วซ้ำอีกอะ เรียกว่าชอบที่สุดในทุกเรื่องที่เคยดูมาก็ว่าได้5555 ดีใจที่ไรท์เอามร่วมด้วย5555 ดิฐนี่เริ่มไปกันใหญ่ละ5555555 ไม่เชื่อสินะว่าตัวเองชอบผู้ชายไปแล้ว55555
    #17
    0
  18. #16 dlmn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:01
    สรุปคุณดิฐได้ปล่อยไก่ไปเเล้วจ้า55555555
    #16
    0
  19. #15 BlazeBlue (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:02
    โอยยยที่มาของชื่อเรื่องนี้ ดิฐน่ารักว่ะะะคิดได้ไงเนี่ย55555555
    #15
    0