เมทผมเป็นผู้หญิง!! (Nielong)

ตอนที่ 3 : รู้สึกแปลกๆ{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    31 ม.ค. 61








"เป็นไงวะ รูมเมทใหม่"จุมพลถามเพื่อนร่างสูงที่เดินเข้ามาในห้องเรียน

"ก็ดี"คนตอบทิ้งตัวลงนั่งบนโต๊ะของตนก่อนจะค้นเอาสมุดการบ้านออกมา

"ไอ้ลงกา เอาเลขมาลอกดิ๊"เอ่ยบอกเพื่อนที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหน้า


ถึงจะเรียนศิลป์ภาษาแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐานสักหน่อย และมันเป็นวิชาที่ยากเกินกว่าดิฐวัฒน์จะเข้าใจ


สำหรับเขาเขียนเรียงความภาษาอังกฤษยังง่ายกว่าซะอีก


"เมทเรียนวิทย์คณิตนี่ไม่เห็นให้สอน"พชรดนัยเอ่ยขึ้น

"ก็ไม่ได้สนิทขนาดนั้นไหมล่ะ"ก้มหน้าก้มตาลอกการบ้านไปปากก็เถียงเพื่อนไป


เดี๋ยวไว้สนิทกับรูมเมทมากกว่านี้ก่อนเขาจะไม่ง้อการบ้านพวกมันเลย คอยดู!


"ไอ้พลับ มึงรู้ได้ไงวะ"จิณณ์เดินมานั่งที่นั่งของตนข้างดิฐวัฒน์แล้วเอ่ยถามเพื่อนอีกคนอย่างสงสัย


ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาก็คงสุมหัวกับดิฐวัฒน์ลอกการบ้านเพื่อนไปแล้ว แต่พอดีว่าตอนนี้มีแฟนแล้ว แล้วแฟนก็เก่งคณิตศาสตร์ด้วย จิณณ์เลยถูกบังคับให้ทำการบ้านเองจนเสร็จไปแล้ว


"เจอแล้ว"

"เป็นไงวะๆ หล่อไหม"จิณณ์และจุมพลหูผึ่งอยากรู้ทันที

"ก็หล่อดี"

"อู้ววว อยากเห็นๆๆ"จุมพลตีขาไปมาประกอบคำพูดของตนจนถูกลงกาที่อยู่ข้างๆฟาดเพี๊ยะให้หยุด

"หล่ออะไรหน้าโคตรเหมือนแมว"ดิฐวัฒน์แทรกขึ้น แต่มือก็ยังคงลอกการบ้านไม่หยุด


กลัวเสร็จไม่ทันก็กลัวแต่อยากเถียงก็อยาก


ก็เอมมันหน้าแมวจริงๆนี่


"แหนะ มึงใส่ฟิลเตอร์ลงไปเองหรือเปล่า"จุมพลดูดน้ำไปสองอึกก่อนจะพูดขัด

"ฟิลเตอร์ห่าไร หน้ามันแมวจริงๆ"มือหนาวางปากกาลงบนสมุดแล้วเงยหน้าขึ้นมาเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

"อ่ะๆๆ กูเชื่อๆๆ"ร่างอวบโบกมืออย่างไม่ใส่ใจเพราะขี้เกียจเถียงต่อ


คนอย่างดิฐวัฒน์ไม่เคยชมผู้ชายคนไหนว่าดูดี เพราะกลัวถูกมองว่าชอบเพศเดียวกัน ซึ่งเจ้าตัวปฏิเสธอย่างหนักแน่นมาตลอดว่าชอบผู้หญิง


และเขามองว่ามันไร้สาระ ผู้ชายชมผู้ชายด้วยกันผิดตรงไหน จุมพลล่ะปวดหัวกับความคิดแปลกๆของเพื่อน


"รีบเขียนเดี๋ยวไม่ทันส่ง"ลงกาเร่งให้เพื่อนเลิกคุยเรื่องไร้สาระ

"แต่...มึง.."ดิฐวัฒน์ยังไม่ยอมหยิบปากกาขึ้นมาเขียน ร่างสูงหันเข้าหาจุมพลที่อยู่อีกโต๊ะทันที

"อ..อะไร"เมื่อเห็นเพื่อนที่เอาแต่เล่นตลอดเวลาทำหน้าจริงจังจุมพลก็เลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก

"กูว่าเมทกูแปลกๆว่ะ"

"ยังไง"เป็นลงกาที่เอ่ยถามออกมา

"ไม่รู้ว่ะ แต่ความรู้สึกกูมันบอกว่าแปลกอ่ะ"

"แล้วอะไรล่ะวะที่ว่าแปลก"จิณณ์แทบจะยกเท้าขึ้นถีบเพราะเพื่อนพูดไม่รู้เรื่อง


จะเล่าก็เล่าให้รู้เรื่องสิวะ คนอยากรู้มันอึดอัด!


"แบบ..."


ใจเต้นแปลกๆ


"ไม่รู้ว่ะ รู้แค่มันแปลกอ่ะ"

"เอ้า!มึงไปคุยกับตัวเองให้รู้เรื่องก่อนไปดิฐ"จุมพลปาฝาขวดน้ำใส่เพื่อนอย่างอารมณ์เสีย

"มึง...แบบกูไม่เคยเป็นแบบนี้กลับใครอ่ะ กูว่าเอมแม่งต้องมีอะไรแปลกๆอ่ะ"

"โว้ะไอ้ห่า ชอบเขาหรือไงทำเป็นพูด"

"มึงจะบ้าหรอไอ้จิณณ์! กูไม่ได้ชอบผู้ชาย"ตาเรียวตี่จิกมองเพื่อนที่พูดไม่เข้าหู

"เดี๋ยวไว้กูแน่ใจกว่านี้ก่อนแล้วจะมาบอก"ดิฐวัฒน์หันมาจับปากกาลอกการบ้านต่อให้เพื่อนที่เหลือมองหน้ากันไปมา


ไอ้นี่นับวันยิ่งบ้า พูดไม่รู้เรื่องโว้ย!









"เอมนี่แจมเพื่อนสนิทเราเอง"เวทิศแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จักกับเพื่อนสนิทของตน


จรัสกรมองคนตัวบางข้างๆเวทิศแล้วก็ส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรเช่นเดียวกับอริญชย์ที่ยิ้มกลับไป


"หวัดดีแจม เราเอมนะ"

"หวัดดีเอม ย้ายมาใหม่แบบนี้ลำบากแย่เลย มีอะไรให้ช่วยบอกเราได้นะ"

"หลังจากนี้เอมมาอยู่กลุ่มกับพวกเราก็ได้ เรามีเพื่อนแค่แจมคนเดียวเพิ่มเอมมาอีกคนก็ดีเหมือนกัน"เวทิศยิ้มกว้างต้อนรับสมาชิกใหม่ของกลุ่ม


แต่ไหนแต่ไรมาแล้วที่เขาไปไหนมาไหนแค่กับแจมเพราะไม่สนิทกับคนอื่นและไม่ได้อยากทำความรู้จักเพิ่ม แต่กับเอมแล้วเขารู้สึกถูกชะตาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นและเหมือนแจมจะคิดเหมือนกันสังเกตได้จากรอยยิ้มกว้างจนแก้มตุ่ยนั่น


"อื้อ ขอบใจนะ เราคิดว่าจะไม่มีเพื่อนซะแล้ว"

"หืม?ทำไมคิดงั้น เป็นเพื่อนกับพวกเรานี่แหละไม่ต้องคิดมาก"จรัสกรดึงมือเรียวให้นั่งลงบนโต๊ะด้านหลังที่ว่างอยู่

"เอมนั่งตรงนี้นะ โต๊ะว่างพอดี"เวทิศวางกระเป๋าลงบนโต๊ะเรียนของตนที่อยู่ข้างๆจรัสกรหันมาบอกเพื่อนใหม่


เพราะที่นี่จัดโต๊ะเรียนให้นั่งเป็นคู่จึงต้องมีเศษ


"อื้อได้สิ"

"ว่าแต่เอมพักอยู่ห้องไหนหรอ"คนแก้มยุ้ยหันตัวมาคุยกับเพื่อนที่อยู่ด้านหลังอย่างอัธยาศัยดี

"เราอยู่ห้อง 2510"

"หืม?ห้องข้างเวนี่"

"อืม...ข้างห้องเราเอง เมทเอมก็เพื่อนของพลับอ่ะ"

"หูย คนไหนหรอ"ไม่มีใครในโรงเรียนไม่รู้จักกลุ่มของแฟนเวทิศหรอก เพราะหนึ่งในนั้นคือลูกชายคนเล็กของเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้

"ดิฐน่ะ"

"แจมรู้จักด้วยหรอ"อริญชย์ถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นเพื่อนทำตาโต

"รู้จักสิเอม ไม่มีใครไม่รู้จักคนกลุ่มนี้หรอก ตัวเป้งทั้งนั้น"

"ยังไงอ่ะ"

"ก็อย่างที่รู้กันอ่ะว่าโรงเรียนนี้ลูกคนใหญ่คนโตเยอะ แต่กลุ่มนี้พิเศษตรงที่มีลงกาเป็นลูกเจ้าของโรงเรียนไง"

"ลงกา?"

"อ้าวยังไม่เจอหรอ"

"ยัง เราเจอแค่พลับกับดิฐ"อริญชย์ส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนจะเอียงคอมองอย่างใคร่รู้จนถูกจรัสกรและเวทิศที่มองอยู่ดึงแก้มนิ่มคนละข้างอย่างมันเขี้ยว

"อื้อ~เจ็บนะ"ร่างบางหลับตาปี๋ร้องแง้วออกมา

"ฮ่ะๆๆ เอมน่ารักจัง"เวทิศเอ่ยด้วยรอยยิ้มเอ็นดูเพื่อนใหม่

"น่ารักอะไรกันเล่า แจมเล่าต่อสิ"

"อือ ก็นอกจากลงกาที่เป็นลูกเจ้าของโรงเรียนอ่ะ พลับที่เป็นแฟนเวก็ลูกส.ส. จุมก็ลูกตำรวจยศใหญ่ ใครอีกนะ...จิณณ์นี่พ่อเป็นโค้ชเทควันโดทีมชาติอ่ะ ส่วนดิฐบ้านมันเป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้า รวยๆทั้งนั้น"จรัสกรเล่าออกมาตามที่ตนรู้โดยมีเวทิศนั่งพยักหน้าให้อยู่ข้างๆ

"แล้วดิฐนี่...เป็นคนยังไงหรอ"อริญชย์ไม่ได้สนใจเรื่องฐานะของรูมเมทมากนักเอ่ยถามเรื่องนิสัยขึ้นมา


ต้องอยู่ห้องด้วยกันอีกเป็นปีเรื่องนิสัยใจคอต้องมาก่อนฐานะอยู่แล้ว


"ก็นิสัยดีนะเท่าที่เห็น กวนๆแต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร"เป็นเวทิศที่พูดออกมา เขาไม่ได้สนิทมากนักเลยไม่รู้ว่าตัวตนจริงๆเป็นยังไงเลยพูดไปได้แค่ที่ตนเห็น

"อืม..."

"ที่จริงเราก็อยู่ห้องคนเดียวนะ ถ้าดิฐนิสัยไม่โอเคหรืออยู่ด้วยกันไม่ได้เอมมานอนห้องเราก็ได้"

"ขอบใจนะแจม"

"ไม่เป็นไรเพื่อนกันนี่"


อริญชย์กว้างรับคำพูดของเพื่อน


บางทีการเริ่มต้นใหม่ของอริญชย์ก็ไม่ได้แย่นักเพราะได้มาเจอเพื่อนที่ดีแบบเวทิศและจรัสกรแบบนี้ มันก็คุ้มค่ากับการเริ่มใหม่แล้ว









"กลับมาแล้วหรอ"


ร่างสูงชะงักเมื่อเปิดประตูเข้าห้องมามีเสียงนุ่มทักขึ้น


"ไม่มาจะเห็นปะล่ะ"เอ่ยกลับกวนๆก่อนที่ดิฐวัฒน์จะถอดเสื้อนักเรียนโชกเหงื่อโยนลงตระกร้าผ้า


เพราะไปเล่นบาสมาหลังเลิกเรียน เขาเลยกลับห้องเอาตอนเกือบจะทุ่มแล้วแถมตัวยังเต็มไปด้วยเหงื่อจนทนใส่เสื้อต่อไม่ไหว


"ไปไหนมาหรอ"อริญชย์ชะโงกหน้าเตียงชั้นบนมามองรูมเมทร่างสูงที่เปลือยท่อนบนอยู่ ตากลมแป๋วมองดิฐวัฒน์ที่เดินไปมาภายในห้อง


ดิฐหุ่นดีมากเลย จากที่เคยคิดไว้ว่าร่างสูงนั้นจะต้องมีกล้ามเนื้อซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าแต่ไม่คิดว่าจะเป็นลอนสวยขนาดนี้


เมื่อวานมัวแต่ตกใจเลยไม่ทันมองแล้วยังถูกทักว่าไปจ้องอีกฝ่ายอีกอริญชย์เลยไม่ค่อยกล้ามองนัก


"เล่นบาส"มือหนาคว้าผ้าเช็ดตัวขึ้นพาดบ่าเตรียมอาบน้ำ ใบหน้าตี๋หันมาสบตากับเจ้าของใบหน้าหวานที่มองมาอยู่ก่อนแล้วเพียงชั่วขณะหนึ่งก่อนที่ดิฐวัฒน์จะเป็นฝ่ายหลบสายตาไปพร้อมกับก้อนเนื้อในอกที่เต้นตุบอีกครั้ง


เชี่ย ใจเต้นอีกแล้ว


พึ่งเจอกันแค่สองวันนี่ทำเขาเป็นไปได้ขนาดนี้เลยหรอ


คงต้องคุยกันเรื่องนี้อย่างจริงจังแล้ว!


"กูอาบน้ำแป๊ป เดี๋ยวมาคุยด้วย"

"อื้ม~"ใบหวานพยักหงึกหงักปากบางงุยๆนั่นยื่นเล็กน้อยตอนรับคำ


เชี่ยยยยย น่ารักจังวะ...


ไม่ๆๆๆๆ เขาจะมาชมผู้ชายแบบนี้ไม่ได้!


ร่างสูงเดินหนีเข้าห้องน้ำจัดการทำความสะอาดร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อทันที ร้อนนั่นเหตุผลนึงส่วนอีกเหตุผลนึงคือหนีหน้ารูทเมทไง คนอะไรเผลอทำตัวน่ารักให้เขาใจเต้นอยู่เรื่อย


ออกจะเกินไปหน่อยที่พึ่งรู้จักกันแต่เขากับมีอาการแบบนี้กับอีกฝ่าย แต่มันเป็นไปแล้วโดยที่เขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้


"ดิฐจะคุยอะไรกับเราหรอ"ทันทีที่ดิฐวัฒน์เดินออกมาจากฟ้องน้ำ อริญชย์ที่ลงมานั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะเขียนหนังสือก็ทักขึ้น

"เชี่ย!ตกใจหมด"ร่างสูงสะดุ้งเฮือก มือหนาลูบอกป้อยๆเพราะความตกใจ


เห็นแบบนี้แต่เขาขวัญอ่อนนะ!


"อ่า ขอโทษ"อริญชย์กลั้นยิ้มให้กับความน่ารักของรูมเมท

"กูแต่งตัวแป๊ป"

"อื้อๆ"

"หรือจะไม่แต่งดีวะ"

"หือ?"

"เออแต่งนั่นแหละ"ดิฐวัฒน์ตบตีกับตัวเองอยู่พักหนึ่งก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนมาใส่


ร่างสูงที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเดินมานั่งที่เตียงชั้นล่างของตน ใบหน้าตี๋หันไปหารูมเมทอีกครั้งที่อริญชย์ก็เอียงคอมองมาอย่างสงสัย


"มาทำความรู้จักกัน"

"ยังไงหรอ"ร่างบางยังคงไม่เข้าใจสิ่งที่รูมเมทตัวสูงต้องการ


ตอนนี้เราก็รู้จักกันแล้วนี่


"ก็...แลกเปลี่ยนข้อมูลกันไรงี้"

"ทำไมหรอ"อริญชย์ก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดี

"ก็จะได้รู้จักกันมากขึ้นไงวะ จะได้สนิทกัน"

"อ๋อ"

"เออ"

"ดิฐอยากรู้อะไรล่ะ"

"มึงชื่ออะไร"ดิฐวัฒน์เริ่มถามเพื่อเก็บข้อมูล

"หืม?เอมไง"

"ชื่อจริงดิ"

"อ๋อ เราชื่ออริญชย์"

"กูชื่อดิฐวัฒน์"

"อื้อ"

"มึงมีแฟนไหม"

"ฮ่ะๆๆ ไม่มีหรอก"

"เออกูก็ไม่มี"

"ทำไมล่ะ"

"กูอยู่ชายล้วน ออกจากโรงเรียนนับครั้งได้เลยจะให้กูมีได้ไงอ่ะ"

"อ๋อ...แต่คนในโรงเรียนก็คบกันเยอะนี่"ดูอย่างเวทิศกับแฟนสิ

"กูไม่ได้ชอบ"

"อื้อๆ"

"...."

"...."


ดิฐวัฒน์เงียบอีกคนจึงเงียบตาม อยู่ๆเขาก็คิดคำถามไม่ออก รู้แค่ว่าเวลานั่งมองหน้าอีกฝ่ายอยู่แบบนี้แล้วเขารู้สึกแปลกๆ


หน้าหวานจังวะ...


ตัวก็ดูบางจนกลัวจะโดนลมพัดไป...


"ดิฐ..."มือเรียวโบกไปมาเรียกสติอีกคนที่เอาแต่มองตนค้างแบบนั้น

"...."


ข้อมือก็เล็กนิดเดียว...


ข้อเท้าก็เล็ก...


เท่าข้อมือเขาเองมั้งนั่น


"ดิฐ"อริญชย์ที่เห็นรูมเมทไม่ตอบขยับตัวลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้อย่างเป็นห่วง เสียงนุ่มเอ่ยเรียกแต่อีกคนก็ยังนิ่ง

"เป็นอะไรหรือเปล่า"ใบหน้าหวานก้มเข้าหาจนแทบชิดให้คนที่พึ่งได้สติผวาตกใจหงายท้องลงเตียง


แต่ด้วยความตกใจแขนแกร่งคว้าเอาเอวเล็กที่ดิฐวัฒน์กอดแขนเดียวรอบไว้ด้วยทำให้อริญชย์ที่ไม่ทันตั้งตัวเสียหลักล้มลงทับร่างสูงไปด้วย


อริญชย์หลับตาปี๋อย่างที่ทำจนเคยชินเวลาตกใจ ใบหน้าหวานซบเข้ากับอกแกร่งเช่นเดียวกับมือเรียวที่ยันหน้าอกอีกฝ่ายไว้ ดิฐวัฒน์ที่นอนเป็นเบาะให้ร่างนุ่มนิ่มของอีกคนก็นิ่งค้างอยู่อย่างนั้น กลิ่นสบู่หอมๆจากตัวอีกฝ่ายทำเอาสมองเบลอไปชั่วขณะ แขนแกร่งก็วางพาดค้างอยู่บนเอวบางเกินชายของรูมเมท


"...."

"...."


ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เมื่อต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไร มีเพลงเสียงใจที่เต้นระรัวอยู่ในอกของทั้งสองที่ดังออกมาจนทั้งคู่ได้ยิน


แกร็ก


"ไอ้ดิฐ กูพาน้องมึงมาห..."


ประตูเปิดออกพร้อมร่างสูงของจิณณ์ที่พรวดพราดเข้ามาไม่ให้สัญญาณก่อน ข้างหลังมีร่างสูงอีกคนที่เดินตามเข้ามาด้วย


จิณณ์ที่กำลังเรียกเพื่อนชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ริมฝีปากอ้าค้างเช่นเดียวกับสองขาที่ค้างนิ่งและดวงตาที่เบิกโพลงทำเอาคนที่มาด้วยต้องชะโงกหน้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนจะชะงักไปไม่ต่างจากจิณณ์เช่นกัน


"เชี่ยๆๆๆๆ"ดิฐวัฒน์รู้สึกตัวรีบผลักร่างบางออกอย่างร้อนรนแล้วเด้งตัวขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว

"ท..ทำอะไรกันอยู่วะ"จิณณ์ถามพลางมองเพื่อนและคนแปลกหน้าสำหรับตนหรือก็คือรูมเมทของดิฐวัฒน์สลับกันไปมา


เขาเข้ามาเจอแจ็คพอตหรือไงกันเนี่ย


"ม..ไม่มีอะไรนะ เมื่อกี้มันเป็นอุบัติเหตุเฉยๆ"อริญชย์ลุกขึ้นยืนโบกมือปฏิเสธเมื่อเจอกับสายตาจับผิด


ยอมรับว่าอาย หน้าร้อนไปหมดแล้วมันต้องแดงมากแน่ๆ


"เออ กูล้มเลยดึงมันลงไปด้วย มึงมาทำไม"ดิฐวัฒน์ข่มอาการใจเต้นผิดจังหวะของตนหันมาคุยกับเพื่อน

"น้องมึงมาหา"จิณณ์เบ้ปากไปทางร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ


เตชินทร์
ส่งยิ้มแห้งให้พี่ชายก่อนจะหันไปสวัสดีร่างบางอีกคนในห้องเป็นการทักทายที่อริญชย์รับไหว้แทบไม่ทัน


"แล้วมึงเข้ามาในห้องกูได้ไง"เขาจำได้ว่าประตูห้องของหอนี้มันล็อคอัตโนมัตินี่

"กูยังไม่ได้คืนคีย์การ์ดมึงไง"จิณณ์ชูคีย์การ์ดพร้อมยิ้มร่าโชว์เขี้ยวที่มุมปาก


ถ้าคืนก็ไม่ได้มาเห็นภาพเด็ดอย่างวันนี้น่ะสิ


"เอามาเลยไอ้สัด กลับไปเลยมึงอ่ะ"ดิฐวัฒน์คว้ากุญแจมาถือไว้เป็นการยึด


เข้าห้องคนอื่นโดยพลการแบบนี้ได้ยังไงกัน


"เออกูกลับก็ได้ เตรียมแก้ข่าวพรุ่งนี้ด้วย"จิณณ์หัวเราะอย่างสะใจเพราะตั้งใจจะไปกระจายข่าวให้เพื่อนในกลุ่มฟัง

"เดี๋ยวมึงจะโดนเตะ"


หลังจากจิณณ์เดินออกจากห้องไปดิฐวัฒน์ก็หันมาหาน้องชาย


"มีไรเตทำไมไม่โทรมา"

"เตโทรมาแล้วแต่พี่ดิฐปิดเครื่อง"

"อ้าวหรอ สงสัยแบตหมดพี่ยังไม่ได้ชาร์ต แล้วมีอะไร"

"แม่มา"เตชินทร์เอ่ยถึงจุดประสงค์ที่ทำให้ตนเข้ามาหาพี่ชายถึงที่หอพักเกรด12

"ห้ะ"

"อือ ตอนนี้นั่งรออยู่ข้างล่างอ่ะ"

"อะไรของคุณนายวะ มาไม่บอกไม่กล่าว"


ปากบ่นไปแต่ตัวก็เตรียมออกไปหา แต่ก่อนไปดิฐวัฒน์ก็หันมาหารูมเมทที่ยืนอยู่ไม่ไกลเสียก่อน


"ถ้าง่วงก็นอนเลย ไม่ต้องรอนะ"พอหันไปสบตาใจที่สงบไปแล้วก็เต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง


อะไรวะ!นี่เขาชักหงุดหงิดแล้วนะ จะรู้สึกแปลกๆแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน







100%



***แนะนำตัวละคร+อิมเมจ&คาแร็กเตอร์***

จรัสกร โอบเจริญกุล(แจม)อายุ18 เกรด12 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ แจฮวาน คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า




เตชินทร์ ก้องกิดากรกุล(เต)อายุ15 เกรด9 โรงเรียนศานติบูรณ์กิจ
อิมเมจ จัสติน คาแร็กเตอร์ตามรูปเลยจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

378 ความคิดเห็น

  1. #358 litterrabbitza (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:11
    กำลังสับสนน555
    #358
    0
  2. #196 Serin71228 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 17:44
    ฉากซิทคอมสุด5555
    #196
    0
  3. #170 aomkunsr47 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 05:24

    หอมหัวว

    #170
    0
  4. #74 kinmgunm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 17:11
    น้องเตงานดีมาก
    #74
    0
  5. #56 ᄒᄈ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 19:07
    ปฏิเสธอะไรก็ได้แต่อย่าหลอกตัวเองนะจ้ะดิฐ
    #56
    0
  6. #44 parkyorying (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:19
    มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมดเลย หลงน้องเอมแหล่วว
    #44
    0
  7. #36 Piper Cue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:36
    โหยยยอิคุณดิฐ ปากแข็งไปเห๊อะ ไม่ยอมรับไปเห๊อะ555 น่ารักมากเบย คุณองน่ารักจุงเรื่องนี้ต่างกับความกวนนางเลย55 ชอบบคับ สู้ๆฮะ
    #36
    0
  8. #14 TarNaris (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:39
    มาต่อไวไวน้า สนุกมากกกกกกก
    #14
    0
  9. #13 TarNaris (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:39
    มาต่อไวไวน้า สนุกมากกก
    #13
    0
  10. #12 Juji_Han (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:19
    น่ารักกกกกกกก เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #12
    0
  11. #10 jexhngx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:05
    เอ็นดู55555555 แค่สองวันก็แอคแทคกันเบอร์นี้แล้วเนอะดิฐ ตายไม่ตายอ่ะ
    #10
    0
  12. #9 Khunfoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 23:11
    เหมือนพยายามบอกว่าเอมเป็นผู้หญิงให้ตัวเองสบายใจ 5555555 น่ารักเกิ๊นน
    #9
    0
  13. #8 khimmee56 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 14:25
    โอ้ยน่ารักกกก
    #8
    0
  14. #7 เจ้าข้าวเจ้าของ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 13:34
    รีบแก้ตัวใหญ่เลยน๊าาา ไม่มีไรเนอะ แค่ล้มเฉยๆเนอะ แค่ล้มแล้วดึงน้องเอมลงมาด้วยเนอะ เนอะๆๆ 555555555
    #7
    0
  15. #4 Snowflake_Star (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 12:40
    น่ารักมากๆเลยอะ-////////- ไม่ยอมรับใจตัวเองซักทีนะคุณดิษฐ์~55555
    #4
    0