เมทผมเป็นผู้หญิง!! (Nielong)

ตอนที่ 18 : เดทอีกครั้ง{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    5 ก.ค. 62




"แต่งตัวน่ารักอีกละ"ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์ขาดเข่าเอ่ยทักร่างบางที่เพิ่งเปิดประตูออกมาจากห้อง

"........"อริญชย์ก้มมองตัวเองงงๆหลังได้ยินคำเอ่ยทักของแฟน


เสื้อยืดสีเหลืองกับกางเกงยีนส์รัดรูปนี่มันน่ารักตรงไหนหรอ?


"อะไร?"ดิฐวัฒน์เอ่ยถามคนที่ทำหน้างงใส่ตน

"เราแต่งตัวธรรมดามาชมว่าน่ารักเราก็งงน่ะสิ"

"เอ้า...ธรรมดานี่แหละน่ารัก"

"...เว่อร์จัง"ริมฝีปากบางยู่น้อยๆใส่คนที่ชมกันซึ่งๆหน้ากลบเกลื่อนความเขิน

"รู้หรอกว่าเขินแต่จะไม่ล้อละกัน ไปเดทกันดีกว่า"มือหนาถูกยื่นไปตรงหน้าร่างบางเป็นการเชิญชวนที่อริญชย์ก็ยอมวางมือของตนลงบนมือของอีกคนแต่โดยดี


ตั้งแต่ดิฐวัฒน์ยอมรับเรื่องการมีแฟนเป็นผู้ชายเขาก็เปิดเผยมากขึ้น อยากจับมือเขาก็จับ ใครถามว่าเป็นอะไรกันเขาก็บอกไปว่าแฟน ซึ่งมันก็ไม่ได้กระอักกระอ่วนอย่างที่เคยคิดแต่กลับรู้สึกดีเสียอีกที่ได้แสดงความเป็นเจ้าของ


ดิฐวัฒน์จูงมือแฟนตัวบางของตนเดินออกมาหน้าโรงเรียนแล้วโบกเรียกแท็กซี่เพื่อไปห้างสรรพสินค้าของที่บ้านตามที่ได้คุยกันไว้


"หาไรกินก่อนดีกว่ากูว่า มึงอยากกินไร"ร่างสูงเอ่ยถามคนข้างกายพลางพาเดินไปทางบันไดเลื่อนเพื่อขึ้นไปยังชั้นที่เป็นโซนร้านอาหาร


ท้องร้องจ้อกๆละต้องหาอะไรเติมก่อน กองทัพต้องเดินด้วยท้องไอ้จุมบอกเขามา


"เราอยากกินไก่ทอด"

"เกาหลีหรือไม่เกาหลี"

"เกาหลีก็ได้"

"โอเค"ใบหน้าตี๋พยักรับก่อนจะจูงมืออริญชย์เข้าร้านไก่ทอดสัญชาติเกาหลีตามที่อีกคนต้องการ


ทั้งสองสั่งเมนูที่ต้องการกับพนักงานก่อนจะหันมาคุยกันเองถึงเรื่องทั่วไปตามที่แต่ละคนจะนึกออกจนกระทั่งผ่านไปสักพักไก่ทอดที่สั่งไปก็ถูกยกมาเสิร์ฟ


"กินเยอะๆ"ดิฐวัฒน์เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มบางๆที่คนตรงข้ามก็ยิ้มจนตาหยีกลับมาให้เสียจนร่างสูงต้องยกมือขึ้นมากุมใจไว้


มันน่ารักจังล่ะเฮ้ย!!!


"ดิฐอ่ะกินน้อยๆ อ้วนแล้ว"อริญชย์เอ่ยหยอกกลับไปพร้อมรอยยิ้มซุกซน ตากลมเป็นประกายวิบวับจนคนที่อยู่ตรงข้ามอยากจะยื่นมือไปบีบให้หายมันเขี้ยว


อายุเท่ากันแท้ๆแต่อีกคนกลับดูน่ารักเหมือนเด็กๆจนเขาเอ็นดูแล้วเอ็นดูอีก จะทำให้หลงกันไปถึงไหนล่ะเนี่ย


"มะเหงกนี่ หุ่นกูดีมากเหอะเดี๋ยวก็ถอดโชว์ซะหรอก"

"ทะลึ่ง"

"ฮ่าๆๆ กินๆแล้วไปดูหนังกัน"

"อื้อ"


หลังจัดการกับอาหารตรงหน้าหมดและชำระเงินเรียบร้อย ลูกชายคนโตของเจ้าของห้างสรรพสินค้าใหญ่ก็พาคนรักขึ้นไปชั้นบนสุดซึ่งเป็นชั้นของโรงภาพยนตร์ และเป็นอีกครั้งที่ดิฐวัฒน์ตามใจให้อริญชย์เป็นคนเลือกหนังที่อยากดู


สำหรับเขาถ้าเอมชอบอะไรเขาก็ชอบด้วยหมดนั่นแหละ


เดทนี้ตามใจแฟนครับ แฟนว่าดีเขาก็ว่าดี


"เรื่องนี้ได้ไหมดิฐ"นิ้วชี้เรียวชี้ไปยังโปสเตอร์ภาพยนตร์ดังเรื่องหนึ่งแล้วหันมาถามคนข้างกายเป็นเชิงขออนุญาต

"เอาดิ ตามใจมึงอ่ะ"


เมื่อถูกตามใจอริญชย์ก็ยิ้มจนตาหยีให้ร่างสูงอีกครั้งจนคนได้รับยิ้มใจเต้นตึกตักขึ้นมาอีกรอบเพราะถูกความน่ารักพุ่งเข้าชน ก่อนที่ขายาวจะก้าวฉับๆหนีไปซื้อตั๋ว ป๊อปคอร์นและน้ำอัดลม


ความน่ารักนี่มันอันตรายกับหัวใจจริงๆ


"เข้าไปเลยไหม ตอนนี้คงกำลังฉายตัวอย่างหนัง"ดิฐวัฒน์ยกมือถือออกมาดูเวลาแล้วเงยหน้าถามคนที่หยิบป๊อปคอร์นใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ


รู้สึกว่าช่วงนี้จะกินเก่งขึ้นแฮะ


"อื้อ ไปเลยก็ได้"มือเรียวที่กำลังจะเอื้อมหยิบป๊อปคอร์นใส่ปากต่อถูกมือหนาเอื้อมมากุมเอาไว้ให้หยุดกินสักพักแล้วจูงเข้าโรงหนัง

"ค่อยๆเดิน"เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบเมื่อเข้ามาด้านในโรงหนังที่มีเพียงแค่แสงจากหน้าจอใหญ่ด้านหน้าเท่านั้น ทางเดินหาที่นั่งค่อนข้างมืดดิฐวัฒน์จึงต้องคอยจับคนรักไว้เพราะกลัวจะสะดุดล้ม


ไม่ใช่ว่าเขาห่วงจนเกินไปหรอกแต่เพราะเคยเจอเหตุการณ์สะดุดในโรงหนังเพราะมองไม่เห็นทางมาแล้ว ซึ่งคนซุ่มซ่ามนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน จุมพลเจ้าเก่าเจ้าเดิมเลยที่สะดุดขาตัวเองแทบหน้าคะมำ ถ้าหากตอนนั้นลงกาคว้าไว้ไม่ทันได้หน้าคว่ำลงเก้าอี้แน่ๆ


และเรื่องความซุ่มซ่ามของมันนี้เขากับจิณณ์ก็ยังคงเอามาล้อมันได้จนถึงทุกวันนี้เลย


"ถึงแล้ว"อริญชย์มองหมายเลขเก้าอี้ก่อนจะจับเบาะนั่งลงแล้วทรุดตัวลงไปโดยที่ร่างสูงที่เดินตามมาก็ทำแบบเดียวกัน

"อ่ะ กินต่อ"กล่องป๊อปคอร์นไซส์ใหญ่ถูกเลื่อนมาไว้ตรงกลางเช่นเดียวกับน้ำอัดลมแก้วโตที่วางลงบนช่องระหว่างเก้าอี้


อริญชย์หันไปหาก่อนจะยื่นมือไปหยิบป๊อปคอร์นรสชีสกินต่อ ตากลมมองผ่านแสงที่ไม่สว่างมากนักไปยังใบหน้าตี๋ของอีกคนที่อ้าปากไว้รอเขาพลางส่งสายตามาหา ริมฝีปากบางยู่ออกเมื่อเข้าใจว่าอีกคนต้องการจะสื่ออะไร นิ้วเรียวหยิบป๊อปคอร์นยื่นไปใกล้ริมฝีปากของคนที่ต้องการให้เขาป้อน


ดิฐนี่จริงๆเลย


พอแฟนตัวบางตามใจยอมป้อนให้ดิฐวัฒน์ก็ยิ้มกว้างเสียจนดวงตาตี่หยิบหยีลงเป็นขีด


ทำเหมือนขัดใจไปงั้นแหละ เอมก็คือเอม เอมที่น่ารักกับเขาอยู่เสมอ


ตัวอย่างภาพยนตร์ที่หน้าจอขนาดใหญ่จบลงก่อนที่หนังที่ต้องการมาดูจะเริ่มเล่นเรียกให้คู่รักหันไปสนใจหน้าจอด้านหน้า คนทั้งสองมองตรงไปอย่างตั้งใจซึมซับเรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องดังโดยที่มือของแต่ละคนก็ผลัดกันหยิบป๊อปคอร์นเข้าปากเคี้ยวซึ่งมีบางครั้งที่มือทั้งสองสัมผัสโดนกันเรียกให้ดวงตาสองคู่หันมาสบก่อนที่ทั้งคู่จะยิ้มให้กันแล้วหันไปสนใจหนังต่อ


จนกระทั่งภาพยนตร์จบลงเหมือนกับป็อปคอร์นและน้ำอัดลมที่ถูกกินจนหมด ดิฐวัฒน์จูงมือคนรักเดินออกมาจากโรงหนังพาเดินย่อย


"หนังสนุกเนอะ"อริญชย์หันมาชวนคนข้างกายคุย

"อืม หนุกดี"

"แล้วเราจะไปไหนกันต่อหรอ"

"มึงอยากไปไหนเป็นพิเศษไหม"

"ไม่นะ เราแล้วแต่ดิฐ...แค่มีดิฐอยู่ด้วยเราไปไหนก็ได้"เสียงนุ่มตอบอ้อมแอ้มออกไปอย่างเก้อเขิน

"เนี่ย มึงอย่ามาน่ารักเรี่ยราดเดี๋ยวกูก็ลากกลับโรงเรียนซะหรอก"แล้วจะจับฟัดซะให้เข็ด

"ไม่เอาๆ เรายังไม่ได้กินเค้กกันเลย"

"อยากกินหรอ?"

"อื้อ แต่ตอนนี้เรายังอิ่มอยู่เลย"มือเรียวข้างที่ว่างอยู่ลูบหน้าท้องบางป้อยๆบ่งบอกว่าตนนั้นอิ่มมาก

"งั้นก็เดินย่อยกันก่อน จะกลับแล้วค่อยไปกินก็ได้"

"อื้อ"

"ไปเกมเซนเตอร์กัน"มือหนาลากคนรักให้เดินตามตนเข้าไปยังโซนเกมเซนเตอร์ที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนทั้งเด็กและผู้ใหญ่

"ดิฐจะเล่นหรอ"อริญชย์มองเครื่องเล่นหลายอย่างรอบตัวแล้วหันไปถามคนพามา

"น่าสนดีนี่ มึงอยากเล่นอะไรไหม เล่นด้วยกัน"

"อืมมม อันนั้น เราอยากเล่นเกมแข่งรถ"




********



"ดิฐอย่าชนเรา"เสียงนุ่มแหวใส่เมื่อรถยนต์คันสีดำดูปราดเปรียดเร่งความเร็วเข้ามาตีคู่แล้วเบียดใส่รถยนต์คันสีขาวของอริญชย์จนเกิดประกายไฟจากแรงเสียดสี

"ให้กูแซงซะดีๆ"ดิฐวัฒน์หันมายักคิ้วให้แล้วบังคับพวงมาลัยให้รถโค้งไปตามถนนที่คดเคี้ยว

"เราไม่ยอมหรอก"อริญชย์ย่นจมูกแล้วเร่งความเร็วหนีจนแทบแหกโค้กแต่ก็ยังสามารถประคองรถให้วิ่งต่อไปได้

"สู้หรอเอมสู้หรอ"

"เราไม่ยอมแพ้ดิฐหรอก"

"ได้มึงได้"


โค้งสุดท้ายมาถึงรถยนต์สองคันขับเบียดกันไปตามถนนเส้นเล็กผลัดกันแซงผลัดกันตามเป็นบางครั้งก่อนที่มือสองคู่จะจับพวงมาลัยไว้มั่นเมื่อมองเห็นเส้นชัยอยู่ไม่ไกล ความเร็วของรถถูกเร่งจนสุดก่อนที่รถคันสีขาวจะแซงนำไปและเข้าเส้นชัยก่อนในเวลาไม่ถึงสามวินาที


"เย้!!!"เจ้าของรถสีขาวร้องออกมาอย่างดีใจก่อนจะลุกขึ้นกระโดดหยองแหยงเมื่อหน้าจอขึ้นคำว่าวินมาให้เห็น

"เก่งจังเลยตัวแค่นี้"คนแพ้เอ่ยชมพลางวางมือลงบนหัวทุยเบาๆอย่างเอ็นดู


ที่จริงดิฐวัฒน์ตั้งใจผ่อนความเร็วให้อีกคนตอนโค้งสุดท้าย เขาจงใจแพ้ เพราะรู้ว่าถ้าอีกคนชนะเขาจะได้เห็นภาพความน่ารักสดใสแบบนี้ ก็ถือว่าคุ้มกับที่ยอมแพ้ให้น่ะนะ


"สนุกไหม"

"อื้อ สนุกมากเลย"

"ดีละ เล่นไรกันต่อดีล่ะ"

"ครั้งนี้เราตามใจดิฐ"

"งั้นชู้ตบาสกันหน่อยเป็นไง"

"อื้อ เอาสิ"ขาเรียวก้าวตามอีกคนที่เดินนำไปยังตู้บาส มือเรียวเอื้อมหยิบลูกกลมๆสีส้มขึ้นมาแล้วโยนไปยังห่วงที่อยู่ไม่ไกลแบบที่คนรักทำ


แต่ไม่ว่าจะโยนกี่ครั้งๆลูกบาสของอริญชย์ก็ไม่ลงห่วงสักทีผิดกับคนข้างกายที่ไม่ว่าจะโยนไปกี่ลูกก็ลอดห่วงลงไปหมด


"จับลูกบาสแบบนี้...เล็งห่วง แล้วกะแรงไม่ให้มันมากไป"ร่างสูงที่จบเกมของตัวเองแล้วเดินมายืนซ้อนหลังบาง มือหนาประคองข้อมือเล็กให้จับลูกบาสให้ถูกวิธีและเอ่ยสอนออกไปก่อนที่มือหนาจะช่วยบังคับให้อีกคนชู้ตบาสให้ลงห่วง


พรึ่บ


"ลงแล้ว!"อริญชย์อุทานออกมาเมื่อลูกบาสที่คนด้านหลังช่วยโยนทะลุผ่านห่วงลงมา

"ลองดู"ดิฐวัฒน์ขยับกายออกแล้วยืนดูคนรักชู้ตลูกบาสซึ่งก็มีลงบ้างไม่ลงบ้างแต่ใบหน้ามู่ทู่อย่างขัดใจเพราะชู้ตไม่ลงห่วงก่อนหน้าก็กลับกลายเป็นใบหน้ายิ้มแย้มอย่างสนุกสนานแล้ว


และหลังจากที่อริญชย์เหนื่อยกับการชู้ตบาสแล้วร่างบางก็ลากดิฐวัฒน์ที่ยืดกอดอกมองตนอยู่มายังตู้คีบตุ๊กตา


"เราคีบเก่งมาก"อริญชย์เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ


เขารู้เทคนิคการคีบตุ๊กตามาจากพี่ชายคนรองอย่างมนินทร์ที่สอนเขาเล่นเจ้าเครื่องนี้บ่อยๆ ซึ่งมันก็ทำให้เขาสามารถคีบตุ๊กตาได้ตลอดเลย


"งั้นคีบให้กูหน่อย เอาแมวตัวนั้น"ดิฐวัฒน์ชี้บอกพลางหยอดเหรียญให้


"อื้อ"ใบหน้าพยักรับเป็นเชิงตกลง มือเรียวเอื้อมจับที่บังคับเลื่อนหัวคีบให้อยู่ตำแหน่งเดียวกับตุ๊กตาตัวดังกล่าวก่อนจะกดลงบนปุ่มใหญ่อย่างรวดเร็วเพื่อให้หัวคีบเลื่อนลงไปหยิบตุ๊กตาแมวสีเทาขึ้นมา


"เฮ้ย!"ดิฐวัฒน์อ้าปากหวอเมื่อตุ๊กตาที่ตนชี้บอกอีกคนถูกคีบออกมาให้ได้สำเร็จ


ทำได้ไงวะ เป็นเขานี่แทบจะตีกับตู้คีบตายเพราะไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่สามารถคีบตุ๊กตาออกมาได้


"อ่ะ เราให้ดิฐ"อริญชย์ยิ้มหวานแล้วยื่นตุ๊กตาแมวไปให้คนรัก

"เจ๋งว่ะ"

"ดิฐอยากเล่นไหม"

"ไม่เอาอ่ะ ให้กูเล่นไอ้ตู้นี่คือเตรียมเงินไว้จ่ายค่าเสียหายเลย กูทุบเละแน่"

"ฮ่ะๆๆ ดิฐเว่อร์ตลอด"ร่างบางหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะหันไปคีบตุ๊กตาเล่นต่อ


หลังจากอยู่ในโซนเกมเซนเตอร์จนไม่รู้จะเล่นอะไรต่อแล้วดิฐวัฒน์ที่หอบตุ๊กตาที่ได้จากตู้คีบไว้สามตัวก็พาอริญชย์ออกมาเพื่อไปหาขนมกินกันตามที่อีกคนตั้งใจไว้


"เอาเค้กสตอว์เบอร์รี่นมสดกับนมสดเย็นครับ"

"อ่า...เอาเค้กช็อคโกแลตกับโกโก้เย็นครับ"

"ดิฐกินแต่อะไรขมๆ"ร่างบางหันมาหาคนตรงหน้าเมื่อพนักงานผละตัวออกไป

"เอ้า กูชอบนี่หว่า ไหนยื่นหน้ามาหน่อยซิ"ดิฐวัฒน์ว่าขึ้นก่อนจะหยิบทิชชูบนโต๊ะไปเช็ดเหงื่อที่หน้าผากเนียนให้เบาๆ


เล่นเหนื่อยเสียจนเหงื่อออกทั้งที่แอร์ในห้างก็ออกจะเย็น


"ดิฐก็มีเหงื่อนะ"มือเรียวดึงทิชชูไปเช็ดหน้าผากให้อีกคนคืน ก่อนที่ขนมและน้ำที่สั่งไปจะถูกนำมาเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะที่คนทั้งสองก็ลงมือกินทันทีเพราะไปเล่นมาจนเหนื่อยแถมยังหิวอีก

"น้องเอม?"เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นข้างโต๊ะเรียกให้คนสองคนที่กำลังก้มหน้าตักเค้กเข้าปากชะงักแล้วหันไปมอง


ชายหนุ่มร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนและกางเกงยีนส์สีเข้มยืนขมวดคิ้วอยู่ข้างโต๊ะของอริญชย์พลางมองตรงไปยังใบหน้าของคนอายุน้อยกว่าทั้งสองอย่างฉงน


"พี่เมม!!"





*********





"ชื่ออะไร"จรินทร์ยกแขนขึ้นกอดอกเอ่ยถามเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้าตนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม


หลังจากที่มนินทร์บังเอิญไปเจอน้องชายคนเล็กนั่งกินเค้กอยู่กับคนที่ดูแล้วน่าจะมีความสัมพันธ์มากกว่าเพื่อน นายตำรวจหนุ่มก็เอ่ยชวนแล้วพาคนทั้งสองกลับมาที่บ้านซึ่งมีพี่ชายคนโตรออยู่


"ดิฐครับ..."ดิฐวัฒน์ตอบกลับไปพลางสบตาคนอายุมากกว่าตรงหน้า


เอาล่ะ เขาว่าเขาพอจะเดาสถานการณ์ตอนนี้ได้ แฟนเขาเป็นน้องชายคนเล็ก ก็คงไม่แปลกที่พี่ชายจะหวงและเขาซึ่งจะเข้ามาเป็นน้องเขยจึงได้รับความกดดันจากสายตาสองคู่นั้นสินะ


จะโดนยิงไหมวะเนี่ย เอมก็ดันเข้าไปหาแม่นมในครัวปล่อยเขาไว้กับพี่ชายสองคนอีก


แม่ช่วยดิฐด้วย


"เป็นอะไรกับน้องเอม"มนินทร์ถามต่อทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าอีกคนเป็นอะไรกับน้องชายตนเพราะอริญชย์เคยบอกแล้วว่าแฟนเจ้าตัวชื่อดิฐ


ดิฐวัฒน์ ก้องกิดากรกุล ทายาทคนโตของเจ้าของห้างสรรพสินค้าใหญ่


และเป็นคนที่ทำให้น้องชายเขาหงอยอยู่เป็นเดือน


"แฟนครับ"

"คบกันมานานแค่ไหนแล้ว"เสียงของจรินทร์เข้มขึ้นอีกหนึ่งระดับ

"ตั้ง...ตั้งแต่เทอมก่อนครับ"

"ทำไมถึงคบกัน?"มนินทร์ถามต่อ

"ผม...ผมรักเอมครับ"ดิฐวัฒน์ตอบออกไปพลางมองหน้าพี่ชายทั้งสองคนของแฟนที่ยังคงมองมาที่เขาหน้านิ่งและดูท่าว่าจะยังมีคำถามอีกหลายคำถามที่ต้องการซักเขาต่อ

"ขนมมาแล้วครับ"แต่โชคดีที่อริญชย์เอ่ยแทรกขึ้นมาก่อนที่ดิฐวัฒน์จะโดนความกดดันอัดเข้าใส่จนหายใจไม่ออกตายไปเสียก่อน ร่างบางถือถาดขนมเดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่นพลางมองหน้าคนทั้งสามงงๆ

"มีอะไรกันหรอครับ?"ทำไมแฟนเขาถึงทำหน้าตาแบบนั้นกันล่ะ

"น้องเอม~ไหนมาให้พี่เจมกอดหน่อยสิครับ"จรินทร์ปรับสีหน้าให้อ่อนโยนลงแล้วหันไปอ้าแขนรอน้องชายทำเอาดิฐวัฒน์กะพริบตาปริบๆเพราะอีกคนเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว


เสียงสองก็มาว่ะ เมื่อกี้ยังเสียงเข้มใส่เขาอยู่เลย


"ไม่กลับบ้านบ้างเลยนะเรา"ทันทีที่ร่างบางเดินเข้าไปกอดพี่ชายคนโตเสียงบ่นก็ดังมาให้ได้ยิน

"ขอโทษครับ เอมเห็นพี่เจมกับพี่เมมยุ่งๆไม่ค่อยได้อยู่บ้านเอมก็เลยไม่ได้กลับมา"

"ถ้าน้องเอมจะกลับพี่เมมว่างมาหาเสมอนะครับ"

"อื้อ"

"มาๆนั่งๆกินขนมกันดีกว่าเนอะ"จรินทร์จูงมือน้องชายมานั่งบนโซฟาคนละฟากกับเด็กหนุ่มที่มองมาตาละห้อย

"ดิฐกินสิ คุกกี้อันนี้นมจันทร์ทำ อร่อยมากๆ"อริญชย์ดันจานคุกกี้ไปทางคนรักพลางยิ้มหวานให้อย่างเคย

"อ่า...โอเค"ดิฐวัฒน์ทำตัวแทบไม่ถูกเมื่ออริญชย์หันมาคุยด้วยแล้วพี่ชายทั้งสองหันขวับมาจ้องเขาตาเขม็ง


กลัวแล้วครับพี่


"พี่เจมพี่เมมอย่าจ้องดิฐสิ ดิฐเกร็งหมดแล้วนะ"อริญชย์เอ่ยบอกพี่ชายทั้งสองของตนที่จ้องร่างสูงไม่หยุด

"โถ่น้องเอม พี่เมมมองด้วยความเอ็นดูครับ"

"นั่นสิ น้องดิฐคงตื่นเต้นมากกว่าพี่เจมว่า"


หรอครับพี่ ผมถามจริงงงงงงง


"ฮ่ะๆ ไม่มีไรเอม มึง...เอมไม่ต้องคิดมาก"คำว่ามึงหลุดออกไปดวงตาเรียบนิ่งสองคู่ก็ถมึงใส่จนดิฐวัฒน์รีบแก้คำ


ดูสิเอ็นดูกันขนาดไหนเนี่ย ดู๊!!!!!



100%
#เมทผมเป็นผู้หญิง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

378 ความคิดเห็น

  1. #378 TiamoI3amx2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:02
    55555555 สงสารเขานะคะ
    #378
    0
  2. #366 Danikniel (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 22:35
    เจอศึกหนักเลยนายพระเอก555555 สู้เขานะนาย ตอนนี้คือเอมน่ารักอีกแล้วและเราก็ตกหลุมรักความสดใสของคนๆนี้ซ้ำๆ แงงง คิดถึงมากๆเลยค้าบบ
    #366
    0
  3. #365 Torphannn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 11:21
    สงสาร5555555555
    #365
    0
  4. #364 vviez (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:40
    เป็นกำลังใจให้ดิฐนะคะ 555555555555
    #364
    0
  5. #363 Kuntida Tanaree (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:22
    ตายแน่ๆ555
    #363
    0
  6. #362 Galaxy_Pcy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:04
    555555อย่าว่าแต่นายดิฐเกร็งเลยฮะผมที่นั่งตรงนี้ยังเกร็งแทน
    #362
    0
  7. #361 Bright sky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 06:51
    นายดิฐตายแน่ๆค่ะ55555 พี่ชายน่ากัววว
    #361
    0
  8. #360 bell020549bell (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 22:31
    น่ารักกกกกก
    #360
    0
  9. #359 Ttawanp55 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 22:17
    แงงงน่ารักมากๆๆๆเลยย น้องเอมน่าหมั่นเขี้ยวที่สุดดดด
    #359
    0