เมทผมเป็นผู้หญิง!! (Nielong)

ตอนที่ 11 : ความจริงที่ไม่อยากเชื่อ{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 184 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61










"เอม"

"หืม?"

"ทำไมถึงมาเรียนที่นี่วะ"ร่างสูงเอ่ยถามคนที่นอนอ่านหนังสืออยู่ข้างๆตนบนเตียงชั้นล่าง

"ก็พี่เมมเลือกโรงเรียนนี้ให้นี่นา"อริญชย์ตอบเบาๆขณะขยับตัวเล็กน้อยให้นอนสบายขึ้นเพราะเริ่มจะง่วง หนังสือเรียนเล่มหนาถูกวางลงใกล้ๆหมอนก่อนที่มือเรียวจะถูกดึงขึ้นมาวางข้างใบหน้าหวานเพื่อซุกใบหน้าเข้าหาอย่างที่ทำจนชิน


อริญชย์เป็นคนที่ติดนิสัยชอบนอนซุก หากไม่มีตุ๊กตาก็จะซุกกับแขนตัวเองไม่อย่างนั้นเขาจะนอนไม่หลับ


"โรงเรียนชายล้วนเนี่ยนะ?"ดิฐวัฒน์ถามต่อ มือหนาดึงแขนเรียวออกจากใบหน้าอีกคนแล้วขยับตัวให้ร่างบางเข้ามาซุกอกตนแทน

"อื้อ.."คนงัวเงียตอบกลับทั้งที่ยังหลับตา กลิ่นหอมเฉพาะตัวของอีกคนทำให้อริญชย์ผ่อนคลายและชอบจนต้องซุกเข้าหาอีกนิด


ช่วงนี้โรงเรียนปิดให้หนึ่งอาทิตย์เพื่อให้เหล่านักเรียนได้เตรียมตัวอ่านหนังสือที่จะสอบในวันจันทร์ที่จะถึงนี้


อริญชย์และดิฐวัฒน์จึงเลือกที่จะอ่านหนังสืออยู่ที่ห้อง มีบ้างที่ไปติวกับเพื่อนๆแต่ส่วนใหญ่ก็จะอ่านอยู่ด้วยกันที่ห้องมากกว่า


แต่อ่านไปอ่านมาก็พากันง่วงดิฐวัฒน์จึงพารูมเมทร่างบางไปนอนอ่านบนเตียงเผื่อเผลอหลับและตอนนี้อริญชย์ก็ใกล้จะหลับเต็มทีแล้ว


หลังจากคบกันเป็นแฟนที่ช่วงแรกเขินอายกันตามประสาคนพึ่งเคยมีแฟนตอนนี้เวลาผ่านมาสักพักแม้ไม่นานนักแต่ก็ทำให้ทั้งสองชินกับการสกินชิพกันแบบแฟนมากขึ้นอย่างเช่นการนอนกอดกันอย่างในตอนนี้


"ทำไมไม่ไปสตรีวะ"ร่างสูงพึมพำกับตัวเองเบาๆอย่างสงสัยแต่อีกคนที่นอนใกล้เสียจนชิดก็ได้ยิน

"ทำไมหรอ?"อริญชย์งงกับสิ่งที่อีกคนพูดออกมา


ทำไมดิฐถึงจะให้เขาไปเรียนโรงเรียนสตรีล่ะ สหศึกษาก็ว่าไปอย่างสิ


"จะได้ไม่ต้องปลอมตัวไง"ดิฐวัฒน์ลูบผมอีกฝ่ายเบาๆกล่อมให้นอนมืออีกข้างก็วาดผ่านเอวบางกระชับไว้ไม่ปล่อย


เขาพึ่งรู้ว่าการได้นอนกอดใครสักคนมันดีแบบนี้ ยิ่งคนๆนั้นคือคนที่ชอบยิ่งทำให้เขารู้สึกดี ขนาดตัวที่พอดี เนื้อตัวที่นุ่มนิ่ม กลิ่มหอมที่เขาชอบยิ่งทำให้ดิฐวัฒน์อยากจะกอดไว้ไปปล่อย


เมื่อก่อนก็นอนกอดตุ๊กตาที่อีกฝ่ายซื้อให้ทุกวันนั่นแหละแต่เดี๋ยวนี้สลับกอดตุ๊กตาบ้างเจ้าของตุ๊กตาบ้าง


"ปลอมตัวอะไรหรอ?"แม้จะงัวเงียแต่อริญชย์ก็ยังอยากรู้ว่าแฟนของตนพูดเรื่องอะไร


ดิฐพูดอะไรงงๆหรือเขามึนเองนะ ช่วงนี้อ่านหนังสือเยอะเสียด้วยสิ


"มึงจะปิดกูไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย"

"หือ?"

"มึงเป็นผู้หญิง...ไม่ใช่หรอ"

"หา?"ใบหน้าหวานเงยมองอย่างแปลกใจ


เมื่อกี้แฟนเขาบอกว่าเขาเป็นผู้หญิงอย่างนั้นหรอ อริญชย์ไม่ได้หูฝาดใช่ไหม


"...."

"ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ เราเป็นผู้ชายนะ"

"ช่างมันเหอะ ไม่บอกก็ไม่เป็นไร"ดิฐวัฒน์ก้มลงจูบหน้าผากเนียนเบาๆแล้วกระชับกอดร่างบางแน่นขึ้น ตาเรียวตี่หลับลงเบาๆเตรียมจะนอน

"ดิฐ..."

"นอนเหอะ จะได้ตื่นมาอ่านหนังสือต่อ"

"อื้อ.."แม้จะยังไม่เข้าใจแต่อริญชย์ก็ยอมหลับตาลง กายบางขยับซุกอีกคนมากขึ้นก่อนจะหลับไปอย่างง่ายดายเพราะความง่วง


เจ้าของอ้อมกอดอุ่นผละออกเล็กน้อยเพื่อมองหน้าคนหลับ ดิฐวัฒน์นึกสงสัยว่าทำไมรูมเมทตัวบางนี้ถึงไม่ยอมบอกเขาเรื่องที่ตัวเองเป็นผู้หญิง


อยากถามให้มากกว่านี้แต่ก็กลัวอีกคนจะอึดอัดเพราะงั้นเขาก็ได้แต่รอ รอให้อีกฝ่ายเป็นคนพูดมันออกมาเอง











"มึงถามไปแล้ว?"จิณณ์เอ่ยขึ้นอย่างตกใจเมื่อดิฐวัฒน์เล่าเรื่องของตนในวันหยุดที่ผ่านมาให้ฟัง


บ้าไปแล้วหรอ เอมมันเป็นผู้ชายโว้ยยยย


"เออดิ แต่มันบอกมันเป็นผู้ชายอ่ะ"ดิฐวัฒน์ยักไหล่น้อยๆ

"ก็เออดิ เนี่ยจบแล้วไอ้ดิฐ เอมเป็นผู้ชายไง"จุมพลเกาหัวแกรกๆ พึ่งสอบเสร็จยังไม่ทันหายปวดหัวนี่เขาต้องมาปวดหัวกับความป่วงของเพื่อนอีกหรอเนี่ย

"ผู้ชายบ้าไร ผู้หญิง"

"เอ้า อะไรของมึงวะ"

"เอมว่าไงก็งั้นแหละดิฐ มึงอย่ารั้น"ลงกาพูดขึ้นบ้าง


เจ้าตัวบอกออกมาแล้วว่าเป็นผู้ชายมันยังเชื่อว่าสิ่งที่ตัวเองคิดถูกอีกหรอ เชื่ออย่างนั้นจริงๆหรือแค่หลอกตัวเองกันแน่


"บ้าหรอมึง"

"โอ้ยไมเกรนกูจะขึ้น จิณณ์มึงโทรหาน้องมันดิ๊ ให้พาแม่งไปหาหมอ ประสาทละไอ้ห่า"จุมพลสุดจะทน นี่อยู่ด้วยกันมาจนจะจบเทอมแล้วแม่งยังหัวรั้นอยู่นั่น


ผู้หญิงๆๆๆๆๆ ผู้หญิงพ่อง!


มึงใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันยังง๊ายยยยยย


"มึงก็เว่อร์ว่ะจุม แต่กูจะไม่ถามมันแล้ว ไม่บอกก็ไม่บอก กูไม่เซ้าซี้อ่ะ"

"มึงนี่มัน..."พชรดนัยอดที่จะพูดออกมาไม่ได้ ความหัวรั้นของดิฐวัฒน์นี่มันเกินไปจริงๆ

"ดิฐ..."เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นด้านหลังทำให้บทสนทนาของกลุ่มหยุดลง


เจ้าของชื่อหันไปมองยังต้นเสียง ร่างบางในชุดนักเรียนถูกระเบียบแสนคุ้นตาที่เขากำลังรออยู่กำลังเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างคนอารมณ์ดี


"สอบเสร็จแล้วหรอ"ดิฐวัฒน์เลิกสนใจเพื่อนหันไปหาแฟนตัวบางทันที


เบื่อหน้าพวกแม่ง เจอหน้าก็เอาบ่นๆๆด่าๆๆๆ จนเขารำคาญ แฟนเขาน่ารักน่ามองน่าสนใจกว่าตั้งเยอะ


"อื้อ รอนานไหม"ร่างบางนั่งลงบนเก้าอี้ว่างข้างแฟนตัวสูงที่อีกคนขยับให้ก่อนจะเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์


พี่ชายบอกว่าเขายิ้มสวย เวลาเห็นเขายิ้มแล้วจะหายเหนื่อย อริญชย์จึงคิดเอาเองว่าถ้ายิ้มแบบนี้คนที่เห็นก็จะหายเหนื่อยเหมือนกัน เขาจึงมีรอยยิ้มติดใบหน้าอยู่เสมอ


"ไม่นานหรอก กูก็พึ่งเสร็จ เป็นไงบ้าง"ถามไปมือหนาก็ซับไปตามกรอบหน้าเรียวเพื่อเช็ดเหงื่อให้อีกคนโดยไม่สนใจสายตาของเพื่อนๆที่มองมาอย่างหมั่นไส้


อย่าอิจฉาครับอย่าอิจฉา


"พอทำได้อยู่นะ"

"หูย~อย่างเอมไม่ใช่พอทำได้หรอก ทำได้ดีเลยแหละ"เวทิศที่ทิ้งตัวนั่งข้างแฟนของตนเอ่ยขึ้น


อริญชย์เรียนเก่งจะตายไม่มีทางทำข้อสอบไม่ได้หรอก


"ไม่ขนาดนั้นหรอก"ปากเล็กบุ้ยออก

"คนเก่ง"ดิฐวัฒน์ยกมือขึ้นมาหยิกแก้มเนียนเบาๆด้วยความมันเขี้ยว


ใครบอกให้ทำปากยื่นๆงุ้ยๆแบบนั้นกันวะ น่ารักว้อยยยยยย


"อะแฮ่มๆ"จิณณ์แกล้งกระแอมเมื่อเห็นท่าทางสวีทไม่สนใจเพื่อนของคู่รักตรงหน้า


อยากจะแหมไปให้ถึงดาวอังคาร รักกันอะไรเบอร์นั้นวะ เพื่อนๆที่นั่งหัวโด่อยู่นี่คืออากาศหรือยังไง


"ส้นตีนติดคอหรอมึง"ตัวต้นเหตุของเสียงกระแอมหันมาถามเสียงเขียว ตาเรียวจิกมองอย่างคาดโทษ

"ป่าวอ่ะ ความรักมันติดคอ"

"แหวะ กูจะอ้วก"จุมพลทำหน้าแหยทันทีที่จิณณ์พูดจบ

"เอ้า มึงอยู่ฝั่งเดียวกับกูนะเนี่ย"

"โทษที แต่มุกเมื่อกี้ไม่ผ่านนะมึง"

"ฮ่ะๆๆๆ"อริญชย์ขำออกมาเบาๆกับบทสนทนาของจุมพลและจิณณ์

"นั่นไง เอมยังขำ"จิณณ์ชี้นิ้วบอก

"แฟนกูเส้นตื้น ไม่ต้องนับ"ดิฐวัฒน์ปัดมือเพื่อนออก

"หูยยยย แฟนเต็มปากเต็มคำ"

"ก็แฟนกูไอ้ห่า"

"เอมหน้าแดง"ลงกาพูดขึ้นเบาๆเรียกให้สายตาทุกคู่จ้องไปยังอริญชย์ให้ยิ่งหน้าแดงมากกว่าเดิม

"ย..อย่ามองกันสิ"

"เอมนี่เป็นผู้ชายขี้อายจังเลยน้า"เวทิศพูดยิ้มๆ ทำเอาดิฐวัฒน์ชะงักกับคำว่า 'ผู้ชาย' ที่อีกฝ่ายพูดออกมา

"อื้อ พี่ชายเราก็บอกแบบนั้น ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ"

"ผู้ชายเขาไม่ขี้อายกันหรอก เอมเป็นผู้หญิงปะเนี่ย"จิณณ์แกล้งพูดขึ้นก่อนจะหันไปยักคิ้วให้กับดิฐวัฒน์ที่ตวัดสายตามามอง

"หือ? เราเป็นผู้ชายนะ"










"มึงจะกลับบ้านวันไหน"ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงชั้นล่างเอ่ยถามแฟนตัวบางที่กำลังเก็บหนังสืออยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือของตน


วันนี้คือวันที่พวกเขาสอบวิชาสุดท้ายเสร็จและจะได้กลับไปพักช่วงปิดเทอมอย่างจริงจังแล้ว


"เรายังไม่รู้เลย ดิฐล่ะ"อริญชย์หันหน้ามาถาม ที่จริงก็อยากกลับเลยเพราะคิดถึงคนที่บ้านแต่อีกใจก็ยังอยากอยู่หอกับรูมเมทก่อนเพราะปิดเทอมจะไม่ได้เจอกันไปหนึ่งเดือน


ปกติพวกเขาตัวติดกันมาก นอกจากเวลาเรียนที่ต้องแยกไปคนละห้องแล้วเวลาอื่นก็อยู่ด้วยกันตลอด บอกได้ว่าอริญชย์อยู่ที่ไหนดิฐวัฒน์ก็อยู่ที่นั่น ดิฐวัฒน์อยู่ที่ไหนอริญชย์ก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน


"แม่กูให้กลับพรุ่งนี้ว่ะ"

"หรอ งั้นเราก็กลับพรุ่งนี้"

"หงอยเฉย ปิดเทอมก็เจอกันได้น่า"ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นเดินเข้ามาหาแฟนตัวบางที่หงอยลงถนัดตา มือหนาวางแปะลงบนกลุ่มผมสีเข้มแล้วลูบเบาๆอย่างเอ็นดู


ดิฐวัฒน์รู้ว่าอริญชย์ติดเขาขนาดไหน ไม่แปลกหรอกที่จะหงอยแบบนี่เพราะเขาเองก็ติดอีกฝ่ายเหมือนกัน


"อื้อ~"ใบหน้างอแงช้อนขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆจนดิฐวัฒน์อดที่จะมันเขี้ยวไม่ได้ ใบหน้าตี๋ค่อยๆก้มลงมากดจูบลงบนหน้าผากมนเบาๆ

"อย่างอแงสิ เดี๋ยวกูก็ลักพาตัวมึงกลับบ้านไปด้วยหรอก"

"เปล่างอแงซะหน่อย"ริมฝีปากบางบุ้ยออกนิดๆ

"หน้ามุ่ยเป็นเด็กถูกขัดใจขนาดนี้ยังบอกว่าไม่งอแงอีกหรอ หืม?"

"ฮึ่ย เปล่านะ ไม่ต้องมากอดเลย"

"โอ๋ๆ กูแซวเล่นเฉยๆน่า ไม่งอแงก็ไม่งอแงดิ"ดิฐวัฒน์ก้มลงกอดร่างบางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเอาใจ


เขาชอบจับชอบกอดเพราะตัวอีกคนมันนุ่มนิ่มไปหมด


ก๊อกๆๆๆๆ


เสียงประตูหน้าห้องถูกเคาะรัวๆจนดิฐวัฒน์ที่กอดอริญชย์อยู่ผละออกมาอย่างหัวเสีย ขายาวก้าวไปยังประตูห้องดึงเปิดออกจนคนกวนประสาทที่จะเคาะซ้ำชะงักมือแทบไม่ทัน


"ทำไมหน้าหงิกงั้นวะ กูมาขัดจังหวะเรอะ"จิณณ์เอ่ยถามงงๆพลางชะโงกหน้าเข้ามา

"เออ!มึงมีไร"

"มาชวนไปเล่นบาสพวกไอ้ลงกาไปรอที่สนามละ"

"ตอนนี้?"

"พรุ่งนี้มั้ง กูมาชวนตอนนี้ก็คือเล่นตอนนี้ไง"

"กวนตีน"ดิฐวัฒน์ยกขาเตะเพื่อนไปหนึ่งทีอย่างหมั่นไส้


วันไหนไม่ได้กวนตีนเขามันคงจะนอนไม่หลับ


"ไอ้สัด เตะกูไม ไปปะเนี่ย"

"เออไป"ดิฐวัฒน์พยักหน้าตกลง


ช่วงสอบไม่ได้เล่นกีฬาเลยสอบเสร็จแล้วไปเล่นหน่อยแล้วกันไหนๆพรุ่งนี้ก็ต้องกลับบ้านแล้ว


"เอม กูจะไปเล่นบาสกับพวกไอ้จิณณ์มึงจะไปไหม"ใบหน้าตี๋หันมาถามคนในห้องที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือเหมือนเดิม

"หือ? ดิฐไปเถอะเราว่าจะเก็บของแล้วก็ซักผ้าอ่ะ"อริญชย์ปฏิเสธออกไป

"เออ กูคงกลับเย็นๆนะ"

"อื้อ"

"มีไรก็โทรไป"

"โอเค"หลังจากอริญชย์ทำมือโอเคให้ดิฐวัฒน์ก็เดินออกไปพร้อมจิณณ์โดยไม่ลืมล็อคประตูห้องด้วย


หลังจากรูมเมทออกไปอริญชย์ก็ก้มหน้าเก็บของต่อจนเสร็จก่อนจะลุกไปเก็บผ้าที่ตากไว้ที่ระเบียงมาใส่ตู้เสื้อผ้าให้เรียบร้อยเพื่อเคลียร์ราวตากผ้ารอผ้าที่จะซักในวันนี้


ขาเรียวเดินมาหยุดอยู่ที่ตะกร้าผ้าของตนก่อนจะย่อตัวลงนั่งยองเพื่อแยกผ้า ชุดนักเรียนซักแยก ผ้าสีซักแยก และไหนๆก็จะซักผ้าแล้วอริญชย์จึงต้องเปลี่ยนชุดเพื่อเอาชุดนักเรียนที่ใส่อยู่ไปซักรวมกันทีเดียวเลย


เพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่ห้องร่างบางจึงกล้าที่จะเปลี่ยนชุดในห้องโดยที่ไม่ต้องเข้าไปในห้องน้ำอย่างทุกที


อย่างที่เพื่อนๆพูดกัน อริญชย์เป็นแค่คนขี้อายคนหนึ่งที่ไม่กล้าเปลื้องผ้าต่อหน้าคนอื่น


มือบางค่อยๆแกะกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดจนหมดแล้วดึงเสื้อนักเรียนออกจากตัวใส่ตระกร้าผ้าตามด้วยเสื้อกล้ามสีขาวที่ถูกถอดออกจนเผยให้เห็นร่างแบบบางไร้ซึ่งกล้ามเนื้ออย่างที่เด็กหนุ่มคนอื่นๆมี ผิวกายใต้ร่มผ้าที่เปิดเผยไม่บ่อยนักขาวเนียนไม่ต่างจากผิวเด็ก ขาเรียวก้าวไปหยิบเสื้อในตู้มาใส่เพราะไม่อยากถอดเสื้อนานๆ ก่อนจะถอดกางเกงออกและหยิบกางเกงขาสั้นมาใส่แทน


เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จอริญชย์ก็ก้มลงยกตระกร้าผ้าขึ้นมาเตรียมเอาลงไปซักที่เครื่องซักผ้าชั้นล่าง มือเรียวหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาถือไว้ก่อนจะจับลูกบิดประตูบิดออกเพื่อเปิดประตูแต่แล้วก็ต้องแปลกใจ


ก่อนดิฐวัฒน์ออกไปอีกคนล็อคประตูแล้วไม่ใช่หรอ


ทำไมพออริญชย์จะมาเปิดประตูมันถึงถูกปิดไว้เฉยๆล่ะ


ยืนสงสัยอยู่พักหนึ่งอริญชย์ก็ส่ายหัวเบาๆเป็นเชิงว่าช่างมันแล้วจึงเดินออกจากห้องไป


เขาอาจจะมองผิดว่าอีกคนล็อคบางทีดิฐวัฒน์อาจจะปิดไว้เฉยๆก็ได้










(ครับน้องเอม)เสียงทุ้มที่แสนคิดถึงดังออกมาจากมือถือเครื่องหรูที่ถูกถือไว้แนบใบหูบาง

"พี่เจม~"

(หืม?)

"เอมกลับบ้านพรุ่งนี้น้า"อริญชย์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริง

(ครับ พี่เจมคิดถึงน้องเอมจัง)

"เอมก็คิดถึงพี่เจม~"

(แล้วน้องเอมไม่คิดถึงพี่เมมหรอ)เสียงของพี่ชายอีกคนดังลอดมาด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจจนอริญชย์อดที่จะขำไม่ได้

"เอมคิดถึงพี่เมมเหมือนกันน้าาา"

(เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ให้ศักดิ์สิทธิ์ไปรับนะครับ)

"อ้าว...พี่ศักดิ์สิทธิ์ว่างหรอ"เอ่ยถามถึงเลขาหนุ่มของพี่ชายคนโตที่ปกติจะอยู่กับพี่ชายเขาตลอดเวลาทำงาน

(ว่างครับ...พี่เจมอนุญาตให้ว่าง)

"อื้อ มาแล้วบอกเอมน้า"

(ได้เลยครับ)

"พี่เจม..พ่อกับแม่จะกลับบ้านไหมอ่า"ร่างบางถามถึงอีกสองคนที่เขาคิดถึงไม่แพ้กันและไม่ได้เจอหน้ากันมาเกือบครึ่งปีแล้ว

(ไม่แน่ใจครับ แต่น่าจะหาเวลามานะน้องเอมได้กลับบ้านทั้งทีนี่นา)

"อื้อ~"


อริญชย์คุยกับพี่ชายสองคนอยู่พักใหญ่ก็ต้องวางสายเพราะพี่ชายทั้งสองต้องไปทำงานต่อ ร่างบางจึงหันมาเก็บข้าวของที่จำเป็นลงกระเป๋าเตรียมกลับบ้านในวันพรุ่งนี้











"มึงไม่กลับห้องหรือไง"จุมพลเอ่ยถามส่วนเกินในห้อง 2530 ของตนที่เข้ามานั่งนิ่งตั้งแต่กลับจากเล่นบาส


อะไรของมัน กลับห้องก็ไม่กลับ ทำอะไรก็ไม่ทำ มานั่งนิ่งๆ ขวางหูขวางตา


"ขี้เกียจ"ดิฐวัฒน์ว่าแล้วเหยียดขายาวๆของตนออกไปจนสุดคลายความเมื่อยล้าจากการเล่นกีฬาแต่ก็ต้องหดกลับเมื่อจุมพลเตะเข้าให้ด้วยความหมั่นไส้

"มีอะไรหรือเปล่า"ลงกาที่นั่งเช็ดผมอยู่เอ่ยถามเบาๆอย่างสงสัย


ที่จริงเขาสังเกตมาตั้งแต่เล่นบาสด้วยกันแล้ว อีกฝ่ายดูสติหลุดแปลกๆ


"เปล่าอ่ะ"แต่ดิฐวัฒน์ก็ปฏิเสธไป

"เอ้า อะไรของมึง ไม่มีอะไรแล้วมานั่งทำตัวไร้ชีวิตชีวาแบบนี้ทำไม"จุมพลเท้าเอวถาม

"เออน่า ไม่มีไร เล่นเกมกัน"ดิฐวัฒน์คว้ามือถือขึ้นมากดเข้าเกมแล้วหันไปบอกเพื่อนอีกสองคน

"มึงบอกเอมหรือยังเดี๋ยวมันเป็นห่วง"ลงกาหยิบมือถือขึ้นมาตามแล้วถามขึ้นอีกครั้ง

"ยังว่ะ จุมมึงบอกให้หน่อยกูเข้าเกมแล้ว"ร่างสูงหันมาบอกเพื่อนร่างอวบแล้วก้มกดมือถือต่อ

"เอ้า ใช้กูอีก แฟนมึงนะเนี่ย"

"เออน่า ลงกามึงชวนไอ้จิณณ์กับไอ้พลับด้วย"


จุมพลส่ายหน้าเบาๆกับความผีบ้าของเพื่อนแต่ก็ยอมกดเข้าแอพพลิเคชั่นแชทเพื่อทักไปบอกคนที่อยู่ห้องตรงข้ามว่าไอ้แฟนตัวดีของอริญชย์เล่นเกมอยู่ห้องนี้ไม่ต้องห่วง


"ไอ้จุมเสร็จยังเข้าเกม"แขกไม่ได้รับเชิญส่งเสียงเร่งมาอีกครั้ง

"เออ กำลังเข้าโว้ยยย"


ถ้ามึงรีบทำไมมึงไม่เล่นตั้งแต่เมื่อวาน ไอ้ห่าเอ้ย!









100%



เป็นฟิคใสๆไม่ม่าร้อกกกกก

อย่าพึ่งด่าพระเอก55555
พี่ดิฐเขาแค่เป็นคนที่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองคิดมากๆ
ยึดมั่นในตัวเองสูงงงงงง
แค่นั้นนนนนน
แม่ๆน้องเอมช่วยกันกอดน้องด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 184 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

378 ความคิดเห็น

  1. #372 TiamoI3amx2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:52

    อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ กอดกันก้เคยมาแล้ว คือเป้นหลอกตัวเองเก่งจังวะดิฐ

    #372
    0
  2. #217 M_aaau (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 09:36
    คือเอาจริงป่ะ กุว่าดิฐก็ไม่น่าโง่นะ วิธีทดสอบว่าเขาเปนชายแล้ว-มโนว่าเขาเปนหญิง-มองที่เป้าเขาสิ-ห่านิ ว้อยยย ขัดจัยกู!
    #217
    0
  3. #199 Serin71228 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 18:43
    .กอดเอมก่อนจะถีบดิฐไปไกลๆ อย่ายุ่งกับลูกฉันนะยะ!!
    #199
    0
  4. #153 Melanieee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 06:53
    โถ่ดิฐเป็นไงล่ะเอ็งความเชื่อมั่นที่มีมา น้องเอมมานี่มาาาา ทิ้งมันไปเลยคนนิสัยไม่ดี5555555
    #153
    0
  5. #134 TiamoI3amx2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:23

    รู้แล้วสินะ ว่าเขาเป็นผู้ชายย

    #134
    0
  6. #131 dlmn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:52
    อยากสมน้ำหน้าพระเอกค่ะ5555555555
    #131
    0
  7. #130 pang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 22:32

    ดิฐ ยอมรับความจริงซะ 55555555555

    ว่าจะสงสารแล้วนะ แต่แบบโง่เกิ๊นนนนน

    #130
    0
  8. #129 ongseungwoo2508 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 01:17
    มั่นหน้ามั่นโหนก แล้วก็ทำเอมเสียใจ เดี่ยวเอามีดจ้วง
    #129
    0
  9. #128 P-pin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 00:37
    อย่าทำให้น้องเอมเสียใจนะ!
    #128
    0
  10. #127 vviez (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:45
    อย่าใจร้ายกับน้องเอมน้า /กอดน้อง
    #127
    0
  11. #126 papaloyp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:11
    น่านแงะเธอรู้แล้วช็อคเลยหรอนายดิฐ แล้วยังไงต่อต้องทีมแม่รอกอดรู้กชายใช่มั้ยมีแววมากเว่อน้องเอมรู้กกก ;-; นายดิฐนายมันคนซื่อบื้ออออโอ้ย
    #126
    0
  12. #125 beemml (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 20:18
    รู้แล้วแน่ๆเลยว่าผู้ชายจริงๆ หวังว่าดิฐจะไม่ใจร้ายกะน้องเอมลูกแม่นะคะ 😭
    #125
    0
  13. #124 OSW's (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 15:51
    /โอบน้อง ฮือออออออออ อย่าทำน้องร้องไห้นะ !!!!! ถ้าทำจะไม่ยกน้องให้นะ !!!!!
    #124
    0
  14. #123 'alexis▴ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 15:19
    นายดื้อเองน้าาาาาา ถ้าทำตัวไม่ดีใส่น้องจะตีให้ขาลาย!
    #123
    0
  15. #122 papaloyp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 13:42
    โอ้ยยยหงุดหงิดนายดิฐ55555
    #122
    0
  16. #121 dlmn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 08:39
    ดิชั้นว่าเราควรเอารูปอัลตราซาวเอมตอนดูเพศน้องให้คุณดิฐเขาดูเเล้วละคะ ว่าผู้ชายตั้งเเต่กำเนิดโว้ยยย55555555
    #121
    0
  17. #120 jexhngx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 00:17
    อย่าจับหัวดิฐมาเขย่ามาก แล้วถามว่าเตงเป็นอะไร๊5555555555555 มันรั้นแท้ เอมจัดการเลย
    #120
    0
  18. #119 Kuntida Tanaree (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 10:59
    อย่าม่ามากน้ะสงสารเอมมม
    #119
    0
  19. #118 Parknatcha12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 10:29
    ดิฐดื้อมากกกกกกก เอมเป็นผู้ชายยยยยยยย อย่าดราม่ามากนะค่ะ กราบ🙏🙏🙏
    #118
    0
  20. #117 'alexis▴ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 06:21
    กลัวดราม่าจังเลยค่ะ แง ㅠㅠ
    #117
    0
  21. #116 `ติ่งกระดิ่งแมว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 04:13
    ดิฐ.. ดิฐโว้ยยยยยยยย อย่าจะบีบคอ เอมเป็นผู้ชายยยยย เป็นผู้ชายโว๊ยยยยย ฮือออออ เครียดกับพระเอกจังเลยค่ะ ;^;
    #116
    0
  22. #115 P-pin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 00:59
    ดิฐดื้อมากกกก โอ้ยยยย กลัวม่าเลยค่ะ
    #115
    0
  23. #114 ᄒᄈ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 00:01
    ดิฐโว้ยยยยยยยยยยยยยย
    #114
    0
  24. #113 TiamoI3amx2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:34
    อยู่ด้วยกันยังไง ถึงได้ยึดมั่นกับคำว่าผู้หญิงขนาดนี้ 5555555 ดิฐโว้ยยย ถ้ายังดันทุรังว่าเขาเป็นผู้หญิง อนาคตนี่น่าจะมีปัญหาอ่ะ
    #113
    0
  25. #112 OSW's (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:07
    อยากจะแบ่บ ลูกชั้นเป็นผู้ชายจ้า !!! แต่ถ้าดิฐรู้จะทำน้องเสียใจมั้ย ;-;
    #112
    0