One piece โชตะน้อยป่วนต่างโลก

ตอนที่ 2 : ดาหลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    28 มี.ค. 62





กลิ่นเลือดลอยคละคลุ้งอยู่ทั่วอากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆที่มีเพียงแค่แสงจากดวงจันทร์ส่องเข้ามาเป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวของห้องแห่งนี้


ขนนกสีขาวบริสุทธิ์จำนวนมากกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นห้อง เรืองแสงสีขาวอ่อนๆให้แสบตาเล่นแก่ผู้อยู่ในห้องนี้  เจ้าของขนนกพวกนี้นั้นนั่งพิงกำแพงอยู่ฝั่งตรงข้ามกับประตูโดยที่หลังของเขานั้นปรากฏเป็นปีกนกทั้ง15แทนที่จะเป็น16เพราะว่าตอนนี้นั้นปีกข้างที่16ตกอยู่ในมือของเด็กชายหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตากระเบื้องอันแสนเปราะบาง


เจ้าของขนนกนั้นมีใบหน้าที่ค่อนข้างจะหล่อเหลามากๆเส้นผมสีทองสว่าง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ ซึ่งเป็นรูปลักษณ์ที่ค่อนข้างจะหายากมากทีเดียวแต่ด้วยความที่มีพ่อและแม่เป็นผู้ให้กำเนิดด้วยความรักจึงไม่ได้รับพลังจากพ่อมาทั้งหมดเพราะว่าเจ้าตัวนั้นขาดสิ่งเดียวที่จะเป็นขุมพลังขนาดใหญ่ที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น มีเพียงบุตรคนเดียวเท่านั้นที่จะได้รับต่อพ่อ1คนถึงเจ้าตัวจะเหมือนพ่อทุกอย่างแต่มีเพียงอย่างเดียวที่ไม่เหมือนเลยนั่นก็คือดวงตาคู่นั้น ดวงตาสีน้ำตาลแทนที่จะเป็นสีทองเหมือนดั่งพ่อของตน


มันแสดงถึงว่าไม่ได้รับความรัก ความไว้เนื้อเชื่อใจมากเท่าที่ควรหรืออาจจะหมายถึงไม่อยากให้เจอกับภาระอันใหญ่โตที่มาพร้อมกับดวงตาสีสวยคู่นั้น


แน่นอนว่าถ้าผู้พี่ไม่ได้รับคนต่อไปที่จะได้รับมันย่อมต้องเป็นน้องชายอย่างแน่นอน


น้องชายที่ว่านั้นก็คือเด็กชายที่ดูเหมือนอายุ7ขวบแต่แท้จริงแล้วกลับมีอายุมากกว่าล้านล้านปีโดยปกติเทพนั้นจะโตทันทีที่เกิดแล้วอายุถึง100ปีแต่ไม่ใช่กับเด็กคนนี้ที่อดีตนั้นมีผมสีม่วงอมน้ำเงินประกายทองอ่อนแต่ตอนนี้นั้นกลายเป็นสีเขียวเรืองแสงจนแสบตาเมื่ออยู่ในแสงแดดก็จะโดดเด่นแต่พออยู่ในความมืดก็จะเรืองแสงสีเขียวอ่อนประกายทอง ดวงตาสีทองใสๆบ่งบอกถึงความบริสุทธิ์และความยินดีที่ผู้ให้ต้องการให้มากแค่ไหนแน่นอนว่ามันใสมากจนแทบจะกลายเป็นสีขาวอยู่แล้วเป็นหลักฐานชั้นยอดที่ผู้พ่อนั้นให้พลังของตนมาจนหมดตัวไม่แม้แต่จะเก็บไว้ ผิวสีขาวอมชมพูนิดๆ ผิวขาวใสจนมันดูเหมือนเรืองแสงได้


รวมๆแล้วนั้นงดงามมากเลยทีเดียวเหมือนกับรูปปั้นเทพผู้งดงามที่สุดซึ่งเป็นเทพองค์แรกที่โดนสังหารอย่างโหดเหี้ยมโดยเด็กชายตัวเล็กๆที่อายุและพลังไม่เล็กตามขนาดร่างกาย


ดาหลาน้องรัก เจ้าโกรธเกลียดพี่มากนักหรือ ใยเจ้าถึงลงมือทำร้ายพี่ได้รุนแรงเยี่ยงนี้”ชายหนุ่มถามน้องชายอันเป็นที่รักที่ตนคอยเฝ้ามองตลอดตั้งแต่เอาไปไว้ที่โลกมนุษย์เพื่อหวังให้น้องนั้นปลอดภัยจากศึกของสวรรค์กับนรกที่เป็นปรปักษ์กันโดยที่ไม่ได้บอกเหตุผลให้น้องรักได้ฟังเลยสักนิดเดียว


“อย่ามาเรียกข้าด้วยชื่อนั้น ไม่ว่าใครจะตั้งชื่อนี้ให้ข้าคงเป็นการเยาะเย้ยตัวข้ามากกว่าการที่จะบอกว่าข้านั้นเป็นที่รักสำหรับพวกเขา หึ แน่นอนว่าข้าไม่ชอบชื่อนี้เลยแม้แต่น้อยเมื่อมันถูกเอ่ยออกมาจากปากเจ้า”ดาหลาเอ่ยขัดทันทีที่ได้ยินประโยคนี้โดยที่ประโยคนี้นั้นมาจากการไตร่ตรองอย่างถีถ้วนมามากกว่าหลายล้านปี


“อึก ไม่ใช่อย่างที่น้องคิด น้องเข้าใจผิด..”ดาหลามองพี่ชายของตนผู้มีชื่อว่าแดน


“พอเถอะ ข้าไม่อยากฟังคำจากปากคนแบบพี่ หยุดได้แล้ว ข้าเบื่อกับพี่มามากพอแล้วจงปล่อยข้าไปตามทางของข้าเถอะ ถ้ารักข้าจริงก็ต้องสนับสนุนในสิ่งที่ข้าจะทำต่อจากนี้”หลังจากพูดจบประโยคดาหลาก็เดินออกไปจากห้อง เดินกลับไปที่ห้องของตน ห้องที่เคยอยู่เมื่อตอนเด็ก เข้าไปหยิบผลไม้หน้าตาแปลกๆขึ้นมากิน4ผล ประกอบด้วยผลสีม่วงเข้มเกือบดำ1ผล ผลสีทองเรืองแสงอ่อนๆ1ผล ผลสีเขียวสว่าง1ผลและผลสีชมพู1ผล


ทั้ง4ผลนั้นมีรสชาติที่ห่วยแตกทั้งหมดแต่ก็ฝืนกินเข้าไปแม้ตอนกินเข้าไปจะรสชาติห่วยแตกแถมยังรู้สึกเจ็บมากๆแต่ก็ยังฝืนกินเข้าไปจนหมดพร้อมกับรอให้ร่างกายปรับสภาพให้พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงแสนมหาศาลแถมยังใช้พลังของเทพในการกลบข้อเสียทั้งหมดให้เป็นผลดีอีกด้วย


ผลสีม่วงผลแรกคือ ผลแวมไพร์ จะทำให้ร่างกายมีสภาพเหมือนแวมไพร์ทั้งหมด


ผลสีทองเรืองแสงอ่อนๆคือ ผลไอดอล ที่จะเปลี่ยนให้คนที่กินเข้าไปนั้นมีออร่าเหมือนดาราคนหนึ่ง ไม่ได้เปลี่ยนหน้าตาแต่เป็นการสร้างเสน่ห์ให้มากกว่าเดิม10เท่า(ถึงก่อนกินนั้นก็มีสภาพคล้ายดาราคนหนึ่งอยู่แล้วก็เถอะมิหนำซ้ำยังเด่นและดังกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ)


ผลสีเขียวสว่างคือ ผลแห่งเสียงเพลง ทำให้เสียงดีขึ้นกว่าเดิม10เท่า ใช้เสียงเป็นอาวุธก็ได้หรือใช้ทำอย่างอื่นก็ได้(ปกติเสียงดีมากอยู่แล้ว)


ผลสีชมพูคือ ผลเต้น ที่จะทำให้คนที่กินผลนี้นั้นมีท่าเต้นเป็นอาวุธ ทุกส่วนในร่างกายเป็นอาวุธก็ได้(เคยเต้นcoverมาแล้ว)


ผลทั้งหมดล้วนแต่เป็นในตำนานทั้งนั้นแต่พอมาอยู่ในมือดาหลาก็เปรียบเสมือนสิ่งของไร้ค่า  ทุกผลนั้นเป็นได้ทั้งอาวุธและสามารถสร้างชื่อเสียงให้ตนได้แต่ดาหลาคิดดีแล้วว่าพยายามจะไม่ใช้มันโจมตีคนอื่นเพราะว่าถ้าใช้มันโจมตีอาจจะไม่มีคนอยากฟังเสียงเพลงของเขาเลยก็ได้


หลังจากที่ปรับเปลี่ยนเสร็จแล้วร่างกายนั้นไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงนอกจากเสน่ห์ที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมอย่างมหาศาล


“เอาละถึงเวลาที่เราจะได้ไปโลกใหม่สักที หึ รอก่อนนะข้ากำลังจะไปหาแล้ว..”


แสงสว่างสาดส่องไปทั่วทั้งห้องพร้อมกับร่างบางของดาหลาที่ค่อยๆจางหายไปเรื่อยจนแสงสว่างหมดลง


“แล้วเจอกันวันพีช..”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #3 Eifel3955 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 19:21
    ร ออออจร้าาา
    #3
    0