ดาวข้างห้อง

ตอนที่ 1 : พี่ข้างห้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63

-Ploychompoo-

 

ครืด...

เสียงลากกระเป๋าใบใหญ่ตามทางเดินที่มาพร้อมเสียงนุ่มๆจากเจ้าของกระเป๋า

 

"อื้มม ไม่เป็นไร...กูทำเองได้น่าาา"

 

"แน่ใจนะ" เสียงแหลมๆจากปลายสายดังขึ้นทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายก็คือผู้หญิง

 

"อื้ม งั้นแค่นี้ก่อนน่ะคืนพรุ่งนี้เจอกัน" ฉันบอกลาเพื่อนสาวเมื่อใกล้ถึงห้องที่ได้ซื้อไว้

 

"โอเค มีไรรีบโทรมานะ" อีกฝ่ายตอบกลับมาแล้วค่อยกดปุ่มสีแดงข้างหน้าจอโทรศัพท์

 

ค่ะ ไม่รู้จะเริ่มไงอ่ะ..งั้นแนะนำตัวก่อนดีกว่าเนอะ เราชื่อ พลอยชมพู...ชื่อจริงก็พลอยชมพู สิทธิวงศ์ษา ตอนนี้พึ่งขึ้นปี1ที่มหาลัย AS เราเรียนคณะเศรษฐศาสตร์ที่คุยกันเมื่อกี้ก็เป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยม.ต้นที่ตามมาเรียนด้วยกัน นางชื่อ 'ทานตะวัน' ตอนแรกก็ไม่สนิทกันหรอกแต่คงเพราะมีชื่อเล่นกับชื่อจริงอันเดียวเหมือนกันมั่ง อ่อ!ยัยนี้เรียนวิศวะเครื่องกลน่ะ สานต่อธุรกิจที่บ้านแหละ เราเป็นลูกคนเดียวที่บ้านเลยหวงม๊ากก รู้ป้ะ...กว่าจะขอมาอยู่คนเดียวได้ต้องตื้อป๊าม๊าแค่ไหนอะ เห้ออ...ถึงห้องสักที

 

ห้อง 1009

 

"เออ กำลังไป..จะเร่งไรนักหนาว่ะ" ผู้หญิงในชุดกางเกงยีนส์สีดำขายาวขาดๆตามแฟชั่นสมัยนี้กับเสื้อสายเดี่ยวผ้าซาตินที่ใส่แบบลวกๆที่แขนข้างหนึ่งพาดด้วยเสื้อแขนยาวเดินออกมาจากห้องข้างๆซึ่งเป็นห้องเลข 1010 เธอรีบเดินโดยมองไปข้างหน้าเหมือนไม่สนใจสาวสวยที่ยืนมองเธอแบบเก้ๆกังๆ

 

"ใครอะ สวยจัง..." เมื่อผู้หญิงเมื่อครู่เดินไปสาวสวยพลอยชมพูของเราถึงกลับเสียอาการเผลอพูดชมอีกฝ่ายออกมาแต่ไม่นานก็มีเสียงลิฟต์ดังขึ้น พลอยชมพูจึงได้สติและเดินเข้าห้องไป

 

07:55

 

"อื้มม...กี่โมงแล้วอ่ะ 7โมง55!!" สายตาที่งัวเงียเบิกตาขึ้นทันทีเมื่อเห็นเวลาที่ดูยังไงก็ไม่ทันแปดโมง... เธอรีบแต่งตัวโดยที่ไม่ลืมล้างหน้าแปรงฟัน *ยกเว้นอาบน้ำ 'ใครอาบทันล่ะอีกห้านาทีแปดโมง!โอ้ยยตายยย วันนี้มีรับน้องด้วย' แม้หอจะอยู่ใกล้มอ แต่ในระยะเวลาเท่านี้ถึงจะเฉลี่ยให้ดีแค่ไหน ก็ไม่ทัน... ใช้เวลาประมาณ3นาที เธอวิ่งออกมาจากห้องโดยไม่ลืมหยิบกระเป๋าเรียนไปด้วย ดี..ที่เตรียมไว้ตั้งแต่เหมือนคืนไม่งั้นลำบากกว่านี้แน่

 

ติ้ก! ติ้กๆๆๆๆ!!

เสียงกดลิฟต์ดังไม่หยุดแล้วดูท่าจะไม่หยุดจนกว่าลิฟต์จะเปิด

 

"นี่ กดรัวแบบนี้จะรีบไปไหน" ร่างบางสดุ้งเพราะตกใจ แล้วค่อยหันไปตอบผู้หญิงข้างหลังเธอ

 

"คือ...คือหนูตื่นสายนะค่ะ กลัวไปรับน้องไม่ทัน" ร่างบางยิ้มแห้ง แล้วหันกลับไปดูลิฟต์ต่อด้วยอาการร้อนรน

 

"อยู่คณะไหนนะเรา"

 

"เศรษฐศาสตร์ค่ะ"

 

"อื้ม งั้นก็ไม่ต้องรีบหรอกพี่ก็อยู่เศรษฐศาสตร์ เข้าไปพร้อมพี่...ไม่มีปัญหาไรหรอก" ร่างบางหันไปทันที...มีรุ่นพี่เราอยู่ที่นี่ด้วยหรอกเนี้ย แต่ก็คงไม่แปลกหรอกนี่มันหอพักนักศึกษาน่ะ!

 

"ค ค่ะ"

 

ตึ่ง! ทั้งสองเดินเข้าลิฟต์ด้วยร่างบางที่ยังสั่นเพราะความรนไม่หาย

 

"พี่ชื่อซัมเมอร์นะ น้องล่ะ" หญิงสาวเมื่อครู่พูดขึ้นเพื่อตัดความเงียบ

 

"พลอยชมพูค่ะ" ร่างบางตอบแบบเก้ๆกังๆ

 

"ชื่อน่ารักดีนะเรา" เธอกล่าวชมออกมาพร้อมรอยยิ้ม ซึ่งมันทำให้พลอยชมพูรู้สึกดีไม่น้อย

 

"ขอบคุณค่ะพี่" บนสนทนาของพวกเธอยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็ยืนอยู่ที่คณะเศรษฐศาสตร์แล้ว

 

"งั้นหนูไปแล้วนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะพี่ซัม" พลอยชมพูกล่าวเมื่อเข้าไปในกิจกรรมรับน้องได้แล้ว

 

"จ้าา เจอกันอีกก็ทักได้นะ"

 

"ค่ะพี่" พลอยชมพูวิ่ง(แบบไม่มีเสียง)เข้าไปในลานกิจกรรม อะไรจะขนาดนั้นนี้เรามาสายตั้งครึ่งชั่วโมง..แต่พอเดินเข้ามากับพี่ซัมเมอร์กลับไม่โดนทำโทษ พี่เขาเป็นใครเนี้ยย

 

"หวัดดี เราชื่อตันหยงน่ะ" สาวสวยผมยาวสีดำใส่แว่นในชุดนักศึกษาที่นั่งข้างหน้าพลอยชมพูทักเธอ เมื่อรู้สึกว่ามีคนมานั่งข้างหลัง

 

"อื้ม เราพลอยชมพู" ฉันตอบไปแบบยิ้มแห้งหน่อยๆ

 

"นี่ ผมวินเทอร์น่ะ" น่ารักจัง...นี่ถ้าเล่นซีรีย์วายต้องเป็นเคะแน่เลย คิดไรของแกเนี้ยยัยพลอย!

 

"พลอยชมพู ^^"

 

ผ่านไปประมาณชั่วโมงกว่าๆพี่เขาถึงจะปล่อยเราออกมาได้ นี้ขนาดมมาสายตั้งครึ่งชั่วโมงยังร้อนขนาดนี้ ถ้ามาตั้งแต่เริ่มจะร้อนขนาดไหนเนี้ยยย พอเลิกตันหยงก็พาเพื่อนที่รู้จักตอนรับน้องมานั่งกับเราด้วย มีผู้หญิง2 ผู้ชาย1 เพราะงั้นตอนนี้กลุ่มเรามี 6 คน(รวมเราด้วย) คนที่มาใหม่ชื่อ 'เดลต้า' เป็นเพื่อนตันหยงตอนมัธยมปลายชอบสายเดียวกันเลยตั้งใจมาเรียนด้วยกัน คนสองชื่อ 'สายป่าน' คนนี้น่ารักมากกตัวเล็ก ผิวขาว ตาโตสเปคผู้ชายหลายๆคนเลยแหละรวมถึงพลอยด้วยย คนสามคนสุดท้าย 'เลย์' คนนี้ค่อนข้างเงียบแต่ก็หล่อกระชากใจเหมือนกันน่ะ ประมาณว่าหนุ่มหล่อสุดเย็นชาไรพวกนี้..รู้สึกเหมือนผู้หญิงหลายๆคนจะชอบกัน

 

"พลอย ต่อไปแกเรียนไรอะ" ตันหยงถาม

 

"มีไทยที่ตึกเรียนรวมอะ" ตันหยงพยักหน้าช้าๆ

 

"ไทยเหมือนกัน" เลย์ที่นั่งเงียบอยู่นาน สุดท้ายก็พูดขึ้น

 

"อ่อ โอเค...งั้นแยกกันตรงนี้น่ะ บายๆ" พวกเราแยกย้ายกัน เหลือแค่ฉันกับเลย์ที่เรียนวิชาเดียวกัน เราสองคนเดินกันไปเรื่อยๆโดนไร้บทสนทนา โอ้ยย...อึดอัด ไม่ไหวแล้วอะ รู้สึกเหมือนต้องพูด กูต้องพูด!

 

"นี่...คิดไงมาเรียนเศรษฐศาสตร์อะ" ฉันเป็นคนเริ่มบทสนทนาก่อน มันก็ต้องเริ่มก่อนอยู่แล้วป้ะ..อย่างเลย์เนี้ยน่ะจะเริ่มก่อน!

 

"พ่อบอกให้เรียน"

 

"ห้ะ?!!"

 

"อะไร"

 

"ป่าวๆ งั้นถ้าพ่อให้เลย์เลือกเองเลย์จะเลือกคณะไหนอะ"

 

"แพทย์.." ว้าวว คณะดีซะด้วย

 

"สาขาไหนอะ"

 

"สัตวแพทย์" รักสัตว์ไปอีกก

 

"อ่าา..."

 

"....ตอนเด็กหมากูตาย" อุ้ย เหมือนอ่านใจกูออก

 

"รถชนหรอ"

 

"อื้อ...รู้ได้ไง!" ตกใจไรขนาดนั้นน

 

"คือ..เราหันไปเห็นแกพอดีอะ ตอนที่มีรถมาบีบแตร์..."

 

"อ่อ อื้อ"

 

"นี่คือเหตุผลที่ใส่หูฟังตลอดหรอ"

 

"อื้อ" เยส! ทายถูกเว้ย ...เชี่ย มาปวดไรตอนนี้ว่ะ

 

"เอ่อ เราไปเข้าห้องน้ำแปปน่ะฝากจองที่ที"

 

"อื้อ ไปเร็วๆ"

 

"ได้ค่าา"

 

ห้องน้ำ

"อื้มม ตรงนั้นอะ อ่าห์!" หื้มม...ในมอมึงก็ไม่เว้นเนอะ ไอ้พวกนี้นิเอากันได้ทุกที่จริงๆ

 

"อ่ะ อ่าห์~ อุ๊บ!" กลั่นเสียงทำไมล่ะ พึ่งรู้รึไงว่านี่มันห้องน้ำมหาลัย แน่จริงก็ครางออกมาดังๆดิ

 

"อ่าสส์!! พี่ไลม์..หนูเสียววอื้อออ" เชี่ย! กูล้อเล่นมั้ยล่ะ..ถ้าจะครางดังขนาดนี้ไม่เปิดประตูออกมาเอากันตรงซิงค์ล้างมือเลยล่ะ เชี่ยล่ะ...เดี๋ยวแม่งทำจริงกูจะเอาไงว่ะเนี้ย ไปเรียนแม่งละกูอยู่นี้ก็ปวดสมอง

 

ห้องภาษาไทย

"มึงไปผลิตส้วมไง้ ช้าชิบหาย" มาถึงก็บ่นเลยน่าา

 

"เออๆ โทษทีเกิดเรื่องนิดหน่อย...ละนั้นกระเป๋าใครอ่ะ" ฉันมองไปที่กระเป๋าสะพายข้างของแบรนด์ coach ที่วางข้างๆมัน(กระเป๋ามันเป็นดัฟเฟิลพูม่า) ตามจริงก็ปกติแหละเพราะอาจจะเป็นคนๆหนึ่งในห้องนี้ก็ได้ แต่แบบ...อย่างมันเนี้ยน่ะจะให้คนอื่นนั่งข้างๆ ยกเว้นฉันน่ะ

 

"ไลม์...พี่สาวกู" ไลม์...ห้ะ!

 

เสียงในหัว

"อ่ะ อ่าห์~ อุ๊บ! อ่าสส์!! พี่ไลม์..หนูเสียววอื้อออ"

 

เชี่ย...

 

"เลย์...พี่มึงชอบผู้หญิงหรอ"

 

"เออ ไปรู้ไรมาอีกอ่ะ" เลย์หันมาแล้วเลิกคิ้ว แต่สายตาก็ยังคงดูเย็นชาแค่ดูเข้าถึงง่ายกว่าเดิมนิสหนึ่ง

 

"ที่ห้องน้ำ..." ฉันตอบไปเบาๆ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะได้ยิน

 

"อ่อ ปกติ..พี่ไลม์ชอบหลอกเด็กไปเยประจำล่ะ สถานที่หลักคือห้องน้ำ"เลย์หันมาตอบเหมือนเคยชินกับเหตุการณ์แบบนี้ มันชินได้ไงว่ะ ขนาดกูรสนิยมเดียวกันกับพี่เขากูยังไม่กล้าทำในมอเล้ยย

 

"อ่อ..." กูล่ะนับถือความเปิดเผยนี้ :)

 

 

-จักรวาลไซคี-

หวัดดีจร้าาา แอดเป็นจักรวาลไซคีอยู่ในโลกผีเสื้อที่คอยต้านท้านแรงโน่มถ่วงของโลกก

มาอย่างซึ่งเลย ไม่รู้เหมือนกันจะพิมไรแต่ยังไงก็ฝากนิยายแอดด้วยน่าาเขียนแนวนี้ครั้งแรกใครมีคำแนะนำคอมเม็ตได้น่าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น