คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fanfic Harry] Another slytherin side of the story

โดย PrynaJS

"เรื่องราวของงูที่มากกว่าสองตัวซึ่งหนึ่งในนั้นหลงไปอยู่ต่างฝูงด้วยความตั้งใจ"

ยอดวิวรวม

174,199

ยอดวิวเดือนนี้

4,549

ยอดวิวรวม


174,199

ความคิดเห็น


4,722

คนติดตาม


4,101
เรทติ้ง : 200 % จำนวนโหวต : 1
จำนวนตอน : 141 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  19 ก.ย. 62 / 21:52 น.
[Fanfic Harry] Another slytherin side of the story | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 


     เด็กชาย T เติบโตด้วยการเลี้ยงดูจากสลิธีริน เด็กชาย H ก็เติบโตจากการเลี้ยงดูสลิธีริน แล้วทำไมคนหลังถึงหลงไปอยู่กลางดงกริฟฟินดอร์ได้ล่ะ? 



          "นายคิดว่าดัมเบิลดอร์จะเป็นยังไงถ้าเขารู้เรื่องนี้?"

          

          "ถ้าไม่อกแตกตายก็คงลิ้นจุกปากล่ะ"


          "ถามจริงเถอะ คนเลี้ยงพวกนายนี่เป็นคนละคนจริงๆ ใช่ไหม?"


          "แหงอยู่แล้ว พวกเราไม่ได้โตมาด้วยกันซะหน่อย"


          "ทำไมนายถึงถามแบบนั้น? เราสองคนไม่มีอะไรเหมือนกันเลยสักนิดเดียว"


          "สาบานเถอะว่าพวกนายไม่รู้จริงๆ ว่าทำไม" เดรโกกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "พวกนายสองคนโคตรจะเหมือนกันเลย!"


          "เหมือนตรงไหนเหรอ?/เหมือนตรงไหนกัน?" 


         น้ำเสียงฟังดูไร้เดียงสาแต่ทายาทสลิธีรินทั้งสองคนกำลังแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายที่เหมือนกันเด๊ะ!


 

 



สารบัญ อัปเดต 19 ก.ย. 62 / 21:52

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PrynaJS จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"ยิ้มและหัวเราะอย่างมีความสุขไปกับฟิคที่คุณไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง!"

(แจ้งลบ)

ความสม่ำเสมอของการอัพงาน เรื่องนี้ขอยกให้เป็น The Best จริงๆค่ะ นักเขียนมีความสม่ำเสมอในการอัพแทบจะเรียกได้ว่า 1... อ่านต่อ

ความสม่ำเสมอของการอัพงาน เรื่องนี้ขอยกให้เป็น The Best จริงๆค่ะ นักเขียนมีความสม่ำเสมอในการอัพแทบจะเรียกได้ว่า 100% จริงๆ ถ้าไม่ติดขัดอะไร เรื่องนี้จะเรียกว่าอัพถี่มากถึงมากที่สุดก็ได้ค่ะ สังเกตจากตอนต้นๆเรื่องที่อัพวันละ 2-3 ตอนต่อวัน ก่อนจะค่อยๆอัพเป็นวันละตอนแล้วแต่ความสะดวกของนักเขียน แต่ยังคงมีการอัพเดทอย่างน้อย วันละ 1 ตอนถ้วน ไม่ขาดตอน และค่อนข้างเป็นเวลา ช่วงดึกๆของแต่ละวัน ถ้าหากวันไหนที่นักเขียนไม่ว่าง ไม่สะดวกหรือแม้แต่ไม่สบายพอที่จะอัพ ก็มักจะเข้ามารายงานตัวให้ ชี้แจงให้นักอ่านทราบเสมอ ในส่วนนี้ขอชื่นชมจากในจริงกับความขยันของนักเขียนค่ะ เป็นนักเขียนที่มีวินัยมากทีเดียว ชื่อเรื่อง Another slytherin side of the story ถือว่าเป็นชื่อเรื่องที่ดึงดูดผู้อ่านพอสมควรเลยทีเดียว ซึ่งสำหรับเรื่องนี้นำเสนอในแง่มุมที่แต่ต่างออกไปจากปกติ เป็นการมองผ่านมุมมองของเด็กบ้านสลิธีรินไม่ใช่กริฟฟินดอร์ ซึ่งการนำชื่อนี้มานำเสนอ เป็นการระบุเจาะจงถึงโครงสร้างการนำเสนอเรื่องที่ชัดเจน ค่อนข้างน่าสนใจและสัมพันธ์กันกับการนำเสนอเรื่องราวได้ดีมากค่ะ ในส่วนของภาษาอังกฤษ ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของนักเขียนหรือเปล่าที่ใช้คำว่า ‘Another’ เพื่อเจาะจงเรื่องราวของทิมโมธีตัวหลักของเรื่อง แทนที่จะเป็น ‘Others’ เพื่อกล่าวถึงแก๊งเด็กๆบ้านสลิธีรินทั้งหมด อีกประการหนึ่งคือ ‘Slytherin’ เป็นชื่อเฉพาะ ขออนุญาตแนะนำว่าควรจะขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่นะคะ โครงเรื่อง เพราะโดยส่วนมาก นักเขียนมักจะนำเสนอหรือถ่ายทอดเรื่องราวผ่านทางตัวละครหลักที่เป็นพระเอกอย่างแฮร์รี่ ซึ่งเป็นการเสนอแง่มุมเพียงด้านเดียวทำให้นักอ่านมักจะมองหรือตัดสินตัวละครประกอบอื่นๆ ในมุมมองเดียวกันกับสิ่งที่ได้รับรู้จากตัวละครนั้นๆ สำหรับเรื่องนี้ตัวละครนำหลักอย่างทิมโมธีหรือหนูน้อยทิมมี่ และเหล่าสหายบ้านงู ค่อนข้างสร้างสีสันให้กับเรื่องได้ดีทีเดียวเลยล่ะค่ะ โครงเรื่องเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการเรียงลำดับความเป็นไปอย่างช้าๆ เป็นลำดับขั้น ไม่กระโดดไปมาหรือวกวน ทำให้มีความลื่นไหลและลงตัวในแต่ละตอน ในส่วนของความสมเหตุสมผล อาจจะไม่ชัดเจนในบางตอนแต่นักเขียนก็มีความสามารถในการปรับสมดุลให้จุดที่หายไปนั้นกลายเป็นส่วนที่จะแสดงพัฒนาการของตัวละคร ไม่ว่าจะโดยผ่านทางแง่มุมของตัวละครอื่นๆ หรือเหตุการณ์สำคัญ รวมไปถึงการสร้างปมปริศนาใหม่ที่รอการคลี่คลาย ทำให้เรื่องราวไม่น่าเบื่อ และคนอ่านได้รู้สึกลุ้นไปกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดในอนาคตข้างหน้า ปมขัดแย้งภายในเรื่องอาจจะยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไร แม้ว่าจะสามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในภาพรวมได้คร่าวๆแต่ยังมีปมในรายละเอียดปลีกย่อยบางส่วนที่ยังไม่ชัดเจนซึ่งอาจจะเป็นเพราะเรื่องราวในส่วนนั้นยังไม่เปิดเผย ในส่วนของประเด็นหลักเริ่มมีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับเนื้อหาที่เริ่มเข้มข้นมากขึ้นในทุกตอน การใช้ภาษา การบรรยายเรื่องถือว่าทำได้ดีทีเดียว ภาษาที่ใช้สามารถอ่านและทำความเข้าใจได้ง่าย การเรียงร้อยถ้อยคำมีความสละสลวยในระดับที่ดี ไม่ถึงขั้นซับซ้อนหรือใช้ศัพท์สูงหรือยากมากจนเกินไป ทำให้เรื่องมีความลื่นไหลและเข้าถึงได้ง่าย โดยมีการเปรียบเปรยด้วยการบรรยายที่สั้นๆได้ใจความแต่ทำให้นักอ่านเห็นภาพและสามารถเข้าใจเรื่องราวต่างๆได้เป็นอย่างดี ซึ่งถือเป็นข้อดีอย่างหนึ่งเลยค่ะ ตัวละคร ในส่วนของตัวละคร ขอชื่นชมว่านักเขียนสามารถนำเสนอตัวละครต่างๆได้ค่อนข้างครบถ้วน เป็นการจัดบทให้แต่ละตัวละครได้อย่างสมดุลทีเดียวล่ะค่ะ ในส่วนของการแสดงอารมณ์ บุคลิก ลักษณะต่างๆ แต่ละตัวละครมีเอกลักษณ์ที่ชัดเจนและเห็นได้ชัด โดยที่นักอ่านสามารถเข้าใจหรือนึกถึงตัวละครนั้นๆได้ทันที แม้ไม่ได้มีการเอ่ยถึงชื่อของตัวละคร อย่างหนึ่งที่ต้องชื่นชมคือการสร้างตัวละครที่มีมิติได้น่าสนใจทีเดียว โดยเฉพาะ ‘ทิมโมธี’ ที่จะไม่กล่าวถึงคงไม่ได้ หนูทิม ทิมมี่ เป็นตัวละครที่มีความเด่นชัดในพัฒนาการหลายๆด้าน ทั้งอารมณ์ ลักษณะนิสัยใจคอ และความสามารถ น้องทิมเป็นตัวละครที่มีความโดดเด่น และมีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้นักอ่านสามารถจดจำและหลงรักได้อย่างง่ายดาย ขอบอกว่านักเขียนทำออกมาได้ดีทีเดียวเลยค่ะ ในตอนแรกที่เริ่มอ่านเราจะมองเห็นทิมมี่ในมุมที่เป็นเด็กเงียบๆไม่ชอบสุงสิงกับผู้คน เขาเป็นตัวละครที่ค่อนข้างหยิ่งและถือตัวพอสมควร ความน่าเกรงขามและโตเกินวัยของเขา ค่อนข้างจะเรียกได้ว่าเป็นนิสัยด้านเลวร้ายที่เขาแสดงออกให้เห็น แต่เมื่ออ่านต่อมาเรื่อยๆจะพบว่าเขาเริ่มเข้าหาผู้คน เริ่มผูกมิตร มีสัมพันธ์กับกลุ่มเพื่อนในบ้านเดียวกันและค่อยๆขยายวงไปถึงบ้านอื่นๆ ซึ่งทำให้ไม่นานเขาก็กลายเป็นที่รักของคนเกือบทั้งโรงเรียนได้ไม่ยาก ความอ่อนโยน มีน้ำใจและเคารพในการตัดสินใจของผู้อื่น แสดงให้เห็นอีกแง่มุมหนึ่งของเด็กคนนี้ ซึ่งเป็นด้านดีๆที่ทำให้บรรยากาศภายในเรื่องน่าอยู่มากทีเดียว ความอดทนอดกลั้นและมีสติ เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ตัวละครนี้น่าสนใจ รวมไปถึงอารมณ์ร้อนและขี้แกล้ง ที่บางครั้งต้องยอมรับว่าเป็นสิ่งที่ทำให้ทิมโมธีดูสมกับวัยที่เป็น เพราะหลายครั้งหลายคราที่เราพบว่าตัวละครนี้มีความคิดความอ่านและความสามารถที่มากเกินกว่ากลุ่มเพื่อนหรือเด็กวัยเดียวกัน บางครั้งแม้แต่กับเด็กที่สูงวัยกว่าก็ตาม อาจจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่ทำให้เป็นแบบนั้น แต่ในขณะเดียวกันเราก็ได้เห็นด้านที่เด็กคนนี้เปราะบางและอ่อนแอในยามที่เขาอ่อนไหว แม้แต่ยามที่ผิดพลาดหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์เพราะความอ่อนด้อยของความสามารถและประสบการณ์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ‘มนุษย์’ ไม่มีทางที่จะสมบูรณ์แบบไปเสียทุกครั้ง บางครั้งความผิดพลาดก็เกิดขึ้นได้ แต่อยู่ที่ว่าจะยอมรับและแก้ไขมันอย่างไร บทสนทนา การบรรยายและใช้คำแทนตัวละคร ทำได้ดีและเป็นธรรมชาติ บทสนทนาลื่นไหลต่อเนื่องและมีความสนุกสนาน ทำให้สามารถจินตนาการถึงสภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน ไม่มีคำหยาบคายให้ระคายเคือง รวมไปถึงวิธีการเลือกใช้คำพูดของตัวละครแต่ละตัว มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ ทั้งยังบ่งบอกถึงลักษณะนิสัยของตัวละครได้เป็นอย่างดี โดยที่ไม่ต้องเอ่ยชื่อตัวละครเหล่านั้น การเปิดเรื่อง ดำเนินเรื่อง ปิดเรื่อง ในแต่ละตอนมีความต่อเนื่อง สัมพันธ์กันกับตอนก่อนหน้า ทำให้การอ่านลื่นไหล ไม่มีสะดุด มีการทิ้งปมไว้ในจุดต่างๆ บางครั้งในหนึ่งตอนก็มีหลากหลายอารมณ์ความรู้สึก ทั้งตื่นเต้น ยินดี เศร้าใจ หัวเราะ และร้องไห้ แต่ทั้งหมดก็สามารถกลมกลืนอยู่ได้ในหนึ่งตอน มหัศจรรย์มากทีเดียว ต้องยอมรับว่าเรื่องนี้ทำให้คุณสามารถยิ้มและหลงใหลไปกับเรื่องราวและตัวละครได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด คำผิด/การจัดหน้า คำผิดมีให้เห็นประปรายแต่ไม่มากจนเกินไป เข้าใจได้ว่าเป็นเพราะอารมณ์พาไปทำให้การรัวนิ้วบนแป้นคียบอร์ดอาจจะทำให้เกิดข้อผิดพลาดในจุดนี้ แต่โดยรวมอยู่ในจุดที่รับได้ไม่มีปัญหาค่ะ การจัดย่อหน้าบางส่วนอาจจะต้องปรับสักหน่อย แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ตัวอักษรใหญ่อ่านง่ายไม่ปวดตา ไถเลื่อนหน้าจอได้ง่ายมากจริงๆ แก่นสาระของเรื่อง ถึงแม้ว่าเรื่องนี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่ฟิคชั่นที่ทำให้ทุกคนหัวเราะขบขันและสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าของคนอ่านผ่านทางตัวละคร แต่เชื่อเถอะว่าในทุกๆสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้มีมุมมอง แง่คิด และอะไรอีกหลายอย่างที่นักอ่านจะได้เรียนรู้ทั้งจากตัวละครและสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ การวางตัวในสังคม หรือแม้แต่การไว้วางใจซึ่งกันและกัน แนวคิดง่ายๆอย่างหนึ่งคือ การที่เราจะเป็นผู้นำใครสักคน ควรจะได้รับการยอมรับจากใจไม่ใช่การอยู่เหนือผู้อื่นด้วยการสร้างความหวาดกลัวให้เกิดขึ้นในจิตใจของคนเหล่านั้น แต่เป็นการสร้างความยำเกรงและความเคารพให้เกิดขึ้น ซึ่งจะเป็นสิ่งที่สร้างความจงรักภักดี ในแบบที่เรียกว่า ใจแลกใจ เราหวังว่าคำวิจารณ์ทั้งหมดนี้จะเป็นหนึ่งกำลังใจและแรงสนับสนุนที่ดีสำหรับนักเขียนนะคะ หากมีส่วนไหนที่ทำให้ไม่พอใจต้องขออภัยล่วงหน้าไว้ ณ ที่นี้ เราอาจจะไม่ได้คอมเม้นทุกตอนเพราะพึ่งมาอ่านรวดเดียวจนจบ แต่รับรองว่าหลังจากนี้คุณจะได้เห็นคอมเม้นของเราในทุกๆตอนแน่นอนค่ะ ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆที่คุณทุ่มเทเวลา แรงกาย แรงใจและความคิดในการรังสรรค์ขึ้นมาให้เราได้อ่าน และขอบคุณกับความมีวินัยและสม่ำเสมอที่คุณมีให้กับนักอ่านทุกคนมาตลอดนะคะ ขอให้รักษาความดีนี้ตลอดไปจนจบเรื่องนะคะ เราจะคอยอยู่เป็นกำลังใจจากตรงนี้เสมอ ขอบคุณจริงๆค่ะ 😊 ย่อ

อารยา (Snowice Princess) | 14 ต.ค. 61

  • 11

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"ยิ้มและหัวเราะอย่างมีความสุขไปกับฟิคที่คุณไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง!"

(แจ้งลบ)

ความสม่ำเสมอของการอัพงาน เรื่องนี้ขอยกให้เป็น The Best จริงๆค่ะ นักเขียนมีความสม่ำเสมอในการอัพแทบจะเรียกได้ว่า 1... อ่านต่อ

ความสม่ำเสมอของการอัพงาน เรื่องนี้ขอยกให้เป็น The Best จริงๆค่ะ นักเขียนมีความสม่ำเสมอในการอัพแทบจะเรียกได้ว่า 100% จริงๆ ถ้าไม่ติดขัดอะไร เรื่องนี้จะเรียกว่าอัพถี่มากถึงมากที่สุดก็ได้ค่ะ สังเกตจากตอนต้นๆเรื่องที่อัพวันละ 2-3 ตอนต่อวัน ก่อนจะค่อยๆอัพเป็นวันละตอนแล้วแต่ความสะดวกของนักเขียน แต่ยังคงมีการอัพเดทอย่างน้อย วันละ 1 ตอนถ้วน ไม่ขาดตอน และค่อนข้างเป็นเวลา ช่วงดึกๆของแต่ละวัน ถ้าหากวันไหนที่นักเขียนไม่ว่าง ไม่สะดวกหรือแม้แต่ไม่สบายพอที่จะอัพ ก็มักจะเข้ามารายงานตัวให้ ชี้แจงให้นักอ่านทราบเสมอ ในส่วนนี้ขอชื่นชมจากในจริงกับความขยันของนักเขียนค่ะ เป็นนักเขียนที่มีวินัยมากทีเดียว ชื่อเรื่อง Another slytherin side of the story ถือว่าเป็นชื่อเรื่องที่ดึงดูดผู้อ่านพอสมควรเลยทีเดียว ซึ่งสำหรับเรื่องนี้นำเสนอในแง่มุมที่แต่ต่างออกไปจากปกติ เป็นการมองผ่านมุมมองของเด็กบ้านสลิธีรินไม่ใช่กริฟฟินดอร์ ซึ่งการนำชื่อนี้มานำเสนอ เป็นการระบุเจาะจงถึงโครงสร้างการนำเสนอเรื่องที่ชัดเจน ค่อนข้างน่าสนใจและสัมพันธ์กันกับการนำเสนอเรื่องราวได้ดีมากค่ะ ในส่วนของภาษาอังกฤษ ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของนักเขียนหรือเปล่าที่ใช้คำว่า ‘Another’ เพื่อเจาะจงเรื่องราวของทิมโมธีตัวหลักของเรื่อง แทนที่จะเป็น ‘Others’ เพื่อกล่าวถึงแก๊งเด็กๆบ้านสลิธีรินทั้งหมด อีกประการหนึ่งคือ ‘Slytherin’ เป็นชื่อเฉพาะ ขออนุญาตแนะนำว่าควรจะขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่นะคะ โครงเรื่อง เพราะโดยส่วนมาก นักเขียนมักจะนำเสนอหรือถ่ายทอดเรื่องราวผ่านทางตัวละครหลักที่เป็นพระเอกอย่างแฮร์รี่ ซึ่งเป็นการเสนอแง่มุมเพียงด้านเดียวทำให้นักอ่านมักจะมองหรือตัดสินตัวละครประกอบอื่นๆ ในมุมมองเดียวกันกับสิ่งที่ได้รับรู้จากตัวละครนั้นๆ สำหรับเรื่องนี้ตัวละครนำหลักอย่างทิมโมธีหรือหนูน้อยทิมมี่ และเหล่าสหายบ้านงู ค่อนข้างสร้างสีสันให้กับเรื่องได้ดีทีเดียวเลยล่ะค่ะ โครงเรื่องเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการเรียงลำดับความเป็นไปอย่างช้าๆ เป็นลำดับขั้น ไม่กระโดดไปมาหรือวกวน ทำให้มีความลื่นไหลและลงตัวในแต่ละตอน ในส่วนของความสมเหตุสมผล อาจจะไม่ชัดเจนในบางตอนแต่นักเขียนก็มีความสามารถในการปรับสมดุลให้จุดที่หายไปนั้นกลายเป็นส่วนที่จะแสดงพัฒนาการของตัวละคร ไม่ว่าจะโดยผ่านทางแง่มุมของตัวละครอื่นๆ หรือเหตุการณ์สำคัญ รวมไปถึงการสร้างปมปริศนาใหม่ที่รอการคลี่คลาย ทำให้เรื่องราวไม่น่าเบื่อ และคนอ่านได้รู้สึกลุ้นไปกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดในอนาคตข้างหน้า ปมขัดแย้งภายในเรื่องอาจจะยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไร แม้ว่าจะสามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในภาพรวมได้คร่าวๆแต่ยังมีปมในรายละเอียดปลีกย่อยบางส่วนที่ยังไม่ชัดเจนซึ่งอาจจะเป็นเพราะเรื่องราวในส่วนนั้นยังไม่เปิดเผย ในส่วนของประเด็นหลักเริ่มมีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับเนื้อหาที่เริ่มเข้มข้นมากขึ้นในทุกตอน การใช้ภาษา การบรรยายเรื่องถือว่าทำได้ดีทีเดียว ภาษาที่ใช้สามารถอ่านและทำความเข้าใจได้ง่าย การเรียงร้อยถ้อยคำมีความสละสลวยในระดับที่ดี ไม่ถึงขั้นซับซ้อนหรือใช้ศัพท์สูงหรือยากมากจนเกินไป ทำให้เรื่องมีความลื่นไหลและเข้าถึงได้ง่าย โดยมีการเปรียบเปรยด้วยการบรรยายที่สั้นๆได้ใจความแต่ทำให้นักอ่านเห็นภาพและสามารถเข้าใจเรื่องราวต่างๆได้เป็นอย่างดี ซึ่งถือเป็นข้อดีอย่างหนึ่งเลยค่ะ ตัวละคร ในส่วนของตัวละคร ขอชื่นชมว่านักเขียนสามารถนำเสนอตัวละครต่างๆได้ค่อนข้างครบถ้วน เป็นการจัดบทให้แต่ละตัวละครได้อย่างสมดุลทีเดียวล่ะค่ะ ในส่วนของการแสดงอารมณ์ บุคลิก ลักษณะต่างๆ แต่ละตัวละครมีเอกลักษณ์ที่ชัดเจนและเห็นได้ชัด โดยที่นักอ่านสามารถเข้าใจหรือนึกถึงตัวละครนั้นๆได้ทันที แม้ไม่ได้มีการเอ่ยถึงชื่อของตัวละคร อย่างหนึ่งที่ต้องชื่นชมคือการสร้างตัวละครที่มีมิติได้น่าสนใจทีเดียว โดยเฉพาะ ‘ทิมโมธี’ ที่จะไม่กล่าวถึงคงไม่ได้ หนูทิม ทิมมี่ เป็นตัวละครที่มีความเด่นชัดในพัฒนาการหลายๆด้าน ทั้งอารมณ์ ลักษณะนิสัยใจคอ และความสามารถ น้องทิมเป็นตัวละครที่มีความโดดเด่น และมีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้นักอ่านสามารถจดจำและหลงรักได้อย่างง่ายดาย ขอบอกว่านักเขียนทำออกมาได้ดีทีเดียวเลยค่ะ ในตอนแรกที่เริ่มอ่านเราจะมองเห็นทิมมี่ในมุมที่เป็นเด็กเงียบๆไม่ชอบสุงสิงกับผู้คน เขาเป็นตัวละครที่ค่อนข้างหยิ่งและถือตัวพอสมควร ความน่าเกรงขามและโตเกินวัยของเขา ค่อนข้างจะเรียกได้ว่าเป็นนิสัยด้านเลวร้ายที่เขาแสดงออกให้เห็น แต่เมื่ออ่านต่อมาเรื่อยๆจะพบว่าเขาเริ่มเข้าหาผู้คน เริ่มผูกมิตร มีสัมพันธ์กับกลุ่มเพื่อนในบ้านเดียวกันและค่อยๆขยายวงไปถึงบ้านอื่นๆ ซึ่งทำให้ไม่นานเขาก็กลายเป็นที่รักของคนเกือบทั้งโรงเรียนได้ไม่ยาก ความอ่อนโยน มีน้ำใจและเคารพในการตัดสินใจของผู้อื่น แสดงให้เห็นอีกแง่มุมหนึ่งของเด็กคนนี้ ซึ่งเป็นด้านดีๆที่ทำให้บรรยากาศภายในเรื่องน่าอยู่มากทีเดียว ความอดทนอดกลั้นและมีสติ เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ตัวละครนี้น่าสนใจ รวมไปถึงอารมณ์ร้อนและขี้แกล้ง ที่บางครั้งต้องยอมรับว่าเป็นสิ่งที่ทำให้ทิมโมธีดูสมกับวัยที่เป็น เพราะหลายครั้งหลายคราที่เราพบว่าตัวละครนี้มีความคิดความอ่านและความสามารถที่มากเกินกว่ากลุ่มเพื่อนหรือเด็กวัยเดียวกัน บางครั้งแม้แต่กับเด็กที่สูงวัยกว่าก็ตาม อาจจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่ทำให้เป็นแบบนั้น แต่ในขณะเดียวกันเราก็ได้เห็นด้านที่เด็กคนนี้เปราะบางและอ่อนแอในยามที่เขาอ่อนไหว แม้แต่ยามที่ผิดพลาดหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์เพราะความอ่อนด้อยของความสามารถและประสบการณ์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ‘มนุษย์’ ไม่มีทางที่จะสมบูรณ์แบบไปเสียทุกครั้ง บางครั้งความผิดพลาดก็เกิดขึ้นได้ แต่อยู่ที่ว่าจะยอมรับและแก้ไขมันอย่างไร บทสนทนา การบรรยายและใช้คำแทนตัวละคร ทำได้ดีและเป็นธรรมชาติ บทสนทนาลื่นไหลต่อเนื่องและมีความสนุกสนาน ทำให้สามารถจินตนาการถึงสภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน ไม่มีคำหยาบคายให้ระคายเคือง รวมไปถึงวิธีการเลือกใช้คำพูดของตัวละครแต่ละตัว มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ ทั้งยังบ่งบอกถึงลักษณะนิสัยของตัวละครได้เป็นอย่างดี โดยที่ไม่ต้องเอ่ยชื่อตัวละครเหล่านั้น การเปิดเรื่อง ดำเนินเรื่อง ปิดเรื่อง ในแต่ละตอนมีความต่อเนื่อง สัมพันธ์กันกับตอนก่อนหน้า ทำให้การอ่านลื่นไหล ไม่มีสะดุด มีการทิ้งปมไว้ในจุดต่างๆ บางครั้งในหนึ่งตอนก็มีหลากหลายอารมณ์ความรู้สึก ทั้งตื่นเต้น ยินดี เศร้าใจ หัวเราะ และร้องไห้ แต่ทั้งหมดก็สามารถกลมกลืนอยู่ได้ในหนึ่งตอน มหัศจรรย์มากทีเดียว ต้องยอมรับว่าเรื่องนี้ทำให้คุณสามารถยิ้มและหลงใหลไปกับเรื่องราวและตัวละครได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด คำผิด/การจัดหน้า คำผิดมีให้เห็นประปรายแต่ไม่มากจนเกินไป เข้าใจได้ว่าเป็นเพราะอารมณ์พาไปทำให้การรัวนิ้วบนแป้นคียบอร์ดอาจจะทำให้เกิดข้อผิดพลาดในจุดนี้ แต่โดยรวมอยู่ในจุดที่รับได้ไม่มีปัญหาค่ะ การจัดย่อหน้าบางส่วนอาจจะต้องปรับสักหน่อย แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ตัวอักษรใหญ่อ่านง่ายไม่ปวดตา ไถเลื่อนหน้าจอได้ง่ายมากจริงๆ แก่นสาระของเรื่อง ถึงแม้ว่าเรื่องนี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่ฟิคชั่นที่ทำให้ทุกคนหัวเราะขบขันและสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าของคนอ่านผ่านทางตัวละคร แต่เชื่อเถอะว่าในทุกๆสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้มีมุมมอง แง่คิด และอะไรอีกหลายอย่างที่นักอ่านจะได้เรียนรู้ทั้งจากตัวละครและสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ การวางตัวในสังคม หรือแม้แต่การไว้วางใจซึ่งกันและกัน แนวคิดง่ายๆอย่างหนึ่งคือ การที่เราจะเป็นผู้นำใครสักคน ควรจะได้รับการยอมรับจากใจไม่ใช่การอยู่เหนือผู้อื่นด้วยการสร้างความหวาดกลัวให้เกิดขึ้นในจิตใจของคนเหล่านั้น แต่เป็นการสร้างความยำเกรงและความเคารพให้เกิดขึ้น ซึ่งจะเป็นสิ่งที่สร้างความจงรักภักดี ในแบบที่เรียกว่า ใจแลกใจ เราหวังว่าคำวิจารณ์ทั้งหมดนี้จะเป็นหนึ่งกำลังใจและแรงสนับสนุนที่ดีสำหรับนักเขียนนะคะ หากมีส่วนไหนที่ทำให้ไม่พอใจต้องขออภัยล่วงหน้าไว้ ณ ที่นี้ เราอาจจะไม่ได้คอมเม้นทุกตอนเพราะพึ่งมาอ่านรวดเดียวจนจบ แต่รับรองว่าหลังจากนี้คุณจะได้เห็นคอมเม้นของเราในทุกๆตอนแน่นอนค่ะ ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆที่คุณทุ่มเทเวลา แรงกาย แรงใจและความคิดในการรังสรรค์ขึ้นมาให้เราได้อ่าน และขอบคุณกับความมีวินัยและสม่ำเสมอที่คุณมีให้กับนักอ่านทุกคนมาตลอดนะคะ ขอให้รักษาความดีนี้ตลอดไปจนจบเรื่องนะคะ เราจะคอยอยู่เป็นกำลังใจจากตรงนี้เสมอ ขอบคุณจริงๆค่ะ 😊 ย่อ

อารยา (Snowice Princess) | 14 ต.ค. 61

  • 11

  • 0

4,722 ความคิดเห็น

  1. #4722 Mild-kewalin (@Mild-kewalin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 21:04
    ไม่รู้ว่าจะสงสารจอมมารก่อนกรือตาเดรกก่อนดี55555
    #4722
    0
  2. #4721 pptt2808_ (@pptt2808_) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 16:57
    เป็นกำลังใจให้คูมไรท์รีไรท์นะค้าบ เราเคบเขียนเองยังเหน่ยเลยแง สู้ๆค่ะ คอยติดตามผลงานตลอดนะคะ คุณไรท์เขียนดีม๊ากๆๆๆ รักค้าบ💓
    #4721
    0
  3. #4720 TewadaCat (@TewadaCat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 13:50
    สงสารจอมมาร . . . คิ คิ ~
    #4720
    0
  4. #4719 TewadaCat (@TewadaCat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 11:32

    อ่านตอนนี้แล้วอยากเห็นโมเม้นน้องทิมเวอร์ชั่นแมวเหมียวป่วนลูกงูทั้งหลาย แต่ยอมเชื่องกับป๋าจัง
    #4719
    0
  5. วันที่ 16 กันยายน 2562 / 19:28

    ช้านนนน จะอดทนรอได้มั้ยยยยยย ต้องรอรีไรท์ทททททท เป็นร้อยๆตอนนนนนนนน //ช่างมันเถอะ พยายามต่อไปนะ!! เราเองก็จะรอต่อไปปปปปป

    #4718
    0
  6. #4717 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 09:06
    แหมเดรก
    #4717
    0
  7. #4716 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:26
    ตอนดูหนังเราโกรธกับฉากนี้มากเลยนะคะ มันไม่ยุติธรรมเลยจริงๆค่ะถ้าเราเป็นเด็กบ้านงูเราคงแค้นใจอีกนาน
    #4716
    0
  8. #4715 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:36
    กลับมาอ่านอีกรอบ แงชอบทีโอมากเลย
    #4715
    0
  9. #4714 Saku442274 (@Saku442274) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:32
    มาแกล้งให้ใจหายใจคว่ำนะไรท์!!! ตอนบอกจะปิดนิยายนี้ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มเลย!!!!
    #4714
    0
  10. วันที่ 12 กันยายน 2562 / 20:16

    ไรท์แต่งเรื่องดีมากกก อยากให้อัพเร็วๆ ตั้งตารอร้อยกว่าตอนเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #4713
    0
  11. #4712 幸せ_ซาจิ (@1235813ny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 04:08
    โอ้ย ตายๆ แต่ละตอนยาวมากกก 100กว่าตอนอ่านกันจนตาแตกไปข้างล่ะ
    #4712
    0
  12. #4711 D-Dindin (@DeenaDDindin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 01:59
    ชอบบรรยากาศห้องของสลิธีรินมากๆเลย ยัยเด็กเม้าท์กันสนุกสนานเลยนะ5555
    #4711
    0
  13. #4710 D-Dindin (@DeenaDDindin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:17
    ชอบป้าเพ็ตทูเนียมากๆ ต้นฉบับคือเป็นแม่สาวซึน55555 มาเวอร์ชั่นนี้ดูเป็นแม่คนนึงจริงๆ ชอบแฮรี่เวอร์ชั่นนี้มาก ดูลึกลับซับซ้อน คุณตาคือใครนะ นึกไม่ออกเลย หรือจะเป็นตัวละครใหม่ ชอบโมเมนท์ทิมสเนป เจ้างูแมวเซาอ้อนขอผ้าคลุมน่ารักมากๆ ขอฉากกุ๊กกิ๊กเยอะๆ นะคะ เด็กใครให้มันรู้ซะมั่งนะ!
    #4710
    0
  14. #4709 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 21:08
    เบื้องหลังแฮร์รี่ดูมีสตอรี่นะ
    #4709
    0
  15. #4708 irene612 (@paploy61244) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 20:13
    ชอบแฮร์รี่ ver นี้อ่ะ น้องแลมีเสน่ห์ขึ้นเยอะ
    #4708
    0
  16. #4707 @PAINT3887 (@arraya3887) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 19:40
    เสนปจัดการรอนเลย
    #4707
    0
  17. #4706 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:47
    แฮร์รี่ดูลึกลับขึ้นเยอะ คาใจเรื่องคุณตาที่เปลี่ยนสีตาได้อ่ะ แต่ต้องรอคุณไรท์เฉลยอีกสักพักแน่ๆ55555
    #4706
    0
  18. #4705 vco9uhgTv8y[ (@tomkamcham) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:18
    อย่างน้อยรอนก็มีหัวคิดขึ้น—หรือเพราะจริงๆเขายังไม่ทะเลาะกัน;;
    #4705
    0
  19. #4704 JabieMonth.kn (@monthkao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 17:32
    ชอบตอนน้อนทิมโวยวาย น่าย้ากกกกก
    อยากรู้แล้วว่าตาแฮร์รี่เป็นใคร คาใจมาก
    #4704
    0
  20. วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:34
    ถึงเราจะชอบตอนแฮร์รี่มีรังสีคุณแม่ที่อ่อนโยน มากกว่างูเจ้าเล่ห์แต่เราก็ชอบเรื่องนี้จริงๆมสนุกอ่าาา
    #4703
    0
  21. #4702 0815955596 (@0815955596) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:46
    ทำไมรู้สึกไม่ชอบแฮร์รี่อะ
    #4702
    0
  22. #4701 Kmmii1st (@Kmmii1st) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:28
    ขอบคุณค่ะไรท์ ที่มาต่อ
    #4701
    0
  23. #4700 uriellakira (@uriell) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:10
    อ่านไม่ได้ค่ะ
    #4700
    2
    • #4700-1 PrynaJS (@PrynaJS) (จากตอนที่ 7)
      10 กันยายน 2562 / 15:21
      ในคอมเราเปิดได้ปกตินะคะ?
      #4700-1
    • #4700-2 uriellakira (@uriell) (จากตอนที่ 7)
      10 กันยายน 2562 / 16:15
      อ่านได้แล้วค่ะ
      ขอบคุณค่ะ

      ปล.
      ต้องออกจากระบบก่อนแล้วเข้ามาใหม่ถึงจะอ่านได้ค่ะ
      #4700-2
  24. #4699 fAh_svt17 (@fAh_svt17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 10:52
    กล้าๆหน่อยดิเดรก จะจีบเค้าก็กล้าๆหน่อย5555
    #4699
    0
  25. #4698 amyhunter (@amyhunter) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:38

    งงในงงในงงในงง อย่าปล่อยปมมาทีเดียวอย่างนี้สิไรต์ ????

    #4698
    0