[ One Piece ] #ทฤษฎีหมอกสีรุ้ง - ROBIN & NAMI

ตอนที่ 2 : #ทฤษฎีหมอกสีรุ้ง - CHAPTER 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    23 เม.ย. 62

 
  CR.SQW



CHAPTER 2


"ฉันว่าหมอกนั่นมันดูอันตราย อุซปเปลี่ยนเส้นทาง"


"ไม่เอาน่า สีมันสวยน่าสนใจจะตายไป"


"เห็นด้วย"


ลูฟี่ค้านต้นหนพร้อมออกคำสั่งให้โซโลเปลี่ยนเส้นทางไปที่หมอกสีรุ้งตรงหน้าแทนท่ามกลางความเห็นด้วยของโรบินและแรงสนับสนุนของโซโลทำให้นามิโวยวายแต่ไม่เป็นผลที่จะห้ามกัปตันได้ คนอย่างลูฟี่อยากทำอะไรก็ทำจนตัวเธอเองก็เริ่มจะชินแล้วสิ


"ฉันว่าบรรยากาศมันไม่ค่อยดีนะนามิ"


ช็อปเปอร์พูดพร้อมกับเกาะขานามิเอาไว้แน่นเพราะภายในหมอกสีรุ้งมีเศษซากเรือมากมายที่พังทลายและซากศพที่น่าจะตายมานานอีกนับไม่ถ้วนชวนให้ขนลุก เรือซันนี่แล่นเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆพร้อมหมอกสีรุ้งที่สวยขึ้นและชัดขึ้นกว่าเดิม


"ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางออกจากที่นี่นะ"


"อย่าพูดอะไรน่ากลัวแบบนี้ด้วยสีหน้านิ่งเฉยสิโรบิน!"


นามิบ่นอย่างหงุดหงิดก่อนจะสั่งให้อุซปบังคับเรือกลับไปทางเดิมเพื่อหาทางออกแต่ยิ่งแล่นไปก็ยิ่งวนไปเรื่อยๆไม่มีจุดสิ้นสุดจนเริ่มท้อแต่พวกผู้ชายคนแปลกกลับไม่มีความรู้สึกกลัวเลยสักนิด ในที่สุดนามิก็ตัดสินใจสั่งจอดเรือซันนี่และเริ่มแผนประชุมใหม่


"เอาล่ะ.. ในเมื่อเราหาทางออกจากที่นี่ไม่ได้เราก็ต้องหาทางเอาตัวรอดเสียก่อน"


"รับทราบ"


"ลูฟี่ โซโล ซันจิพวกนายสามคนเอามินิซันนี่ออกไปหาอาหารมาซะ"


"สบายมาก / งานง่ายๆ / รับทราบครับคุณนามิ"


"อุซปนายซ่อมห้องน้ำซะ"


"โอเค"


"ฉันว่าจะต่อเติมซันนี่สักหน่อย"


"งั้นทำต่อไปแฟรงกี้"


"ผมละครับ"


"บรู๊ค.. นายเล่นดนตรีไม่ให้บรรยากาศมันน่ากลัวแล้วกัน"


"ฉันอยากจะออกไปสำรวจ"


"โอเคงั้นโรบินไปสำรวจส่วนฉันกับช็อปเปอร์จะอยู่เฉยๆหาทางออก"


หลังจากทุกคนแยกย้ายไปทำตามหน้าที่นามิก็พาตัวเองกลับมานอนพักที่ห้องก่อนจะผลอยหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาก่อนหน้านี้โดยไม่รู้เลยว่าช่วงที่เผลอหลับไปร่างกลายของเธอก็ได้เปลี่ยนไปเพราะผลกระทบจากหมอกสีรุ้ง...


"กรี๊ดดดดดดดดดดดด"


"อะไร!"


"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"


นามิมองตัวเองสลับกับอุซปที่เปิดประตูห้องนอนเธอเข้ามาด้วยความตกใจก่อนที่ทั้งสองจะร้องออกมาพร้อมกันอีกที นามิก้มมองตัวเองที่กลายเป็นเด็กประมาณห้าขวบด้วยความงุนงงและหยิกแก้มดูว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดไป โดยมีอุซปช่วยเดินเข้ามาดู


"เกิดอะไรกับเธอเนี่ยนามิ"

"ฉันก็ไม่รู้ นี่ฉันกลายเป็นเด็กได้ยังไงเนี่ย"


ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ร่างสูงที่คุ้นตาของโรบินก็เดินผ่านมาพร้อมกับหนังสือทฤษฎีหมอกสีรุ้งในมือก่อนที่โรบินจะสำรวจเด็กผมสีส้มที่อยู่บนเตียงอย่างครุ่นคิดก่อนจะเผยยิ้มเอ็นดูออกมา พร้อมเดินมาลูบหัวนามิเบาๆอย่างถือวิสาสะ


"หนูน้อยที่ไหนเนี่ยน่ารักจังเลย"

"หนูน้อยอะไรกันเล่า! นี่ฉันเองโรบิน"


โรบินจ้องตาเด็กน้อยที่ท่าทางเอาแต่ใจอย่างครุ่นคิดอีกครั้ง ผมสีส้มที่คุ้นตาใบหน้าเด็กแต่ยังคงโครงที่คุ้นเคยเอาไว้ก่อนที่โรบินจะฉีกยิ้มออกมาให้เด็กคนนั้นได้ยิ้มออกอีกครั้ง แต่ก็เพียงแว๊บเดี๋ยวเด็กคนนั้นก็กลับมาทำหน้าหงุดหงิดอีก


"เธอคือ... น้องสาวนามิหรอ"



ยัยบ้าเอ้ยยยย!!!




#ทฤษฎีหมอกสีรุ้ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #31 i m y . (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 10:46

    ถึงจะผีแต่ฉันก็รัก ฉันรักเขา ฉันอยากมีโรบินเป็นของตัวเองงงง :-:

    #31
    0
  2. #15 Asakura (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:28

    มาต่อเรือผีเถอะค่าาา

    #15
    0
  3. #14 Desery (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:48
    มาต่อที
    #14
    0
  4. #12 AtitayaBum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 20:52
    มาต่อเถอะน่าาาาา
    #12
    0
  5. #10 VisitChaidchusri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 07:17
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ ?
    #10
    0
  6. #9 KaristaTangngern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:42
    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ
    #9
    0