[ One Piece ] treasure l nami x boa

ตอนที่ 1 : amazon lily island

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

T
B
chapter one

amazon lily island



นามิไม่แน่ใจว่าหลังจากที่เธอโดนเจ็ดเทพโจรสลัดคุมะจอมโหดใช้อุ้งมือของเขาตบจนตัวเธอปลิวมาแบบนี้ใช้เวลาไปเท่าไหร่แล้วแต่เธอรู้สึกเหมือนเคยได้ยินมาว่าคนที่โดนอุ้งมือนั่นตบเข้าจะลอยอยู่แบบนี้ไปสามวันสามคืนเลยทีเดียว อย่างน้อยมันก็อาจจะดีกว่าตายเลยล่ะนะ


"หวังว่าทุกคนจะปลอดภัยนะ..."


เธอถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายเพราะท้องของเธอก็เริ่มประท้วงหาอาหารขึ้นมาแล้วแต่ลอยอยู่แบบนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากอดทนรอต่อไปจนกว่ามันจะไปหยุดที่ไหนสักแห่ง ความเหนื่อยล้าที่สะสมจากเกาะชาบอนดี้ทำให้เธอเผลอหลับไปอีกครั้ง


"อื้อออ.. เจ็บชะมัด"


ความเจ็บปวดที่หลังทำให้นามิต้องจำใจตื่นขึ้นมาขึ้นมา เธอยังคงอยู่ในชุดเก่าเพียงแต่มีผ้าพันแผลพันรอบตัวเหมือนผ่านการรักษามาแล้ว รอบข้างเป็นป่าหนาทึบมีเพียงเธอที่นอนอยู่บนใบไม้ที่ถูกบางทับกันจนหนาพอเป็นที่นอนอยู่ในตอนนี้


ไม่รู้ว่าฝีมือใครและเพราะอะไรแต่ดูเหมือนว่าจะมีคนช่วยเธอเอาไว้ ด้านข้างมีผลไม้วางเอาไว้ทำให้นามิถือวิสาสะหยิบมันมากินเพราะความหิวที่ไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน ไม่ว่าที่นี่จะเป็นที่ไหนอย่างน้อยเธอก็ไม่ได้อดตายและเธอควรจะรีบกลับไปหาทุกคนที่ชาบอนดี้


ตึก.. ตึก..


"นั่นใคร!!"


มือเรียวรีบควานหากระบองคุริมะมาถือเอาไว้พร้อมตั้งรับเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ ร่างของผู้หญิงผมสีทองคนหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมกับถาดอาหารด้วยสีหน้าที่กำลังตกใจไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่นัก พิจารณาจากสถานการณ์ตรงหน้าอีกคนคงเป็นคนที่ช่วยเธอเอาไว้


"เธอ.. ช่วยฉันเอาไว้หรอ"

"จะว่าแบบนั้นก็ได้"


สุดท้ายนามิก็ยอมลดกระบองในมือลงปล่อยให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้จนกระทั่งอีกคนวางถาดอาหารเอาไว้และเริ่มถามถึงอาการของเธอซึ่งนามิคิดว่ามันก็ไม่ได้เจ็บเท่าที่เธอคิด ตอนนี้เธอต้องหาคำตอบว่าที่นี่คือที่ไหนและหาทางไปที่ชาบอนดี้ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องอื่นแล้ว


"จริงสิ.. ฉันชื่อนามิแล้วเธอชื่ออะไร"

"ฉันชื่อมากาเร็ต.."

"ขอบคุณที่ช่วยฉันเอาไว้นะ.. แต่ว่าที่นี่คือที่ไหนหรอ"

"ที่นี่คือเกาะสตรีอเมซอนลิลลี่"

"เกาะสตรี ?"

"เกาะที่มีแต่ผู้หญิงยังไงล่ะ"


นามิค่อนข้างมั่นใจว่าตัวเองไม่เคยรู้จักหรือได้ยินชื่อเกาะนี้มาก่อนในชีวิตและไม่รู้ว่าจากที่นี่กลับไปชาบอนดี้ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่แต่ว่าเธอควรจะออกเดินทางให้เร็วที่สุด คิดได้แบบนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนแม้ความเจ็บจะเข้าเล่นงานแต่เธอก็ต้องทนเอาไว้ก่อน


ทะเลที่กว้างขวางอยู่ตรงหน้าพร้อมสภาพอากาศที่ปลอดโปร่งจนดูสงบอย่างไม่น่าเชื่อแต่กลับไม่มีท่าทีหรือวี่แววว่าจะมีพายุเข้าเลยแม้แต่น้อย สภาพอากาศของที่นี่เข้าใจยากกว่าที่เธอเคยเจอมาเสียอีกถ้าต่อแพออกไปก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตรอดไปถึงชาบอนดี้ไหม


"คิดจะทำอะไรน่ะ... เธอยืนมองทะเลมานานแล้วนะ"

"จะต่อแพออกไปจากที่นี่"

"ไม่มีทางหรอก.. ที่เกาะนี้ล้อมรอบไปด้วยเจ้าสมุทรนะ ออกไปมีแต่ตายกับตาย"

"ถ้าอย่างนั้นมีเรือให้ฉันสักลำไหม"

"ไม่มีหรอกแต่ถ้ามียังไงก็ไม่ต่างจากแพที่เข้าออกที่นี่ได้มีเพียงเรือของท่านเฮบิฮิเมะเท่านั้น"

"เฮบิฮิเมะงั้นหรอ..." 

"ก็คนที่ปกครองที่นี่ยังไงล่ะ... ท่านเฮบิฮิเมะเป็นโจรสลัดที่แข็งแกร่งและเป็นราชินีที่งดงามที่สุดในโลกเลยด้วย"

"โจรสลัด ?งดงามที่สุดในโลก ?" นามิทวนคำพูดอีกคนเบาๆ

"ท่านเฮบิฮิเมะเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดน่ะ"

"เจ็ดเทพโจรสลัด!!!"


นามิเผลอตะโกนด้วยความตกใจเพราะจากที่เคยเจอเจ็ดเทพโจรสลัดแต่ละคนมาพวกเธอก็เฉียดตายทุกครั้ง ที่สำคัญเธอก็พึ่งจะโดนเจ็ดเทพโจรสลัดอย่างคุมะตบมาที่เกาะนี้อีก ถ้าให้เธอต้องไปเผชิญหน้ากับเจ็ดเทพโจรสลัดอีกคนในช่วงเวลาแบบนี้แถมไม่มีทุกคนอยู่ด้วยเธอคงไม่ไหวแน่


มือเรียวยกขึ้นมากุมขมับอย่างคิดไม่ตกคงไม่มีทางออกไปจากเกาะนี้ได้ง่ายๆ เธออาจจะต้องไปเผชิญกับราชินีของที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือแต่อีกฝ่ายเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดซึ่งดูจากทุกคนที่ผ่านมาแล้วเธอคงเอาชีวิตไปทิ้งหากจะเข้าไปขอความช่วยเหลือตรงๆ


"มีอีกเรื่องที่ต้องบอกเธอนะนามิ"

"มีอะไรล่ะเนี่ย..."

"ตอนนี้เธอบุกรุกเกาะแห่งนี้แต่ฉันกับเพื่อนแอบช่วยเอาไว้ แต่ทุกคนบนเกาะกำลังตามหาตัวเธอเพื่อจับส่งให้ท่านเฮบิฮิเมะกันอยู่น่ะ"

"ว่าไงนะ!!!"


ดูเหมือนการพยายามสงบจิตใจจะช่วยเธอไม่ได้ในตอนนี้อยากจะเป็นลมให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมชีวิตของเธอมันถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้ก็ไม่รู้แต่ก่อนจะได้คิดอะไรก็มีเสียงฝีเท้าจำนวนมากวิ่งเข้ามาใกล้ขึ้นและดูจากสายตาของมากาเร็ตก็เดาได้เลยว่าคือพวกที่จะมาจับเธอแน่นอน


"ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ.. แต่ฉันต้องไปแล้ว ถ้ามีโอกาสจะตอบแทนเธออย่างแน่นอน" นามิหันไปขอบคุณอีกคนด้วยความจริงใจ

"อยู่ตรงนั้นไง!!"

"เข้าไปจับเร็วเข้า"


เสียงโหวกเหวกโวยวายพร้อมกลุ่มคนที่เข้ามาใกล้ทำให้นามิต้องรีบหยิบกระบองคุริมะพร้อมออกแรงวิ่งหนีโดยที่มีคนวิ่งตามเธอมาอีกเป็นโขยงพร้อมลูกธนูที่ถูกยิงไล่ตามมาติดๆ ดูเหมือนมันจะแข็งแรงจนทำให้หินแตกได้เลยด้วยซ้ำถ้าโดนเข้าไปเธอคงตายคาที่


ไม่รู้ว่าวิ่งมาไกลแค่ไหนแต่เธอก็ยังคงวิ่งต่อไปจนเข้าเขตที่น่าจะเป็นหมู่บ้านโดยที่นามิพยายามปีนขึ้นที่สูงถึงแม้จะลำบากกว่าเดิมแต่ยิ่งสูงโอกาสโดนลูกธนูยิงก็เริ่มน้อยลง จนกระทั่งกลุ่มคนที่วิ่งไล่ล่าเธอหายลับไปซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะสลัดหลุดได้แล้ว


หนีขึ้นมาสูงขนาดนี้หวังว่าจะไม่มีใครตามขึ้นมาเจอได้นะอีกคิดได้แบบนั้นเธอจึงนั่งลงเพื่อพักหายใจ ยังไงเธอก็วิ่งหนีเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้วครั้งนี้ก็เป็นแค่อีกครั้งหนึ่งที่เธอต้องวิ่ง เธอนั่งพักมองอะไรไปเรื่อยก่อนที่สายตาจะสะดุดกับปราสาทใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก


"ปราสาท.. เจ็ดเทพโจรสลัด.. ราชินี.. สมบัติ..."


ริมฝีปากบางพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนที่เธอจะต้องยิ้มออกมาเมื่อคิดแผนบางอย่างได้ ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นราชินีโจรสลัดที่ต้องมีสมบัติมหาศาลกับเรือเพียงลำเดียวที่ออกจากที่นี่ได้ เธอก็แค่ต้องขโมยสมบัติของอีกคนกับเรือลำนั้นหนีออกไปไม่เห็นจะมีอะไรยากเลย




________________________________________


#
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #10 seohyun_s (@seohyun_s) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 17:51

    ว่าที่นางเอกสองคน.. เขินน

    #10
    0
  2. #1 นั้งชมจันทร์ (@0897122652) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:38
    ฮือออ ชอบคู่นี้ดีงามมากค่ะไรท์
    #1
    0