'นักเลง' แห่งวังหลัง[Rewrite]

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 ความยุติธรรม!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 757 ครั้ง
    14 ธ.ค. 62

ยามห้าย(21.00-22.59)

 

 

 

ฝ่าบาทแย่แล้วพะยะค่ะฝ่าบาท!!” ในระหว่างที่มังกรหนุ่มกำลังเดินไปยังเรือนเสียนฮวาที่ซึ่งเป็นเรือนของเหลียนฮวาหรือนางที่กำลังจะถวายตัวเข้ามาเป็นพระสนมของเขาและรับตำแห่งเสียนเฟยหลังจากคืนนี้ไป จู่ๆ ก็มีเสียงโหวกเหวกโวยวายดังมาแต่ไกลจนทำให้ทุกคนในที่นี้ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ ไม่เว้นแม้แต่ตัวชิงหลงเองเช่นกัน แต่ด้วยน้ำเสียงของอีกฝ่ายนั้นเขาจำได้ว่าเป็นกงกงคนสนิทของจางฮองเฮา เขาถึงไม่ได้สั่งให้หยุดเอาไว้

 

มีอะไร เจ้าไม่รู้หรือไงว่ากำลังขัดขวางพระราชพิธีสำคัญของฝ่าบาทหน่ะหา!” จ้าวกงกงตวาดเสียงแข็ง

 

ขออภัยพะยะค่ะ แต่เรื่องนี้สำคัญมากจริงๆ พะยะค่ะขันทีคนนั้นก็ยังคงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าโดยไม่หนีไปไหน

 

ว่ามา...นัยน์ตาแหลมคมของมังกรหนุ่มฉายประกายลึกลับชั่วขณะก่อนที่จะกล่าวกับขันทีที่คุกเข่าอยู่

 

ฮองเฮา ฮองเฮาโดนวางยาพะยะค่ะ!”

 

แล้วทำไมเจ้าไม่ไปแจ้งหมอหลวง!” จ้าวกงกงขัดขึ้นเสียงเข้มทันที

 

ตอนนี้อีกคนไปแจ้งแล้วพะยะค่ะแต่ตอนมีเรื่องสำคัญยิ่งกว่านั้นพะยะค่ะขันทีคนนั้นยังกล่าวต่อด้วยความเร่งร้อน ฮองเฮาทรงตั้งครรภ์มังกรพะยะค่ะ แต่พระนางกลับโดนวางยาพิษตอนนี้ไม่รู้ว่าอาการของฮองเฮาและพระครรภ์จะเป็นอย่างไรบ้างพะยะค่ะ

 

เจ้าว่าอย่างไรนะนางตั้งครรภ์ แต่ทำไมเราถึงไม่รู้เรื่องนี้!!” กลับเป็นหยางชิงหลงที่กล่าวออกมาด้วยความโกรธ ทำไมเขาถึงไม่รู้เลยว่าเขากำลังจะมีลูก ทั้งๆ ที่เขาคิดว่าตนเองป้องกันดีแล้ว เพราะเขายังไม่อยากจะมีลูกในตอนนี้ แล้วทำไมจางฮองเฮาถึงยังตั้งครรภ์ได้อีก นี่มันเรื่องอะไรกัน! “แล้วนางตั้งครรภ์มาได้กี่เดือนแล้ว ทำไมถึงไม่มีใครแจ้งให้ข้าทราบ!!

 

เอ่อ...พระนางทรงพระครรภ์ได้สี่เดือนแล้วพะยะค่ะ แล้วที่ยังไม่มีใครแจ้งให้พระองค์ทราบเพราะพระนางอยากจะให้พระองค์ทรงประหลาดใจ...

 

ดี...ดีมาก! นางทำให้เราประหลาดใจได้มากจริงๆ!!” เขากล่าวด้วยเสียงเขียว เราจะไปยังตำหนักตงกงนำทางเราไปเดี๋ยวนี้

 

แต่ฝ่าบาทคืนนี้เป็นคืนส่งตัวเข้าหอของเสียนเฟยนะพะยะค่ะ ถ้าหาก...จ้าวกงกงกล่าวด้วยความเป็นกังวล

 

พอนำทางเราไปเดี๋ยวนี้!!

 

 

.

.

.


 

หลังจากที่ที่สะสางเรื่องราวอยู่แทบจะทั้งคืนในที่สุดหลักฐานทั้งหมดก็ชี้ไปยังตัวพระสนมผู้ที่เพิ่งจะเข้ามาใหม่ และยังเป็นพระสนมที่ยังไม่ได้ทำการถวายตัวอย่างเสร็จสมบูรณ์ด้วยซ้ำ เนื่องด้วยนางกำนันที่ถูกจับได้ว่าเป็นผู้ที่วางยาพิษในพระกระยาหารของพระมเหสีนั่นก็คือหนึ่งในสาวใช้ของว่าที่พระสนมเสียนเฟย และไม่ว่าจะด้วยมูลเหตุใดๆ ก็ตามมันกลับยิ่งชี้ให้ว่าที่เสียนเฟยผิดเต็มประตูเลยก็ว่าได้

 

 แต่ด้วยคุณงามความดีของสกุลหลี่ที่ทำให้กับแผ่นดินมาตลอดหลายชั่วอายุคน ทางราชสำนักจึงได้มีการสั่งให้ปกปิดข่าวเอาไว้ ทั้งยังว่ากันว่าเป็นฮ่องเต้ชิงหลงเองที่ลงมาจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง และยังไม่ทำการลงโทษใดๆ ทั้งยังแค่กักบริเวณหญิงสาวเอาไว้เพียงอย่างเดียว เพราะเขารู้แน่ว่านางไม่มีวันทำเช่นนี้อย่างเด็ดขาด แต่ด้วยหลักฐานที่เหมือนจะถูกเตรียมมาอย่างดีนี้เองที่ทำให้เขาแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย...

 

ยังดีที่ชื่อของแม่ทัพดาบสวรรค์นั้นไม่ใช่แค่เสือกระดาษ จึงทำให้เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ยังไม่มีใครกล้าที่จะแสดงออกอะไรมากมายนัก ทุกอย่างจึงดูเหมือนจะเงียบไปชั่วคราว

 

แต่ด้วยทั้งนี้ทั้งนั้นมันกลับกลายเป็นว่าทันทีที่รุ่งสาง เรื่องราวของฮองเฮาผู้แสนดีและเพียบพร้อมด้วยคุณธรรมได้ถูกวางยาทั้งๆ ที่กำลังทรงครรภ์มังกรอยู่ก็ได้แดงขึ้น ทั่วทั้งเมืองต่างก็กำลังพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทั้งยังมีคนบอกกล่าวว่าผู้ที่กระทำความผิดในครั้งนี้นั้นก็คือพระสนมเสียนเฟยที่เพิ่งจะได้เข้าพิธีถวายตัวไปเมื่อคืนที่ผ่านมานี้เองมันจึงทำให้แทบทั้งเมืองแตกตื่นเข้าไปใหญ่

 

ตอนนี้เสียงของพระชาชนได้แตกออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งก็คือฝั่งที่ออกมารุมประณามบุตรตรีคนเล็กของสกุลหลี่ว่ามักใหญ่ใฝ่สูงหมายที่จะขึ้นแท่นเป็นพระมเหสีแทนที่มเหสีจาง ทั้งๆ ที่เพิ่งจะถวายตัวแท้ๆ แต่กลับกระทำการอันเลวร้ายขนาดนี้ ทั้งๆ ที่พระมเหสีทรงครรภ์มังกรอยู่ด้วย มันจึงทำให้ประชาชนเกิดความโกรธแค้นมากขึ้นไปอีก เพราะถึงอย่างไรจักรพรรดิหยางชิงหลงก็ครองราชย์มาจวนจะสิบปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะมีทาญาติมังกรเลยสักพระองค์ เรื่องในครั้งนี้จึงส่งผลกระทบในวงกว้างเป็นอย่างมาก

 

มีคนชังก็ย่อมจะมีคนรักเพราะถึงอย่างไรแม้ว่าหลี่เหลียนฮวาจะมีอายุเพียงแค่สิบห้าหนาว แต่ถึงอย่างนั้นคุณงามความดีของนางที่ทำมาตลอดหลายปีนั้นก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือผู้ยากไร้ ริเริ่มการตั้งโรงทานทั้งสี่มุมเมืองในทุกๆสิบห้าวัน และอีกหลายๆ อย่างที่ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อคนรากหญ้าเป็นจำนวนมาก

 

ทั้งยังอุปนิสัยที่ไม่ถือยศถืออย่างอย่างเช่นกับเจ้าขุนมูลนายคนอื่นๆ จึงทำให้ชาวบ้านส่วนใหญ่ต่างก็รักและเทิดทูนหญิงสาวอยู่ไม่น้อย

 

ยังไม่รวมถึงสกุลหลี่ที่แทบจะไม่เคยมีความด่างพร้อยเกิดขึ้นเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งๆ ที่เป็นตระกูลที่ทรงอำนาจเป็นอย่างมาก อาจจะเรียกได้ว่าเป็นรองเพียงแค่ราชสำนักเท่านั้น แต่กลับไม่เคยมีการกระทำใดๆ ที่ส่อไปในทางไม่ดี ไม่เคยมีการเรียกรับส่วยใดๆ แม้กระทั่งชนชั้นผู้น้อยในตระกูลเองก็ไม่เคยสร้างปัญหาหรือเอาชื่อเสียงของตระกูลแม่ทัพไประรานใครเลย

 

นี่ยังไม่นับรวมไทยเฮาคนปัจจุบันที่เป็นผู้เลี้ยงดูฮ่องเต้มาตั้งแต่ยังเล็กแทนอดีตฮองเฮาที่เสียไป ทั้งพระนางยังปฏิบัติตนด้วยดีมาโดยตลอด มันทำให้ยิ่งยากที่จะเชื่อว่าหลี่เหลียนฮวาจะกระทำการเช่นนี้

 

 

และมันจึงทำให้หลายๆ คนไม่เชื่อว่าเหตุการณ์บ้าๆ นี่จะเป็นฝีมือของเด็กหญิงที่เพิ่งจะผ่านพิธีปักปิ่นมาเพียงแค่เจ็ดวัน มันจึงทำให้ตอนนี้เสียงได้แตกออกเป็นสองฝักสองฝ่ายอย่างชัดเจน และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เรื่องราวภายในวังหลวงที่เคยเป็นความลับมาตลอดได้แพร่งพรายไปสู่ภายนอก ทั้งยังไม่ได้มีการห้ามปรามใดๆ จากฝ่ายราชสำนักแม้แต่น้อย

 

 

..............

 

 

ยามซื่อ(09.00-10.59)

 

ตกลงทุกคนมีความเห็นว่าอย่างไรหลังจากผ่านพ้นคืนที่ปวดหัว แล้วเช้านี้ยังต้องมาประชุมใหญ่ที่ท้องพระโรงอีก มันจึงทำให้หยางชิงหลงค่อนข้างที่จะอ่อนล้า อันที่จริงเมื่อคืนมันควรจะเป็นคืนที่ดีสำหรับเขา และเช้านี้เขาควรจะตื่นมาอย่างสดชื่น แต่มันกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่แทบจะทำให้เขาระเบิดโทสะไปหลายครั้ง

 

ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าเรื่องนี้เราจะปล่อยไปง่ายๆ ไม่ได้นะพะยะค่ะ เพราะการที่มีคนอาจหารวางยาฮองเฮาเช่นนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ทั้งยังเรื่องของครรภ์มังกรที่เกือบจะเสียไปเช่นนี้อีกจาง เทียนจี้อัครมหาเสนาบดีกล่าวด้วยท่าทางที่เรียบนิ่ง และอีกอย่าง การที่มีผู้ปองร้ายต่อครรภ์มังกรนั้นถือว่าเป็นผู้ที่ประสงร้ายต่อบ้านเมืองนะพะยะค่ะ เพราะถึงอย่างไรครรภ์มังกรนี้ก็อาจจะได้เป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ในอนาคตนะพะยะค่ะ

 

ใช่แล้วพะยะค่ะ"

 

กระหม่อมเองก็เห็นด้วยพะยะค่ะ

 

โปรดพิจารณาด้วยพะยะค่ะฝ่าบาท!

 

“...”

 

“...”

 

เมื่อหัวเรือออกรบที่เหลือก็พากันตบเท้าเข้ามาด้วย แค่เพียงฝ่ายมหาเสนาบดีจางที่มีถึงหนึ่งในสามของข้าราชบริพารในท้องพระโรงแห่งนี้พร้อมใจกันกล่าวออกมาด้วยพร้อมเพียงกัน ก็สามารถสร้างแรงกดดันให้กับฮ่องเต้อย่างหยางชิงหลงไม่น้อย

 

มันก็แปลกดีนะ...หยางชิงหลงกล่าวพลางมองไปที่มหาเสนาบดีจาง อะไรหลายๆ อย่างมันเหมือนจะลงตัวดีไปเสียหมด

 

“....”แม้จะถูกกดดันจากเจ้าชีวิตแต่สิงค์เฒ่าอย่างจางเทียนจี้ก็ไม่ได้สะทกสะท้านแต่อย่างใด

 

แล้วท่านแม่ทัพหลี่ล่ะ คิดว่าเราควรจะดำเนินการอย่างไรต่อไป

 

“...” ชายวัยกลางคนที่สะพายดาบยาวอยู่ด้านหลังไม่ปริปากอะไรออกมาแม้แต่น้อย แต่แรงกดดันของยอดยุทธ์ระดับปราณสีครามขั้นปลายที่แผ่ออกมาอย่างเต็มที่โดยที่ไม่คิดจะเกรงใจใครเลยแม้แต่น้อย กระทั่งไม่คิดจะไว้หน้าชายผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เลยสักนิด มันเป็นคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว แต่ท้ายที่สุดเขาก็ค่อยๆ เก็บแรงกดดันกลับมาอย่างยากเย็นด้วยโทสะที่พร้อมจะระเบิดออกมาทุกเมื่อ

 

หลี่เจี้ยนเทียนค่อยๆ สูดหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ ด้วยความยากเย็น และกำลังสงบสติอารมณ์อย่างถึงที่สุด อันที่จริงคืนที่ผ่านมามันควรจะเป็นค่ำคืนที่ลูกสาวที่เปรียบดั่งดวงใจของเขาต้องมีความสุขกับคนที่นางรักสิ ไม่ใช่ต้องมาตรอมใจกับเหตุการณ์อะไรแบบนี้ ทั้งๆ ที่เป็นคืนเข้าหอแต่พระสวามรกลับไม่มาหา ทั้งยังมีเรื่องเหม็นคาวแบบนี้มาสาดกระทบนางอีก

 

 

ตั้งแต่อดีตเขาไม่เคยคิดที่จะส่งลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนนี้เข้าวังเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่เคยที่จะให้นางดำเนินรอยตามเส้นทางแห่งความเจ็บปวดของท่านน้าของเขา ทั้งไม่แม้จะเคยคิดเรื่องให้ลูกสาวของเขาไปเป็นพระมเหสีหรือพระพันปีอะไรนั่นเลยแม้แต่น้อย เพราะรับรู้ถึงความโสโครกของวังหลังดี เพราะแม้แต่ท่านน้าของเขาเองที่เรียนรู้ทุกอย่างมาเพื่อที่จะรับมือกับวังหลังอันแสนเน่าเหม็นดีแล้ว ยังต้องสูญเสียอะไรไปตั้งมากมาย แม้แต่บุตรชายในไส้เองแท้ๆ ก็ยังต้องเสียไปเพราะเกมการเมืองโง่ๆ นั่น

 

 

แต่ถึงกระนั้นโชคชะตายังจะมาเล่นตลกกับเขาและครอบครัวให้ลูกสาวของเขาต้องตกไปในวังวนอันดำมืดนั้นอีก ทั้งๆ ที่เขาได้สัญญาไว้กับมารดาของนางไปแล้วแท้ๆ ว่าเขาจะยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกเขาพวกเขามีความสุขที่สุด แต่มันกลับ....

 

ตุบ...

 

ราวกับแก่ลงไปอีกสิบปี เข่าทั้งสองของชายวัยกลางคนทิ้งดิ่งลงต่อหน้าพระพัก แล้วสูดหายใจเข้าออกแรงๆ อีกหลายครั้ง ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับชายผู้ที่เขายกให้เป็นเจ้าชีวิต

 

ที่ผ่านมากระหม่อมชื่นชมพระองค์มาตลอด และยังคอยปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์อย่างเคร่งครัด...เมื่อพูดมาถึงตรงนี้แรงกดดันที่มาพร้อมๆ กับจิตสังหารที่รุนแรงจนทำให้เหล่าข้าราชบริพารน้อยใหญ่ถึงกับล้มลงหมดสติบ้างก็เข่าทรุด หนักหน่อยก็ถึงกับช็อกน้ำลายฟูมปากไปเลยก็มี ที่ผ่านมากระหม่อมทำเพื่อแผ่นดินมาโดยตลอด ตระกูลหลี่ของกระหม่อมเองก็ไม่เคยทำให้แผ่นดินเกิดที่บรรพบุรุษรักษาไว้ต้องด่างพร้อยมาก่อน...

 

เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้แรงกดดันก็ยิ่งทะวีสูงขึ้นจนในตอนนี้มีเพียงหยางชิงหลงที่ยังคงควบคุมตัวเองเอาไว้ได้

 

กระหม่อมเลี้ยงบุตรสาวของกระหม่อมมาเป็นอย่างดี ตลอดมานางเป็นเช่นไรข้าเชื่อว่าทุกคนในที่นี้ล้วนแล้วแต่ทราบดี....แรงกดดันของพลังยุทธ์ระดับสีครามขั้นปลายที่เฉียดจะกลายเป็นสีม่วงนั้นมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และในตอนนี้ท้องพระโรงก็เริ่มที่จะสั่นไหวแล้ว ถ้าหากลูกสาวของกระหม่อมเป็นอะไรไป หรือเรื่องนี้กระหม่อมและตระกูลหลี่ไม่ได้คำตอบที่น่าพอใจ...

 

“....ตระกูลหลี่ที่รักษาแผ่นดินนี้มาตลอดหลายชั่วอายุคน...ก็จะเป็นผู้ที่ทำลายมันลงมาด้วยมือของพวกเราเอง!!

 

 

พยัคฆ์ร้ายที่ไม่เผยเขี้ยวเล็บไม่ใช่ว่ามันไม่ดุร้าย ไม่เคยมีใครสามารถยืนยันได้หรอกว่าปีศาจร้ายมันจะไม่ฆ่าใคร! ถ้าหากความดีที่ทำมาตลอดนั้นไร้ค่า ความเป็นธรรมที่ควรจะได้กลับไม่ได้! ถ้าเป็นเช่นนี้ก็มีเพียงแต่ต้องแสดงฝีมือส่งหมัดออกมา เพราะพลังคือความยุติธรรมที่แข็งแกร่งที่สุด!!   




.............



*-*


เป็นยังไงกันบ้างอ่า อ่านแล้วยังมีอะไรตรงไหนที่ยังติดอยู่ไหมอะ 


ถ้ามีอะไรที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักแต่อ่านแล้วรู้สึกว่ามันขัดๆ ก็ช่วยบอกกันหน่อยนะ 


อยากทำมันให้ออกมาดีที่สุดงับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 757 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

691 ความคิดเห็น

  1. #672 kikijin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 10:08
    รักท่านพ่อยิ่งนัก♥️
    #672
    0
  2. #651 Phathaichan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 17:35
    ท่านพ่อ สุดยอด
    #651
    0
  3. #641 mine64608293 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:19
    ก็แค่ว่าที่นางกำนัลปะ ? น่าจะใช้คำว่าฮองเฮาจะดีกว่า
    #641
    0
  4. #633 ice168 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 12:07
    ต้องใช้ฮองเฮาหรือเปล่าคะ หรือใช้พระมเหสีถูกแล้ว เพราะฮ่องเต้ คู่กับฮองเฮา

    ส่วนพระมเหสี มันของไทยหรือเปล่าอ่ะ

    ?
    #633
    0
  5. #613 Potchana777 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 22:30
    สืบดีๆต้องเจอแน่ ยังไม่เข้าหอเลยนะ นางกำนันยังไม่เข้าตำหนักเจอหน้ากันเลย
    #613
    0
  6. #612 Nimh03 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 22:56
    แผนการของฮองเฮาโคตรมีช่องโหว่

    1.นางกำนัลนั่นเตรียมที่จะไปรับใช้แต่ยังไม่ได้รับใช้เสียหน่อยเพราะพึ่งเข้าวังมาคืนแรก
    2.ใครมันจะไปบ้าวางยาในคืนเข้าหอของตัวเอง ทางที่ดีควรรอให้ตัวเองเข้าหอก่อนไหมล่ะ?
    3....อะไรอีกวะ//ลืมแล้วอ่ะ~
    ^₩^
    #612
    0
  7. #607 หลิน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 14:05

    มันๆๆๆๆ ต่อจร้า

    #607
    0
  8. #537 Tumbabycorn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 22:30
    ย่อหน้าที่คุณพ่อหลี่เจี่ยนเทียนสูดลมหายใจ พระสวามร---พระสวามี
    #537
    0
  9. #429 MasaakiHana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 08:45
    ปรีชาสามารถเขียนแบบนี้
    #429
    0
  10. #288 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:01

    ทำไมนางเอกโง่งมสิ้นคิดอยากแต่จะไปเปนเมียน้อยเขาล่ะไทเฮาก็งี่เง่าดึงเอาหลานมาจนได้

    #288
    0
  11. #244 mickey_90 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 11:03
    พะย่ะค่ะไม่ใช่พระเจ้าคะ
    #244
    0
  12. #114 Kaew Suda (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 16:58
    พระเจ้าคะนี้มันออกไทยไปไหม
    ต้องพะยะคะสิ
    #114
    1
    • #114-1 (จากตอนที่ 6)
      4 พฤศจิกายน 2562 / 05:11
      ขอบคุณงับ จะค่อยๆ ปรับนะคับ เพิ่งเคยแต่งแนวนี้ มันชินแฟนตาซีหงะ แฮ่ะๆ
      #114-1
  13. #4 kanphoo10 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 23:34
    ขอบคุณน้าาาาาา
    #4
    0
  14. #3 Emmajung2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 18:42

    เกลียดอีเต้เลยเจ้าค่ะ ไปๆอย่ามาหาน้องนะ เปลี่ยนสามีใหม่เถอะไรท์
    #3
    0