'นักเลง' แห่งวังหลัง[Rewrite]

ตอนที่ 37 : บทที่ 33 วิกฤตหยาซาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    21 ก.ย. 63

ในขณะที่เหล่าองครักษ์เงากับจวนแม่ทัพแห่งหยาซานกำลังวุ่นวายอยู่กับอาการบาดเจ็บสาหัสของเสาหลักแห่งแผ่นดินอยู่นั้น อีกด้านหนึ่งในศาลากลางน้ำของจวนราชครูก็ปรากฏสองนางผู้ที่เรียกได้ว่างดงามชนิดล้มฟ้าล้างแผ่นดิน ทั้งยังมีกริริยาชดช้อยงดงามเป็นที่สุด ทั้งยังมีอิสริยยศเป็นถึงสองในสี่พระสนมเอกแห่งยาซานอย่างซูกุ้ยเฟยและหลิวซูเฟยที่ตอนนี้กำลังนั่งจิบน้ำชามองท้องฟ้ากันอย่างสงบเรียบง่าย
 

 

 

“ตอนนี้เจ้าจะบอกข้าได้หรือยังว่าเหตุใดเจ้าถึงคิดให้ข้ามากับเจ้าที่นี่ทั้งๆ ที่ข้าไม่คิดว่าเราสองคนสนิทสนมกันมากขนาดนั้น” ซูซานเซียนหรือซูกุ้ยเฟยที่แย้มยิ้มงดงามใสกระจ่างมาโดยตลอดหลังจากผ่านไปได้กว่าครึ่งชั่วยามประกายตาใสซื่อก็จางหายไป กลับเป็นแววตาคมกริบราวกับใบมีด แล้วจ้องมองไปยังร่างที่ยังคงนั่งเอนพิงหมอนอิงอ่านม้วนตำราในมืออย่างเรียบเรื่อย 

 

ผึบ…

 

เสียงเก็บพับม้วนตำราในมือของหลิวฟางเซียนหรือหลิวซูเฟยดังขึ้นตามมาด้วยท่านทางที่เคยอ่อนช้อยก็ได้จางหายไปเช่นเดียวกัน ตามมาด้วยไอปราณที่แผ่ออกมาทั่วร่างจนแม้แต่อีกฝ่ายที่มีฝีมือมิใช่ชั่วยังรู้สึกได้ถึงความกดดัน “ตกลง ในเมื่อเจ้าไม่คิดที่จะสวมหน้ากากผู้ใสซื่ออีกข้าก็ไม่จำเป็นที่จะต้องปิดบังอีกต่อไป เพราะถึงอย่างไรอีกไม่นานหยาซานก็จะไม่ใช่หยาซานที่ข้ากับเจ้ารู้จักอีกต่อไป…”

 

“นี่เจ้า!” หลิวฟางเซียนถึงกับขมวดคิ้วน้อยๆ เพราะแม้ตนเองจะสวมอุปกรณ์ผนึกพลังเอาไว้ ไม่ให้คนอื่นๆ รู้ได้ถึงพลังที่แท้จริงของนาง แต่ถึงอย่างนั้นพลังของอีกฝ่ายนั้นก็ยังมากเกินไปกว่าคนที่อาศัยอยู่ในดินแดนรอบนอกเช่นนี้จะมีได้ ไหนจะลักษณะพลังที่นางกำลังโคจรอยู่เพื่อแผ่พลังหมายจะข่มขวัญนางอยู่นั้น ก็ยังเป็นเคล็ดวิชาของแผ่นดินใหญ่เสียด้วย แม้ว่ามันจะไม่ใช่เคล็ดวิชาที่ล้ำค่าหรือหายากอะไรแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังเป็นวิชาที่ไม่เลวเลยทีเดียว

 

“นี่เจ้าแปลกใจอย่างนั้นหรือ” ซูซานเซียนยิ้มบางๆ เมื่อเห็นท่าทางแปลกใจของอีกฝ่าย “ตอนแรกข้าก็พยายามที่จะหาต้นสายปลายทางของเจ้าข้าลำบากไม่น้อยเชียวล่ะ และกว่าที่ข้าจะรู้ว่าเจ้าเป็นถึงตัวแทนที่ตามฝ่าบาทมาเพื่อสานสัมพันธไมตรีเองข้าก็ยังแปลกใจมากเช่นเดียวกัน ”

 

“…” หลิวฟางเซียนขมวดคิ้วเมื่ออีกฝ่ายกล่าวออกมาเช่นนี้ เพราะถึงอย่างไรสำนักของนางก็ไม่ใช่อะไรที่คนรอบนอกเช่นนี้จะรู้และเข้าใจได้…นอกเสียจากว่า…

 

“แสดงว่าข้อมูลที่ข้าได้มาก็ไม่ผิดอย่างนั้นสินะ ในคราแรกข้าก็อดแปลกใจไม่ได้ที่บุตรสาวคหบดีทั่วๆ ไปอย่างเจ้าจะสามารถไต่เต้าขึ้นมาจนกระทั่งกลายเป็นพระสนมเช่นนี้ได้ ทั้งตัวเจ้ายังแทบไม่ต้องทนต่อแรงเสียดทานอย่างเช่นพระสนมคนอื่นๆ ในตอนที่เจ้าพยายามที่จะก้าวขึ้นมาจนกลายเป็นซูเฟย ในขณะที่ข้าและคนอื่นๆ ยากลำบากแทบตายกว่าที่จะก้าวขึ้นมาที่จุดนี้ได้”

 

“เจ้าต้องการอะไรกันแน่” หญิงงามจากต่างแคว้นขมวดคิ้วพลางผ่อนคลายน้อยๆ เพราะถึงอย่างไรเรื่องที่นางเป็นถึงคนสำคัญของสำนักก็ไม่ได้หลุดออกไปแต่อย่างใด แต่ถึงอย่างนั้นการที่คนอย่างนางจิ้งจอกพันหน้าเช่นนี้กล้าที่จะกล่าวเรื่องนี้ออกมาเช่นนี้ก็หมายว่านางมันใจว่าตนเองกำลังถือไพ่เหนือกว่า ‘นี่มันร่วมมือกับคนนอกอย่างนั้นหรือ และจากที่นางกล่าวว่าหยาซานจะไม่เหมือนเดิม….นางต้องการอะไรกันแน่’

 

“ก็อย่างที่เจ้ารู้ข้านั้นเป็นแค่บุตรสาวราชครูที่แสนจะอ่อนแอ แล้วข้าจะไปต้องการอะไรจากคนในยุทธภพเช่นเจ้าเล่า…”

 

“ข้าว่าเจ้าเข้าเรื่องเลยดีกว่า ข้าคิดว่าข้าไม่ใช่เพื่อนเล่นของเจ้าหรอกนะ…” หญิงงามกล่าวออกมาด้วยท่าทางที่แข็งกร้าวขึ้นก่อนที่จะปลดปล่อยกลิ่นอายที่รุนแรงกว่าอีกฝ่ายเล็กน้อยออกมา จนทำให้ท่าทางหยิ่งผยองของซูซานเซียนถึงกับถูกเก็บไว้อย่างรวดเร็ว

 

“อื่ม” หลังจากที่หลุดมาดนางพญาไปชั่วครู่หญิงสาวก็กลับมาตั้งตัวได้อีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะกล่าวต่อไปด้วยรอยยิ้มไม่ยี่หระ “อย่างที่คิดเจ้านั้นอาจจะเป็นพันธมิตรที่เข้มแข็งให้ข้าได้ก็เป็นใด”

 

“พันธมิตร?”

 

“อีกไม่นานต่อจากนี้…..” ในขณะที่ซูกุ้ยเฟยกำลังจะกล่าวอะไรต่อไปนั้นเองก็มีสายลมหอบหนึ่งที่พัดมาอย่างรุนแรงจนทำให้คนทั้งคู่ยกมือขึ้นมาป้องห้าป้องตาตนเอง และหลังจากที่สายลมสงบลง ก็ปรากฏชายหนุ่มรูปงามในชุดสีดำสนิทน่าค้นหากำลังแผ่รัศมีพลังอันน่าหวั่นเกรงแต่กลับน่าหลงไหลอย่างประหลาดดึงสายตาของคนทั้งคู่เอาไว้…

 

“นายท่าน…” ทันทีที่ได้สติกลับมาซูซานเซียนก็ร้องออกมาด้วยเสียงหวานหยดย้อยด้วยความดีใจ “ท่านมาด้วยตัวเองเช่นนี้มีอะไรจะสั่งข้าหรือเจ้าคะ?”

 

 

“…” ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเรียบเฉยหันไปมองคนแปลกหน้าอย่างเฉยเมยครู่หนึ่ง ก่อนที่จะหันมาหาคนที่เข้ามาเกาะแขนเขาอย่างสนิทสนม “ตอนนี้แผนการไปถึงไหนแล้ว ข้ามีเวลาไม่มากนัก”

 

“อีกไม่นานแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้มีหมากที่ควบคุมไม่ได้ปรากฏตัวออกมาทำให้ข้าต้องหาพันธมิตรเพิ่มเติมนิดหน่อย แต่วันปีใหม่นี้ทุกอย่างจะจบลงแน่ๆ เจ้าค่ะ ”

 

“อืม…”

 

 

“…”

 

 

 

…………………………….

 

มาแล้วงับ สั้นๆ ไปหน่อย มาให้หายคิดถึงงับ  ช่วงนี้พ่อเริ่มแข็งแรงขึ้นหน่อย ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดอีกแกน่าจะค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ ขอขอบคุณทุกคนมากๆ นะครับที่ยังไม่ได้ที้งกันไป และขอบคุณนักอ่านหน้าใหม่ทุกคนนะ 

 

ถ้าใครใจดีจะสนับสนุนค่านำ้ค่าไฟค่ามาม่าสักห้าบาทสิบบาทก็ช่องทางนี้นะครับ 

 

0957509056 true wallet

9280394142 ktb

 

แล้วเจอกันครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

691 ความคิดเห็น