'นักเลง' แห่งวังหลัง[Rewrite]

ตอนที่ 29 : บทที่ 25 เจ๊ใหญ่แห่งแก๊งค์ดอกบัว (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    13 เม.ย. 63




“เราจะออกไปกันจริงๆ หรือเจ้าค่ะ นี่พวกเรายังไม่ได้รับอนุญาตจากองค์ฮ่องเต้เลยนะเจ้าคะ” เสี่ยวปิงเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ในขณะที่กำลังจัดเตรียมสิ่งของตามรับสั่งของผู้เป็นนายเมื่อไม่กี่อึดใจก่อนหน้านี้ “อีกม่กี่วันก็จะเป็นวันขึ้นปีใหม่แล้ว จะอย่างไรคุณหนู...เอ๊ยลูกพี่ก็เป็นถึงพระสนมนะเจ้าคะ ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้มีพระสนมที่ไหนเขาออกไปกัน...”

 

หนึ่งในสองสาวใช้คนสนิทของเหลียนฮวาเอ่ยออกมาด้วยความร้อนใจ เพราะแม้ว่าตลอดหลายเดือนมานี้คุณหนูผู้แสนเรียบร้อยของนางจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วตัวมันเองก็ไม่ใคร่จะชินกับมันเสียที ไหนจะพี่สาวของมันที่ปกติจะเป็นคนที่คอยเหนี่ยวรั้งคุณหนูของพวกมันเอาไว้ แต่ระยะหลังๆ มานี้หลังจากที่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ จากคุณหนูแล้ว ก็กลับกลายเป็นว่าพี่สาวน้ำแข็งหมื่นปีของนางก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ เพราะถึงแม้ภายนอกนางจะดูสงบเยือกเย็นเหมือนเมื่อก่อน แต่กลับกลายเป็นว่านางนั้นกลับเป็นเหมือนภูเขาไฟที่รอวันปะทุยิ่งกว่าสมัยก่อนเสียอีก ชนิดที่ว่าราวกับน้ำมันที่รอให้มีแค่เพียงสะเก็ดไฟเล็กๆ ตกลงมา นางก็พร้อมจะระเบิดทุกสิ่งทุกอย่างออกมา ไม่ใช่เสี่ยวเปาผู้เยือกเย็นเหมือนแต่ก่อนอีก

 

กลับเป็นตัวมันเองที่เคยเป็นเด็กแก่นแก้วต้องคอยมาเป็นผู้ที่คอยเหนี่ยวรั้งผู้อื่นเสียอย่างนั้น และถึงจะมีมากกว่าเก้าในสิบส่วนที่ไม่เคยสำเร็จก็ตามทีเถอะ

 

ยิ่งพักหลังมานี้ยิ่งมีพระสนมคนใหม่ที่แรกๆ ก็ดูจะเป็นผู้เป็นคนอยู่บ้าง แต่หลังจากที่อยู่ร่วมกันมานานๆ เข้า ก็กลายเป็นว่านางก็ยิ่งคล้อยตามคุณหนูของมันเสียยิ่งกว่าผู้ใด ทั้งยังแทบจะกลายเป็นความเชื่อมั่นอย่างไม่ลืมหูลืมตาหรือให้เรียกง่ายกว่านั้นนางก็ได้กลายเป็นตัวโง่งมตัวหนึ่งที่ไม่ว่าคุณหนูของมันจะชี้ไปทางไหนก็ล้วนแล้วแต่สนับสนุนเห็นด้วยไปเสียหมด จนในหลายๆ ครั้งตัวมันเองก็อดคิดไม่ได้ว่านางผู้นั้นได้ลุ่มหลงเจ้านายของมันหรือเปล่า และนี่ถ้าไม่ติดว่าทั้งสองล้วนเป็นสตรีเช่นเดียวกัน มันก็คงปักใจเชื่อเช่นนั้นไปแล้วแน่ๆ...

 

“แล้วทำไมรึ นี่เจ้าจะปล่อยให้ข้าต้องอุดอู้อยู่ในนี้ตลอดไปหรือไรกัน” เหลียนฮวาตอบกลับในขณะที่ตนเองกำลังทอดสายตามองท้องฟ้ายามค่ำคืนอยู่ “นี่ก็จวนจะสิ้นยามโหย่วแล้วเจ้ารีบๆ เก็บของเข้าเถอะ จะอย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ข้าจะได้ไปเจอลูกๆ ที่น่ารักของข้าสักที หลังจากที่ก่อตั้งแก๊งค์นี้มานานหลายเดือน ข้าอยากรู้ว่าสิ่งที่ข้ามอบหมายให้พวกเจ้าไปทำนั้นดีผลดีขนาดไหนแล้ว”

 

“แต่ลูกพี่เป็นถึงพระสนมเสียนเฟยนะเพคะ ทั้งจ้าวกงกงยังแจ้งมาว่าวันขึ้นปีใหม่นี้องค์ฮ่องเต้จะทรงมอบพระตำหนักเสียนเฟยที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ให้แก่พระสนมด้วย พวกเราไม่ต้องเตรียมตัวอะไรเลยหรือเพคะ ไหนจะเรื่องการแสดงในคืนส่งท้ายปีอะไรนั้นอีก ยังมีเรื่องอีกมากมายที่พวกเราต้องทำก่อนวันสิ้นปีนะเพคะ”

 

“ตกลงเจ้าจะเพคะหรือเจ้าค่ะ หรืออะไรกันแน่ บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกแทนข้าว่าลูกพี่ไม่ก็อาเจ้หรือเจ๊ใหญ่ไปเลย เจ้าดูสองคนนั้นสิ ไม่เห็นพวกนางจะวุ่นวายเหมือนเจ้าเลย” เหลียนฮวากล่าวยิ้มๆ พลางมองไปที่เสี่ยวเปาและพระสนมเต๋อเฟยแห่งแดนเหนือที่ตอนนี้พวกนางกลายมาเป็นสาวกแห่งแก๊งค์ดอกบัวทั้งกายและใจตั้งนานแล้ว ทั้งยังว่านอนสอนง่ายเสียยิ่งกว่าเสี่ยวปิงที่วันๆ เอาแต่หาเรื่องเข้าข้างเจ้าคนเห็นแก่ตัวอยู่นั้นแหละ ยิ่งพักหลังๆ มานี้ถึงแม้ว่านางจะไม่ได้ให้ความสนใจเท่าไหร่นัก แต่นางรับรู้ได้ถึงสายตาที่คอยมาแอบมองคู่นั้นที่หายไปพักใหญ่ๆ แล้ว

 

ในคราแรกนั้นนางก็ไม่ได้รู้เลยว่าเป็นใครที่มาแอบมองนาง แต่หลังจากที่พี่ใหญ่มาบอกนาง และพลังฝีมือนางกล้าแข็งพอที่จะสัมผัสถึงตัวเขาได้ถึงได้รู้ว่าเป็นใครที่ได้มาแอบดูนางบ่อยๆ แม้ว่าใจหนึ่งนางจะไม่ได้พออกพอใจมากนักกับพฤติกรรมของเขา แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่านางเองก็อดดีใจไม่ได้ที่เขามาคอยเฝ้ามองนางเช่นนี้...

 

“ก็ช่างพวกนางสิเจ้าคะ...นอกจากฝึก ฝึก แล้วก็ฝึก ข้าไม่เห็นว่าวันๆ พวกนางจะทำอะไรเลย โดยเฉพาะ...” เสี่ยวปิงสวนกลับทันควันพลางเหลือบสายตาไปมองร่างที่กำลังจ้องไปยังคุณหนูของนางด้วยแววตาหวานเยิ้ม...

 

“กุ่ยเหยียนน่าว่าอย่างนั้นแหน่ะ...” เหลียนฮวาหันไปกล่าวกับสมุนมือขวาคนใหม่สดๆ ร้อนๆ ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อไม่นานมานี้ด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

 

“อาเจ้...” แต่แล้วก็เป็นเหมือนเดิม คือการตอบรับอย่างไม่อินังขังขอบของอีกฝ่าย เพราะแม้ว่าระหว่างเสี่ยวปิงกับหยางกุ่ยเหหยียนจะไม่ค่อยถูกกันนัก แต่สำหรับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเหลียนฮวาทั้งหมดแล้วนางล้วนยอมรับแต่โดยดีทั้งสิ้น โดยไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวความคิดที่จะบอกปัดหรือปฏิเสธแม้แต่น้อย เพราะสำหรับนางแล้วเด็กสาวเบื้องหน้านั้น แม้จะมีอายุอันนามที่น้อยกว่ามาก แต่กลับเป็นเหมือนคนที่มอบเป้าหมายในชีวิตที่เคยขาดหายไปของนางใหม่  ทั้งยังเป็นแทบทุกสิ่งทุกอย่างของนางไปแล้ว

 

มันอาจจะจริงที่ก่อนหน้านี้นางอาจจะเคยหลงรักศิษย์พี่ผู้ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องอย่างโงหัวไม่ขึ้น แต่หลังจากที่ได้มาใช้ชีวิตคลุกคลีอยู่กับสาวๆ เหล่านี้ ได้พูดคุยรวมถึงได้ฟังมุมมองและโลกในแบบของอีกฝ่าย มันทำให้อะไรหลายๆ อย่างของนางเปลี่ยนไป

 

ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของความรู้สึกที่ทำให้ตัวนางได้เข้าใจตัวเองมากขึ้น มันทำให้รู้ว่าสิ่งที่นางมอบให้แก่ศิษย์พี่ของนางนั้นเป็นเพียงแค่ความชื่นชมและความรักเคารพแค่ทั้งนั้น ทำให้หลังจากที่นางได้เข้าใจตนเองอย่างถ่องแท้แล้วนางก็ได้ไปปรับความเข้าใจกับศิษย์พี่ของนาง ซึ่งเขาเองกเข้าใจนางเป็นอย่างดี ทั้งยังยินยอมให้นางหย่าขาดออกจากราชวังได้ถึงแม้ว่ามันจะผิดโบราณราชประเพณีก็ตามที ซึ่งบิดาของนางเองก็เห็นด้วยในเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง

 

กลับเป็นตัวนางเองที่ไม่อยากที่จะผิดประเพณีที่ปฏิบัติสืบต่อกันมา และขอเพียงแค่เป็นพระสนมในนามเพียงเท่านั้น ไม่ได้กลับไปยังแดนเหนือแต่อย่างใด

 

 ....ถึงแม้มันจะเป็นเพียงข้ออ้างที่จะอยู่ใกล้ๆ กับเด็กสาวคนนี้ก็เถอะ...

 

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเหลียนฮวาจึงได้รับสมุนคู่ใจคนใหม่ที่เก่งกาจทั้งในเชิงยุทธ์และไหวพริบสติปัญญา ทั้งยังรู้ใจนางเป็นอย่างยิ่งมาเพิ่มอีกคนหนึ่ง แม้ว่านางออกจะดู...ไปสักหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นเหลียนฮวาก็ไม่ได้อะไรมากมายนัก เพราะถึงอย่างไรนางก็ได้รับประสบการของพี่บัวมาแล้ว เรื่องความรักเพศเดียวกันหรือพวกข้ามเพศอะไรพวกนี้มันไม่ได้แปลกใหม่เลยสำหรับนาง มันจึงไม่แปลกอะไรนักที่อีกฝ่ายจะมารักมาชอบนาง

 

อีกอย่างจากความทรงจำของพี่บัวแล้วนั้นนางก็จำได้ว่าพี่บัวของนางที่เคยเป็นหัวหน้าแก๊งค์ที่ควบคุมลูกน้องนับหมื่นนับแสนนั้นก็มีสมุนมือขวาที่มีลักษณะไม่ต่างจากพระสนมหยางผู้นี้มากนัก เพราะเขาผู้นั้นก็หลงรักพี่บัวมากมายเช่นกัน รักกระทั้งยอมแลกได้แม้กระทั่ง...ชีวิต

 

จะต่างก็เพียงแค่เขาผู้นั้นอายุน้อยกว่าพี่บัวกว่าครึ่งชีวิต กล่าวคือเขาเป็นเด็กกำพร้าที่พี่บัวเก็บมาเลี้ยงและฝึกฝน จนกระทั่งผ่านอุปสรรคต่างๆ มามากมายเขาก็กลายเป็นมือขวาที่เก่งกาจรอบด้าน ทั้งยังใช้เวลาเพียงไม่นานที่เริ่มจากศูนย์จนมาถึงจุดนี้

 

แต่ก็นั่นแหละ ยิ่งนานวันที่ทั้งสองได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนมาด้วยกัน มันทำให้ชายหนุ่มที่อ่อนวัยกว่าเกือบสองรอบ(1รอบเท่ากับ12ปี)หรือมีอายุเพียงหครึ่งเดียวของบัวก็ได้ตกหลุมรักนางจนโงหัวไม่ขึ้น และบัวเองก็มีความรู้สึกดีๆ ให้แก่เขาไม่น้อยเช่นเดียวกัน

 

 

จะติดอยู่ก็แต่กำแพงที่เรียกว่าความแตกต่างระหว่างวัยที่มากจนเกินไป ทั้งบัวเองก็ยังรักและเอ็นดูชายหนุ่มมากนัก มันทำให้นางคิดแทนเขาไปแล้วว่าเขานั้นเหมาะที่จะมีคู่ครองที่ดีและมีอายุไล่เลี่ยกัน...ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้บัวนั้นเสียใจเป็นที่สุดแม้จะตายมาแล้วหลายปีก็ตามที กระทั่งสำนึกสุดท้ายก่อนที่การหลอมรวมจะสมบูรณ์ภาพของเด็กหนุ่มที่ฉีกยิ้มที่มีเลือดไหลท่วมร่างเนื่องจากบังกระสุนให้แก่เธอยังคงติดตา และตรึงเข้าไปในความทรงจำของบัวและเหลียนฮวาไม่เคยจางหาย

 

และนั่นก็คือหนึ่งในสาเหตุที่เหลียนฮวาสับสนกับความรักที่นางมีต่อหยางชิงหลง ความรักที่มั่นคงมาตลอดของนางที่มีต่อชายหนุ่มตั้งแต่สมัยเด็กค่อยๆ สั่นคลอน เกิดการเปรียบเทียบระหว่างความรักของคนทั้งสอง ทั้งยังความเศร้าโศกเสียใจก่อนตายที่ทำให้หลายๆ อย่างยิ่งแย่ลง

 

หากว่าชายผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่คงเป็นไปได้มากที่เดียวที่เหลียนฮวาเองก็คงปันใจไปให้เขาอย่างง่ายดาย เพราะถึงอย่างไรความทรงจำระหว่างบัวกับเขาคนนั้นก็สั่งสมมาอย่างเนิ่นนาน มันก็คงไม่แปลกอะไรนักถ้าหัวใจของเหลียนฮวาจะไม่มั่นคง แต่ก็นั่นแหละ มันคงเป็นไปไม่ได้อยู่ดี เพราะสองตาของบัวก็ได้เห็นเขาตายไปต่อหน้าต่อตาเป็นที่เรียบร้อยไปตั้งนานแล้ว...

 

.......................

 

 

หึๆ....เดี๋ยวรู้เลย




..................................มาแล้วจ้า เมื่อวานยุ่งๆ กับที่บ้านเลยไม่ได้เข้ามาแตะเลย ก็เรื่องเดิมๆ แหละ เนาะ  แต่ก็จะไม่ทิ้งห่งไปนานเหมือนก่อนหน้านี้นะ จะพยายามให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะยังไงพ่อที่นอนอยู่ก็คงไม่อยากให้เราเป็นเหมือนที่ผ่านมา....เราจะเดินต่อไปอย่างแข็งแรง เผื่อวันหนึ่ง...


พอๆ ไม่เน่าๆ 


ขอบคุณการสนับสนุนเข้ามานะครับ ขอบคุณจริงๆ ในสภาวะเช่นนี้เงินที่นักอ่านสนับสนุนมาช่วยผมเอาไว้ได้มากจริงๆ เพราะตอนนี้แม้แต่แถวบ้านผมที่อยู่ติดชายแดนเองก็เริ่มแย่แล้ว โควิด19เองก็เล่นมาถึงแถวบ้าน งานที่เคยสามารถไปขอเขาทำได้ก็ไม่สามารถเสียแล้ว หะๆ 



ยังไงเอาเป็นว่าขอบคุณนะครับ เดี๋ยวคืนนี้ถ้าพ่ออาการไม่ได้แย่นักจะพยายามมาต่อให้อีกอย่างน้อย50%นะ  


แล้วเจอกันครับ

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

691 ความคิดเห็น

  1. #634 kai918 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:07
    อย่าบอกนะว่า ผช คนที่เป็นลูกบุญธรรมจอมมารคนนั้นคือ มือขวาของพี่บัวอ่ะ ใช่มะคะไรท์ขาาาา
    #634
    0
  2. #611 monthason (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 12:44
    ไร้ท... ไม่น่าใช้ คำว่ามัน นะคะ ชายใช้เขา หญิงใช้นาง ดีกว่า

    คำว่ามันเหมือน เป็น ปีศาจ หรือ สัตว์ อย่างไงไม่รู้
    #611
    0
  3. #608 White_liansee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:16

    รอนะคะ
    #608
    0
  4. #531 Emmajung2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 11:35
    โอ้ยยยยยค้างงงงงงง
    #531
    0
  5. #305 wilairat309 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 17:39
    อ่านไม่ได้ค่ะ
    #305
    0
  6. #304 wilairat309 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 17:38
    อ่านไม่ได้ค่ะ
    #304
    0
  7. #236 Missjust (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:03
    กดซื้อแล้วอ่านไม่ได่ค่ะ
    #236
    1
    • #236-1 (จากตอนที่ 29)
      12 พฤศจิกายน 2562 / 18:06
      หงะ ทำไมหง่า คนอื่นมีปัญหาเหมือนกันไหมอะ ลองรีดูหรือยังคับ ถ้ายังไม่ได้เดี๋ยวจะถามทีมงานให้นะ ขอโทษงับ
      #236-1