'นักเลง' แห่งวังหลัง[Rewrite]

ตอนที่ 27 : บทที่ 23 “ใยมันจึงวุ่นวายนักเล่า...”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 290 ครั้ง
    5 เม.ย. 63

“เฮ้อ...”  ร่างสูงที่แอบอยู่ไกลๆ ได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ เพราะนี่มันก็ปาไปหลายเดือนแล้วที่เขาและนางเรียกได้ว่าแต่งกันอย่างเป็นทางการ แต่ถึงอย่างนั้นจนตอนนี้นางก็ไม่แม้แต่จะพูดกับเขาสักครึ่งคำเลยด้วยซ้ำ ถ้าจะให้นับจริงๆ ก็ตั้งแต่วันนั้นที่พวกเขาขึ้นเกี่ยวมาด้วยกัน...วันที่นางตบหน้าเขาโน่นแหละ

 

ไม่ใช่แค่นั้น แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่านางได้แนวร่วมเป็นน้องสาวนอกใส่ที่เขาเคยรักและเอ็นดูเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งก่อนหน้านี้เขารู้สึกได้ถึงความรักที่อีกฝ่ายมีให้เขาอย่างล้นพ้น แต่ก็นั่นแหละสำหรับเขาแล้วอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่น้องสาวเท่านั้น แต่เมื่อนางได้เจอกับดวงใจของเขาเมื่อก่อนคืนเลี้ยงฉลองการมาของชายคนนั้น ก็กลับกลายเป็นว่านางเหมือนจะมาขลุกอยู่ในตกหนักนี้แทบจะตลอดเวลา จนตอนนี้โอกาสที่เขาจะได้เข้าใกล้บัวน้อยของเข้าก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก

....และถึงจะไม่คิดอะไรก็อดไม่ได้ที่จะหดหู่ใจกับการที่ดูเหมือนว่าเสน่ห์ของตนลดลงไปหลายส่วน

 

ยังไม่นับรวมเรื่องแก๊งค์อะไรนั่นของเด็กสาวที่ตอนนี้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น แถมเขายังได้รับรายงานจากเงาทมิฬอยู่หลายครั้งถึงการพัฒนาของสิ่งที่หญิงสาวสร้างขึ้น มันยิ่งทำให้ความรู้สึกของเขายิ่งบอกชัดถึงการเปลี่ยนไปของเจ้ามอมแมมน้อยในวันวาน ที่ตอนนี้แตกต่างไปจากตัวตนที่เขารู้จักในอดีต

 

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้คิดที่จะทำอะไรกับสิ่งที่นางกำลังสร้างขึ้นนอกวังหลวง เพราะถึงอย่างไรสิ่งที่นางทำนั้นก็เป็นสิ่งที่ดีต่อหยาซานอยู่ดี และอย่างน้อยเขาก็รู้สึกได้ว่าสิ่งที่นางทำอย่างน้อยที่สุดก็ไม่เป็นภัยอันตรายต่อเขาและบ้านเมืองที่เขาและนางต่างก็รักมันเป็นอย่างยิ่ง ที่เขาสามารถที่จะวางใจได้เช่นนั้นเพราะที่สุดแล้วสายเลือดของจวนแม่ทัพแห่งหยาซานก็ยังคงเป็นสกุลที่รักและปกป้องแผ่นดินนี้มาตลอดมาตั้งแต่สมัยก่อตั้งแผ่นดิน มันทำให้เขาสามารถวางใจนางได้เปราะหนึ่ง

 

ซึ่งโครงสร้างแก๊งค์ดอกบัวของนางนั้นก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจและข้องใจในเวลาเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการรับสมาชิก ความสัมพันธ์ภายในแก๊งค์ ผลประโยชน์ตลอดไปจนถึงบทลงโทษที่แทบจะเรียกได้ว่ามันเป็นระบบที่เข้มแข็งมากพอๆ กันหรืออาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าหน่วยเงาทมิฬของเขาเสียด้วยซ้ำ

 

และด้วยการที่สมาชิกทั้งหมดในแก๊งค์นั้นเป็นคนยากไร้ที่มีหลากหลายวัย ทั้งยังรับทั้งหญิงและชาย แถมงานของแก๊งค์ในช่วงแรกเริ่มเท่าที่คนของเขาส่งข่าวกลับมาก็มีทั้งงานง่ายๆ อย่างการรวบรวมข่าวสาร ไปจนถึงการลอบเร้นติดตามเหล่าขุนนางโฉดชั่วทั้งหลาย แต่ก็ยังคงอยู่ในขอบเขตที่คนทั่วไปสามารถทำได้ แต่จากการคาดการณ์จากคนของเขาคิดว่าไม่นานนี้แก๊งค์ดอกบัวคงจะสามารถที่จะขยับขยายได้มากขึ้น

 

ส่วนสิ่งที่เขาสามารถที่จะแน่ใจได้แบบนั้นก็เป็นเพราะรูปแบบการฝึกฝนคนของนางที่ต่างออกไปจากที่เขาเคยเห็นมาก่อน ซึ่งตอนนี้แม้แต่คนของเขาเองก็แทบจะไม่เต็มใจอยู่ฝ่ายเดียวกับเขาเสียด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดอยู่ที่เขายังมีครอบครัวอยู่ในกำมือ...

 

ทุกคนมีความสามารถและความชอบที่แตกต่างกัน เราไม่สามารถที่จะให้ปลาไปบินแข่งกับนกได้ เพราะไม่สามารถวัดความสามารถการว่ายน้ำของลิงได้ และเราไม่สามารถให้นกไปเลื้อยแข่งกับงูได้ เพราะฉะนั้นก็จงทำในสิ่งที่เราสามารถ และทำในสิ่งที่ตนทำได้ดี ไม่จำเป็นที่จะต้องเอาตนเองไปเปรียบเทียบกับใคร

 

นั่นคือสิ่งที่นางใช้ฝึกคนของนาง มันจึงทำให้ในระยะเวลาเพียงไม่นานเท่าไหร่คนของนางค่อยๆ พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ อย่างเห็นได้ชัดเจน ขนาดยังไม่นับรวมวิธีการแปลกๆ ที่นางเอามาฝึกฝนคนของนาง ไม่ว่าจะเป็นการถ่วงน้ำหนัก ท่าทางแปลกๆ หรือแม้แต่การเอาตัวเองไปต้มในน้ำเดือดอย่างเช่นที่นางกำลังทำอยู่ตอนนี้...

 

“นี่เจ้ายังเป็นมอมแมมน้อยของข้าอยู่หรือ...” เสียงที่เต็มไปด้วยความเหงาและความเจ็บปวดกระซิบแผ่วเบาไปตามสายลม ก่อนที่ร่างของชิงหลงจะหายไปจากจุดที่เคยยืนอยู่

 

ไปแล้ว...’ เหลียนฮวาได้แต่ถอนหายใจออกมาเงียบๆ ในระหว่างที่คนอื่นๆ กำลังทำสมาธิทบทวนสิ่งที่นางได้บอกสอนไปเมื่อก่อนหน้านี้ ทำไมกันนะ....

 

อันที่จริงเหลียนฮวารู้ตัวมาสักพักแล้วว่าชายคนนั้นคอยมาด้อมๆ มองๆ อย่างกับโรคจิตอยู่บ่อยครั้ง ด้วยพลังฝีมือที่พัฒนาสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนทำให้ประสาทสัมผัสของนางนั้นค่อยๆ ปรับตัวดีขึ้นทีละเล็กทีละน้อย จนตอนนี้แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายสิบจั้งนางก็ยังรับรู้ได้ชัดเจนว่ามีใครกำลังทำอะไรอยู่

 

ในช่วงแรกๆ นางก็ไม่รู้หรอกว่าใครที่มาแอบเฝ้าติดตามนางอยู่ เพราะคิดว่าคงเป็นแค่คนของบิดาหรือชิงหลงที่คอยสอดแนม ไม่คิดว่าจะเป็นตัวชิงหลงเองที่คอยมาเฝ้ามองนางอยู่บ่อยครั้ง

 

ด้วยสิ่งนี้มันยิ่งทำให้นางยิ่งสับสนกับความรู้สึกของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน เพราะถึงอย่างไรเขาก็นับได้ว่าเป็นความรักครั้งแรกของนาง และตอนนี้เองแม้จะยังไม่ได้ร่วมหอลงโลงกันแต่นางก็ได้แต่งให้เขาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

แต่อีกความรู้สึกหนึ่งที่ได้มาหลังจากที่หลอมรวมกับพี่บัวแล้วนั้นมันค่อนข้างแตกต่างออกไป เพราะสำหรับพี่บัวที่ผ่านโลกมามาก ทั้งยังได้มองโลกในมุมที่กว้างชนิดที่นางเองก็ไม่คิดว่าจะสามารถทำได้ มันมีมุมมองและความรู้สึกที่แตกต่างกันจากนางไปมาก ซึ่งมันเป็นความรู้สึกของพี่บัวเองยังบอกกับตนอยู่เสมอว่าในบางครั้งสิ่งที่นางคิดก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องทั้งหมด เพราะความรักของผู้ใหญ่แบบนางมันเต็มไปด้วยเหตุผลมากมาย มากมายจนเกินไป...จนท้ายที่สุดแล้วกว่าที่พี่บัวจะรู้ตัวว่าตนเองรักใครบางคนมันก็สายเกินไปเสียแล้ว...

 

มันทำให้ตอนนี้นางจึงสับสนกับความรู้สึกของตัวเองมากมายเช่นกัน แม้จะไม่ได้แสดงออกอะไรมากนัก แต่ตอนนี้หัวใจของนางก็ว้าวุ่นเป็นอย่างยิ่ง

 

“ใยมันจึงวุ่นวายนักเล่า...”

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 290 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

691 ความคิดเห็น

  1. #528 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 22:24

    สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์
    #528
    0
  2. #526 monprapai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 13:26
    สวัสดีปีใหม่อีกรอบค่ะไรท์
    #526
    0
  3. #525 Amore12 Amore (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 12:29
    ขอให้ปีนี้มีแต่สิ่งดีๆค่ะ
    #525
    0
  4. #524 cherann (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 12:09
    สวัสดีปีใหม่ค่ะขอให้ไรท์และครอบครัวมีความสุข

    พบเจอแต่สิ่งดีงาม

    สุขภาพแข็งแรง

    มั่งมีเงินทองตลอดไปนะคะ
    #524
    0
  5. #523 pook1819 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 11:56
    สวัสดีปีใหม่ไรท์
    #523
    0
  6. #522 LinLin234 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 11:32
    Happy New Years นะค่ะไรท์ขอให้ความทุกข์ในปีที่แล้วจงหายไปและให้ความสุขจงเข้ามา
    #522
    0
  7. #224 Emmajung2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 07:45

    อีเต้หรอ มองยุ จิ้มตาให้ทะลุเนาะ เกลียดอีเต้อ่ะ เปลี่ยนพระเอกได้ไหมไรท์ อิอิ สนุก รอนักเลงทะลายวังหลังต่อ
    #224
    0
  8. #215 malila_5454 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 09:12

    ขอบคุณ. สนุกมากจร้า
    #215
    0
  9. #214 หญิงกัน อิ่ม (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 06:17
    โอ้ คุณหลอกเรา
    #214
    0
  10. #206 munongmu (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:39
    ขึ้นหัวข้อซะรีบเปิดอ่านอย่างไว -_-"
    #206
    1
    • #206-1 (จากตอนที่ 27)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 00:41
      ดักนิดนึง แฮ่ะๆ กำลังปั่นนะ เดะได้อ่านจ้า
      #206-1
  11. #205 ผิง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 21:45

    รอต่อไป

    #205
    0
  12. #204 Emmajung2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 20:37

    โห่ มาหลอกกันอีกละไรท์
    #204
    2
    • #204-1 P'อ้วน(จากตอนที่ 27)
      9 พฤศจิกายน 2562 / 20:39

      ก็ไฟมันดับอ่า....โอ๋ๆ นะ สงขลาฝนตกหนักหงะ.
      #204-1