'นักเลง' แห่งวังหลัง[Rewrite]

ตอนที่ 10 : บทที่ 7 ไปเล่นไกลๆ คนจะนอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 909 ครั้ง
    15 ธ.ค. 62

 

ย้อนกลับมาก่อนหน้านี้นิดหน่อย ในขณะที่หลี่เจี้ยนเทียนกำลังรวบรวมความกล้าเพื่อที่จะเปิดประตูตำหนักเข้าไปภายใน และเมื่อเขาเปิดประตูตำหนักออกเขาก็พยายามที่จะสัมผัสกลิ่นอายของบุตรสาวอันเป็นที่รัก...แต่มันไม่มี เขาจึงรีบมุ่งหน้าเขาไปภายในห้องบรรทมทันทีโดยที่ไม่สนใจขันทีหรือทหารองครักษ์แต่อย่างใด ทั้งยังไม่มีใครกล้าพอที่จะขัดขวางเขาด้วย

 

เสี่ยวเหลียน!!” ทันทีที่เขาเปิดประตูห้องบรรทมเขามาได้แล้วนั้นร้องออกมาอย่างสุดเสียง เมื่อเห็นลูกสาวที่มีใบหน้าขาวซีดไร้ซึ่งวี่แววของชีวิตแต่อย่างใด และไม่ทันที่ใครจะทันตั้งตัว และไม่มีใครกล้าคิดว่าจะมีคนกล้าที่จะทำมัน หลี่เจี้ยนเทียนเร่งพลังของเขาจนถึงขีดสุดในชั่วพริบตา แล้วระเบิดมันออกมาพร้อมกับที่เสียงของเขากำลังเอ่ยขึ้น

 

เป็นเพราะแกคนเดียวไอ้เด็กเปรตเป็นเพราะแกคนเดียวลูกสาวของข้าถึงต้องมาตายแบบนี้!!

 

ตู้มมมมมมมมมมมมม

 

 

โดยที่ไม่มีสิ่งใดมาขัดขวางได้อีก แม้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาชายหนุ่มตรงหน้าจะเป็นเหมือนคนที่เขาชื่นชมมาตลอด ทั้งยังเป็นเจ้าชีวิตที่เที่ยงธรรมมาโดยตลอด แต่เมื่อเห็นมือขาวที่ห้อยลงข้างเตียง สติสัมปชัญญะที่แทบจะจางหายไปตั้งแต่ก่อนที่จะออกมาจากจวน ก็ได้ถูกระเหิดหายไปด้วยเพลิงคือโทสะที่กำลังครุกรุ่น ปราณสีครามที่ก่อรูปร่างเป็นพญาอสรพิษที่รัดพันหมัดของจอมทับแห่งหยาซานก็ตกกระทบเข้าที่แก้มเนียนของจักรพรรดิชิงหลงจนถูกดีดกระเด็นไปจนกระแทกเข้ากับผนังห้องบันทมของเหลียนฮวา และยังไม่หยุดแค่นั้น เพราะแม้จะหมัดที่ถูกชกออกไปในเวลาเพียงเสี้ยวพริบตา แต่มันก็อัดแน่นไปด้วยปราณสีครามที่อยู่ในขั้นปลายซึ่งจวนเจียนจะตัดผ่านไปเต็มที และในหมัดหมัดนี้อัดแน่นไปด้วยพลังของหลี่เจี้ยนเทียนเกินกว่าเจ็ดส่วน จึงไม่แปลกที่ร่างของจักรพรรดิหนุ่มจะพุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่ถูกยิงออก

 

เสี่ยวเหลียนของพ่อ พ่อขอโทษ... ราวกับได้ระบายโทสะออกไปบางส่วนแล้ว ร่างของชายวัยกลางคนก็คุกเข่าลงข้างๆ เตียงที่บุตรสาวของตนหลับใหลไปชั่วกาล พลางตระกองกอดร่างที่ไร้ลมหายใจเอาไว้แนบอก ก่อนที่น้ำตาลูกผู้ชายที่ทั้งแผ่นดินต้องหวั่นเกรงไหลออกมาทั่วใบหน้าของเขา แม้มันอาจจะไม่ใช่ภาพที่หน้าดูอะไรสำหรับใครหลายๆ คน แต่มันกลับบาดลึกลงไปในจิตวิญญาณของชายหนุ่มทั้งสองที่ยืนอยู่ไม่ไกล รวมถึงใครหลายๆ คนที่กำลังยืนมองภาพภาพนี้อยู่

 

เสี่ยวเหลียน...ไม่กี่อึดใจต่อมาหญิงชราวัยหกสิบกว่าปีก็เข้ามาถึงยังตำหนักที่พลังทะลายไปกว่าครึ่ง แต่นั้นมันไม่ได้ทำให้นางตกใจเท่ากับภาพที่นางเห็นอยู่... ไม่...ไม่ไม่!!  มันต้องไม่จบลงแบบนี้

 

ตุบ...

 

ราวกับมีดที่แหลมคมกรีดผ่านไปที่ดวงใจของหญิงชราอีกคน เมื่อประสบพบกับความตายของหลานสาว เพราะอันที่จริงนางนั้นแม้ว่าจะไม่ใช่ย่าแท้ๆ ของอีกฝ่าย แต่ก็มีอีกตำแหน่งหนึ่งที่ใครหลายคนนั้นไม่รู้ ก็คือนางนั้นเป็นเหมือนแม่ทูนหัวของเด็กสาวคนนี้  ที่เข้ามานั่งในใจของนางตั้งนานแล้ว... เสี่ยวเปาเสี่ยวปิง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เล่าทั้งหมดมาให้ข้าฟังเดี๋ยวนี้!!

 

เพคะไทเฮาคือเรื่องทั้งหมดนั้นเป็นเช่นนี้...จากนั้นเสี่ยวเปาที่ยังคงสงบได้อยู่ก็ได้กล่าวบอกเล่าเรื่องทั้งหมดออกมา แต่ถึงกระนั้นแม้จะเป็นเสี่ยวเปาผู้เย็นชายังเล่าเรื่องทั้งหมดทั้งน้ำตา แล้วยังมีอาการเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันเป็นบ้างครั้ง เมื่อกล่าวถึงกลุ่มคนที่ทำให้นายหญิงผู้แสนดีของนางต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้

 

โถ่เว้ยย!! 

 

เมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมดหลี่เจี้ยนเทียนก็คำรามออกมาเสียงดังลั่น ก่อนที่ดาบประจำตัวจะโผล่ขึ้นมาในมือของเขา แล้วหันไปหาร่างที่ค่อยๆ ลุกขึ้นมาจากซากปรักหักพัง สกุลจางข้าจะกลับไปคิดบัญชีทีหลัง..แต่สำหรับเจ้าฮ่องเต้สุกนัขนี่ต้องตามลูกสาวของข้าไป!!

 

วูบ

 

ไม่มีการกระแทกหรือแรงระเบิดใดๆ แต่ความหนาวเย็นจนลามไปถึงกระดูกพาดผ่านไปยังร่างทุกร่างที่อยู่ในรัศมีครึ่งลี้  ความน่าหวาดกลัวของความอาคาดจากดวงจิตที่กลืนกินชีวิตมานับหมื่นมันช่างเป็นอะไรที่ไม่มีใครในแผ่นดินนี้สามารถเทียบได้ ทั้งในตอนนี้แม่ทัพดาบสวรรค์ยังไม่คิดที่จะเก็บรั้งมันเอาไว้แม้แต่น้อย จากนั้นกลิ่นอายของแม่ทัพก็ค่อยๆ เพิ่มพูนสูงขึ้นและสูงขึ้น!

 

 

อาเจี้ยนหยุดเดี๋ยวนี้นะ!! เสี่ยวหู่เสี่ยวเจี๋ยรีบห้ามพ่อของพวกเจ้าเร็วเข้า ไม่เช่นนั้นเขาได้สังหารฮ่องเต้จริงๆ แน่หลี่ไทเฮาก็ยังคงเป็นหลี่ไทเฮา ถึงอย่างไรนางก็อาบน้ำร้อนมาก่อนและสามารถมองเรื่องราวได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แม้ว่าส่วนหนึ่งจะเป็นความผิดของฮ่องเต้อยู่ด้วยก็เถอะ แต่ถ้าอาณาจักรไม่มีจักรพรรดิคอยเป็นผู้นำ มันจะไม่ใช่แค่พวกเขาที่จะต้องเสียใจ แต่จะมีคนอีกนับล้านชีวิตที่จะต้องโศกเศร้ากับความสูญเสียจากสงคราม...

 

ขออภัยด้วยเสด็จย่า ถ้าหากข้าในตอนนี้ข้ามีพลังในระดับที่พอจะสู้กับไอ้จักรพรรดิลูกหมานั่นได้...ข้าก็คงเข้าไปช่วยท่านพ่อฆ่ามันแล้ว” “...” หลี่ไป๋หู่ที่รักน้องสาวยิ่งกว่าสิ่งใด เพราะตั้งแต่แม่ของเขาได้จากไป น้องสาวตัวน้อยก็เปรียบได้ดั่งแก้วตาดวงใจของเขาและคนอื่นๆ ในบ้าน แม้กระทั่งกุนซือผู้สงบนิ่งอย่างหลี่เหรินเจี๋ยเองก็ยังคงนิ่งเงียบ แต่ก็กำหมัดแน่นแล้วมองไปยังร่างของอดีตเพื่อนสนิทด้วยความโกรธเกรี้ยว

 

โถ่วเว้ย ทำไมพวกเจ้าไม่คิดถึงอาณาจักบ้าง จะมีประชาชนตั้งเท่าไหร่ที่ต้องเดือดร้อนหากไร้ซึ่งจักรพรรดิที่ดีอย่างชิงหลง จะมีสักกี่แคว้นที่จะเข้ามากลืนกินแผ่นดินที่บรรพบุรุษของพวกเรารักษาเอาไว้หลี่ไทยเฮากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทดท้อ

 

ก็ช่างหัวแผ่นดินมันสิ ถ้าหากลูกสาวคนเดียวข้ายังปกป้องเอาไว้ไม่ได้แผ่นดินเฮงซวยที่ทำให้นางต้องตายก็ไม่ต้องไปมีมันแล้ว!!” หลี่เจี้ยนเทียนที่เงียบไปครู่หนึ่งก็กล่าวด้วยน้ำเสียงรอดไรฟัน ก่อนที่จะพุ่งดาบเข้าหาร่างของจักรพรรดิหนุ่มด้วยความโกรธเกรี้ยว และหากมองให้ดีๆ จะมามารถเห็นได้ถึงรัศมีปราณที่มีเส้นสายสีม่วงกระพริบขึ้นมาเป็นช่วงๆ...

 

ตู้มมมมมม

 

 

ชั่วพริบตาร่างของแม่ทัพดาบสวรรค์ก็เคลื่อนหายไป ก่อนที่จะไปปรากฏที่เบื้องหน้าของหยางชิงหลง แล้วฟันมือที่จับดับเอาไว้อย่างมันคงลงมา เป้าหมายคือกลางศีรษะของฮ่องเต้แห่งหยาซาน!

 

โฮกกกกกก

 

 

แต่ก่อนที่คมดาบจะผ่าลงไปได้สำเร็จ มันก็หยุดชะงักเอาไว้กลางอากาศ และห่างจากศีรษะของหยางชิงหลงเพียงแค่ปลายเส้นผมเท่านั้น ซึ่งมันไม่ได้หยุดโดยความตั้งใจของผู้โจมตี แต่ว่ามันเป็นเกราะปราณสีครามที่คล้ายคลึงกับเกล็ดมังกรโผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่าแล้วหยุดการโจมตีนั้นเอาไว้ ก่อนที่คนทั้งสองจะดีดตัวออกจากกัน

 

โอ้ไม่เลวนี้ไอ้หนู ถึงขนาดป้องกันการโจมตีสุดแรงของข้าได้หลี่เจี้ยนเทียนกล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด พร้อมๆ กับอารมณ์ที่ยิ่งครุกรุ่นเข้าไปอีก

 

ข้าคงต้องขออภัยท่าแม่ทัพ...ไม่สิท่านพ่อตาด้วย แม้ข้าจะเสียใจมากเช่นเดียวกับท่านสำหรับการจากไปของพระสนม แต่ข้ายังตายตอนนี้ไม่ได้ว่าเพียงเท่านั้นรอบกายของชายหนุ่มก็ปรากฏร่างของมังกรครามที่แทบจะเหมือนว่ามันมีชีวิตจริงๆ ที่กำลังล้อมรอบกายของชายหนุ่มเอาไว้

 

โอ้...สมแล้วที่เป็นบุตรชายของท่านผู้นั้น ได้รับสืบทอดปราณมังกรมาเสียด้วย แต่ถึงอย่างไรวันนี้เจ้าก็ต้องตามลูกสาวของข้าไป!!

 

บึ้ม!!!

 

 

พลังของหลี่เจี้ยนเทียนก็ระเบิดขึ้นมาอีกครั้ง รวมถึงเส้นสายปราณสีม่วงที่เริ่มมากขึ้นจนแทบจะกลืนกินปราณสีครามไปจนหมดสิ้น

 

ทะลวงผ่าน!!

 

มันคือการตัดผ่านไปสู้ปราณสีม่วงหรือปราณเมฆาม่วงที่เรียกได้ว่าเป็นจุดสูงสุดของมนุษย์ซึ่งการทะลวงระดับของแม่ทัพดาบสวรรค์นั้นมันเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างมากหากเกิดในสถานการณ์ปกติ แต่ตอนนี้เขากำลังต่อสู่กับฮ่องเต้ของอาณาจักร!! มันจึงทำให้คนโดยรอบทั้งตกใจและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน

 

แม้กระทั่งหยางชิงหลงเองก็ไม่ต่างกับคนอื่นเลย เพราะถึงแม้ปราณมังกรสวรรค์นั้นจะทรงพลังมากหากเทียบกับผู้อยู่ในขอบเขตรัศมีปราณเดียวกัน แต่หากห่างชั้นกันขนาดนี้มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งไปเลย นี่ยังไม่นับรวมว่าจวนแม่ทัพเองก็มีเคล็ดวิชาปราณก่อร่างเช่นกัน แม้ว่ามันจะด้อยกว่าปราณมังกรของเขา แต่มันก็ต่ำกว่าเพียงแค่ขั้นเดียวเท่านั้นแต่เขาก็จะยังตายตอนนี้ไม่ได้ จนกว่าที่จะได้ลากผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดมาตัดหัวเสียก่อน!!

 

ในตอนนั้นเอง ในระหว่าที่ทั้งสองกำลังจะสู้กัน จู่ๆ ก็มีสิ่งหนึ่งมาขัดเอาไว้เสียก่อน....

 

 

 

เสียงอะไรเนี่ยย...คนจะหลับจะนอน เสี่ยวปิงไปไล่เด็กๆ ให้ไปเล่นไกลๆ เดี๋ยวนี้เลยนะ........

 



.....................................................................


จบตอน


หวัดกิน+แพ้ยากันยุง แทบลุกไม่ไหว หะๆ อาจจะช้าหน่อยนะ แต่จะพยายามให้ไวที่สุดงับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 909 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

691 ความคิดเห็น

  1. #656 meechan2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 12:10
    555+น้องตื่นมาเพราะโมหู (โมโห+หนวกหู)🤣😂ชิ้วๆไปเล่นกันไกลๆคนจะหลับจะนอน
    #656
    0
  2. #652 Phathaichan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:03
    คนจะนอนกัดกันอยู่ได้
    น้องจะพูดแบบนี้ใช่ใหม
    fcท่านพ่ออออ
    #652
    0
  3. #636 Ann0987 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:35

    ในรั้วในวังคำราชาศัพท์หฤโหดดีแท้..

    #636
    0
  4. #616 Potchana777 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 23:36
    พ่อกับพี่เต้คงค้างอ่ะ
    #616
    0
  5. #609 monthason (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:05
    ไล่ไปไกลๆ เลย คนจะนอนเอะอะอยู่ได้
    #609
    0
  6. #480 lluv KAITO vull (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 18:36
    ฉากบู๊มันส์มากค่ะ อ่านลื่นมาก ไม่สะดุดเลย
    #480
    0
  7. #467 Nokk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 19:24
    อึ่งและอึ่งแหวกแนวจร้า....55555
    #467
    0
  8. #430 SnowyDream (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 09:45
    *สะอื้น
    #430
    0
  9. #400 เมมฟิส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 18:20
    รวมร่างกันงั้นเหรอ
    #400
    0
  10. #290 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:22

    ยังคิดที่จะเปนเมียน้อยอยู่อีกนะกลับบ้านไปได้แล้ว

    #290
    0
  11. #243 Nim Rungnapa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 09:39
    เพิ่งเจ้ามาอ่านค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่านางเอกจะอายุเกือบ 50 ตกใจมากกก
    #243
    0
  12. #85 Ma-i (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 00:00
    555 แท้คทีมรวมร่างกัน แบบนี้จะเป็นคน 2 บุคลิกมั้ย ท่าจะสนุก
    #85
    0
  13. #69 OuiPiyada555 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 13:52

    โดนใจ สนุกสุดๆ เลยค่ะ
    #69
    3
    • #69-1 P'อ้วน(จากตอนที่ 10)
      31 ตุลาคม 2562 / 14:14
      มีตั้งเยอะแหน่ะ...ตั้งประโยคนึง *-* ให้เขาหน่อย เพราะตั้งแต่บนหน้าคนอื่นๆ จะน้อยลงแระจ้า...ปูเรื่องเพื่อใส่รายละเอียดของโลกลงไปอะ แฮ่ะๆ ยาวไปนินนุง *-*
      #69-1
    • #69-2 P'อ้วน(จากตอนที่ 10)
      31 ตุลาคม 2562 / 14:15
      แหงะ เด้งผิดเฉย *-* แต่ก็ขอบคุณนะ
      #69-2
  14. #42 puuk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 14:46

    ถูกใจคำพูดที่ว่าผู้หญิงแข็งแกร่งที่สุดมาก

    #42
    0
  15. #18 malila_5454 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 21:16
    ชอบชื่อเรื่องมากอะ คงจะวุ่นวายน่าดู เท่ดี 5555 ขอให้เป็นนักเลงป่วนวังจริงๆนะ.

    รอคร้าาา
    #18
    0
  16. #17 ae15051973 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 19:35
    นึกว่ามาเข้าร่างกลายเป็นให้ชีวิตกับพลังแทน
    #17
    0
  17. #16 wan210345 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 19:32
    เมื่อไรจะเพิ่มตอน เเค่อ่านก้อสนุกเร็วคะ
    #16
    0
  18. #15 rudeet (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 19:28

    แค่คิดถึงตอนต่อไปก็สนุกแล้ว

    #15
    0
  19. #14 pun00012000 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 19:06
    ต่อๆๆๆๆ
    #14
    0
  20. #13 pee102pee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 18:29
    นึกว่าเข้าร่างซะอีก

    .
    .
    .
    .
    คิดผิดซะงั้น
    #13
    0
  21. #12 K-khoy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 18:10
    เรามาเม้นแล้ว ขออีกตอนเถอะนะ
    #12
    0