The demon'god || ลำนำเทพอสูร

ตอนที่ 7 : บทที่ 7 ราคะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 924 ครั้ง
    1 ส.ค. 63

       “คุณชายเจ้าคะ ทานนี่หน่อยสิเจ้าคะ” ในขณะที่กำลังทบทวนความคิดของตนเองอยู่นั้น เสียงหวานใดชวนฟังมากระซิบใกล้ๆ หูจนชายหนุ่มรู้สึกจั๊กจี๋ จึงหันไปหาต้นเสียงอย่างรวดเร็วจนไม่ทันระวัง ทำให้ริมฝีปากและจมูกของเขาไปจรดที่แก้มนวลของหญิงสาวนางหนึ่งเข้าให้



       “อุ๊ย...ไม่เอาสิเจ้าคะ งานเพิ่งจะเริ่มเองทานอะไรสักหน่อยสิเจ้าคะ อีกไม่นานดาวเด่นของเราก็จะเริ่มการแสดงแล้ว ไม่แน่ว่าคุณชายอาจจะได้รับเลือกก็ได้นะเจ้าคะ” หญิงสาววัยแรกรุ่นใบหน้างดงามกล่าวอย่างเอียงอาย บิดกายไปมาขับเน้นสัดส่วนน่ามองให้ยิ่งเด่นล้ำ



      “เอ่อ...ขะ ขอรับ” เด็กน้อยในร่างบุรุษหนุ่มแม้นจะไม่ค่อยเข้าใจสิ่งใดนัก แต่ก็ยินยอมกินอาหารที่อีกฝ่ายบรรจงคีบมาป้อนให้อย่างปราณีต กลิ่นหอมที่โชยเข้าจมูกของเนื้อเป็ดที่ถูกย่างเป็นอย่างดี หนังสีเหลืองทองกรอบนุ่มที่สัมผัสกับฟันและรสสัมผัสของเนื้อระหว่างเคี้ยวบ่งบอกได้ถึงคุณภาพที่อัดแน่นอยู่ภายใน



     หลังจากกลืนมันลงไปในลำคอ ความอร่อยที่ยิ่งกว่าอาหารที่เคยกินมาทั้งชีวิตถึงกับทำให้เด็กน้อยในร่างบุรุษรุ่นวัยสิบหกปีถึงกับเบิกตากว้าง เพราะขนาดอาหารในเรือนของตนว่าอร่อยแล้ว แต่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับรสของอาหารในสถานที่แห่งนี้แล้วก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว



โครกก…



       “คิกๆ หิวก็ทานเยอะๆ สิเจ้าคะคุณชาย” เสียงหัวเราะคิกคักของหญิงสาวที่นั่งตัวแทบจะติดกันทำให้เด็กน้อยหน้าขึ้นสี มิใช่เป็นเพราะความขวยเขินในความงาม แต่เป็นความอับอายตามประสาเด็กที่ได้รับการสั่งสอนมาอย่างดี นี่เป็นครัั้งแรกทึ่เขาเสียกิริยาต่อหน้าผู้อื่นเช่นนี้ โดยมิได้สังเกตุถึงสายนาหลายคู่ที่มองมาที่ตนด้วยประกายสมใจลี้ลับ



      “งั้นคุณชายทานไปนะเจ้าคะ ข้าขอตัวไปดูแลแขกเหรื่อท่านอื่นๆ ก่อน หากมีอันใดขาดตกบกพร่องก็เรียกใช้ได้ทันทีนะเจ้าคะ” ร่างงามลุกขึ้นอย่างกรีดกรายยิ้มกล่าวกับเทียนหลงก่อนจะขอตัวจากไป



       “อ้อ อีกสักพักสองดาวเด่นของหอหมู่หลันเราก็จะออกมาแล้ว คุณชายก็อย่าหลงพวกนางจนลืมข้านะเจ้าคะ” รางบางเหลียวกลับมากระซิบเสียงกระเซ่าใกล้ๆ หู ก่อนที่จะบรรจงจุมพิตเบาๆ ที่เเก้มของชายหนุ่มแล้วจากไปด้วยความขวยเขิน



        ส่วนเทียนหลงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจากไปแล้ว ก็เริ่มบรรจงทานอาหารตรงหน้าอย่างช้าๆ ตามที่มารดาเคยสอนมา แม้ว่าอาหารทุกอย่างที่วางอยู่เบื้องหน้าจะส่งกลิ่นยั่วยวนหรือรสดีขนาดไหน แต่คำสอนของมารดาก็ยังคงดังก้องอยู่ในใจ ทำให้เด็กชายมิได้ทานอย่างตะกรุมตะกรามอย่างเช่นหลายๆ โต๊ะ



        “เอ๊ะ!!” หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ ท้องที่เคยว่างเปล่าก็ถูกเติมเต็มด้วยอาหารจำนวนมากจนเต็มตื้น เด็กน้อยจึงเริ่มมีสติไตร่ตรองเหตุการณ์อีกครั้ง จึงเริ่มสังเกตุได้ถึงปริมาณอาหารจำนวนมากที่ตนทานเข้าไป ผิดวิสัยของเด็กวัยหกขวบปีจะทานเข้าไปได้ทั้งหมด ทำให้เขาร้องออกมาด้วยความตกใจ ยิ่งเมื่อมองดูแขนขาที่ยาวเก่งก้างยิ่งทำให้เขายิ่งตกใจเป็นอย่างมาก



       “เป็นอันใดเจ้าคะคุณชาย มีอะไรที่ทำให้ท่านไม่สบายใจเช่นนั้นหรือ” เสียงหวานของสาวงามอีกนางหนึ่งดังขึ้นไม่ไกล รีบสาวเท้ายาวๆ มาหาชายหนุ่มที่ร้องออกมา “ทางเราบริการอันใดขาดตกบกพร่องหรือเจ้าคะ”



        “เอ่อ..คือร่างกายข้า!” ชายหนุ่มร้องออกมาด้วยความแตกตื่น ฝ่ายหญิงสาวกลัวเยื่อของตนจะรู้ตัวก็รีบโอบกอดชายหนุ่มเอาไว้ด้วยสัดส่วนที่อวบอัด “เรื่องอื่นช่างมันเถอะนะเจ้าคะ คุณชายลองจิบน้ำมธุรสสวรรค์ของทางเราสักหน่อยนะเจ้าคะ จะได้หายตกใจ”



        ไม่ว่าเปล่าจู่ๆ จอกเหล้าที่ทำมาจากหยกชั้นดีลวดลายสวยงามที่โผล่มาจากไหนก็มิทราบได้ กับคนโฑหยกขนาดพอดีมือก็มาปรากฏอยู่ในมือหญิงงามราวเล่นกล รินน้ำสีอำพันส่งกลิ่นหอมอย่างยิ่งยวดจนเทียนหลงถึงกับลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปเสียสนิท…


จอกที่หนึ่งกลิ่นหอมเกินห้ามใจ


จอกที่สองหวานล้ำมิมีสิ่งใดเทียบเทียม


จอกที่สามสติสัมปชัญญะเริ่มเบาบางแต่ยังคงนั่งดื่มกินได้อย่างเป็นปกติ


จอกที่สี่..ห้า..หก…





         “อีกสักจอกสิเจ้าคะคุณชาย…” ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใดแล้ว ตั้งแต่ที่น้ำเมาจอกแรกเข้าปากไป ตอนนี้รอบโต๊ะของชายหนุ่มมีหญิงงามถึงสี่นางรายล้อมคอยปรนนิบัติอยู่เนืองแน่น ชายหนุ่มยิ่งเมามายก็ยิ่งทำตัวราวกับเด็กน้อยซุกซน จับต้องตรงนั้นตรงนี้เรียกเสียงหัวเราะคิกคักของสาวๆ ได้มิขาดปาก ทั้งเหล้าทั้งกับแกล้มมากมายเท่าไรก็มิอาจทราบได้ที่ชายหนุ่มได้ดื่มกิน และเมื่อเห็นสภาพเช่นนี้เองเหล่าสาวๆ ก็สบตากันอย่างมีความหมายแล้วพยักหน้าให้กันทีหนึ่ง..




“...”




        จู่ๆ เสียงบรรเลงดลตรีที่แสนไพเราะก็หยุดลง เข่นเดียวกับแสงสว่างของตะเกียงแลโคมที่เคยถูกจุดขึ้นก็ดับลงไป จะมีก็แต่แสงสว่างจากใข่มุกราตรีเม็ดใหญ่ที่ฉายสาดลงมาที่กลางโถง เรียกความสนใจจากทุกสายตา ไม่เว้นแม้แต่เด็กน้อยในร่างชายหนุ่มที่กำลังมองจุดแสงเพียงหนึ่งเดียวในห้อง…




ตึ๊ง!...




      ทันใดนั้นเอง ท่ามกลางความเงียบงันก็ปรากฏเสียงพินขับกล่อมท่องทำนองเเว่วหวานจับใจ ดังขึ้นพร้อมกับสองนางงามปานเทพธิดาผู้อยู่บนฟากฟ้า หนึ่งนุ่งห่มอาภรณ์สีแดงบางเบา ใบหน้ายิ้มแย้มน่ารักสดใส ให้ความรู้สึกอบอุ่นราวกับแสงแดดอ่อนๆ ในยามเช้า อีกหนึ่งคือนางในชุดนางรำสีเงินพลิ้วสลวยที่ใบหน้าเรียบนิ่งแต่กลับยิ่งขับเน้นความงามน่าค้นหา




        สองนางเยื้องย่างอย่างช้าๆ แต่กลับดึงดูดทุกสายตาได้เป็นอย่างดี แต่ละก้าวทั้งสง่าทั้งงดงามจนมิอาจจะละสายตาได้ จนกระทั่งทั้งคู่ไปหยุดยืนประจันหน้ากันที่กลางเวที แล้วเริ่มรายรำด้วยลีลาที่แปลกตา แต่ก็งดงามยิ่งกว่าการร่ายรำใดๆ บนผืนปฐพี




         ท่วงท่าร่ายรำที่ย้อนแย้งแต่กับกลมกลืนกันได้ดีอย่างน่าประหลาด หนึ่งหนักแน่นราวภูผาหนึ่งแผ่วเบาราวสายลม หนึ่งแข็งกร้าวดุจพื้นพสุธาหนึ่งอ่อนไหวราววารี หนึ่งเย็นชาดุจเหมันต์ฤดูหนึ่งร้อนแรงราวดวงตะวันที่เจิดจ้า การร่ายรำของสองสาวขับเน้นให้ลักษณะและรูปร่างของทั้งคู่อวดโฉมแก่ทุกสายตาจนมิอาจจะละไปได้




         กาลเวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปราวสายน้ำ กว่าชายหนุ่มจะรู้สึกตัวอีกอีก็ผ่านไปกว่าหนึ่งเค่อเสียแล้ว การร่ายสำสิ้นสุดลงพร้อมกับสองสาวงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมายืนอยู่ต่อหน้า หนึ่งสดใสหนึ่งเย็นชา กำลังจ้องมองมาที่บุรุษหนุ่มหัวใจเด็ก…




        “พวกเราทั้งสองเลือกคุณชายท่านนี้..” เสียงหวานชวนฟังของเทพธิดาในชุดแดงกล่าวพลางจ้องมองไปที่ใบหน้าของชายหนุ่ม เมื่อเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของอีกฝ่ายนางถึงกำหัวเราะคิกคักออกมาอย่างอารมณ์ดี ส่วนอีกนางทำแค่เพียงยกยิ้มที่มุมปากบางๆ แล้วหันมาพยักหน้าให้ชายหนุ่ม “เสี่ยวเซียนประเดี๋ยวพวกข้าทั้งสองจะไปรอที่ห้อง เจ้าก็รีบพาคุณชายตามมาล่ะ อย่าปล่อยให้พวกข้าทั้งสองคอยนาน”




        “เจ้าค่ะนายหญิง” หญิงงามที่ถูกเอ่ยชื่อกล่าวตอบรับอีกฝ่ายด้วยความเคารพ แล้วเฝ้ามองทั้งสองเดินจากไป ท่ามกลางแสงประทีปและโคมไฟที่ถูกจุดขึ้นใหม่อีกครั้ง




          “คุณชายพร้อมหรือไม่เจ้าคะ”





 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 924 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #700 EOrange (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 14:15
    งง​ นอก​ งง​ ใน
    #700
    0
  2. #685 Mayya99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 02:25
    งง วนไปค่ะ
    #685
    0
  3. #683 poomelnw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 07:45
    อ่านยากมากค่ะ
    #683
    0
  4. #641 นักอ่านสายฟรี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 14:31
    งงครับ 555
    #641
    0
  5. #623 สายฝนหน้าแล้ง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:57
    เหหหหห นี่หลุมดำข้ามภพหรืออะไร รี้ดงงเป็รไก่ตาแตกละจ้า
    #623
    0
  6. #620 CHAREEYA18 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 13:34

    แรกๆบอกสิบแปดตอนนี้บอกสิบหกงงตกลงอายุกิ่ปี

    #620
    0
  7. #257 kimurakung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 01:02
    เป็นตรูก็คง งงๆ เอ๋อๆ
    #257
    0
  8. #241 kacu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 20:07
    รออ่านนะคะ
    #241
    0
  9. #205 joelamtan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    ได้เวลาเติมทรู เทพทรูบีงเกิดแล้ว
    #205
    0
  10. #175 สุรพงษ์ บุรานนท์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 12:25

    คนไทยแต่งจริงๆหรือนี้ สุดยอดครับชวนอ่านน่าติดตามและสนุกครับ

    #175
    0
  11. #156 mmaxza001 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 14:07

    ขขอบคุณครับ

    #156
    0
  12. #146 smathi_gap (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 16:40
    ณ เพลานี้ คำเดียวสั้นๆ "สนุก" ค่ะ
    #146
    0
  13. #99 Applicationis (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:12
    นรกที่พี่หรงต้องเจอคือการทำงานแลกเงินจากคนทั้ง8ไปซื่อบัตรทรู
    #99
    1
  14. #98 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:53

    ขอบคุณค่ะ

    #98
    1
  15. #97 N T P (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 19:51
    แต่ละตอนยาวดีครับชอบๆ อ่านทีจะได้ไม่ค้างคา สู้ๆต่อไปนะครับ ^^
    #97
    2
  16. #96 bancha566 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 19:21
    เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่น่าติดตามมากครับ ขอให้ทำผลงานออกมาเรื่อยๆครับ เป็นกำลังใจให้
    #96
    1
  17. #95 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:30

    ขอบคุณค่ะ

    #95
    0
  18. #94 Voicewolf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:05
    ได้วิชาไปหมดท่าทางจะเก่งสุดๆ...55
    #94
    1
  19. #93 bancha566 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:22
    ต่อครับ รออยู่ๆ
    #93
    0
  20. #92 kumpoosit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:32
    ต่อๆๆๆๆๆ😍😍😍
    #92
    1
  21. #91 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 14:26

    ขอบคุณค่ะ

    #91
    0
  22. #28 Lucky_777 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 12:00
    เร้วๆไรต์ผมรออยุ่อยากอ่านต่อ
    #28
    0
  23. #25 Voicewolf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:06
    ตามอ่านๆๆๆๆ
    #25
    0
  24. #24 bossvorkorn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:27
    รอคัปป่ม
    #24
    0
  25. #22 N T P (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 14:27
    ซึ้งครับ... แต่มาขัดใจอยู่อย่างเดียวคือทำไมเองไม่ตื่นให้ไวกว่านี้ฟร้า!! / ถถถ ผมเดาว่าตอนต่อไปพระเอกเราคงลงไปในเหวแล้วเจองูตัวสีดำแล้วก็กลับขึ้นมาระเบิดภูเขาเผากระท่อมแล้วก็สร้างบ้านในอาณาจักรเล็กๆของเผ่าผึ้งแห่งหนึ่งจนเขาได้เมียเป็นงูตัวนั้น จบ... เฮ้ยไม่ใช่ละ คนละเรื่องกันเลย
    ปล.รออยู่น่อ~
    #22
    1