The demon'god || ลำนำเทพอสูร

ตอนที่ 62 : บทที่ 60 ไม่อาจต่อต้าน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

 

 

 

 

จักรพรรดิเทพสวรรค์ร้องคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งเห็นภาพเมืองที่มันเฝ้าฟูมฟักมาเป็นเวลาหลายปีที่ต้องตกอยู่ในทะเลโลหิตยิ่งแทบจะควบคุมสติของตนเองแทบไม่อยู่ “นี่มึงทำบ้าอะไรอยู่หา!! กล้าดียังไงมาทำกับบ้านเมืองของกูแบบนี้!!!”

 

จักรพรรดิเทพสวรรค์หรือถ้าจะให้พูดถึงชื่อนี้อันที่จริงมันก็เป็นเพียงแค่การสนองความอยากสุดท้ายของนี๊ดผู้หนึ่งเท่านั่น เพราะที่จริงแล้วมันก็เป็นแค่เพียงแค่เด็กเนิร์ดคนหนึ่งที่บังเอิญโชคดีได้เกิดใหม่มาพร้อมกับความทรงจำเดิมในโลกนี้ ทั้งยังได้พรวิเศษติดมาอีกข้อหนึ่งก็คือการได้รับโอกาสให้เริ่มชีวิตใหม่ได้อีกครั้งหนึ่งหากพลาดตายไป

 

และในชีวิตก่อนหน้านี้หลังจากที่มันได้ข้ามโลกมา ด้วยความที่เป็นเนิร์ดที่ชื่นชอบเรื่องราวแฟนตาซีทุกชนิด ทั้งยังมีความคิดอันบรรเจิดมากมาย ทำให้สามารถใช้สิ่งที่เรียนรู้มาในชีวิตก่อนหน้าเพื่อทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด สำหรับใครหลายคนการดูการ์ตูนดูอานิเมะหรืออ่านนิยายเป็นบ้าเป็นหลังอาจจะเป็นเพียงแค่ไอ้บ้ากลุ่มหนึ่ง แต่จะมีสักกี่คนที่มองอะไรไปไกลกว่านั้น

 

จริงอยู่ที่การทำอะไรพวกนี้ไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีนักหรือไม่ใช่สิ่งที่ควรจะเป็นอะไรไปมากกว่าการผ่อนคลาย แต่สำหรับใครหลายๆ คนแล้วนิยายสักเรื่องหรือการ์ตูนดีๆ สักเรื่องหนึ่งอาจจะเป็นเพียงรอยยิ้มเดียวที่สามารถมีได้ในชีวิต และสำหรับเรดหรือจักรพรรดิเทพสวรรค์แล้วมันก็เป็นเพียงแค่นี๊ดเน่าๆ คนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งความฝัน หลังจากที่จมอยู่กับงานที่ไม่ได้ชอบ กับคนที่มองเห็นแต่ตนเองและเข้าใจว่าคนอื่นเลวไปเสียหมด เพียงเพื่อที่จะหาเงินมาจุนเจือชีวิต เวลาที่เหลือของมันก็มีแค่นิยายกับอนิเมะที่ชอบ จนหลายๆ คนมองมันเป็นเพียงแค่ไอ้งั่งคนหนึ่ง

 

แต่กลับกันเลยสำหรับเรดแล้วไอ้พวกคนที่มองมันเป็นไอ้งั่งทั่วๆ ไปที่มีชีวิตอยู่ไปวันๆ นิยายและอนิเมะที่มันจมไปด้วยนั้น กลับมองชีวิตได้ปรุโปร่งกว่าใครหลายๆ คน กลับสามารถมองเห็นสันดานที่อยู่ภายในใจคนได้ง่ายยิ่งกว่าบอกกล้วย....

 

นั่นเป็นเพราะมันบ้าในโลกแห่งความฝันอย่างแท้จริง ทุกครั้งที่มันดูหรืออ่าน มันจะจมลงไปในโลกใบนั้นจนเป็นเนื้อเดียวกัน จนมันสามารถมองเห็นอะไรต่างๆ ได้มากมาย อุปนิสัยของคนทุกรูปแบบ ได้รู้จักสังคมทุกอย่างที่มนุษย์จะสามารถจะจินตนาการได้ แม้กระทั่งความเข้าใจของมันที่ปรับใช้จนสามารถทำความเข้าใจในสัจธรรมของมนุษย์ได้อย่างดีผ่านการอ่านนิยายทุกแนวไปมากว่าพันเรื่อง หากนับเป็นหน้าแล้วคงจะมากกว่าล้านหน้าไปไกลโข

 

กระทั่งมันได้โอกาสที่มันเองก็ไม่อาจคิดฝันอย่างการไปเกิดใหม่ในโลกที่นิ๊ดมากมายเฝ้าใฝ่ฝัน พร้อมด้วยพรอันแสนวิเศษอย่างโอกาสในการเริ่มใหม่ด้วยความทรงจำเดิมหากพลาดตายไป และมันได้ใช้ข้อได้เปรียบที่มีอยู่นี้เพื่อเรียนรู้และพัฒนาตนเองในทุกด้านเพื่อชีวิตในชาติสุดท้ายนี้ และก่อนที่มันจะตาย มันได้รู้ความลับเมื่อครั้งบรรพกาลมากมาย และท้ายที่สุดหลังจากที่วิญญาณของมันออกจากร่าง มันก็ได้พาตัวเองมาจนถึงเกาะที่ห่างไกลแห่งนี้ เพราะหมายตาความลับแห่งบรรพกาลที่มันได้รู้มา และความลับที่ว่านี้มีโอกาสที่จะแข็งแกร่งมากพอที่จะทำให้มันสามารถที่จะก้าวข้ามห้วงแห่งอายุไขที่จำกัดของยอดฝีมือในโลก และออกไปจากโลกใบนี้....

 

ตลอดหลายพันปีมานี้มันจึงได้สร้างอาณาจักรแห่งนี้ขึ้นมา เพื่อที่จะมใช้ประโยชน์จากหลุมกลืนบุรุษและสมบัติสวรรค์สวรรค์ที่ตายแล้วนั้นเพราะจากบันทึกโบราณที่มันได้มามีความเป็นไปได้มากที่สิ่งที่ถูกฝังอยู่ใต้แผ่นดินนภาครามนี้กับสิ่งที่ผุดขึ้นมาใหม่อย่างหลุมปีศาจจะเกี่ยวข้องกัน ซึ่งตลอดหลายพันปีมานี้ยิ่งทำให้มันยิ่งแน่ใจมากขึ้นเรื่อย ทำให้มันยิ่งทวีความตื่นเต้นเข้าไปทุกที

 

แต่แล้วความหวังของมันต้องมาพังทลายเพราะเจ้าเด็กนรกผู้หนึ่ง ที่บังเอิญไปสามารถล้มล้างคำสาปของสวรรค์จนสามารถได้รับสองสมบัติบรรพกาลไปได้ ทั้งยังกลายมาเป็นหอกข้างแคร่มันอีกด้วย และยิ่งในแต่ละเดือนที่ผ่านไปกลิ่นอายความคุกคามของเด็กนั่นที่มีต่อมันยิ่งหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะพลังวิญญาณที่มันเกิดเรียนรู้ได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สามารถที่จะเกิดขึ้นได้เลยในแผ่นดินน้อยๆ ที่นี่

 

ต้องเข้าใจก่อนว่าแผ่นดินนภาครามนี้ถ้าหากนับแล้วมันก็เป็นเพียงเกาะเกาะหนึ่งที่อยู่ในหมู่เกาะขนาดใหญ่ที่มีเกาะอยู่นับล้าน และไอ้หมู่เกาะที่มีเกาะอยู่นับล้านนี้ก็เป็นแค่แผ่นดินส่วนน้อยในโลกอันแสนกว้างใหญ่นี้ แค่การที่มีผู้ที่บรรลุชีพจรวิญญาณธรรมชาติก็ถือว่าแปลกพอแล้ว ยิ่งมันสามารถตัดผ่านสู่ชีพจรวิญญาณปฐพีจนมีโอกาสที่จะบรรลุลมปราณชั้นปฐพีได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่มากแล้ว แต่การที่มันสามารถบรรลุถึงพลังวิญญาณที่เป็นพลังที่หาได้ยากแม้แต่สำหรับส่วนกลางของดินแดนนี้มันจึงไม่ใช่อะไรที่บังเอิญแน่ๆ .....


 


 


 


 

......................................


 

กลับมาแล้วจ้า สั้นๆ เอามาให้อ่านกันก่อน 


 

และเพื่อตอบแทนนักอ่านที่ช่วยเหลือโดเนทกันมาหลายๆ คนหลายๆ ครั้งช่วงที่พ่อผมเข้าโรงพยาบาลผมจะพยายามมาต่อให้บ่อยขึ้น ถึงจะสั้นไปหน่อยแต่จะมาให้ถี่ขึ้นนะ อย่าเคืองกันน้อ แฮ่ะๆ


 

และถ้าใครใจดียังสามารถโดเนทมาช่วยค่าน้ำค่าไฟค่าอะไรต่อมิอะไรไรท์ได้เนาะ เหลือติดบัญชียุ60บาท *-*   


 

แล้วเจอกันครับ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #743 Dnabtsjk (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 07:04
    ใหนลงตอนไกม่ไม่เห็นลงให้อ่านซักตัวเลยค่ะ
    #743
    0
  2. #731 BALTASA (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 19:30
    ไม่ต้องกังวลใจเรื่องนิยายนะครับ ตั้งเวลาลงอัตโนมัติได้ ดูแลคุณพ่อเถอะครับ อย่าลืมพักผ่อนให้เพียงพอ ช่วงนี้ก็ต้องระมัดระวังด้วยเวลาเดินทางครับ สู้ๆ
    #731
    0
  3. #671 N nana (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 21:44
    Happy birthday นะคะ ขอให้ปรนี้เป็นปีนึงที่ไรท์มีแต่ความสุข เรื่องที่ผ่านมาถ้าอะไรไม่ดีก็ขอให้หายไป มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตนะคะ ขอให้กานเขียนนิยายเป็นสิ่งที่ทำให้ไรท์สนุก เหมือนกับการที่ไรท์ สร้างสรรค์นิยายดีๆให้คนอ่านอ่านแล้วมีความสุขกับมัน อึมเราอวยพรเยอะไปละ ยังไงก็สุขสันต์วันเกิด และ ยินดีที่ได้รู้จักไรท์ที่นี่เรื่องแรก เราจะติดตามต่อๆไปค่ะ :)
    #671
    0