The demon'god || ลำนำเทพอสูร

ตอนที่ 33 : บทที่ 33 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 667 ครั้ง
    13 เม.ย. 62

**100% จ้า มีปัญหาที่บ้านนิดหน่อย(แมวที่เลี้ยงมา7ปีตาย พ่อกับพี่ทะเลาะกัน)เลยช้าไปบ้าง แต่ยังไงก็มานะครับ


**ไอโทเรียค่อยลงพรุ่งนี้นะ แต่งไม่ออกจริงๆ

**ช่วยกันอุดหนุนไอโทเรียกันบ้างนะ อิอิ







        ร่างที่ลอยอยู่อย่างสงบนิ่งอยู่เหนือผืนทราบค่อยๆ เคลื่อนลงมา เมื่อเท้าทั้งคู่แตะสัมผัสอยู่เหนือพื้นผิว คลื่นพลังแผ่วบางก็แผ่ออกมาจากปลายเท้า กระแทกลงที่เม็ดทรายอย่างรวดเร็วและรุนแรง แม้จะเป็นเพียงแค่จุดเล็กๆ ที่พลังไร้สภาพระเบิดออก ก็สามารถส่งร่างของชายหนุ่มไปไกลหลายสิบวา ผ่านไปไม่กี่ร้อยอึดใจนักเทียนหลงก็มาหยุดอยู่ที่จุดๆ เดิม ในที่ที่เขารู้สึกตัวเป็นครั้งแรกเมื่อสิบปีก่อน



        “ได้เวลาแล้ว…” ชายหนุ่มแหงนหน้าขึ้นไปมองยังเพดานของถ้ำอันมืดมิด พลางใช้มือข้างขวาคว้าออกไปในความว่างเปล่า แต่แทนที่มือของเขาจะวาดผ่านอากาศไป แต่มือข้างนั้นกลับจมหายเข้าไปในห้วงอากาศที่กำลังสั่นกระเพื่อมอยู่ ก่อนที่จะชักออกมาพร้อมกับของบางสิ่ง



        “ขอบคุณนะเขายิ้มให้กับวัตถุสีดำรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเท่าฝ่ามือที่หนาเกือบเท่าข้อนิ้ว กับสิ่งของที่มีลักษณะคล้ายกับที่คาดผมของหญิงสาววัยก่อนปักปิ่นที่มีจุดประสงค์การใช้งานที่แตกต่างกัน เขานำมันมาคาดเอาไว้ที่ศีรษะให้จุกเล็กๆ นั่นครอบปิดที่รูหูเอาไว้ แล้วเลือนนิ้วมือไปกดที่ตุ่มเล็กๆ ทางด้านข้างของเจ้ากล่องสี่เหลี่ยมนั่น มันก็เปล่งแสงสว่างเรืองออกมาที่ด้านหนึ่ง เขาเลื่อนมือไปมาบนหน้าจอของเจ้าสิ่งนั้น ทำให้เจ้าที่คาดผมรูปร่างประหลาดเปล่งเสียงที่น่าพิศวงออกมา เป็นท่วงทำนองเร้าใจที่ไม่มีทางที่จะได้ยินในโลกภายนอก



       เขาค่อยๆ บรรจงเก็บสิ่งที่นางเรียกมันว่า สมาร์ทโฟนเอาไว้ในอกเสื้ออย่างทะนุถนอม ปล่อยใจไปกับจังวะที่กระชากอารมณ์ หลับตาลงนึกถึงสิ่งที่ผ่านมา




อีกด้านหนึ่ง




       “มาแล้ว! พวกเจ้าพร้อมนะบนยอดเขาในจุดที่ทั้งห้าต้องมาที่นี่เป็นประจำในทุกๆ สิบปี หัวฝานผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในอดีตองครักษ์อาวุโสแห่งแคว้นอัคคี กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง



    “ได้!อีกสี่เสียงตอบรับขึ้นพร้อมกัน ในขณะที่ยืนประจำอยู่ในจุดของตนเอง แล้วเริ่มถ่ายปราณลงในค่ายกลเพื่อเปิดผนึกของหุบปีศาจแห่งนี้เพื่อทำการส่งเครื่องเส้นสังเวยอย่างเช่นทุกๆ สิบปี



      วิ๊งๆ



      ในตอนนั้นเองที่ในอากาศเหนือขึ้นไปเพียงเล็กน้อย ก็ปรากฏห้วงมิติที่บิดเบี้ยว เฉกเช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในทุกๆ ครั้งที่เครื่องสังเวยถูกส่งมา



     “เริ่ม!!หัวฝานที่อาวุโสที่สุดเป็นผู้ให้สัญญาณ ทั้งห้าจึงทำการกระตุ้นค่ายกลเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อเปิดทางเข้าเพียงหนึ่งเดียวของหลุมนรกนี่ออก



    ครึกๆๆๆๆ  เสียงของศิลาที่กำลังแยกตัวออกจากกันด้วยจังหวะสม่ำเสมอเช่นในทุกๆ ที แต่ครั้งนี้มันกลับมีหลายๆ สิ่งหลายๆ อย่างที่แตกต่างกันออกไป จนทั้งห้าถึงกับหยุดชะงัก แล้วมองตากันไปมาด้วยความสับสน เด็กหนุ่มที่ถูกส่งมาเป็นเครื่องสังเวยจึงยังคงลอยนิ่งอยู่แบบนั้น มิได้ถูกส่งลงไปหาความตายอย่างเช่นในทุกๆ ที



        “....” “..” “...” “...” ….




       “ไม่มี! พลังปีศาจหายไป!!ทั้งห้าอุทานออกมาพร้อมกันเสียงดังลั่นด้วยความตื่นเต้น ในคราแรกในชั่วอึดใจที่เปิดหลุมปีศาจนี่ออก ทั้งห้าที่ไม่สามารถสัมผัสพลังปีศาจได้แคีเพียงรู้สึกว่าในปีนี้หุบกลืนวิญญาณสงบมากกว่าปกติ แต่ต่อมาขนาดผ่านไปหลายอึดใจแล้วยังไม่มีวี่แววของกลิ่นอายปีศาจแม้แต่น้อย ทำให้ทั้งห้าถึงกับต้องร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น และต่างคิดกันไปต่างๆ นาๆ




 

ก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว หง หัวฝานชายชราที่มีใบหน้าและหนวดเคราแดงก่ำก็รีบดิ่งลงไปในหลุมก่อนใครเพื่อน ส่านคนอื่นๆ เมื่อเห็นดังนั้นก็รีบตามลงไปในทันที กลายเป็นเส้นแสงห้าสีที่พุ่งหายไปภายในหลุมลึกที่เป็นปริศนามานานนับหมื่นปี


อย่างที่รู้ๆกันดีในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์ในแผ่นดินนภาครามว่าหลุมกลืนวิญญาณหรือในอีกชื่อหนึ่งที่ถูกเรียกกันติดปากว่าหลุมกลืนบุรุษนั้น ในครั้งอดีตในตอนที่สมบัติสวรรค์ได้ลงมาจุติ ณ ใจกลางแผ่นแผ่นดินนี้ ได้มียอดคนจากทั่วทุกสาระทิศที่หลั่งไหลเข้ามาหมายจะครอบครองยอดสมบัติทั้งสอง แต่ในท้ายที่สุดแล้วเหล่ายอดคนนับหมื่นคนก็ได้พ่ายแพ้ให้กับปีศาจที่แสนร้ายกาจทั้งสองตนที่คอยเฝ้าสมบัติอยู่


แม้ว่าจะไม่มีคนรุ่นหลังที่รู้เรื่องราวละเอียดนัก ไม่ว่าจะเป็นจำนวนยอดฝีมือหรือว่าความสามารถหลักๆ ของจอมปีศาจทั้งสองที่มีชัยเหนือยอดฝีมือมากมาย แต่สิ่งที่ทุกๆ คนต่างก็คิดเหมือนๆ กันก็คือแม้ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแสนนานสักแค่ไหน แต่อย่างน้อยๆ ก็จะต้องมีทรัพย์สมบัติของเหล่ายอดฝีมือที่หลงเหลืออยู่อย่างมากมายเป็นแน่และที่สำคัญไปกว่านั้น ยังมีสมบัติสวรรค์อีกสองชิ้นที่ยังคงเป็นปริศนามาจนถึงทุกวันนี้


“...”


หลังจากที่ทั้งห้าลงมาในหลุมที่เป็นปริศนามานานนับหมื่นปีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดต่างก็ตกอยู่ในความเงียบ เนื่องจากตอนนี้ทั้งห้ากำลังมองไปยังร่างของบุรุษหนุ่มผู้หนึ่ง ที่มีผ้าสีดำคาดอยู่ที่ดวงตาทั้งสองราวกับคนพิการตาบอด แต่ถึงอย่างนั้นทั้งห้าก็รู้สึกราวกับว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้กำลังมองมาที่พวกเขาอยู่เสียอย่างนั้น


ราวกับว่าเวลาถูกหยุดอยู่ชั่วขณะ แม้ว่าทั้งห้าจะถือว่าเป็นยอดฝีมือที่อยู่เกือบจะเป็นจุดสูงสุดของแต่ละแคว้น แล้วทั้งห้าก็ยังล้อมบุรุษหนุ่มอยู่เป็นรูปห้าเหลี่ยม แต่ถึงอย่างนั้นแรกกดดันไร้สภาพที่แผ่ออกมาจากร่างที่สัมผัสถึงพลังปราณแทบจะไม่ได้ นั้นก็ยังกดดันจนห้าอาวุโสจากห้าแค้วนแทบจะไม่กล้าหายใจไปชั่วอึดใจหนึ่ง


“ข้าน้อยเย่เทียนหลงสกุลเย่จากแคว้นเมฆาครามขอคารวะผู้อาวุโสทั้งห้าขอรับ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบที่เกิดขึ้นอยู่จนทำให้คนทั้งห้าที่ยืนแข็งอยู่รู้สึกตัวขึ้นมากกะทันหัน เหล่ายอดฝีมือจากทั้งห้าแคว้นถึงกับมองตากันไปมา ท้ายที่สุดก็เป็นหญิงเพียงหนึ่งเดียวก็พยักหน้าเบาๆ


“ข้าฉินอู่เสียจากแคว้นเมฆาเช่นเดียวกับเจ้า ข้าก็คือหนึ่งในห้าผู้มีหน้าที่ดูแลหลุมกลืนบุรุษในรอบร้อยปีนี้ ข้าอยากถามเจ้าว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นี่แล้วเจ้าทำไมถึงยังมีชีวิตอยู่...” แม่เฒ่าฉินกล่าวถามร่างตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ยังไม่ทันที่นางจะกล่าวจบ ชายหนุ่มก็เอ่ยขัดออกมาเสียก่อน


“ข้าน้อยรู้ดีว่าพวกท่านทั้งห้าคือใครขอรับ”เทียนหลงที่เลื่อนมือขยับไปแตะที่กล่องสี่เหลี่ยมปริศนากับที่คาดผมบนศีรษะ ทำให้ทั้งสองอย่างหายไปราวกับเรื่องโกหก ทำให้คนที่เหลือต่างมองสำรวจทั่วร่างของเด็กหนุ่มอย่างคาดหมาย “พวกท่านทั้งห้าคือยอดฝีมือจากแต่ละแคว้นของแผ่นดินนภาคราม มีหน้าที่คอยควบคุมการปิดเปิดหลุมกลืนบุรุษ คอยที่จะส่งเครื่องสังเวยให้กับหลุมปีศาจนี่...และในครั้งที่แล้วก็คือข้าสินะขอรับ” เทียนหลงกล่าวช้าๆ ชัดๆ แต่ไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมา ราวกับบอกเล่าเรื่องราวทั่วๆไป มันนิ่งเสียจนน่าขนลุกสำหรับเด็กหนุ่มในวัยนี้


“คือพวกข้า...”ชายชราอีกคนที่มีออร่าสงบนิ่งกำลังจะกล่าวอะไรออกมา แต่ก็ถูกเทียนหลงขัดขึ้นเสียก่อน


“ข้าเข้าใจดีว่าพวกท่านทำไปตามหน้าที่ และเข้าใจดีว่าตอนนี้มีพวกท่านบางคนเริ่มจะรำคาญข้าน้อย และกำลังอยากจะรู้จนเต็มแก่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...จนตัวสั่น”


“มันจะมากไปแล้วนะเจ้าหนูแกเป็นใครพวกข้าเป็นใคร แม้ว่าเราจะไม่ได้รู้จักกัน แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ควรจะเคารพพวกข้าบ้าง” หัวฝานจากแคว้นอัคคีเริ่มจะหมดความอดทนแล้ว เพราะตัวมันไม่อยากที่จะเสียเวลากับเด็กรุ่นหลังเท่าไหร่นัก เพราะสำหรับมันแล้วเด็กหนุ่มคนนี้ก็เป็นเพียงแค่เด็กรุ่นหลังสำหรับมัน มันก็คร้านที่จะใส่ใจและเริ่มที่จะรำคาญมากแล้ว แต่ยังติดอยู่ที่บุรุษชราจากดินแดนกำแพงฟ้าที่ยังคงหลับตานิ่งอยู่จนถึงตอนนี้


“ข้าเข้าใจว่าพวกท่านแต่ละคนล้วนทำทุกสิ่งไปตามหน้าที่ ข้ารู้ดีว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นไปเพื่อความสงบของแผ่นดิน แต่ถ้าพวกท่านผู้อาวุโสจะใส่ใจในเหยื่อแต่ละรายของหลุมกลืนวิญญาณนี้สักหน่อย พวกท่านจะรู้ว่าข้าเป็นผู้ที่มีชีพจรวิญญาณธรรมชาติคนแรกของแผ่นดินนภาครามในรอบพันปี และถ้าพวกท่านพอจะรู้หรือจำได้ว่าพวกที่มีชีพจรวิญญาณธรรมชาติอย่างข้านั้นสามารถรับรู้ถึงความคิดของผู้อื่นได้...”


 

กล่าวได้เท่านั้นรัศมีพลังทั่วร่างของบุรุษหนุ่มก็ระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง แต่มันมิใช่รัศมีของพลังปราณทั่วๆ ไปอย่างที่ผู้ฝึกตนของแผ่นดินนี้เขาฝึกฝนกัน แต่พลังของมันรุนแรงกว่านั้นอีกหลายเท่า!!


“เพราะฉะนั้นไม่ต้องมาตอแหลเลยไอ้แก่งี่เง่า!!!!”  







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 667 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #690 Horizon_TCS (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 18:34

    ชอบประโยคสุดท้ายมาก5555

    #690
    0
  2. #521 satori102 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 19:04
    อ๋อเลย โลกอีกใบที่นางมา55555
    #521
    3
    • #521-1 ปู่ชา(จากตอนที่ 33)
      12 เมษายน 2562 / 19:07
      *-* อิอิ พระเะอกเราไม่ข้ามโลก แต่อยากให้เขาได้เห็นโลกเราไง จะได้เนียน
      #521-1
    • #521-3 ปู่ชา(จากตอนที่ 33)
      12 เมษายน 2562 / 22:04
      ช่วงนี้พ่อผมป่วยนะ อาจจะไม่ได้มาบ่อยมากนัก แต่จะพยายามให้ถี่ที่สุดนะ จะพยายามลงให้ได้ทุกวันครับ ถ้าไม่ติดอะไรอะนะ แต่ตอนนี้ขอไปนอนก่อนนะ ฝันดีครับ*-*
      #521-3
  3. #368 bigkmind (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:05
    น้ำตาจะไหลได้อ่านเองนี้ต่อสะที
    #368
    0
  4. #366 Fdsa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:17

    30กว่าตอนแม่เจ้าคิดว่าเป็นนิยายแปลรึไง

    เดินเรืองช่ามาก น้ำมากกว่าเนื้อ

    หลงเข้ามาอ่านเจ็บใจมาก

    #366
    0
  5. #365 kimurakung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:55
    ตอนสั้นจัง #ย้อนกลับไปอ่าน2ตอนล่วงหน้า ไม่งั้นจำไม่ได้ ^^
    #365
    1
    • #365-1 ปู่ชา(จากตอนที่ 33)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:39
      จะพยายามให้ยาวขึ้นนะครับ แฮะๆ
      #365-1
  6. #364 Ekaract Sun (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:10
    เปิดมาก็ด่าแร๊งงง
    #364
    0
  7. #363 Gouyjeng (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:46

    กลับไปอ่านตอนก่อนหน้าแปบ
    #363
    0
  8. #362 Lucky_777 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:51
    เหวอเลย5555
    #362
    0
  9. #335 Jee7106066 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 12:01
    รอครับ
    #335
    0
  10. #334 ball~bally (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 07:48

    อัพอะไรเนี่ย งงเลย

    #334
    0
  11. #331 zaalah5931 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:35

    ค้างๆๆๆๆๆ
    #331
    0
  12. #330 Lucky_777 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:52
    ไม่บอกด้วยนะว่า25%
    #330
    0
  13. #329 ปูโพธาราม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:15

    บระเจ้า!!! หน้าตาการแต่งตัวอย่างเทพเซียน ฟังเพลงจากสมาทร์โฟนผ่านเฮดโฟน น่าจะมีรูปให้ดูเนอะคงแปลกตาไม่น้อย ว่าแต่ฟังเพลงอะไร?? ไก่นา?? https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-05.png

    #329
    0
  14. #328 joelamtan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:48
    ขอบคุณครับ
    #328
    0
  15. #327 ma20001 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:44
    ขี้ดีๆน่ะรออ่าน
    #327
    0
  16. #326 chaturon2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    ขอไห้ขี้สุดไวๆนะครับ
    #326
    0