The demon'god || ลำนำเทพอสูร

ตอนที่ 15 : บทที่ 15 คารวะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 839 ครั้ง
    1 ส.ค. 63



       “ผู้อาวุโสทุกท่านโปรดลุกขึ้นเถิดขอรับ..” เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่มีท่าทีว่าจะทุกคนไม่มีท่าทีว่าจะลุกขึ้น เทียนหลงที่ไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรดีจึงรีบไปพยุงหลวงจีนเฒ่าที่อยู่ใกล้ที่สุด แต่ราวกับว่ามันพยายามถอนต้นไม้หมื่นปี ไม่ว่าจะทำเช่นไรก็ไม่อาจจะขยับเขยื้อนกายหลวงจีนเฒ่าได้แม้แต่เสี้ยวเดียว


       ตุบ…



      เมื่อเห็นว่าไม่อาจจะทำอะไรได้ ในที่สุดก็ใช้ไม้หนามยอกเอาหนามบ่ง เมื่อทุกคนเล่นไม้นี้เขาก็ทิ้งเข่าลงเบื้องหน้าทุกคน จนทำให้เหล่าดวงวิญญาณต่างแปลกใจไปตามๆ กัน


     “ข้ารู้ว่าพวกท่านรู้สึกขอบคุณที่ข้าช่วยปลดปล่อยพวกท่านให้เป็นอิสระจากคำสาปนั่น แต่พวกท่านคงได้รับความทรงจำของข้าบางส่วนมาจากพี่สาวเสวี่ยเฟิ่งแล้ว พวกท่านก็รู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นล้วนแล้วแต่เป็นลิขิตสวรรค์ที่พวกท่านได้เวลาที่จะต้องหลุดพ้น ทั้งหมดเกิดขึ้นด้วยเหตุและผล หาใช่ความตั้งใจหรือความต้องการของข้าแต่อย่างใด”


      “แต่หากทุกท่านยืนกรานว่าจะตอบแทนข้าให้ได้ พวกท่านได้โปรดถ่ายทอดความรู้ให้แก่ข้า ฝึกฝนข้า ทำเช่นไรก็ได้ให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด...ข้าอยากกลับไปหาท่านแม่” ชายหนุ่มกล่าวทุกคำออกมาด้วยใจจริง ทุกดวงวิญญาณล้วนสัมผัสได้ถึงความตั้งใจอันแรงกล้าที่ส่งผ่านมาทางดวงตา หลายคนจึงยิ้มออกมาด้วยความยินดี


      คนมีดีมีชั่วเหล่าดวงวิญญาณเองก็เช่นกัน เพราะก่อนที่จะตกตายทุกชีวิตล้วนแล้วแต่เคยเป็นคนในแบบต่างๆ มาก่อน แต่หลังจากถูกจองจำและทรมานภายใต้คำสาปมานานแสนนาน ความรู้สึกที่ได้รับการปลดปล่อยออกมานั้นจึงแรงกล้ามากกว่าสันดานเดิมที่เคยมีครั้งยังมีชีวิตอยู่ นิสัยนั้นอาจจะยากที่จะเปลี่ยนแปลงได้ แต่ความตั้งใจของพวกเขานั้นเปลี่ยนไปตั้งแต่ถูกปลดปล่อย


   หลวงจีนผู้มั่นคงในพระธรรมวินัย จอมมารผู้ย้อมยุทธภพด้วยกลิ่นคาวโลหิต ตลอดจนทุกชีวิตที่เคยยิ่งใหญ่หรืออ่อนแอในอดีตต่างมีจุดมุ่งหมายเดียวกันหลังจากได้พูดคุยกับเทพธิดาสุริยะ…


      ส่วนหนึ่งที่พวกเขาคุกเข่าแก่ผู้เยาว์รุ่นหลังนี้คือการตอบแทนบุญคุณที่ช่วยเหลือปลดปล่อย อีกส่วนหนึ่งคือคำขอโทษจากพวกเขาทั้งหมด แม้คนเป็นอาจจะไม่รับรู้ได้ แต่คนตายล้วนรับรู้ได้ถึงความเป็นไปของโชคชะตา พวกเขาอาจจะเป็นส่วนเล็กๆ ที่ทำให้โชคชะตาของเด็กน้อยต้องมาประสบเหตุการณ์เช่นนี้ แม้อาจจะน้อยนิดที่ทราบมา แต่ทุกชีวิตไม่ว่าเป็นหรือตายล้วนเกี่ยวพันกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ดวงวิญญาณนับหมื่นอาจจะเป็นตัวเร่งให้ดวงของเด็กน้อยอาพับถึงขนาดนี้ มิฉะนั้นคงยากที่จะมีผู้ใดมาแก้คำสาปแห่งราคะนี้ได้...หากไม่เจอเหตุการณ์เหมือนกับที่เด็กคนนี้ประสบมา



       “ประสกทุกท่านก็ลุกขึ้นแยกย้ายกันเถิด อย่าสร้างความลำบากใจแก่ผู้มีพระคุณเช่นนี้เลย เขาก็กล่าวออกมาแล้วถึงสิ่งที่อยากให้ตอบแทน ซึ่งพวกท่านเองก็ตั้งใจเอาไว้แล้วมิใช่หรือ ไปทำหน้าที่ของตนกันก่อนเถิด…” หลวงจีนเฒ่าเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืน แล้วหันไปกล่าวกับเหล่าดวงวิญญาณทั้งหลาย เมื่อทั้งหมดได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วย จึงพากันแยกย้ายไปทำสิ่งที่คั่งค้างเอาไว้ต่อ เหลือเพียงแค่แปดคนที่ก้าวออกมาเบื้องหน้าดวงวิญญาณทั้งหมดก่อนหน้านี้ ที่ยังมิได้จากไปไหน


       “ก่อนอื่นเลยอาตมาขอขอบใจประสกมากที่ปลดปล่อยพวกเราทั้งหมดออกจากความทรมานนับหมื่นปี แม้ประสกอาจจะทำไปโดยที่ไม่รู้ตัว แต่เป็นความจริงที่ประสกเป็นผู้ทำให้พวกเราหลุดพ้นจากคำสาปได้” หลวงจีนชรากล่าวอย่างเมตตาและอบอุ่น


     “มิเป็นไรขอรับ ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าทำไม แต่ท่านแม่เคยสอนเอาไว้ว่าการช่วยเหลือปลดปล่อยผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากเป็นสิ่งที่ดีและควรทำ ข้าดีใจที่ได้ช่วยเหลือทุกท่านขอรับ” เทียนหลงที่หลุดพ้นจากความอึดอัดใจก็กล่าวออกมาอย่างผ่อนคลาย แล้วยิ้มให้กับทุกคนด้วยความจริงใจ


      “มารดาของประสกเป็นคนดี นางต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน” เสียงที่ดังกังวาลราวระฆังแก้วของหลวงจีนเฒ่าที่เอ่ยอย่างแผ่วเบา ช่วยให้ความร้อนรุ่มในจิตใจของเทียนหลงสงบลงเป็นอย่างยิ่ง “เช่นนั้นเรามาแนะนำตัวกันก่อนเถิด ถึงอย่างไรสิบปีต่อจากนี้พวกเราก็ตั้งใจจะถ่ายทอดทุกอย่างให้ประสกอยู่แล้ว”



      “ขอรับ ข้าชื่อเทียนหลง เย่เทียนหลงเป็นคนสกุลเย่จากเมืองเมฆาครามขอรับ” เทียนหลงกล่าวด้วยความนอบน้อม จิตของเขารับรู้ถึงความสงบที่แผ่จางๆ มาจากร่างของไต้ซือที่ยืนอยู่เบื้องหน้า


       “อาตมาเป็นเจ้าอาวาสของวัดวัดหนึ่งเมื่อหมื่นปีก่อน ส่วนนามของอาตมานั้นคือ ‘หลงไท่’” ท่านกล่าวออกมาด้วยความเมตตา ขนาดตัวท่านเองที่คิดว่าจิตใจของตนเองมั่นคง ยังตกอยู่ใต้อำนาจแห่งราคะในตอนนั้น จนต้องมาติดอยู่ในห้วงแห่งความทรมานมานับหมื่นปี


     หลงไท่หรือพระธรรมาจารย์หลงไท่ ผู้บำเพ็ญเพียรในสายพุธที่มีฝีมือเลื้องลือไปทั่วยุทธภพเมื่อหมื่นปีก่อน ที่สร้างชื่อด้วยเคล็ดวีชาอาภรณ์อรหันต์ ที่มีพลังป้องกันที่สูงที่สุดในสมัยนั้น ขนาดจอมมารที่ว่ามีพลังโจมตีสูงสุดก็ยังไม่อาจจะทำลายการป้องกันนี้ลงได้



        “ส่วนข้ามู่หยงต้าเทียน เจ้าจะเรียกข้าว่าพี่ต้าเทียนข้าก็ไม่ว่า” เมื่อเห็นหลวงจีนชรากล่าวเสร็จแล้ว ก็มีชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเฉิดฉาย เขาเป็นชายที่มีผมเผ้ารุงรังเนื้อตัวมอมแมมแต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้นน่าเกรงขามยิ่งนัก และแม้เนื้อตัวจะสกปรกแต่ก็ไม่อาจปกปิดความหล่อเหลาสมวัยและผิวพรรณเนียนนุ่มของเขาได้


     มู่หยงเทียนต้า หรืออีกนามหนึ่งของเขาก็คือขอทานสะท้านฟ้า หนึ่งในแปดยอดยุทธ์ที่โด่งดังเมื่อหมื่นปีก่อน ที่สร้างชื่อด้วย 'ท่าเท้าพิศดาร’ ที่เพรียบพร้อมทั้งรับและรุก ทั้งยังโดดเด่นในเรื่องความเร็วที่เรียกได้ว่าเป็นที่หนึ่งในยุทธภพ



       “ส่วนข้าชื่อเหล่าเอี้ยง ถ้าเจ้าอยากเติบโตเป็นบุรุษอย่างสมภาคภูมิ ข้ามีสุราดีมากมายที่จะขัดเกลาให้เจ้าเป็นคอทองแดงที่ดื่มเท่าไหร่ก็ไม่เมา” ต่อมาชายตัวโตที่มีผมเผ้ารุงรังอีกคนหนึ่ง แต่เขาต่างจากมู่หยงเทียนต้าหลายส่วน ทั้งร่างกายที่ใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้าม ใบหน้าแดงก่ำราวกับคนเมาอยู่ตลอดเวลา ที่สำคัญเสียงพูดของเขาดังสนั่นจนเทียนหลงยังแสบแก้วหูนิดหน่อยด้วยซ้ำ


     เหล่าเอี้ยง หรือปีศาจสุราเหล่าเอี้ยง จอมยุทธ์ขี้เมาแห่งยุทธจักร แม้ยามปกติจะเป็นคนดีน่าคบหา แต่พอเหล้าเข้าปากนั้นราวกับคนละคน เทียวระรานหาเรื่องประลองกับชาวบ้านชาวช่องไปทั่ว แต่ด้วยหมัดเมาที่ไร้กระบวนท่าที่แน่นอน ทุกส่วนของร่างกายนั้นราวกับอาวุธชั้นเยี่ยม ไม่ว่าใครที่มีเรื่องด้วยหากโชคดีก็แค่หัวร้างข้างแตก แต่หากโชคร้ายอาจจะบาดเจ็บสาหัสจนถึงตาย


      “ส่วนข้านั้นมีนามว่าถงฝู เชี่ยวชาญในศาสตร์แห่งพิษทุกรูปแบบ ต่อจากนี้ข้าจะถ่ายทอดทุกอย่างให้แก่เจ้า ข้ามั่นใจว่าในวันข้างหน้าหากเจ้าเรียนรู้ทุกสิ่งที่ข้ามีจนหมด ตลอดชีวิตของเจ้าจะไม่ถูกพิษจนหลับไหลไปอย่างเช่นก่อนหน้านี้อีกเป็นอันขาด!” หญิงชราเพียงหนึ่งเดียวในบรรดาคนทั้งแปดเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง


      ถงฝู หรือแม่เฒ่าหมื่นพิษ เป็นอีกหนึ่งจอมยุทธ์ที่เลื่องชื่อเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน แม้ว่าฝีมือในการต่อสู้ของนางอาจจะเป็นรองผู้อื่นอยู่มาก แต่ก็ทดแทนด้วยพิษอันหลากหลายที่ยากจะรับมือ ว่ากันว่าในอดีตแม้แต่จอมมารยังต้องเห็นแก่นางถึงสามส่วน ด้วยลมปราณหมื่นพิษที่ไม่อาจรับมือได้ ไหนจะพิษอีกสารพัดที่นางมีอีก แม้นางจะเป็นอีกหนึ่งมารร้ายแห่งยุทธภพ แต่ก็มิมีผู้ใดอยากจะรบกวนนางสักเท่าไหร่


      และสาเหตุที่นางรู้สึกผิดต่อชายหนุ่มมากนั้น ก็เป็นเพราะพิษชนิดนี้ที่ชายหนุ่มโดนเข้าไป เป็นพิษที่นางรับสืบทอดมาจากคำภีร์โบราณอีกทีหนึ่ง ทั้งๆ ที่มันควรจะหายสาปสูญไปนานแล้ว และที่สำคัญมีเพียงนางกับพี่ชายเท่านั้นที่รู้วิธีแก้ไขพิษชนิดนี้ แต่นางและพี่ก็มิเคยบอกกล่าวมันกับผู้ใด…


        “ข้าถงหลู่ เป็นพี่ชายของนาง มีความรู้ในเรื่องโอสถอยู่เล็กน้อย ข้ายินดีจะถ่ายทอดให้เจ้า หวังว่าสักวันมันจะสามารถช่วยเหลือเจ้าได้บ้าง” เป็นของชายหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ที่เอ่ยออกมาต่อจสกหญิงชรา ทำให้เทียนหลงถึงกับตกใจเป็นอย่างยิ่ง อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา… “พี่ชาย…แล้วทำไมถึง”


        “อย่างที่บอกไปแล้วว่าข้ามีความรู้เรื่องโอสถอยู่บ้าง และบังเอิญว่าข้าคิดค้นยาย้อนวัยได้ จึงมีรูปร่างอย่างที่เจ้าเห็น” อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มที่หาได้ยาก เพราะปกติเทพโอสถถงหลู่นั้นมักจะเป็นคนเก็บตัวและยากจะเข้าหา น้อยคนนักถึงจะได้พบเจอเขาสักครั้ง ด้วยความที่เป็นผู้ที่หลงไหลในศาสตร์แห่งสมุนไพร จึงมิค่อยสนใจเรื่องในยุทธภพนัก ส่วนมากเขาจะใช้เวลาไปกับการเดินทางเพื่อออกตามหาสมุนไพรใหม่ๆ และคิดค้นสูตรยาไปเรื่อยๆ


       แต่ถึงอย่างนั้นเหล่าจอมยุทธมากมายก็ต่างให้เกียรติเขาเป็นอย่างยิ่ง เพราะทุกครั้งที่เขาลงมือรักษา ไม่ว่ามีอาการหนักหนาขนาดไหนก็ล้วนแล้วแต่หายดีทุกคน เคยมีคนกล่าวยกย่องเอาไว้ว่า 'ขอแค่ยังมีลมหายใจ เทพโอสถสามารถยื้อขีวิตจากยมบาลได้ไม่ยากเย็น’ และก็เป็นจริงตามนั้น ในทุกๆ ครั้งแม้จะเป็นเพียงการทดลองสมุนไพรและยาชนิดใหม่ๆ แต่ก็ช่วยเหลือผู้คนเอาไว้มากมาย จนมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับของทั้งฝ่ายอธรรมและฝ่ายธรรมมะ


     ถึงจะไร้ฝีมือในการต่อสู้ แต่ด้วยบุญคุณที่สร้างไว้ไม่เลือกฝ่ายใด จึงมิมีใครกล้าจะหาเรื่องเขาเลย ด้วยในอดีตเคยมีแคว้นหนึ่งที่เจ้าครองแคว้นเกิดอยากได้ยาย้อนวัย จึงจับเทพโอสถไปหมายจะรีดเค้นเอาสูตรยา แต่เพียงชั่วข้ามคืนวังหลวงอันโออ่าก็กลายเป็นซากปรักหักพัง มิมีผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว จากวันนั้นเป็นต้นมาเทพโอสถราวกับมีโลหิตเป็นเพชรกายเป็นทอง มิมีผู้ใดกล้าแตะต้องให้มัวหมอง...


 


 


 


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 839 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #644 not_full (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 15:09

    ปูเรื่องดี...ชอบบบ ไม่เร็วเกินมีที่มาที่ไปไม่โอเวอร์ดี ไม่ยืดยาด ชอบๆ ตามจ้าาา
    #644
    0
  2. #561 icesMB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 13:09
    15 ตอนแล้วลูกยังไม่ได้ฝึกเลยย
    #561
    0
  3. #290 Adisorn567 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 02:21
    อธิบายกับเล่าเรื่องเยอะมาก
    พระเอกไม่ทำอะไรเลย
    #290
    0
  4. #270 ku_ro (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 15:24
    ฝึกเสร็จนี่....พระเอกคงลอยเลยอ่ะ55555 เดี๋ยวๆใครทำอะไรพระเอกไว้นะ ไม่รอดดด!!
    #270
    0
  5. #265 kimurakung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 17:03
    เตรียมตัวฝึก 10 ปีเติมทรู..จัดเต็ม!!!
    #265
    0
  6. #226 joelamtan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 11:17
    ขอบคุณครับ
    #226
    0
  7. #225 M82A1 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 09:16

    ค้้างงงงง

    #225
    0
  8. #224 Cartoon_kuma (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 17:58
    มาต่อไวๆเด้อ
    #224
    0
  9. #219 ChaiyapakTop (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 18:14
    หายไวๆ ครับ
    #219
    0
  10. #217 P'nut (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 12:57
    หายไวๆคะ รีดรอได้
    #217
    0
  11. #216 Prawduan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 22:21

    หายไวๆนะคะ...

    #216
    0
  12. #215 T-P-S-22 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:34

    หายไวๆๆนะค่ะ

    #215
    0
  13. #214 Lucky_777 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 20:23
    Fighto!!!
    #214
    0
  14. #213 bancha566 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    หายไวไวครับ
    #213
    0
  15. #212 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:33

    หายไวไวค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #212
    0
  16. #211 Ponnaku (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:31
    หายไวๆนะครับ
    #211
    0
  17. #210 game6969 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:59
    หายไวๆๆนะครับ
    #210
    0
  18. วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 17:55
    หายไวๆครับ
    #209
    0