The demon'god || ลำนำเทพอสูร

ตอนที่ 13 : บทที่ 13 อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 912 ครั้ง
    1 ส.ค. 63

         สิบวันก่อนหน้านั้น หลังจากที่ร่างของเทียนหลงร่วงลงไปกองลงกับพื้นราวกับหุ่นเชิดที่ไร้เส้นเอ็นตรึงไว้ เป็นหยางปิงที่เข้ามารับร่างของเขาเอาไว้ ก่อนจะหันไปสบตากับผู้เป็นพี่ ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้าให้เล็กน้อย บ่งบอกถึงสิ่งที่ทำลงไปเรียบร้อยดีมิมีสิ่งใดผิดพลาด




      “นำร่างของเขามาหาข้า ข้าจะวาดตราผนึกให้เพื่อที่เขาจะสามารถได้รับพลังจากคันฉ่องอย่างเต็มที” เสวี่ยเฟิ่งที่ยามนี้ใบหน้าซีดเซียวราวคนตายเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว แม้แต่ห้วงสติของนางก็เลือนรางเต็มทีแล้ว “ข้าเหลือเวลาอีกไม่มากเท่าไรนัก”




       “เจ้าค่ะ” หยางปิงรับคำแล้วพยุงร่างของเทียนหลงเข้ามาหาพี่สาวใกล้ๆ แล้วดึงมือซ้ายของชายหนุ่มส่งให้แก่พี่สาว




      เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว สาวงามก็กัดปลายลิ้นเล็กน้อยจนมีเลือดไหลซึมออกมา แล้วพ่นออกมาภายนอกทันที แต่มันน่าอัศจรรย์นักที่ฝอยโลหิตที่ควรจะเป็นสีแดงสดเช่นเดียวกับเลือดทั่วๆ ไป มันกลับเป็นสีทองที่เปล่งประกายงดงามจนราวกับว่าเป็นละอองอัญมณีล้ำค่าก็มิปาน



      ผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจละอองแสงสีทองที่ล่องลอยอยู่เหนือแขนซ้ายของเทียนหลง จากนั้นมันก็รวมกันจนกลายเป็นเส้นแสงสีทองเคลื่อนไปที่หลังมือซ้ายของชายหนุ่ม แล้วถักทอกันจนกลายเป็นรูปของคันฉ่องอันเล็กประดับอยู่




          “หลังจากนี้ข้าจะเข้าไปจำศีลสักระยะ ส่วนที่เหลือข้าก็ขอฝากให้แก่เจ้าด้วย ผ่านไปอีกสิบทิวาสิบราตรีเขาก็จะฟื้นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง” นางพูดได้แค่นั้นมือเรียวบางก็สะบัดเล็กน้อย คันฉ่องที่ลอยอยู่ไม่ไกลก็มาปรากฎอยู่ที่มืองามนั้น



     “..” นางหันไปมองใบหน้าที่สงบนิ่งราวกับกำลังหลับสนิทของเทียนหลงชั่วครู่ ราวกับว่าจะกล่าวอะไรบางอย่าง แต่ก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนที่ร่างของนางและคันฉ่องในมือจะกลายเป็นแสงหายเข้าไปในรอยสักหลังมือซ้ายของเทียนหลง



      เมื่อเห็นว่าพี่สาวจำศีลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นางก็จัดการพาร่างไร้ดวงจิตของเทียนหลงกลับเข้าไปพักในเรือนหลังน้อย เมื่อจัดแจงท่าทางของชายหนุ่มที่หลับไหลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นางก็ทำสิ่งเดียวกับที่พี่ของนางได้ทำไปก่อนหน้านี้ ก็คือวาดตราผนึกอีกอันขึ้นในหลังมือข้างขวา โดยแก่นโลหิตของนางเช่นเดียวกับพี่สาว รอจนตราสัญลักษณ์ผนึกสมบูรณ์แล้ว นางก็นำกระบี่สุริยาสวรรค์เก็บไว้ภายในรอยสักเช่นเดียวกัน




      หลังจากออกมาจากเรือนไม้ไผ่เรียบร้อยแล้ว นางก็กลับมานั่งอยู่ที่ชุดโต๊ะหน้าเรือน ราวกับกำลังคิดอะไรสักอย่างที่สำคัญมาก



      นางนั่งหลับตานิ่งอยู่หน้าเรือนถึงหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ ก่อนที่จะลืมตาที่กำลังส่องประกายบางอย่าง ก่อนที่นางจะเคลื่อนตัวหายไปยังหุบเขาด้านล่าง เพื่อไปพบกับเหล่าดวงวิญญานทั้งหมดเพื่อหารือในสิ่งที่นางคิด




ปัจจุบัน




        ตอนนี้ก็เป็นเวลากว่าสิบวันแล้วที่เทียนหลงนั้นได้เข้าไปในโลกแห่งอดีต ในช่วงสายของวันนี้ในที่สุดร่างที่แน่นิ่งมานานก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวอีกครั้ง ดวงตาที่ปิดสนิทค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ บัดนี้แววตาที่เต็มไปด้วยความไร้เดียงสาเช่นก่อนหน้าได้หายไปเสียแล้ว หลงเหลืออยู่เพียงดวงตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นจนปิดมิได้ แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่อึดใจ แววตานั้นก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้งหนึ่ง




       “ฟื้นแล้วหรือ...ตอนนี้เจ้าเป็นเช่นได้บ้าง” หยางปิงหลังจากที่สัมผัสได้ นางก็รีบร้อนกลับมาหาชายหนุ่มหลังจากที่การหารือกับเหล่าดวงวิญญาณเป็นที่ยุติ เมื่อกลับมาถึงก็เห็นเทียนหลงที่ตอนนี้กำลังนั่งเหม่ออยู่ที่เตียงนอน



       “ข้าไม่เป็นอันได้แล้วพี่สาว ข้าต้องขอบคุณท่านกับท่านพี่เสวี่ยเฟิ่งเป็นอย่างมาก นอกจากท่านแม่แล้วก็มีท่านทั้งสองเท่านั้นที่จริงใจต่อข้าอย่างแท้จริง” เทียนหลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย




       “เจ้า...ไม่เป็นอะไรใช่ไหม” หยางปิงนั่งลงใกล้ๆ ร่างของชายหนุ่ม พลางโอบกอดร่างที่ผอมบางอย่างรักใคร่ นางเองก็เป็นคนหนึ่งที่ได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับชายหนุ่มมาตั้งแต่เขาเกิด จึงอดเป็นห่วงไม่ได้



      “ข้าไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ ขอรับ...พี่ปิงข้าอยากแข็งแกร่งขึ้น” จู่ๆ ชายหนุ่มก็กล่าวขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้คนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ถึงกับะงักค้างไปชั่วขณะหนึ่ง



       ตลอดระยะเวลากว่าสิบปีที่อยู่ในโลกแห่งอดีต เทียนหลงได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายนับไม่ถ้วน และหนึ่งในนั้นคืออำนาจเด็ดขาดที่จะเป็นตัวชี้วัดทุกอย่างได้ นั่นคือความแข็งแกร่งที่ไร้ผ้ฝู้ต้าน หากเขาแข็งแกร่งพอไม่ว่าจะเป็นอะไรที่เขาต้องการล้วนได้มา ความแข็งแกร่งจะเป็นตัวชี้ความสำคัญตลอดไปจนถึงอำนาจที่ไร้ข้อกังขา



      “ทำไมเจ้าถึงอยากจะแข็งแกร่งขึ้น…” หยางปิงถามขึ้นเบาๆ แต่ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับมาเช่นไร นางก็เต็มใจที่จะช่วยเหลือ แต่นางแค่อยากรู้ความต้องการของเขาก็เท่านั้น



        “พี่ปิง...ข้านั้นยังเด็กและอ่อนแอ จึงยากที่จะปกป้องสิ่งที่ข้ารักได้ เหมือนในอดีตที่ผ่านมา แม้ตอนนั้นข้าจะยังเด็กนัก จึงไม่อาจจะเข้าใจในหลายๆ สิ่งได้ แต่ข้าในตอนนี้ได้เข้าใจว่าโลกนี้สัตว์ใหญ่กลืนกินสัตว์เล็ก หากข้าไม่อยากจะถูกกิน ข้าก็จะต้องแข็งแกร่งมากพอที่จะไม่ถูกใครกลืนกิน…” เทียนหลงพูดในสิ่งที่ตนคิดออกมาอย่างไม่ปิดบัง “หากข้าแข็งแกร่งพอ...สักวันข้าจะกลับไปหาท่านแม่ ข้าจะช่วยเหลือพี่ทั้งสองให้กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง ข้าจะไม่ยอมเสียพวกท่านไปด้วยความอ่อนแอของตนเองเด็ดขาด!!”




       ประโยคสุดท้ายที่กล่าวออกมาพร้อมกับน้ำเสียงที่แข็งกร้าวอย่างถึงที่สุด ทำให้หยางปิงถึงกับยกมือขึ้นปิดปาก น้ำใสๆ รื้นขึ้นมาจนขอบตาชื้นแฉะ “ได้! ข้ายินดีจะถ่ายทอดทุกอย่างให้แก่เจ้า”




        เมื่อเห็นท่าทางที่แสนคุ้นเคย ราวกับภาพในอดีตที่ไหลย้อนกลับ หยางปิงแทบจะเก็บอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ ได้แต่กลั้นใจแล้วกล่าวให้คำสัตย์อย่างแน่วแน่ จากนี้ไปนางจะพาเขาก้าวเดินสู่บัลลังก์ที่อยู่ในจุดสูงสุด!




         “ข้าขอถามคำถามเจ้าสักข้อได้หรือไม่…” หลังจากที่พูดคุยกันไปพักใหญ่ ก่อนที่เทียนหลงกำลังจะลงเรือนไปเพื่อไปพบกับเหล่าวิญญาณทั้งหลายที่รอเขาอยู่ สาวงาที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมก็ถามขึ้นมาอย่างกระทันหัน



          “พี่สาวอยากถามอะไรข้าหรือ…” เทียนหลงที่กำลังก้าวออกจากประตูก็เหลียวกลับมาหาอีกฝ่าย




          “หากเป็นเจ้า...ถ้าหากสักวันหนึ่งคนที่เจ้ารักสุดหัวใจได้ลืมเลือนเจ้าไปหมดแล้วหลังจากที่ห่างกันไปแสนนาน แล้ววันหนึ่งเมื่อเจ้าได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง คนที่เจ้ารักกลับมิมีความทรงจำใดๆ เหลืออีกเลย...เป็นเจ้าเจ้าจะทำเช่นไร”



        “สำหรับข้าแล้ว...หากวันใดวันหนึ่งที่ข้าได้กลับไปเจอท่านแม่ที่จดจำข้ามิได้ ข้าก็จะยังคงรักท่านแม่เสมอ ในชีวิตข้ามิมีใครจะมาแทนที่นางได้ ต่อให้นางลืมเลือนข้าไปจนหมดใจ แต่หากนางยังคงมีชีวิตอยู่แล้วล่ะก็ ข้าก็จะสร้างความทรงจำดีๆ ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แม้นางจะจดจำข้าในอดีตมิได้ แต่จากนี้ไปนางจดจำข้าได้ก็เพียงพอแล้ว….”





        “ขอบคุณ…” หยางปิงเงียบไปสักพักหนึ่งก็เอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาราวกระซิบ เป็นอย่างที่เทียนหลงกล่าวเอาไว้ไม่มีผิด สำหรับนางที่ผ่านอะไรมามากมาย ย่อมเข้าใจดีถึงกฏแห่งธรรมชาติข้อนี้



          อดีตย่อมไม่อาจจะไหลย้อนกลับได้ เวลามิใช่สิ่งที่ใครจะละเมิด แม้แต่ทวยเทพเองก็ไม่อาจจะย้อนคืนอดีตได้ ทำได้เพียงแค่ไหลไปตามกาลเวลาเท่านั้น นอกเสียจากผู้ที่มีอำนาจเหนือกว่าความเข้าใจ จึงสามารถเล่นกับกฏแห่งเอกภพได้ แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับนางนั้นมันเป็นไปไม่ได้แม้แต่น้อย



       อดีตอาจจะมีความทรงจำมากมายให้หวนคำนึงถึง อดีตมีหลายเหตุการณ์ที่ทุกคนอยากจะกลับไปแก้ไข แต่หากมีใครคนใดคนหนึ่งกลับไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้ ภพนี้คงปั่นป่วนจนมิอาจจะคงอยู่ได้ ดังนั้นเหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายแม้อยากจะเปลี่ยนแปลงอดีตขนาดไหน ก็ล้วนแล้วแต่ทำได้แค่เพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เท่านั้น



      และที่สำคัญที่สุด แม้ว่าอดีตจะเต็มไปด้วยความทรงจำอันหอมหวาน หรือห้วงฝันร้ายที่ใครก็ไม่อยากคำนึงหา แต่ถึงอย่างนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาแล้วในครั้งอดีต ก็เป็นตัวกำหนดสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปในภายภาคหน้า ยิ่งไปกว่านั้นการนี่นางจะเป็นตัวนางในวันนี้ได้นั้น ย่อมต้องมีทั้งการกระทำที่ถูกต้องและผิดพลาด ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นประสบการณ์ที่ทำให้นางเป็นตัวนางในวันนี้...ทำให้ได้กลับมาเจอเขาอีกครั้ง



       “เจ้าบอกข้าว่าเจ้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้น” หลังจากเวลาผ่านไปราวชั่วก้านธูปไหม้หมดดอก ความเงียบเข้าปกคลุมโดยรอบ มีเพียงแค่เสียงของธรรมชาติภายนอกที่เคลื่อนไหว ในที่สุดหยางปิงก็เริ่มบทสนทนาอีกครั้งหนึ่ง



         “ขอรับ! ข้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งจนมิพ่ายแพ้แก่ผู้ใดอีก” ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง



       “การที่จะแข็งแกร่งขึ้นนั้นสามารถทำได้ แต่การจะมิพ่ายแพ้แก่ผู้ใดนั้นข้ามิอาจจะทำให้เจ้าได้”



       “ทำไมหรือขอรับ…”


 


 


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 912 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #263 kimurakung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 01:32
    เริ่มฝึกได้แล้วเวลา 10 ปี ไม่ได้นานมากนักหรอก
    #263
    0
  2. #186 bigbang4532 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 20:44
    ชอบมากเรื่องนี้รอตอนต่อไปจะเป็นยังไง^-^
    #186
    0
  3. #184 FAIIKIKIKAKAKUKU (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 20:02
    สนุกทากค่ะ
    #184
    0
  4. #183 Best Pongsatorn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:18
    ขอบคุณคับ
    #183
    0
  5. #182 GuiltyCrown (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 15:21
    ขอบคุณคาบ
    #182
    0
  6. #181 torahoshi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 15:13
    รออ่านตอนต่อไปอยู่ครับ ขอบคุณครับ สนุกมากๆ
    #181
    0
  7. #180 ธรรมดา ได้ที่ใหน่ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:55
    67หัวใจแล้วว
    #180
    0
  8. #179 สุรพงษ์ บุรานนท์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:50

    สนุกครับอ่านและอ่านและก็รออ่านตอนต่อไปครับ

    #179
    0
  9. #173 game6969 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 12:07
    ขอบคุณนะคัฟ รอๆๆๆๆๆนะคัฟ
    #173
    0
  10. #172 namtansand (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 11:59
    ขอบคุณครับ
    #172
    0
  11. #170 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 11:48
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปจ้าา
    #170
    1
    • #170-1 iPRECHA(จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2561 / 11:51
      ค๊าบบผ้ม!!
      #170-1
  12. #166 kamol1122 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:52

    สนุกดีครับ

    #166
    1
    • #166-1 iPRECHA(จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2561 / 11:48
      ขอบใจจ้า
      #166-1
  13. #165 bigbang4532 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:43
    อยากให้เอาคืน555มีความเเค้นเเทน????????
    #165
    1
    • #165-1 iPRECHA(จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2561 / 11:48
      หึๆๆๆ....หัวเราะอย่างชั่วร้าย
      #165-1
  14. #164 Doodee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:26
    ขอบคุณครับ
    #164
    2
    • #164-1 iPRECHA(จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2561 / 11:48
      ค๊าบบบบ
      #164-1
    • #164-2 iPRECHA(จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2561 / 11:51
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้า
      #164-2
  15. #163 Nekozilla (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:10
    พออัพทีละ50% แล้วอ่านต่อเนื่องขึ้นเยอเเลยครับ อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกว่ามันสั้นเกินไปแล้ว
    #163
    1
    • #163-1 iPRECHA(จากตอนที่ 13)
      17 พฤษภาคม 2561 / 11:49
      จ้า จะพยายามให้ได้แบบนั้นครับผม เป็นคนสมาธิสั้น แถมยังอยากอ่านเม้นไว้ เลยชอบลงแบบนั้น ขอโทษด้วยจ้า
      #163-1
  16. #70 N T P (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:23
    สนุกมากครับ รอเทียนหลงเติมทรู
    #70
    0
  17. #68 pun00012000 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 17:20
    ต่อ0ๆๆๆฟ
    #68
    0
  18. #67 Lucky_777 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 15:11
    ฉับๆๆๆ...ผมเกลียดเสียงนี้
    #67
    0
  19. #66 Rayka724 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 15:03
    d=(´▽`)=b สุดยอดดด~
    #66
    0
  20. #65 18 อรหันต์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 15:03
    มาต่อเลย
    #65
    0
  21. #64 kumpoosit (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 14:38
    ต่อๆๆๆ..กำลังสนุก
    #64
    0