Hell-o (Minkyung x Yebin)

ตอนที่ 9 : CHAPTER 8: WHELM

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    20 ต.ค. 60

คังเยบินค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาท้องฟ้าข้างนอกยังคงมืดอยู่ เมื่อเธอระลึกความจำถึงสิ่งที่เกิดขึ้นได้ก็รีบหันไปที่มินคยองและพบว่าร่างสูงยังคงนอนแน่นิ่งอยู่ เยบินรีบพลิกตัวของมินคยองและเอาหูทาบลงไปที่หน้าอกของมินคยอง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกทันทีเมื่อพบว่ายังมีเสียงของหัวใจเต้นอยู่ เยบินเขย่าตัวมินคยองสองสามทีเพื่อเป็นการปลุกแต่ร่างสูงยังคงนอนนิ่ง เมื่อเธอเอามือสัมผัสหน้าของมินคยองก็รู้สึกได้ถึงความร้อนที่มากกว่าปกติ เยบินทำอะไรไม่ถูก เธอรู้วิธีการปฐมพยาบาลของมนุษย์ปกติแต่มินคยองดันไม่ใช่มนุษย์ปกติ ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงคนๆนึงทันที

คุณนางฟ้า! ช่วยหน่อยสิ!” ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไหนบอกจะจับตาดูทุกฝีก้าวไงเล่า! มาช่วยกันหน่อยสิคุณก็เป็นเพื่อนมินคยองไม่ใช่หรอ เยบินตะโกน

ได้โปรดเถอะ คังเยบินเสียงอ่อนลง ทันใดนั้นร่างคุ้นตาก็ปรากฏตัวทันที

เธอคิดว่าฉันว่างนักหรอ นายองยืนกอดอก

แต่นี่มันเรื่องด่วนนะ มินคยองบาดเจ็บหนักเลย เยบินชี้ไปที่ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียง

ขอฉันดูหน่อย นายองพลิกตัวมินคยองเพื่อเช็คบาดแผล เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

ถ้าเป็นฝีมือยูฮาน่าจะหนักหนากว่านี้นี่นา แล้วทำไม….” นางฟ้าตัวสูงหันมาหาเยบิน

เธอทำอะไรกับมินคยองรึเปล่า นายองถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เมื่อวานฉันใช้พลังรักษาเขาไปน่ะ

พลัง?” นายองขมวดคิ้วหนักมากขึ้นไปอีก

คือเมื่อวานมินคยองเขาเอาพลังให้ฉันใช้แทนหนึ่งวันน่ะ เยบินยิ้มแห้งๆ

ให้ตายสิ ยัยสูงนี่ท่าทางจะอยากจะให้โลกล่มสลายเหลือเกินนะ นายองกุมขมับ

ที่เจ้านี่หลับยาวแบบนี้เพราะกำลังฟื้นฟูพลังที่หายไปนั่นแหละ ส่วนที่ตัวร้อนแบบนี้ก็เป็นเพราะเธออัดพลังกลับเข้ามามหาศาลด้วยเวลาสั้นๆเลยทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทัน แค่เช็ดตัวแบบมนุษย์ปกติก็พอแล้ว นายองอธิบาย เยบินพยักหน้าอย่างเข้าใจ

แต่ว่า…… ถึงขั้นใช้พลังรักษาขนาดนี้ได้ทั้งๆที่เพิ่งได้พลังนี่….. เธอนี่ทำให้ฉันประหลาดใจได้ตลอดจริงๆนะ นายองมองเยบินด้วยสายตาเรียบเฉย

ลาก่อน นายองโบกมือเบาๆก่อนหายตัวกลับไปเยบินโบกมือตอบทั้งๆที่นางฟ้าตัวสูงหายไปแล้ว เธอเริ่มจัดการเตรียมอ่างเล็กๆมารองน้ำไว้ที่ก๊อกและหาผ้าขนหนูมาสี่ห้าผืน เยบินยกของที่เตรียมไว้ทั้งหมดขึ้นมาที่ห้องของเธออย่างทุลักทุเลก่อนที่จะเริ่มนำผ้าชุบน้ำพร้อมบิดหมาดๆวางลงบนหน้าผากของคุณยมทูตที่นอนนิ่งเป็นผักในตอนนี้และใช้ผ้าขนหนูเช็ดให้ทั่วใบหน้าของมินคยองไล่ลงมาจนถึงลำคอและวางผ้าทิ้งเอาไว้ เธอหายใจเข้าออกช้าๆหนึ่งครั้งก่อนที่จะเริ่มแกะเสื้อชองมินคยองออกและใช้ผ้าขนหนูเช็ดตามลำตัวของร่างสูงแล้วจึงนำผ้าขนหนูมาวางไว้ที่รักแร้ทั้งสองข้าง เยบินปาดเหงื่อที่หน้าผากเล็กน้อยก่อนที่จะนำผ้าขนหนูที่อยู่บนหน้าผากมินคยองมาชุบน้ำหมาดๆแล้ววางกลับไปที่หน้าผากของคนตัวสูงอีกครั้งและนำผ้าขนหนูแห้งๆมาคอยซับตามตัวของมินคยองจนเวลาผ่านไปสักพักเธอจึงนำผ้าขนหนูทุกชิ้นออกจากตัวมินคยองและพลิกตัวมินคยองเพื่อเริ่มล้างแผลที่ตอนนี้ดูเหมือนรอยบาดจากกิ่งไม้ยาวๆ เยบินโล่งใจอย่างมากเมื่อเห็นสภาพแผลตอนนี้เมื่อเทียบกับไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า เธอทำความสะอาดบาดแผลเสร็จก็พลิกตัวมินคยองกลับและสวมเสื้อยืดตัวใหม่ให้ร่างสูงที่ยังนอนแน่นิ่งอยู่ เยบินแอบจิ้มแก้มมินคยองด้วยความหมั่นเขี้ยวไปหนึ่งทีก่อนที่จะนำอุปกรณ์ทั้งหลายไปทำความสะอาด เยบินบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูนาฬิกา

โอ้ย ตีสี่ ปกติฉันยังฝันอยู่เลยนะ เธอบ่นกับตัวเองก่อนที่จะเดินกลับขึ้นไปเช็คว่ามินคยองอาการดีขึ้นไหม เยบินลองเอามือแตะๆดูตามตัวของมินคยองแล้วก็พบว่าอุณหภูมิตามร่างกายของร่างสูงนั้นเริ่มกลับเป็นปกติแล้ว เธอยิ้มออกมาอย่างดีใจและนั่งลงข้างๆเตียงมองหน้ามินคยอง ระหว่างที่เธอกำลังสัปหงกนั้นอยู่ๆก็ได้ยินเสียงมินคยองพึมพำ

เยบิน….เธอต้องไม่เป็นอะไรนะ…..” มินคยองขมวดคิ้วทั้งๆที่กำลังหลับตาอยู่

ฉันไม่เป็นไรแล้ว รีบๆฟื้นขึ้นมาดูสิ เยบินพูดพลางลูบผมของคนตรงหน้า

ฉันจะปกป้องเธอเอง ตลอดไป…..” มินคยองค่อยๆคลายปมคิ้วที่ขมวดอย่างช้าๆ ในห้วงความฝันของเธอนั้นเธอกำลังจูงมือเยบินเดินไปทั่วทุ่งหญ้าสีเขียวที่มีดอกคาโมไมล์เป็นหย่อมๆ เธอสองคนหยอกล้อกันไปมาและอยู่ดีๆเยบินก็วิ่งออกไป มินคยองวิ่งตามแต่อยู่ดีๆก็มีหมอกปกคลุมจนเธอมองอะไรไม่เห็น เธอตะโกนเรียกเยบินหลายครั้งและเดินไปเรื่อยๆจนในที่สุดเธอก็เจอเยบินกำลังหันมายิ้มให้ที่ปลายหน้าผาตรงสุสานแม่ของเธอ อยู่ดีๆสีหน้าของเยบินก็เปลี่ยนไปยิ้มที่สดใสกลายเป็นดวงตาที่แสนเศร้าที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา เยบินหันหลังให้มินคยองและก้าวขาไปที่หน้าผาไม่ว่ามินคยองตะโกนเรียกเท่าไหร่เธอก็ไม่หันกลับมา

.

.

เยบิน เธอจะไปไหนน่ะ อย่านะ! ไม่!!!!!!!!!!!!!!” ร่างสูงของมินคยองเด้งขึ้นมานั่งบนเตียงและหอบหายใจถี่ๆก่อนที่จะมองไปรอบๆอย่างช้าๆแล้วหันมาที่เยบินที่ฟุบนอนอยู่ข้างๆ

เยบิน! เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนรึปล่าว มินคยองมองเยบินอย่างเลิ่กลั่กด้วยสายตาเป็นห่วง

ฉันไม่เป็นไร แต่เธอน่ะสิเป็น

ฉันไม่เป็นไรหรอกแค่แผลนิดเดียวเองโอ้ย!!!!!!!” มินคยองสะดุ้งโหยงทันทีที่เยบินสัมผัสไปโดนแผลตรงหลัง

ไม่เป็นไรมากเลย ดีนะที่ตอนทำแผลให้ยังหลับเป็นตายอยู่ ไม่งั้นได้ร้องจนคนแจ้งตำรวจว่าบ้านนี้มีฆาตกรรมแน่ เยบินถอนหายใจ มินคยองหงอยไปทันที

ไม่ต้องหงอยขนาดนั้นหรอกน่า ฉันไม่เป็นไรเลยสักนิดนี่ก็เพราะเธอนะ เยบินพูดปลอบแต่มินคยองก็ยังหงอยอยู่

แต่…” เยบินกอดมินคยองก่อนที่เธอจะพูดอะไรออกมาอีก

ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก เธอยังไม่เคยผิดสัญญาเลยสักครั้งที่ว่าจะปกป้องฉัน เธอก็ปกป้องได้ตลอด เยบินตบหลังคนตัวสูงเบาๆ

ทำไมถึงไม่โกรธเกลียดฉันเลยล่ะคังเยบิน มินคยองผละออกแล้วมองหน้าเยบินตรงๆ

ก็เธอเป็นเนื้อคู่ฉัน เยบินตอบแบบขำๆทำเอามินคยองหลุดขำเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้น

ให้ตายสิ ไม่เคยนึกเลยว่าเธอจะกล้าพูดออกมา มินคยองเอาผมเยบินทัดหู

อย่างน้อยมันก็ทำให้เธอยิ้มนะเยบินยิ้มบางๆ

เธอนี่นางฟ้าชัดๆเลยคังเยบิน มินคยองไม่รอช้าประทับริมฝีปากบนหน้าผากของคังเยบินทันที

ฉวยโอกาสแบบนี้หายดีแล้วแน่เลย ไปนอนตรงโซฟาตรงนู้นเลยไป ฉันจะนอนบ้างแล้ว เยบินเอาหมอนตีมินคยองเล่นๆ

โอ้ยๆๆ เจ็บจัง ไม่ไหวแล้ว มินคยองทิ้งตัวลงบนเตียงทันที

ยมทูตบ้า เยบินตีไปที่แขนมินคยองหนึ่งทีก่อนที่จะลุกเตรียมจะเดินไปที่โซฟาแต่โดนมินคยองดึงลงมานอนกอดบนเตียงเสียก่อน

นอนด้วยกันไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่นา มินคยองเอาหน้าซุกผมเยบินอย่างสนุกสนาน

ไม่เอา ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ เยบินพยายามดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่หลุดซะทีและเมื่อเธอหันไปก็พบว่ามินคยองหลับไปอีกแล้ว

ให้ตายสิ นี่แกล้งหลับรึเปล่าเนี่ย เยบินจิ้มไปที่แก้มมินคยองสองสามทีก่อนที่จะโยกหัวมินคยองไปมาแล้วก็พบว่าร่างสูงนั้นหลับจริงๆ เยบินถอนหายใจหนี่งทีก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มาตั้งนาฬิกาปลุกและนอนในอ้อมแขนของคุณยมทูตจอมกวน

ราตรีสวัสดิ์คุณยมทูตขี้กังวล











ปล.สั้นไปนิดเขาขอโต้ด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #14 atmosphere (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 16:32
    โถ่เจ้ากยองงงง ฟฟื้นมาแปปนึงละหลับปุ๋ยเลย

    กยองฝันไม่ดีเลออ ขอให้ไม่มีอะไรร
    #14
    0
  2. #7 AI1029 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 18:37
    รีบมาต่อนะค่ะไรท์ ยังรออยู่นะค่ะ สู้ๆ ✌✌
    #7
    0