[Fic Naruto]นารุงายย จะใครล่ะ

ตอนที่ 6 : ณ โคโนฮะงาคุเระ(แก้ไขอายุ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 270 ครั้ง
    25 พ.ค. 61

ฉันและพ่อเดินไปหน้าหมู่บ้าน...
"สวัสดีครับ รุ่นที่4"นินจาตรวจสอบคนเข้าหมู่บ้าน2คน ทักทาย
"สวัสดี ครับ"พ่อฉันตอบ
"เด็กคนนั้นเป็นใครหรอครับ??"นินจาเอ่ยถาม
"ลูกสาวของผมเอง"
"โฮคาเงะรุ่นที่4 มีลูกสาวด้วยหรอครับ!?"นินจาเอ่ยอย่างตกใจ
"อ้าว ไม่มีใครรู้กันหรอ"มินาโตะถามอย่างงง นินจา2คนส่ายหน้าทันที 'ก็แหงล่ะ พ่อไม่เคยให้ออกจากบ้าน เพราะกลัวฉันไปฆ่าใครที่ทำไม่ถูกใจ เพราะว่าตอนเด็กยังควบคุมพลังไม่ได้ แต่ก็ดีด้เห็นคนหน้าเหวอแบบนี้ คิกคิก'ฉันคิดในใจ แล้วกลั้นหัวเราะนินจา2คนที่ตอนนี้ยังตกใจอยู่
"นารุ แนะนำตัวสิลูก"มินาโตะ
"ค่ะ พ่อ. สวัสดีค่ะอุสึมากิ นารุ อายุ7 ขวบ น้องสาวฝาแฝดของนารูโตะ ลูกของโฮคาเงะรุ่นที่4ฝากตัวด้วยนะคะ"ฉันแนะนำตัวอย่างนอบน้อมและส่งยิ้มหวานให้นินจาถ้าถามว่า ไปฝึกมาตอนไหน ก็ย่ากบน่ะสิสอนมารยาทให้ฉัน ถ้าไม่ใช่ย่าฉันก็ไม่เรียนหรอกน่าเบื่อ....
อยู่ๆนินจาก็หน้าแดง แล้วพ่อก็ให้ฉันเข้าไปทันที 
"คราวหลัง ห้ามยิ้มแบบนี้อีกนะ"รุ่น4(ขอเขียนเป็นรุ่น4น่าา//ไรท์)
"ทำไมล่ะคะ"ฉันเอ่ยถาม
"เพราะ ถ้ายิ้มแบบนั้นเดี๋ยวจะมีคนมาจีบไง!!"พ่อพูดอย่างจริงจัง คิดเหรอว่าฉันจะสน ดีออกจะได้เอาผู้ชายมาเป็นผู้ฝึกซ้อม คิกคิก ได้ตายกันหมดแน่  ในระหว่างเดินเข้าหมู่บ้าน มีแต่คนมองฉันเต็มไปหมดเลยยย...
"นารุ มีแต่คนมองลูกเต็มไปเลย"รุ่น4
"ก็แหงล่ะ พ่อไม่เคยให้ออกจากบ้านเลยนี่นา แถมมาเดินกลับโฮคาเงะรุ่น4มีใครบ้างที่จะไม่มอง"
"งั้นหรอ"พ่อพูดอย่างรู้สึกผิดพร้อมใช้นิ้วเกาที่แก้ม 
ฉันและพ่อเดินไปจนถึงสำนักงานโฮคาเงะ เพราะต้องไปรายงานตัวกับรุ่น3
"สวัสดีครับ ท่านรุ่น3"รุ่น4
"โอ้!! กลับมาแล้วเหรอ มินาโตะ นารุ"
"ครับ/ค่ะ"
"นารุ หนูต้องไปเรียนที่อาคาเดมี่นะ ถึงปู่จะรู้ว่าหนูข้ามขั้นนั้นไปแล้วว"
"ได้ค่ะ แต่หนูขอเข้าหน่วยลับได้ไหม"ทันใดนั้นปู่กับพ่อก็จ้องหน้า ซัก5นาที ปู่ก็พูดขึ้นว่า"ถ้าสู้กับหน่วยลับได้ ปู่จะให้"
ฉันตอบตกลงทันที ทันใดนั้นมีหน่วยลับปรากฏตัวแล้วพาฉันไปยังสนามประลอง แล้วเริ่มการประลอง
"มาเลย เจ้าหนู"หน่วยลับ
"ได้ค่ะ" จากนั้น ฉันก็ปาคุไน10อันใส่เขาในนั้นมีคุไนพิเศษด้วยแน่นอนว่าเขาหลบได้ แต่นั้นไปใช่เป้าหมาย ชั้นใช้เทพอัศนีไปอยู่ข้างหลัง ก่อนเขาจะรู้ตัว "ซันดาระ!!"ของลองวิชาของเจ้หน่อยน้าา~ ชั้นชกเข้าไปที่หลังเต็มๆ แล้วเกิดหลุมขนาดใหญ่มหึมา ฉันเกือบทำให้เบียคุโกปรากฏแล้วว แล้วฉันก็ชนะไม่ถึง5นาทีหน่วยลับเกือบตาย(เก่งเกินจริงไปหรืออปล่าว//ไรท์) (ไม่เลย แค่นี้ยังน้อย//นารุ) แล้วฉันก็รักษาหน่วยลับคนนั้น แค่กระดูกซี่โครงหัก กับปอดเกือบเละแค่นั้นเอง ปู่ให้ฉันเป็นทันที พร้อมให้ชุดและหน้ากากแต่ฉันไม่ได้ทำสัญลักษณ์หน่วยลับเพราะ เป็นแค่ชั่วคราว แล้วฉันกับพ่อก็กลับบ้าน...
"กลับมาแล้วครับ/ค่ะ"
"กลับมาแล้วหรอทั้ง2คน"แม่รีบออกมา แล้วเข้าไปโผกอดพ่อ แล้วฉันล่ะงอนน่ะ 
"เป็นไงบ้าง ไปฝึกที่เขาเมียวโบคุ"แม่เอ่ยถามฉัน
"ก็สนุกดีค่ะ"
"ไปอาบน้ำแล้วมากินข้าวกันเถอะ"
"แม่คะหนูเหนื่อยขออาบน้ำแล้วไปนอนได้ไหมคะ"
"แล้วแต่เลย เดินทางมาเหนื่อยๆนอนเลยก็ได้นะ"รุ่น4
"ค่ะพ่อ"ทันใดนั้นผมสีแดงของแม่เริ่มงอยขึ้นฉันเลยรีบบวิ่งงขึ้นห้องทันทีแล้วได้ยินเสียงแม่ว่าพ่อ
"คุณน่ะ เอาแต่ให้ท้ายลูกกหัดว่าลูกบ้างสิ"คุชินะ
"น่าาๆ ตอนที่อยู่ที่ภูเขาเมียวโบคุนารุก็เป็นเด็กดี แถมเธอเพิ่งไปสู้และรักษาจูนินมาคงเหนื่อยน่าดู"รุ่น4
"หมายความว่าไง"จากนั้นมินาโตะก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ ทำเอาคุชินะอึ้งไปเลย  จากนั้นมินาโตะก็ไปเข้าห้องน้ำ แล้วนารูโตะก็มาทันที 
"กลับมาแล้ว ครับบ แม่วันนี้ผมไม่กินข้าวนะไปกินราเมงที่ร้านอิจิราคุมา"
"ไอ้ลูกคนนี้ บอกแล้วไงว่าหัดกินอย่างอื่นบ้าง!!"คุชินะ
"ไม่อ่ะ วันนี้ผมเหนื่อยไปนอนเลยนะครับบ"แล้วนารูโตะรีบวิ่งขึ้นห้องทันที
"เฮ้ออ...ทั้งพี่ทั้งน้อง"
"ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยทัก"รุ่น4


เช้าวันต่อมา.. 

"อรุณสวัสดิ์ครับ แม่"นารูโตะ
"อรุณสวัสดิ์นารูโตะ"คุชินะ
"ไปโรงเรียนเป็นไงบ้างง นารูโตะ"มินาโตะถามลูกพลางอ่นหนังสือพิมพ์
"ก็สนุกครับพ่อ"แล้วนารูโตะก็หยุดไป3วิ
"พ่อ!! กลับมาตั้งแต่เมื่อไร"นารูโตะร้องอย่างตกใจ ที่เห็นพ่ออยู่ในห้องครัวพร้อมอ่านหนังสือ
"ก็ตั้งแต่เมื่อวาน"มินาโตะตอบ
"ทำพ่อไม่บอกผม"
"ก็เรามาถึงบ้านก็รีบขึ้นห้องเลยนะสิ"
"งั้นก็แปลว่า...นารุกลับมาแล้ว!?"
"น้องอยู่บนห้องยังไม่ตื่นเลย ไปปลุกน้องหน่อย"คุชินะ
"ครับ"นารูโตะรีบวิ่งไปที่ห้องของนารุ
แล้วเปิด(ถีบ)ประตูอย่างแรง ในห่องมีร่างบาง ผมสีเหลืองมีหนวดแมว กำลังนอนอยู่
"นารุ!!"นารูโตะร้องอย่างดังและกระโดดไปทับร่างบางของเด็กสาว
"โอ้ยย!? นารูโตะ"นารุ
"ทำไมกลับมาไม่บอก"
"โทษทีพี่คนมันเหนื่อย เลยนอนก่อน ไม่โกรธน่าา"
"นารูโตะลงมากินข้าวได้แล้ว"แม่
"ค่าา จะลงไปเดี๋ยวนี้ค่ะ"ฉันตะโกนบอกแม่
"พี่ไปกินก่อนเลยเดี๋ยวสายนะ"
"อ่าา งั้นพี่ไปก่อนนะแล้วเจอกันตอนเย็น"แล้วนารูโตะก็รีบวิ่งไป
พอฉันอาบน้ำเสร็จก็ลงมาข้างล่าง
"นารูโตะไปแล้วหรอคะ"ฉันถามพ่อกับแม่ 
"ไปแล้วลูก รีบมากินข้าวแล้วไปเรียนเร็ว เดี๋ยวสายนะ"รุ่น4
"ค่ะพ่อ"
.


.

.
10 นาทีผ่านไป

ฉันมาถึงโรงเรียนและไปที่ห้องพักครู
"เธอคือ อุสึมากิ นารุสินะ ฉันอุมิโนะ อิรุกะ เดี๋ยวพาไปห้องและแนะนำเพื่อนนะ"
"ฝากตัวด้วยนะคะ"

ณ ห้องเรียน(ไม่รู้ห้องไหน555//ไรท์)

ทันทีที่ครูอิรุกะเปิดประตู "โป๊ก!!" แปลงลบดานหล่นมาจากไหนไม่รู้โดนหัวครูอิรุกะเต็มๆเลย
"5555555"เสียงหัวเราะนี่มัน!!นารูโตะ แย่ล่ะถ้ามาเห็นก็ไม่สนุกสิ รู้แล้ว 'วิชานินจา ลบตัวตน' เอาล่ะไม่มีใครรู้แล้ว
"นารูโตะ!! ใครให้เล่นพิเลนแบบนี้ห่ะ"
"555555"นารูโตะหัวเราะดังลั่นห้อง
"กลับไปนั่งที่ได้แล้ว วันนี้เรามีนักเรียนไหม เข้ามาเลย
'ใครอ่ะ เข้ามากลางเทอม ต้องใช้เส้นแน่ๆ'เสียงเพื่อนในห้องซุบซิบกัน
"จะนินทากันอีกนานไหมคะ"ฉันที่ตอนนี้ใช้วิชาพรางตัวและยืนอยู่หลังห้อง ทำให้เพื่อนๆหันมาข้างหลังแต่ไม่เห็นใครจากนั้นฉันก็ปาคุไนพิเศษไปหน้าแล้วใช้เทพอัศนี ไปหน้าห้อง
"หาใครอยู่หรอคะ??"ฉันถามเพื่อนด้วยรอยยิ้มทำเอาครูอิรุกะกับเพื่อนทำหน้าเกวออไปตามๆกัน โอ้ยยอยากจะขำดังๆให้ได้ยินกันทั่วห้องเลยย
"สวัสดี ฉันชื่ออุสึมากิ นารุ ฝากตัวด้วยนะคะ"ฉันแนะนำตัวพร้อมยิ้มหวานให้เพื่อนๆไม่นานผู้ชายทั้งห้องก็พากันหน้าแดงยกเว้น2คน
"นารุ!! เธอมาทำอะไรที่นี้(ò.ó)"นารูโตะร้องอย่างตกใจ
"ก็มาเรียนไงพี่ ถามได้" 
"ห๊าาา!! พี่น้องกัน นารูโตะมีน้องด้วยหรอ"ทุกคนในห้องตกใจหมดเพราะไม่เคยเห็นฉันเลย
"พอดีว่าฉันมีธุระ เลยไม่ได้อยู่ที่นี่น่ะ"
"เอาล่ะ แนะนำตัวแค่นี้ไปนั่งข้างๆนารูโตะก็ได้"
"น้องสาวหรอ ก็คงจะเหมือนพี่นั้นแหละ ห่วยเหมือนกัน"เสียงผู้หญิงคุยกันแต่ตั้งใจให้ฉันได้ยิน
"กรุณาอย่าดูคนที่ภายนอกด้วยนะคะ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"ฉันพูดด้วยรอยยิ้มแต่ส่งแรดกดดันอย่างรุนแรงนิดกน่อยแค่พอหุบปากก แต่ดูเหมือนจะแรงไปเพราะตอนนี้เพื่อนสั่นกันหมดเลย เฮ้ออ!! แต่ไอ้ขี้เก๊กดันไม่เป็นไร ชิ ฝากไว้ก่อนเถอะ 
"เอาล่ะ มาเรียนประวัติศาสตร์โคโนฮะเลยนะ"ครูอิรุกะพูดขึ้นแล้วเริ่มสอน
เฮ้อน่าเบื่อตอนอยู่ที่เขาฉันอ่านจนจะเข้าชาญแล้วเนี่ยย...จากนันฉันก็หลับตามนารูโตะไป ไม่นานน......... 
"นารูโตะ นารุ!!"ครูอิรุกะปลุกพวกเรา พร้อมขว้างชอล์ก2อันใส่ฉันกับนารูโตะ แน่นอนว่าฉันหลบได้ ส่วนนารูโตะไม่ต้องพูดถึง
"นารุ โฮคาเงะรุ่นที่1 มีความสามารถอะไร"ครูอิรุกะถาม
ฉันยืนขึ้นแล้วตอบคำถาม"โฮคาเงะรุ่นที่1 หรือ เซนจูฮาชิรามะใช้พลังไม้เป็นส่วนใหญ่ ว่ากันว่าใช้พลังไม้พฤกษาก่อให้เกิดหมู่บ้าน สามารถใช้โหมดเซียนได้ และพลังไม้สามารถสะกดพลังของจิ้งจอกเก้าหางได้"
"ด...ดีมาก"ครูอิรุกะตอบอย่างทึ่งเพราะว่ามันเกินหลักสูตร เพื่อยก็ทำท่าตกใจไม่คิดว่านักเรียนใหม่จะเก่งขนาดนี้ (เพราะพรของพระเจ้า//ไรท์) (เงียบไปเลย//นารุ) แล้วครูก็ถามนารูโตะต่อแน่นอนว่าเขาตอบไม่ได้
ตอนเที่ยง
ฉันไปกินข้าวกับนารูโตะ
"นารูโตะ นายกินอย่างอื่นไปเป็นหรือไง"
"ทำไงได้ก็มีแต่ราเมงที่ยังเหลืออยู่"เฮ้อ...ปวดใจกับพี่ชายคนนี้
ตอนบ่าย
"เอาล่ะ วันนี้สอบดากระจายนะ" นักเรียนร้องอย่างโอดครวญ
"เริ่มจากอุจิวะ ซาซึเกะ" ซาซึเกะเดินออกไปหยิบดาวกระจายมา10อันพร้อมกับเสียงกรี๊ดของเด็กผู้หญิงในห้องยกเว้นฉัน
"กรี๊ดดดดด  ซาซึเกะคุงสู้ๆนะ"ผู้หญิงในห้องยกเว้นฉัน 
"น่ารำคาญ"ฉันและผู้ชายในห้องตะโกนพร้อมกัน แล้วฉันก็ไปนั่งพิงกับต้นไม้หละงแถส
"ปึ่กๆๆๆๆๆ!!" คุไนที่เจ้าหมอนั้นปาเข้าเป่าหมด
"เก่งมาก"ครูอิรุกะ
"กรี๊ดดดด ซาซึเกะเก่งจังเลยย"
เฮ้อ...น่าเบื่อ
"ของแบบนี้ ใครๆก็ทำได้หรอกน่าา"นารูโตะพูดอย่างหมั่นไส้
"งั้นคนต่อไปอุสึมากิ นารูโตะ"ครูอิรุกะ
"คอยดูฉันเอาไว้ให้ดีนะ"นารูโตะ
"นารูโตะ เอาเลยเอาให้มันรู้ไปว่าเราก็เก่งเหมือนกัน"ผู้ชายเชียร์แต่ผู้หญิงด่านารูโตะ พวกนี้น่ารำคาญจริง 
"ปึ่กๆๆๆๆ!!"นารูโตะปาไปเกือบเท้าครูอิรุกะ และเฉียดหัวครูไป อี1อันเกือบโดนฉันโชคดีที่หลบได้ แล้วก็เกือบถูกหัวซากุระด้วย ส่วนอีกอันเกือบโดนซาซึเกะ จากนั้นนารูโตะก็โดนครูอิรุกะเทศนาซะยาวเหยียด ส่วนฉันก็นอนใต้ต้นไม้ ผ่านไปแล้วหลายคนจนถึงตาของฉัน 
"นารุๆ ตื่นได้แล้ว"นารูโตะปลุกฉัน
"มีอะไรหรอ นัตจัง"(นัตจังเป็นชื่อที่ฉันชอบเรียกนารูโตะตอนเด็กๆ)
"ถึงตาเธอแล้ว"
"อุสึมากิ นารุอยู่มั้ย"ครูอิรุกะเรียกฉัน
"อยู่นี่ค่ะ"ฉันเดินออกไปพร้อมหาวนอนและได้ยินพวกผู้หญิงที่แสดงสีน่าหมั่นไส้ แต่ผู้ชายส่งเสียงเชียร์ฉันเลยหันไปยิ้มให้ผู้ชาย (ทำไมเป็นคนยังงี้//ไรท์) (อะไรแค่ยิ้มขอบคุณ อย่าคิดลึก//นารุ) แล้วไปหยิบดาวกระจายมา10กว่าอันเท่าที่จะสามารถโยนได้ จากนั้นฉันก็หันหลังให้เป้าแล้วโยนดาวกระจาย เข้าเป้าหมดทุกอันอยู่แล้ว ทำเอาเพื่อนสตั้นท์อีกแล้วจากนั้นฉันก็เดินไปหาครู
"ครูคะเป็นยังไงบ้างคะ??"ฉันถามเรื่องคะแนน
"ห...ห๊ะ! อ๊ะโทษที อุสึมากิ นารุดีมาก ผ่าน"หลังประกาศคะแนนเพื่อนก็กลับมาเป็นปกติ
จากนั้นพวกเราก็ฝึกกระบวนท่าและวิชาต่างๆต่อ...


หลังเลิกเรียน
"นัตจัง อยากไปฝึกกับฉันไหม"ฉันเอ่ยถามนารูโตะ
"ไม่อ่ะ พอดีมีธุระน่ะ"นารูโตะตอบ
"งั้นอย่ากลับบ้านดึกล่ะ แล้วเจอกันที่บ้าน"
"อ่าา บายยๆ"
"บายย"ฉันและนารูโตะต่างเดินไปทำสิ่งที่ตนจะทำ




++++++++++++

จบไปอีกตอน คราวนี้เราจะขอหยุดยาวจริงๆ ส่วนที่อัพเพราะรู้สึกว่าตัวเองแต่งน้อยไปหน่อยเลยมาอัพยาวๆ อีก 2 อาทิตย์เราก็จะสอบแล้ว เพราะฉะนั้นเราขอหยุดอัพเพื่ออ่านหนังสือและปั่นงานน้าาา ส่วนเรื่องว่าจะมีพระเอกไหม เดี๋ยวจะประกาศอีกที ต้องขอโทษด้วยที่หยุดนะคะ


1คอมเมนต์=100กำลังใจ มันช่วยให้เรามีแรงฮึดและสนุกในการแต่งมากเลยแหละ ชวนเพื่อนมากันเยอะๆนะ ถ้าถึง 100 favoriteเราจะอัพรวดเดียว 2 ตอนเลย สัญญา
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 270 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

317 ความคิดเห็น

  1. #190 Akasitmika (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:57
    คิดเหมือนกัน-ซาซึเกะแม่งน่าหมั่นไส้
    #190
    0
  2. #122 mainajaah (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:57
    นางเอกสายอ่อย
    #122
    0
  3. #84 lewlew902526 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 09:22
    นางเอกโชว์เทพ
    #84
    0
  4. #55 Bloodhound (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 23:25
    เป็นกำลังใจให้นะคะ (^_^)
    #55
    0
  5. #41 hesoyam0235 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 15:06
    +1ขออีกสักตอน
    #41
    0
  6. #30 nuttawoot790 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 17:20
    สู้ๆน้าท่านไรต์
    #30
    0
  7. #29 lovejj216 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 17:18
    สู้ๆนะท่านไรต์ สอบให้ผ่านละ
    #29
    0
  8. #27 Maplemape (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 17:05
    สู้ๆๆๆๆคนเขียนสู้!!
    #27
    0