!i* Fic Baramos (บารามอส) :: The life after the war *i!

ตอนที่ 4 : Episode 4 :: เปิดเรียนวันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ต.ค. 49

"โอ้ยยยยยย ครบซักที เอ้า!! มีอะไรจะถามบ้าง"เฟรินพูดขึ้นเมื่อตนประกาศรายชื่อห้องของน้องๆ เสร็จ

"นายผมสีเทานั้นน่ะ มีอะไรหรือ แนะนำตัวด้วยล่ะ" เฟรินพูดพร้อมกับชี้ไปทางชายหนุ่มผมสีเทาตาสีเขียวอ่อน

"ผม มูซิลิค ดีออร์ก้า เดอะ ไนฟ์ ออฟ โรมัน ครับ ผมอยากให้พี่ๆ แนะนำตัวก่อนน่ะครับ" ชายหนุ่มนาม 'มูซิลิค' กล่าวแนะนำตัว ก่อนจะพูดในสิ่งที่เขาอยากพูด

"อืม ก็ดี งั้นนาย คาโล แนะนำก่อนเลยแล้วกันนะ" เฟรินตอบมูซิลิคก่อนจะหันไปคุยกับคาโลที่ยืนคุมอยู่ด้านหลัง และเขาก็พยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงเข้าใจ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เล่นเอาน้องๆ ผวากันเล็กน้อย

"พี่ชื่อ คาโลนะ คาโล วาเนบลี เดอะ ปริ้นซ์ ออฟ คาโนวาล" คาโลเอ่ยแนะนำตัวสั้นๆ ทำหน้าสงบนิ่งไร้รอยยิ้ม ก่อนจะก้าวถอยกลังมายืนอยู่ที่เดิม ส่วนเฟรินพยักหน้าไปทางคิล เป็นเชิงให้แนะนำตัวก่อนเธอ ส่วนน้องๆ ก็ฮือฮากันเล็กน้อย เพราะตกใจที่รุ่นพี่คนนี้เป็นถึงเจ้าชายรัชทายาทของคาโนวาล

"พี่ชื่อ คิล คิลมัส ฟัลมัส เดอะคิลเลอร์ ออฟ ซาเรส พี่เป็นเพื่อนซี้ของสองคนนี้นะ" คิลพูดแนะนำตัวพร้อมยิ้มยิงฟัน และชี้ไปทางเฟรินและคาโล ส่วนน้องๆ ก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย เพราะยังดีที่มีรุ่นพี่ใจดี

"พี่ชื่อเรนอนจ๊ะ เรนอน ธีน๊อต เดอะ ปริ้นเซส ออฟ คาโนวาล พี่ก็เป็นเพื่อนกับพวกนี้นั้นแหล่ะ ^_^" เรอนอพูดยิ้มๆ เป็นเชิงทักทายทำเอาหนุ่มๆ รุ่นน้องละลายกันเป็นแถบ จะมีก็แต่คิลเท่านั้นที่กำลังลุกเป็นไฟ และก็ตามมาด้วย โร ครี้ด มาทิวด้า แองจี้

"แล้วพี่ไม่คิดจะแนะนำตัวเองบ้างเหรอครับ" รุ่นน้องคนเดิมถามขึ้นพลางหันมามองเฟริน

"อ้อ!! ลืมไป แหะๆๆ โทษทีจ๊ะ พี่ชื่อเฟริน เฟริน เดอเบอโรว์ เดอะ ทีฟ ออฟ บารามอสจ๊ะ" เฟรินตอบยิ้มๆ และแนะนำตัวในฐานะของหัวขโมยสาวสวยเพื่อยั่วให้น้ำแข็งละลาย

"อะแฮ่ม!! ยัยนี้ชื่อ เฟลิโอน่า เกลเดเวล เดอะ ปริ้นเซส ออฟ เดมมอส แอนด์ บารามอส นายก็รู้จักแนะนำตัวเองให้ถูกบ้างสิ" คาโลเอ่ยแก้การแนะนำตัวของเฟริน ก่อนจะหันไปส่งเสียงตำหนิเฟริน ส่วนน้องๆ ก็ต่างพากันฮือฮา ก่อนจะพากันหันมาจ้องหน้าเฟริน เพราะได้ยินมาว่า ธิดาแห่งความมืดนั้นสวยงามยิ่งนัก

"ฮื่อ รู้แล้วหรอกน่า แล้วในเมื่อนายยังเรียกฉันว่าเฟริน นายจะให้ฉันใช่ชื่อนี้ก็ไม่ผิดนี้นา" เฟรินย้อนซะจนคาโลถึงกับสะอึก ได้แต่ส่งสายตาพิฆาตมาแทน

"หึหึ เอาน่าๆ ว่าแต่มีใครจะถามอะไรอีกมั้ย เพราะพี่จะให้คาโลพูดเรื่องสำคัญแล้วนะ" เฟรินพูดขึ้นอีกรอบ ก่อนจะกวาดสายตาไปหยุดอยู่ที่มือๆ หนึ่ง แล้วกล่าวขึ้นว่า

"มีอะไรหรือแซทเซอร์" เฟรินสามารถจำชื่อรุ่นน้องคนนี้ได้ดีเพราะดูทะเล้นๆ เหมือนเธอ

"เอ่อ.... พี่รู้จักผมด้วยเหรอฮะ" ชายหนุ่มนามแซทเซอร์ถามอย่างฉงน เพราะเขาเองก็ไม่คิดว่ารุ่นพี่ผู้แสนสวยจะสามารถจำชื่อเขาได้ ในใจนั้นกำลังลิงโลดใหญ่ ส่วนหนุ่มๆ คนอื่นก็พากันอิจฉาตาร้อน

"หึหึ ก็เพราะนิสัยเธอดูคล้ายๆ ฉันน่ะสิ ว่าแต่มีอะไรล่ะ เร็วๆ หน่อย พี่อยากจะพักเต็มทีแล้ว" เฟรินตอบปัดๆ ก่อนจะเร่งให้รุ่นน้องพูดคำถามออกมา

"คือว่า.... พวกพี่เฟรินมีแฟนรึยังครับ" แซทเซอร์เอ่ยถามอย่างอายๆ เพราะเขาไม่เคยถามใครในเรื่องนี้ต่อหน้าคนเป็น 100 แบบนี้มาก่อน

แล้วคำถามนี้ก็ตรงใจผู้ชายหลายๆ คนเสียเหลือเกิน เพราะพวกเขาก็อยากรู้เช่นกัน แต่ไม่กล้ายกมือถาม เพราะกลัวตายก่อนวัยอันควร แต่ขอซูฮกให้นายคนนี้จริงๆ ที่เป็นหน่วยกล้าตายให้

"ไม่มีจ๊ะ" สี่สาวตอบรับอย่างพร้อมเพรียงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เพราะกะจะแกล้งหนุ่มๆ ข้างกายตนเล่น

"งั้นพวกผมก็มีสิทธิ์จีบสิน่ะฮะ" แซทเซอร์ว่าอย่างลิงโลดใจ เพราะเขาอยากจะลองจีบธิดาอห่งความมืดดูซักครั้ง ส่วนคนอื่นๆ ก็ต่างพากันผิวปากฟิ้ว เพราะไม่คิดว่ารุ่นพี่สาวสวยแบบนี้จะยังโสด

แต่ก่อนจะมีเสียงร้องเฮ บรรยากาศภายในห้องก็เริ่มเย็นลง และอึมครึมขึ้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาจากไหน ก็เจ้าชายน้ำแข็ง กับนักฆ่าไร้สมองนั้นแหล่ะ

"เฮ้ย!! ทำไมห้องมันหนาวๆ งี้วะ" รุ่นน้องพูดพลางกอดอกตัวเอง เพราะรู้สึกเหมือนว่าอากาศจะแปลเปลี่ยนกระทันหัน

"นั้นดิ แล้วไอ้บรรยากาศอึมครึมนี้อีก ฮู้ยยย สงสัยจะมีใครตายว่ะ ฮ่าๆๆๆ" จบคำพูดนี้รุ่นน้องทุกคนก็พากันหัวเราะ ส่วนรุ่นพี่ พากันเสกเสื้อหนาๆ มาใส่ โดยเฉพาะเฟริน แล้วจู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นข้างหลังของชายหนุ่มรุ่นน้องที่พูดเมื่อกี้

"คนที่ตายน่ะ ก็คือนายหรอก นาเซล หึหึหึหึ" พูดจบคิลก็หัวเราะอยางอัมหิต และก่อนที่คิลจะลงมือฆ่าใครไปเสียก่อน เรนอนก็วิ่งไปหาคิลเพื่อระงับอารมณ์ของเขา เพราะไม่งั้นจะได้ คิลคน สมชื่อล่ะทีนี้

"พอเถอะค่ะคุณคิล เรนอนแค่พูดเล่นเองค่ะ" เรนอนเอ่ยอ้อนๆ เพราะเธอรู้สึกสงสารรุ่นน้องขึ้นมาจับใจ

"ก็ได้ถ้าเรนอนขอนะ แต่จำไว้ด้วยว่า เรนอนคนนี้ เป็นของฉัน" ไม่พูดปล่าว คิลก็ฉกหอมแก้มขาวเนียนโดยที่เจ้าตัวยังไม่ทันได้ตั้งตัว

"คุณคิล!!!!" เรนอนโวยวายขึ้นมานิดๆ เพราะอายน้องๆ ส่วนน้องๆ ก็เหวอกันเล็กน้อย เพราะพี่เรนอนคนงามของพวกเค้าไปซะแล้ว

แล้วบรรยากาศก็เย็นขึ้นอีก ทำเอาเฟรินทนไม่ไหวต้องใช้ลูกอ้อน เพื่อให้คาโลหายโกรธ

"คาโล พอเถอะ ฉันหนาวแล้วนะ" เฟรินเดินไปแตะมือคาโลเบาๆ เป็นเชิงขอร้อง มือบางนุ่มนิ่มสั่นน้อยๆ บ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวหนาวจริงๆ คาโลจึงหยุดปล่อยไอเย็น แล้วหันไปทางรุ่นน้องด้วยสายตาโหดเหี้ยม ทำเอารุ่นน้องผู้ชายพากันผงะ

"ใครมันบังอาจคิดจะจีบเฟรินของฉันล่ะก็ ไม่ใช่แค่โดนแช่แข็ง แต่พวกนายจะได้ไปเกิดใหม่เลยล่ะ" คาโลพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะหันมาฉกริมฝีปากงามดั่งกลับกุหลาบของเฟรินไปเต็มรัก

"อื้อ คาโลบ้า!! ทำไปได้!! น้องเขายังอยู่นะ!!" เฟรินโวยวายขึ้นมาบ้าง ก่อนจะสบัดหน้าหนีเพราะความอาย และเดินไปกระแทกตัวนั่งกับเรนอน

"ขอเตือนไว้เลยนะน้องๆ อย่ามายุ่ง 4 สาว นางฟ้าประจำป้อมอัศวินแห่งนี้ เพราะพวกนายอาจจะไม่ได้ตายดีแน่" โรพูดเสียงเหี้ยมเกรียมก่อนจะเดินไปโอบมาทิวด้า

"อย่าหาว่าพวกพี่ขู่นะ คาโล นายจัดการต่อเถอะ" ครี้ดพูดแค่นั้นก่อนจะเดินไปจับมือแองจี้แล้วพาเดินไปนั่งรวมกับพวกเฟริน ทิ้งงานให้คาโลเป็นคนจัดการ

..ก็ช่วยไม่ได้ พี่โรเวนใช้มัน ไม่ได้ใช้พวกเขาซักหน่อยหนิ.. นี้คือความคิดของพวกเฟริน แล้วมันจริงมั้ยละ?!?

"เฮ้อ~~~ เอ้า!! งั้นพี่ขอต่อเลยนะ เรื่องที่พี่จะพูดก็คือ การแข่งคัดเลือกตำแหน่งสมาชิกสภาสูง เพราะปีนี้มีรุ่นพี่ที่อยู่ปี 7 เป็นสมาชิกสภาสูงออกไปจากโรงเรียน จึงมีการจัดการแข่งขันขึ้น..................................................................." แล้วคาโลก็ร่ายยาวต่อไป แต่แปลกคือ ไม่มีใครนั่งหลับเลยซักนิด เพราะเกรงกลัวรุ่นพี่คนนี้สุดหัวใจ

แล้วการประชุมพวกน้องๆ ลิงทะโมนทั้งหลายก็จบลง โดยยังทิ้งความปวดหัวไว้ให้พวกเฟรินต่อไป

"โอ้ยยยยย ขออย่าให้ได้เจอกับพวกเด็กนี้อีกเลยเถิ๊ดดดดดดดดดดดดดดด เพี้ยงงง" แองจี้กล่าวพร้อมยกมือไหว้อากาศ เพราะเธอไม่อยากจะเจอเด็กพวกนี้จริงๆ

"ใช่ ทำตัวน่ารำคาญเป็นบ้าเลยแฮะ เดี๋ยวก็ทะเลาะกัน เดี๋ยวก็คุยกัน โอ้ยยยย ขออย่าให้พี่โรเวนใช้เราอีกเลย เพี้ยงๆๆๆ" มาทิวด้าเอ่ยผสมโรงด้วย เพราะเธอก็รู้สึกเบื่อหน่ายกับพวกนี้แล้วจริงๆ ลำพังแค่รุ่นเธอ เธอก็จะเอาแทบไม่อยู่แล้ว แล้วจะเอาอะไรกับรุ่นน้องที่น่ารักกกกก ทั้งหลาย

"ช่างเถอะค่ะ เรนอนว่า เราไปพักผ่อนก่อนดีกว่านะคะ ดูคุณเฟรินเหนื่อยเต็มทนแล้วล่ะค่ะ" เรนอนที่เห็นสภาพของเฟรินแล้วนึกสงสารเลยเอ่นขึ้นขัดจังหวะ

"เออจริงด้วย พาเฟรินไปพักก่อนเถอะว่ะ ดูดิมันหลับไปแล้วมั้งเนี่ย" คิลว่าพลางสะกิดๆ เพื่อนของตนที่นอนซบไหล่กว้างของคาโลอยู่

"คงหลับแล้วจริงๆ สงสัยคงเหนื่อยน่าดู" คาโลพูดออกมาอย่างแสดงความเห็น ก่อนจะอุ้มเฟรินขึ้น เพื่อพาไปบนห้อง จะได้ให้เธอได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

เขาเองก็รู้สึกสงสารเฟรินเหมือนกัน เพราะโดนพี่โรเวนแกล้ง เลยต้องวิ่งขึ้นลงป้อม แล้วยังต้องมารับหน้าที่ที่แสนจะสาหัดอีก




ระหว่างทางเดิน




"คาโล~~~~" เฟรินเรียกคาโลด้วนเสียงเหี้ยมเกรียม เนื่องจากอารมณ์กำลังเดือดปุดๆ

"อะไร" คาโลตอบรับมาอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไร เพราะยังไงเสีย แรงผู้หญิงก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้อยู่แล้ว หึหึ

"นายทำอย่างนั้น..................... ต่อหน้าน้องๆ ได้ไงฮ้ะ!! ฉันอายเป็นนะ แล้วถ้าพี่โรเวนรู้ล่ะก็นะ ได้เวรสมชื่อแน่" เฟรินบ่นเป็นชุด อย่างกระดากอาย

"อืม........ แล้วนายจะให้ฉันทำไงล่ะ จะเอานานกว่านี้ยังได้นะ หึหึ" คาโลพูดกลั้วหัวเราะน้อยๆ พร้อมทำตาล้อเลียน ทำเอาเจ้าตัสคนโดนล้อหน้าแดงก่ำ

"บ้า!!! ไม่คุยกับนายแล้ว" เฟรินพูดจบก็สบัดหน้าไปทางอื่นแก้เขิน ก่อนจะเดินนำขึ้นหอไป และตามด้วยคนอื่นๆ ที่มองคู่รักทะเลาะกันอย่างขำๆ

และพอเฟรินมาถึงห้องนอน เจ้าตัวก็จัดการกับธุระส่วนตัวแล้วล้มตัวลงนอนกับเตียงนอนอันหนานุ่มทันที และหลับเป็นตายยันเช้า โดยไม่สนใจสรรพสิ่งรอบตัวเลยสักนิด




เช้าวันต่อมา~~~




เฟรินตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพราะเมื่อวานได้หลับอย่างเต็มอิ่ม แต่ตอนนี้ท้องของเธอร้องประท้วงเสียแล้ว

"อูยหิว ไปเรียกคิลกับคาโลดีกว่า" เฟรินพึมพัมกับตัวเองก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องของคิลและคาโล

"อ่าว เฟรินตื่นแล้วเหรอ ว่าจะไปเรียกมากินข้าวอยู่เลย" คิลทักขึ้นทันทีที่เห็นว่าเฟรินเป็นคนเปิดเข้ามา

"อืม งั้นไปกันรึยังล่ะ เอ๋~~ แล้วคาโลล่ะคิล" เฟรินกวาดตามองไปรอบๆ ห้องแต่ก็ไม่พบแฟนหนุ่มแม้แต่เงา

"อ๋อ~ มันไปหาพี่โรเวนแต่เช้าแล้วล่ะ เห็นว่าพี่เขาเรียกไป เรื่องหัวหน้าป้อมน่ะ" คิลตอบปัดๆ ก่อนจะเดินนำไปที่โรงอาหารดราก้อน

"อ้อ!! แล้วคิล นายจะลงอะไรล่ะ ฉันว่าจะลงเสธซ้ายอ่ะ" เฟรินเอ่ยถามขึ้น และบอกเกี่ยวกับตนเอง แล้วทั้งคู่ก็มาถึงโรงอาหารพอดี

"ว่าจะลงผู้คุมกฏน่ะ" คิลตอบพร้อมกับยื่นมือไปรับอาหารจากป้าร้านขายข้าว

"ฮ้า~~!! อย่างนายเนี่ยนะ แหกกฏทุกอย่าง แล้วจะไปเป็นผู้คุมกฏ ตายน่ะสิ ป้อมเราได้เจริญลงแน่ๆ" เฟรินพูดติดตลก ก่อนจะส่ายหน้าอย่างขำๆ

"เหอะๆๆ ก็จริงนะ ช่างเถอะ เอาเป็นว่าฉันจะรักษากฏให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วกัน ไม่ทำให้ขายหน้าหรอกน่า" คิลตอบปัดๆ ก่อนจะกระซวกข้าวเข้าปาก

ส่วนเฟรินนั้นกินข้าวอย่างเรียบร้อยสมหญิ้งงงงงง สมหญิงสุดๆ ทำเอารุ่นน้องหลายๆ คนที่อยู่แถวนั้นเคลิ้มซะ...

"เฮ้ย เฟริน แกเลิกโปรยเสน่ห์ซักทีเถอะ ฉันเห็นแล้วมัน รู้สึกสงสารน้องๆ เค้าว่ะ ถ้าไอ้คาโลอยู่นี้....... เอิ้อก!!" คาโลกล่าวอย่างเสียวไส้ ก่อนจะกลืนน้ำลายดังเอื้อก

"อะไร ฉันไปทำอะไร ฉันก็แค่นั่งกินข้าวเองนะ" เฟรินตอบกลับมาอย่างงงๆ เพราะเธอยังไม่รู้ตัวเลยว่าทำอะไรลงไป

"ก็ที่แกนั่งอยู่เฉยๆ นี้แหละ รุ่นน้องที่ไม่รู้ฤทธิ์ที่แท้จริงของแกมันเลยหลงไงฟะ" คิลตอบอย่างปัดๆ ก่อนจะหันไปกระซวกข้าวต่อ และเลิกสนใจคนข้างๆ

"หึหึ ก็ลองมาแหยมดูสิ ไม่ได้ตายดีแน่" เฟรินกล่าวอย่างขำๆ ก่อนจะหันไปสนกับข้าวที่อยู่ตรงหน้าต่อ

แล้วทั้งสองคนก็ทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าเสร็จ เฟรินรีบลากคิลขึ้นไปห้องเรียนทันที เพราะวิชาแรกเป็นวิชาประวัติศาสตร์ของอาจารย์คิงชามัล พระอัยกาของเธอ

"โอ้ยยย เฟริน นายจะรีบอะไรนักหนา รู้หรอกน่าว่าคาบของอาจารย์คิงชามัล แต่ไม่ต้องลากคอเสื้อฉันก็ได้ เจ็บ!!" คิลตวาดใส่เฟริน จนเจ้าตัวรีบปล่อยมือ

"ขอโทษๆๆ พอดีรีบไปหน่อยน่ะ เอาน่าๆๆ เร็วเข้า จะสายแล้ว" เฟรินขอโทษก่อนจะเร่งคิลอีกครั้ง และเดินนำหน้าเข้าห้องเรียนไป


และวิชานี้ก็ผ่านไปด้วยดีโดยที่เจ้าหญิงหัวขโมยไม่ได้หลับแม้แต่นิด ทำเอาพวกเหล่าลิงทะโมน ไม่เว้นแม้แต่สามนางฟ้าของป้อมอัศวินยังแปลกใจสุดๆ กับอาการของเพื่อนสาวคนนี้ เพราะแต่ก่อนเอาแต่นั่งหลับ แถมยังนั่งเสียหลังห้อง แต่วันนี้นี้สิ........ นั่งซะหน้าห้องเชียว แถมยังข้างๆ คาโลด้วย มิหนำซ้ำยังนั่งจดแล็คเชอร์ยิกๆ ไม่มีอาการง่วงหนาวหาวนอนแม้แต่น้อย

วิชาที่สองคือวิชาเวทมนตร์ ซึ่งเป็นวิชาที่เจ้าหนูสายฟ้าแหยงที่สุด แต่ไหงวันนี้ถึงได้รีบร้อนที่จะมานัก และก็เป็นที่แปลกใจอีก เพราะเจ้าหล่อนเล่นใช้เวทย์ได้ดีขึ้นจากเมื่อปีก่อนๆ มากเลย ทำเอาแม่มดวิงกี้ชมเสียยกใหญ่

วิชาที่สามคือวิชาฟันดาบของลอร์ด ลาเวน รายนี้แทบจะไม่ให้เฟรินทำอะไรเลยซักอย่าง เนื่องจากเป็นห่วงเกินไป เพราะตอนนี้เฟรินอยู่ในร่างของพูดหญิง แต่ก็ด้วยคำขู่กรรโชกจากปากเจ้าตัวแสบเลยทำให้ลอร์ด ลาเวน ยอมถอยทัพ ยอมให้เฟรินซ้อมฟันดาบกับเพื่อนๆ

วิชาที่สี่คือวิชาหน้ากากฟาโรห์ วิชานี้เฟรินสามารถทำได้ดีอย่างไม่มีปัญหา เพราะมันเป็นเรื่องถนัดของหัวขโมยอยู่แล้ว

วิชาที่ห้าคือวิชาคุณสมบัติราชันย์ วิชานี้เล่นเอาเหล่าลิงทโมนตกใจ เพราะเฟรินสามารถ เดิน นั่ง ยืน ในท่าของเจ้าหญิงได้อย่างสมเกียรติ จนอาจารย์เจ้าหญิงชมเสียยกใหญ่ แล้วยังยกยอเสียออกหน้าออกตา จนเฟรินต้องสายหน้าอย่างเอือมๆ

วิชาที่หกคือวิชาสัตว์พาหนะพระราชา  วิชานี้เฟรินยังทำได้ไม่ค่อยดีเพราะไม่ค่อยได้ฝึกการขี่ม้า แต่ก็ยังดีกว่าปีก่อนๆ

วิชาสุดท้ายคือวิชาท้องพระคลังพระราชา อันนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี เพราะวิชานีร้ไม่มีอะไรมาก แค่ออกไปเล่าประสบการณ์ตอนปิดเทอม ว่าไปซื้อของอะไรมาบ้าง ทั้งที่แพง และถูก




"เฮ้ยเฟริน เดี๋ยวก่อนๆ" ครี้ดตะโกนเรียกเฟรินที่กำลังจะเข้าห้องอาหารดราก้อน และตามมาด้วยพวกเดท

"มีอะไรเหรอ" เฟรินถามพร้อมทำหน้าฉงน

"วันนี้แกกินอะไรผิดสำแดง หรือว่าไม่สบายวะ" ครี้ดว่าพลางยกมือขึ้นมาอังหน้าผากเนียนของเฟริน

"เฮ้ยๆๆ หลอกแต๊ะอั๋งกันเรอะ ฉันไม่ได้กินอะไรผิดสำแดงหรือว่าไม่สบายอะไรทั้งนั้นแหล่ะ" เฟรินตอบกลับอย่างอารมณ์เสีย

"โหยยยย แค่นี้ก็โกรธ นี้หัดรักนวลสงวนตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ว้า~~~" เดทเอ่ยล้อขึ้น

"เงียบไปเลยไป" เฟรินหันมาว๊ากใส่เดท จนคนโดนด่าหุบปากไม่กล้าพูดอะไรเลย

"แล้วตกลงนายเป็นอะไรวะ วันนี้ถึงเรียนวิชาประวัติศาสตรได้ไม่มีหลับน่ะ" ครี้ดข้อข้องใจทันทีที่เดทเงียบ

"ใช่ครับ แถมยังมีวิชาคุณสมบัติราชันย์ที่คุณเฟรินเกลียดนักเกลียดหนานั้นด้วย ทั้งท่ายืน ท่านั่ง ท่าเดิน ล้วนแล้วดูสมกับเลือดน้ำเงินในตัวมากเลยครับ" ซีบิลพูดเสริมขึ้น

"เอ๋ ก็เปล่านี้นา ฉันไม่ได้ไปทำอะไรมาหรอก แค่โดนท่านอาลูน่าจับสอนน่ะสิ" เฟรินไขข้อข้องใจให้เหล่าเพื่อนอย่างยิ้มๆ

..ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง.. เฟรินคิด

"โฮ้ยยย มิน่าล่ะ แกถึงได้ทำตัวสมหญิ๊ง สมหญิงขนาดนี้น่ะ ไอ้ฉันก็นึกว่าแกทำเพื่อคาโนวาล เพื่ออนาคตอันใกล้ที่จะได้เป็นราชินีของคาโนวาล เอ้~!! หรือว่าจริงวะ" ครี้ดพูดอย่างล้อๆ เพราะเขาอยากจะแกล้งเพื่อนสาวคนนี้เสียเหลือเกิน ตั้งแต่เปิเทอมมาเขาก็แทบจะไม่ได้แกล้งมันเลย

แล้วเจ้าตัวก็หน้าแดงฉ่า~~~ จนโดนเพื่อนๆ ล้อเข้าไปอีก

"โอ้โห ถ้าจะจริงแฮะ ฮ่าๆๆๆ" เหล่าลิงทะโมนปี 4 ทั้งหลายร่วมกันหัวเราะ

"พวกนายนี้มันบ้าจริงๆ!!" เฟรินตวาดใส่เพื่อนๆ กลบเกลื่อนความอายที่มี แล้วเดินหายไปในโรงอาหารดราก้อน ทำเอาเพื่อนสนิทอย่างคิลต้องรีบวิ่งตาม


และเย็นนี้ทั้งเย็นจนค่ำคาโลก็ไม่ได้ออกมาจากห้องประชุมเลยแม้แต่น้อย ทำเอาเจ้าตัวยุ่งของเราเริ่มน้อยใจขึ้นมา

ตอนนี้เธอกำลังเดินเล่นอยู่ที่สนามหลังตึกหอพัก เธอรู้สึกเบื่อที่จะต้องนั่งคอยคาโลกลับไปที่ห้อง เลยตัดสินใจลงมาเดินเล่น

"เฮ้อ" เสียงถอนหายใจรอบที่ 101 ของเฟรินดังขึ้น เธอกำลังเป็นห่วงเขาอย่างมาก เพราะเขาเข้าไปอยู่ในห้องนั้นตั้งนานแล้ว ไม่รู้จะได้ทานข้าวทานน้ำบ้างหรือป่าว

"เป็นอะไรไปเฟริน" เสียงกระซิบคำหวานข้างๆ ใบหูพร้อมๆ กับอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น ทำเอาเธอตกใจอย่างมาก จนร้องออกมา

"ว้าย~!!" แปลกไหมที่เธอร้องเสียงผู้หญิง?!?

"ฮะๆๆ นายทำตัวสมหญิงแล้วจริงแฮะ แล้วนายทำเพื่อคาโนวาลจริงเหรอ" คาโลจ้องมองตาคู่น้ำตาลนั่นเป็นการค้นหาคำตอบ

"ครี้ดเป็นคนบอกนายเหรอ" เฟรินไม่ตอบ แต่กลับเปลี่ยนเป็นคำถามแทน

"ปล่าว แต่เสียงของมันดังไปถึงห้องประชุมเลยล่ะ" คาโลพูดติดตลก จริงๆ แล้วมันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เพียงแค่ตอนนี้เขาเดินผ่านเพื่อจะไปอีกที่เท่านั้น

ไร้เสียงตอบรับจากเฟริน เธอก้มหน้ายืนเงียบๆ อยู่ในอ้อมกอดของคาโล ตอนนี้ใขหน้าของหน้าแดงก่ำไปด้วยเลือดฝาด เธอจึงอยากจะซ่อนมันไว้ แต่คนตัวใหญ่กว่ากลับไม่ยอมร่วมมือซะนี้

คาโลช้อนใบหน้าของเฟรินขึ้นมา เพื่อจะให้เธอสบตากับเขา และเมื่อเขาเห็นใบหน้านั้น เขาแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ เพราะคนตรงหน้านั้นน่ารักเสียเหลือเกิน จนอดใจไว้ไม่อยู่

ใบหน้าของคาโลเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนประกบกับริมฝีปากบางของเฟริน

"เฮ้ย อย่าบังสิวะ" เสียงๆ หนึ่งดังมาจากพุ่มไม้ข้างๆ เฟรินและคาโล

"แกนั้นแหล่ะ อย่าบัง" อีกเสียงเอ่ยทักท่วง

"เฮ้ย หายไปกันแล้วอ่ะ" อีกเสียงเอ่ยทักเพื่อนพ้องที่กำลังเถียงกันอยู่

"อ่าว ไปไหนซะล่ะ" สองเสียงแรกถามพร้อมกันอย่างนึกฉงน

"สนุกมั้ยคะ" เฟรินกล่าวเสียงเย็นเยียบด้านหลังของเหล่าลิงทโมนที่มาแอบดูเธอ

แล้วยังไม่ทันขาดคำ ร่างของชาวป้อมอัศวินปี 3 ผู้ชาย ก็กลายเป็นน้ำแข็งทันที โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครเป็นคนทำ นอกเสียจากเจ้าชายน้ำแข็ง ที่โดนขัดจังหวะความสุข









To be continue............................?!?

มาอัพแล้วค่า แฮ่ๆ กว่าจะครบ 100 หนอ แทบกระอักเลือด ตอนนี้ว่าจะแต่งฟิคใหม่อีกอันนึง อิอิ

อยากแต่งอ่ะ ว่าจะอัพนี้ให้เสร็จแล้วจะสร้างเรื่องใหม่

ว่าแล้วก็รีบไปทำดีกว่า ไปล่ะค่ะ ชะแว้บ

อ้อใช่ ถ้ามีคำผิดก็บอกกันด้วยนะคะ แหะๆ รีบพิมพ์อ่ะนะ

แก้แล้วง้าบบบบบ โอ้ย เหนื่อย ตาแฉะหมดเลยเนี่ย แง่มๆ

อัพเดทล่าสุด  5/9/06 23.09 น.

ปล. แหะๆ มาแก้ตัวเลขอันสุดท้ายนิดหน่อย เพราะลืมไปว่าเฟรินอยู่ปี 3 อยู่ -- --"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

184 ความคิดเห็น

  1. #180 Helena. (@mint-fah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 23:51
    น่ารักกันทุกวันเลยนะคู่นี้
    #180
    0
  2. #174 'frencill♥ (@tchz-fc) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:31
    น่ารักอ่ะ พวกครี้ดไม่น่ามาขัดเลย):
    #174
    0