ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 4(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,923
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,016 ครั้ง
    19 เม.ย. 63

 

"คุณหนูจ้าวข้าน้อยจะรออยู่ที่นี่เจ้าค่ะ"

 

อวี้เหลียนพยักหน้าให้นางกำนัลของท่านอาที่ถูกส่งมาอยู่กับนางเพื่อคอยชี้แนะและนำทางในช่วงแรก ต้องยอมรับว่าความกว้างขวางและซับซ้อนของวังหลวงทำนางมึนงงได้ขนาดที่พักของนางยังต้องอ้อมสวนและสระบัวกว่าจะถึงตำหนักของท่านอาตอนนี้ยังต้องมาเข้าเฝ้าฮองเฮาแต่เช้าอีก แม้ว่านางจะสามารถนั่งรถม้าที่ใช้สำหรับรับส่งในเขตพระราชฐานชั้นในได้แต่รถม้าไม่อาจจอดใกล้ที่ประทับของฮองเฮาหรือเหล่าผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายได้จึงต้องเดินลัดเลาะไปตามทางเพื่อตรงไปยังตำหนักนั้นๆอีกที

 

ทันทีที่นางก้าวเข้าสู่โถงรับรองของตำหนักฮองเฮาก็รับรู้ถึงสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมา นางไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้นแต่อดที่จะหงุดหงิดกับตำแหน่งที่ไม่พึงปรารถนาที่ได้มายิ่งนัก'หญิงงามอันดับสอง'

 

คนเราถึงจะมิชอบการแข่งขันแต่ใครกันที่ชอบให้นำไปเปรียบเทียบนางอยากจะส่งสายตาด่าบรรดาคุณหนูช่างนินทาทั้งหลายเสียจริงแต่นางก็ทำได้เพียงเดินตามนางกำนัลผู้หนึ่งไปยังที่นั่งของนางที่ถูกจัดเตรียมไว้

 

ที่นั่งของนางอยู่ทางด้านซ้ายของฮองเฮาส่วนฝั่งตรงข้ามกับนางนั้นยังคงว่าเปล่า

 

อวี้เหลียนยกชาขึ้นจิบกวาดตามองคุณหนูทั้งหลายที่ได้รับเทียบเชิญไม่ต่างกันดูรวมๆแล้วอยู่ที่ประมาณยี่สิบคนแต่นางอดแปลกใจไม่ได้ที่ยังไม่เห็นอันจี๋ชุนด้วยฐานะในตอนนี้และปราณสีม่วงมิน่าเป็นไปได้ที่เจ้าตัวจะไม่ได้รับเทียบเชิญ

 

"ฮองเฮาเสด็จจจจ"

 

นางขยับลุกขึ้นถวายพระพรตามธรรมเนียมเมื่อฮองเฮาเสด็จเข้าสู่โถงรับรองและยังสามารถไขข้อข้องใจได้ทันทีเมื่อข้างกายของฮองเฮาปรากฏเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มแลดูสดใสอย่างดรุณีวัยแรกแย้มประคองอยู่ข้างกาย

 

ฮองเฮาคงให้น้ำหนักอันจี๋ชุนในเวลานี้มากน่าดูจึงถึงขนาดให้ออกมาพร้อมพระองค์เช่นนี้

 

เมื่อผู้สูงศักดิ์ประทับเรียบร้อยแล้วที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับนางก็ไม่ว่าเปล่าอีกต่อไปเมื่ออันจี๋ชุนเดินมานั่งท่ามกลางสาวตาชื่นชมและริษยาปะปนกันไปจากบรรดาคุณหนูทั้งหลาย

 

ฮองเฮากล่าวต้อนรับอย่างเป็นกับเองทั้งยังประทานขนมน่าทานหลายอย่างก่อนจะมีการประกาศให้ผู้ที่ยังไม่มีตำหนักประจำเนื่องจากไม่มีญาติเป็นพระสนมรับรู้ บางคนถูกส่งไปตำหนักของเหล่าองค์หญิงก็มีแต่ส่วนใหญ่ล้วนได้อยู่กับญาติของตนเอง ส่วนจี๋ชุนคงไม่มีใครกล้าตั้งคำถามแม้นางจะไม่มีญาติเป็นพระสนมแต่ชัดเจนแล้วว่าได้รับใช้ใกล้ชิดฮองเฮา

 

"คุณหนูจ้าวหากเปิ่นกงอยากจะให้เจ้ามาบรรเลงพิณให้ฟังบ้างเจ้าคงไม่ขัดข้องใช่หรือไม่"

 

ฮองเฮาเอ่ยถามนางเมื่ออนุญาตให้คุณหนูคนอื่นๆกลับไปแล้วแต่กลับรั้งนางเอาไว้

 

นางไม่แน่ใจว่าฮองเฮาทำเช่นนี้มีเจตนาใดแน่หรือต้องการรักษาน้ำใจนางเรื่องที่พระองค์ให้ความสำคัญกับอันจี๋ชุนมากกว่าทั้งที่ปราณของนางและฐานะนางไม่ด้อยไปกว่าคุณหนูอัน

 

"หม่อมฉันยินดีเพคะ"แม้จะรู้แบบนั้นแต่นางก็ต้องตอบรับอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

 

"ดีเช่นนั้นอีกสองวันเจ้าไปที่อุทยานเหนือกับกุ้ยเฟยด้วยแล้วกันเปิ่นกงจัดงานน้ำชาเป็นการส่วนตัวอยากจะให้เจ้าบรรเลงพิณซักเพลง"

 

"เพคะหม่อมฉันทราบแล้ว"

 

อวี้เหลียนถอนหายใจคลายความอึดอัดทันทีที่ก้าวเท้าออกจากตำหนักของฮองเฮา

 

"คุณหนูไม่อยากไปหรือเจ้าคะ" ฟางอันที่อยู่ข้างกายคุณหนูตลอดเวลาอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้ทั้งที่นิสัยนางมิใช่คนช่างซักถามนัก

 

"ไม่อยากน่ะสิเมื่อวานพระสนมกุ้ยเฟยเพิ่งจะคาดโทษข้าไปเองไปงานฮองเฮาครานี้ข้าคงต้องเล่นเต็มความสามารถแล้วมิเช่นนั้นคงถูกพระสนมกริ้วจริงๆ" นี่แหละความลำบากใจจริงๆของนางเลย

 

"เป็นเช่นนั้นเอง"ฟางอันตอบรับแต่ก็ไม่แสดงความเห็นใดอีก

 

จ้าวอวี้เหลียนเร่งกลับจากตำหนักฮองเฮาเนื่องจากต้องไปทำหน้าที่ดูแลพระสนมกุ้ยเฟยต่อทันทีแต่เมื่อนางมาถึงท่านอาของนางกลับกำลังทานอาหารแล้ว

 

หลังจากทานอาหารนางตามเสด็จไปยังอุทยานที่อยู่ไม่ไกลแคว้นเฟิ่งฟูขี้นชื่อเรื่องความอุดมสมบูรณ์ย่อมมีดอกไม้ออกในอุทยานตลอดทั้งปี ซ้ำยังออกดอกชูช่องดงามมากน้ำในอุทยานล้วนไหลมาจากพื้นที่เขาด้านหลังที่ตั้งของพระราชวังเขาลูกนั้นเป็นพื้นที่ต้องห้ามไม่ให้ผู้คนทั่วไปย่างกรายเข้าไปเด็ดขาดหากไม่ได้รับอนุญาตจะมีเพียงหนึ่งครั่งในหนึ่งปีที่จะมีการเปิดให้ผู้อื่นเข้าไปเนื่องจากด้านบนของภูเขาเป็นตำหนักที่ใช้บูชาเทพอสูรไป๋หู่นางรู้สึกได้ว่าปราณที่ไหลลงมาจากภูเขานั้นบริสุทธิ์มากแต่มันกลับไม่แผ่กระจายลงมาถึงพื้นที่เขตวังยิ่งมองขึ้นไปก็ยิ่งรู้สึกถึงกลิ่นอายดุดันและลึกลับชวนให้น่าหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก

 

"พระสนมเพคะตำหนักมังกรเหินส่งคนมาแจ้งว่าฝ่าบาทจะมาเสวยพระกระยาหารร่วมกับพระองค์กลางวันนี้เพคะ"

 

จ้าวกุ้ยเฟยฟังคำกล่าวของนางกำนัลแล้วขยับยิ้มบางพระนางเพียงพยักหน้าโดยไร้คำตอบด้วยรู้ดีว่าหากฝ่าบาทมาเสวยมื้อกลางวันร่วมกับนางคืนนี้คงไปประทับที่อื่นแต่วังหลังก็เป็นเช่นนี้

 

"อวี้เออร์เจ้าอยากจะกลับตำหนักหรือจะไปเดินเล่นข้าก็ไม่ห้ามเพียงแต่จำไว้ว่าต้องระวังตัวให้ดีเข้าใจหรือไม่"

 

"เพคะพระสนม" อวี้เหลียนเอ่ยรับคำนางมองตามท่านอาไปโดยไม่ได้ไปส่งเสด็จ การที่ทรงเอ่ยปากเช่นนี้แสดงว่าทรงอนุญาตให้นางอยู่ต่อได้หรือจะทำอย่างอื่นก็ย่อมได้นางจึงชักชวนฟางอันเดินกลับที่พักโดยไม่ขึ้นรถม้า

 

แต่หากคนเราสามารถล่วงรู้อนาคตได้นางย่อมไม่เดินเช่นนี้เป็นแน่!!!

 

อวี้เเหลียนเก็บสีหน้าแล้วก้าวเท้าที่ชะงักลงเดินต่อตรงไปยังเจ้าของร่างสง่างามสมฐานะที่เดินตรงมาเช่นกัน

 

องค์ชายสองชางเซิ่งเหอเสี่ยงเหตุใดนางต้องเจอคนผู้นี้ด้วยองค์ชายพระองค์อื่นมีเยอะแยะ!

 

"ถวายพระพรองค์ชายรองเพคะ"

 

นางย่อตัวอย่างถูกต้องโดยไม่สนใจจะมองพระพักตร์อันหล่อเหลาของพระเอกนิยายของเพื่อนผู้นี้นัก

 

"ลุกขึ้นเถอะคุณหนู'จ้าวอวี้เหลียน'"

 

แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องเงยมองในที่สุดเมื่ออีกฝ่ายจงใจเน้นย้ำชื่อนางราวกับจะบอกว่ารู้จักนางมาก่อนแต่นางจำได้แม่นยำว่านางไม่เคยเสวนากับคนผู้นี้แม้แต่น้อย

 

ชางเซิ่งเหอเสี่ยงขยับยิ้มบางยามที่สบกับดวงตาคมงดงามรับกับใบหน้าเรียวได้รูปของคนตรงหน้านางยังมองเขาอย่างเฉยชาเช่นเดิมแม้ว่าจะมีความสงสัยพาดผ่านอยู่ในดวงตาก็ตาม

 

"เจ้ากับข้าเคยพบกันมาก่อนหรือไม่"

 

อวี้เหลียนกำมือที่กุมกันเอาไว้แน่นขึ้นนางไม่แน่ใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไรและเริ่มระแวงขึ้นมาในเมื่อนางยังไม่รู้ว่าตนเองมาอยู่ในร่างนี้ได้อย่างไรก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเกิดเหตุมหัศจรรย์กับตัวหลักของนิยายคนอื่นๆได้

 

"เกรงว่าจะไม่เพคะ"นางเลือกที่จะปฏิเสธและสังเกตท่าที

 

"เจ้าโกหกข้าเคยพบเจ้าที่หอตำรา" องค์ชายรองกล่าวก่อนจะขยับเข้าไปใกล้สตรีตรงหน้าอีกนิดเขาก้มลงมองให้ชัดขึ้นสบลึกเข้าไปในดวงตาคมคู่สวยตรงหน้า

 

"เจ้ารู้หรือไม่ว่าโป้ปดองค์ชายมีโทษเช่นไร?"

 

อวี้เหลียนถอยหลังเพียงเล็กน้อยแต่เมื่อนางมั่นใจว่าคนตรงหน้ามิใช่ผู้พบเจอเหตุการณ์คล้ายคลึงกับนางนางจึงสบดวงตาคมกลับไปแล้วขมวดคิ้วน้อยๆอย่างครุ่นคิด

 

"หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะที่ทำให้พระองค์กริ้วแต่ไม่ว่าจะนึกเช่นไรก็นึกมิออกว่าเคยพบพระองค์ที่หอตำราเมื่อใด"

 

นางกำลังเสแสร้งว่าไม่เห็นเขาแน่นอนว่ามันแปรความหมายได้อีกอย่าง'ไม่โดดเด่นพอ'

 

"ก่อนหน้านี้ไม่นานเจ้าไปที่หอตำราแต่เจ้าจะบอกว่าไม่เห็นข้า?"

 


เหอเสี่ยงถามย้ำเขาจำได้ว่าสบตากับนางแต่นางกลับทำท่าทีครุ่นคิดอย่างหนักราวกับจะบอกว่าไม่เห็นเขาในสายตาแม้แต่น้อย

 

"เกรงว่าคงเป็นหม่อมฉันที่ตาฝ้าฟางไม่รู้จักแยะสังเกตสังกาเพคะ"

 

ท่าทีเสียอกเสียใจและรู้สึกผิดไม่ทำให้เหอเสี่ยงโกรธเคืองเขารู้ดีว่านางมีความเสแสร้งหลายส่วนคนอย่างเขาไม่ว่าไปที่ใดจะไม่มีคนมองเห็นได้เช่นไรกันแต่เหตุใดจึงอดที่จะยกยิ้มไม่ได้บางทีอาจจะเป็นความแสบสันและท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาวของนาง

 

"เช่นนั้นคงเป็นความผิดของข้าที่จำได้แม่นยำเกินไป"

 

อวี้เหลียนเลิกคิ้วน้อยดวงตาอ่อนโยนชวนให้รู้สึกว่าตาพร่าเบลอกับท่าทีคล้ายเกี้ยวพาชวนให้อยากเบ้หน้า

 

นี่คืออะไรคุณพระเอกเอาเวลาไปจีบนางเอกไม่ดีกว่าหรือ?

 

"ข้านึกว่าใครที่แท้เป็นพี่รองกับคุณหนูจ้าวนี่เอง" เสียงที่ดังขึ้นทำให้นางและองค์ชายสองต้องหันมอง ร่างสูงสง่างามแต่มีความกำยำมากว่าคนที่อยู่ตรงหน้านางเดินตรงเข้ามา

 

"น้องสาม"

 

คำกล่าวขององค์ชายรองทำให้นางรับรู้ว่าคนผู้นี้คือองค์ชายสามชางเซิ่งอู๋หมิงผู้เป็นโอรสลำดับที่สามของฮ่องเต้กับพระสนมซูเฟย

 

"ถวายพระพรองค์ชายสามเพคะ"

 

"ลุกขึ้นเถอะคุณหนูจ้าวไม่ต้องมากพิธีกับข้า" ชางเซิ่งอู๋หมิงกล่าวเขามองพิจารณาสตรีตรงหน้าอย่างอดไม่อยู่งานเมื่อไม่กี่วันก่อนเขาหาทางหลบเลี่ยงไม่ยอมเข้าร่วมแต่พอกลับมาเสด็จแม่ของเขากลับเอ่ยถึงสตรีสองนางที่มีปราณสีม่วงคนหนึ่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้วส่วนอีกคนเขาได้เห็นไปแล้วเช่นกันยามที่ไปเยือนจวนแม่ทัพอันหลังจากวันงานของเสด็จพ่อไม่นาน

 

โดยส่วนตัวเขาไม่ได้สนใจจะสานสัมพันธ์กับใครแค่เพราะมีปราณสูงส่งแต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ชื่นชอบยิ่งมองสตรีตรงหน้าก็คล้ายกับยิ่งถูกใจมากกว่าสตรีอีกคน

 

คุณหนูจ้าวผู้นี้ดูจะมีความเย่อหยิ่งและเฉยเมยอยู่ในตัวแต่ก็มิใช่ว่าแข็งกร้าวทำให้เขาอยากจะเห็นด้านอื่นๆของนางขึ้นมา

 

"เสด็จพี่มาทำอันใดกับคุณหนูจ้าวตรงนี้หรือพะยะค่ะ"อู๋หมิงหันไปถามพี่ชายตนเอง

 

"ข้าเพียงแค่บังเอิญพบคุณหนูจ้าวเท่านั้นจึงแวะพูดคุยกับนางเสียหน่อย"

 

เหอเสี่ยงกล่าวชี้แจงเขาไม่ต้องการให้ใครเข้าใจผิดว่าเขากับคุณหนูจ้าวมีสัมพันธ์แน่นแฟ้นกันแต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ารู้จักกัน

 

"เป็นเช่นนั้นเองข้าถามแค่เพราะแปลกใจที่สตรีที่อยู่กับท่านมิใช่คุณหนูอันเท่านั้น"

 

อวี้เหลียนรู้สึกถึงความกวนขององค์ชายสามดูเหมือนองค์ชายผู้นี้จะมีความสามารถในการกวนอารมณ์ผู้อื่นดียิ่ง

 

การกระทำของฮองเฮามีใครไม่รู้ว่าเจตนาแฝงที่จะบอกผู้อื่นว่าพระองค์ถูกใจคุณหนูอันและไม่ต้องการให้องค์ชายอื่นได้ใกล้ชิด แต่องค์ชายรองกลับมายืนคุยกับนางองค์ชายสามจึงกวนบาทาด้วยวาจาคล้ายบอกว่าแม่ของท่านเตรียมคนอื่นไว้แล้วยังจะยุ่งกับคนอื่นอีกอะไรแบบนั้น

 

นางไม่ใช่ว่าสนใจการกระทบกันของบรรดาองค์ชายแต่ประเด็นที่เอ่ยถึงกันอยู่นั่นมันมีนางเข้ามาเกี่ยวด้วยมิใช่หรือ

 

จะกัดกันเหตุใดต้องให้น้ำลายกระเด็นมาโดนข้า!!!(ประมาณจะกัดกันก็อย่าให้คนอื่นเดือดร้อน)

 

"หากองค์ชายทั้งสองไม่มีธุระใดกับหม่อมฉันแล้วเช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อนนะเพคะ" นางไม่ปล่อยให้องค์ชายเหอเสี่ยงอ้าปากโต้ตอบองค์ชายอู๋หมิงนางต้องไปไกลๆสงครามน้ำลายนี้ให้ได้ก่อน

 

"ไม่จำเป็นต้องรีบนักคุณหนูจ้าว เจ้าอยู่พูดคุยกับเสด็จพี่ก่อนก็ได้ข้ายังมีธุระต้องไปทำ" ยังเป็นองค์ชายสามที่เอ่ยวาจาไหลลื่น

 

"น้องสาม พี่บอกแล้วมิใช่หรือว่าเพียงบังเอิญพบคุณหนูจ้าวแต่เกรงว่าธุระของเจ้ากับของข้าคงเป็นเรื่องเดียวกันเหตุใดไม่ไปด้วยกันเลยเล่า"

 

ครั้งนี้องค์ชายสองจ้องมองด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ขึ้นราวกับจะเตือนคนปากเสีย

 

นางรู้สึกราวกับคราวนี้ถูกผลักไสออกมาราวกับพวกเขากำลังจะไปแย่งของชิ้นใหม่แต่มันคือเรื่องใดกันที่ทำให้พวกเขาจ้องมองกันเช่นนี้

 

"เสด็จพี่ท่านก็รู้ว่าเสด็จลุงไม่ชอบความวุ่นวายการเข้าไปทั้งคู่จะรบกวนเสียเปล่าๆ" อู๋หมิงกล่าวตั้งแต่เสด็จลุงกลับมาเขายังไม่ได้เจอวันนี้ย่อมไม่ยอมปล่อยให้พี่ชายตัดหน้าโดยง่าย

 

ในยามนี้มีใครไม่อยากเข้าหาท่านลุงบ้างแม้แต่ขุนนางปลายแถวยังรู้ผู้ใดได้รับการสนับสนุนจากท่านลุงคนผู้นั้นนั่งอยู่บนบัลลังก์แล้วครึ่งหนึ่ง

 

"งั้นหรือเช่นนั้นเจ้าก็กลับไปก่อนเถอะอู๋หมิงข้าได้ยินมาว่าเจ้ามาหลายครั้งแต่เสด็จลุงก็ยังไม่อนุญาตให้เข้าไปวันนี้ข้านำของมาถวายคงไม่อาจกลับไปง่ายๆได้"

 

"ท่านนำของมาก็มิใช่ว่าเสด็จลุงจะให้เข้าพบเสียเมื่อไหร่กันเสด็จพี่"

 

นางจ้องมองคนทั้งคู่เถียงกันด้วยความรู้สึกหลากหลายนางไม่ได้โมโหที่ถูกเมินแต่นางสงสัยว่าเหตุใดพวกเขาต้องแย่งชิงกันไปเข้าเฝ้าท่านลุงที่ว่าด้วย

 

อวี้เหลียนนึกไปถึงเจ้าของดวงตาดุดันที่จ้องมองนางจนนางคิ้วกระตุกแล้วเปรียบเทียบกับหน้าตาของบรรดาผู้เป็นหลาน

 

ท่านลุงของพวกเขาสำเร็จวิชาอ่อนเยาว์หรืออย่างไรจึงดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกับหลานเช่นนี้

 

คนผู้นั้นดูลึกลับและน่าหวาดหวั่นในสายตานางแต่เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดกับนางนางกลับอยากพบเขาซักครั้งหากเขารู้เรื่องความอ่อนเยาว์แบบผิดปกติบางทีเขาอาจจะรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องการข้ามมิติก็เป็นได้

 

ดวงตาคมบนใบหน้างดงามเป็นประกายขึ้นมาก่อนที่น้ำเสียงหวานจะเอ่ยสรุปให้คนที่กำลังแยกเขี้ยวใส่กันอยู่ตรงหน้าเลิกทำเช่นนั้นเสียที

 

"เหตุใดไม่ไปพร้อมกันเลยเล่าเพคะหากชินอ๋องอนุญาตให้ผู้ใดเข้าพบย่อมเป็นคนนั้นที่ได้เข้าไปจริงหรือไม่เพคะ"

 

แน่นอนว่านางก็จะตามไปด้วย!!

 

.................

ปล. นิยายเปลี่ยนชื่ออีกรอบนึงนะคะไม่ต้องแปลกใจ ไรท์พยายามหาชื่อที่มันเหมาะกับเนื้อเรื่องนั่นแหละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.016K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2824 TammyBeNana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 02:39
    ตกลงเป็นพี่หรือน้องฮ่องเต้กันแน่ งงแล้ว อีกอย่าง คนที่โดนพิษให้นางเอกแก้คือองค์ชายรองหรือชินอ๋อง ยิ่งอ่านยิ่งงง คือถ้าเป็นชินอ๋อง ตอนโดนรวบในห้อง นางเอกพูดเหมือนรู้จักว่าทำไมเป็นเค้า!! แต่พอเจอกันในงานเลี้ยงทำเหมือนพึ่งเจอครั้งแรก
    #2,824
    0
  2. #2788 1988yongsi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 11:27
    อิอ๋องสำเร็จวิชาอ่อนเยาว์
    #2,788
    0
  3. #2571 SupapornPonyiam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 00:37
    ท่านลุงคนนั้นคงไม่ใช่พระเอกหรอนะ อายุห่างกันขนาดนั้น ถึงจะหน้าเด็กก้อเถอะ
    #2,571
    1
    • #2571-1 Bunnie_Angles(จากตอนที่ 8)
      10 กรกฎาคม 2563 / 21:08
      เอ่อ ปกติเราก็อ่านนิยายที่พระเอกอายุหลายร้อยปี อายุหลายพันปี ก็ไม่ได้แปลกอะไรนะคะ?_?
      #2571-1
  4. #2286 ja-phusanisa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 18:28
    สดุดคำว่าองค์ชาย สอง
    อยากให้ใช้องค์ชายรองมากค่ะ
    #2,286
    0
  5. #1831 Poonchanit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 03:39
    ฮ่องเต้สี่สิบกว่า พระเอกเป็นพี่ แก่จริงๆ
    #1,831
    0
  6. #966 sippyt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 02:39
    เวลาเขียนอธิบายควรเขียนเป็นเชิงอรรถเเล้วมาอธิบายตอนท้ายบทค่ะ
    ใส่เป็นวงเล็บพออ่านแล้วสะดุดแรงมากก
    #966
    0
  7. #875 puphaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:58
    ขำนาง คิดได้
    #875
    0
  8. #851 Prangpraty !~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:23
    พระเอกอายุคราวลุงเลยหรอ ฮืออออ
    #851
    0
  9. #828 Supriya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 23:33
    ชอบค่ะ สนุกมาก ขอบคุณนะคะไรท์
    #828
    0
  10. #294 Alfy.yflA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 18:18
    เราอยากให้ไรท์เว้นวรรถบ้างค่ะ บางทีอ่านแล้วมันงงๆ อย่างตอนแรกที่ฟางอันคุยกับคุณหนู ใช้ประโยคว่า คุณหนูฟางอัน..... พอมันติดกันแล้วทำให้สับสนอ่าค่ะ ถ้าเปลี่ยนเป็น คุณหนู ฟางอัน... อย่างงี้น่าจะอ่านได้ลื่นขึ้นค่ะ
    #294
    0
  11. #153 sujittraphomphai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:32

    .......
    #153
    0
  12. #115 หรงอวี้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 00:16
    คุณหนูเฟย...เราว่าไรท์จำผิดเรื่อง๕๕๕๕๕
    #115
    1
    • #115-1 Porjounju(จากตอนที่ 8)
      19 เมษายน 2563 / 00:16
      อ้าวหรอคะ ขอบคุณที่บอกค่ะ 555
      #115-1
  13. #73 nae_tae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 02:42

    อยากให้เจอกันแล้ว รอค่า

    #73
    0
  14. #72 Nantanat_neung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 16:02
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #72
    0
  15. #71 Suthasinee Lamoh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 12:40

    สู้ๆนะคะ น้องต้องได้เข้าพบแน่นอน
    #71
    0
  16. #70 bambam249 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:39
    ไปจ้ะตามไปด้วยเลย คนที่ถูกเรียกให้เข้าพบได้ต้องเป็นเธอแน่นอนไม่ใช่องค์ชายสักคน
    #70
    0
  17. #69 daisyofthegalaxy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 21:58

    น้องชายพ่อ ต้องเรียก เสด็จอา ไหม?

    #69
    1
    • #69-1 Porjounju(จากตอนที่ 8)
      15 เมษายน 2563 / 21:27
      ไรท์พิมพ์ตรงไหนว่าเป็นน้องรึเปล่าคะ อันนี้ถามจริงไรท์จะได้เข้าไปแก้แต่ไรท์ว่าตัวเองพิมพ์ว่าเป็นลุงนะคะ คือจริงคือต้องการให้เป็นลุงนะคะ
      #69-1
  18. #67 vmobilev546 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 09:53
    ตามมทจากอีกเรื่องหนื่ง รอออออ่านต่อค่ะ
    #67
    0
  19. #65 beaw02 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 23:08

    ขอบคุณค่ะ
    #65
    0
  20. #64 pichcha2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 21:54

    ท่านลุงงงงงงง รอเลยค่ะ
    #64
    0
  21. #63 pitsineya48528 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 21:49

    รอออออ

    #63
    0
  22. #62 ท่องแดนฝัน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 21:33
    อื่ออออ...ตามมาจากอีกชื่อเรื่องนึงง รอแทบไม่ไหวแล้ว😆
    #62
    2
    • #62-1 Porjounju(จากตอนที่ 8)
      12 เมษายน 2563 / 21:36
      เดี๋ยวส่งต้นฉบับให้ สนพ แล้วไรท์จะพยายามอัพบ่อยขึ้น
      #62-1