ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 3(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,543 ครั้ง
    30 เม.ย. 63

"อวี้เหลียนคาราวะท่านแม่ท่านแม่รองเจ้าค่ะ" เจ้าของร่าบางย่อกายแสดงความเคารพมารดาและแม่รองเมื่อก้าวลงมาจากรถม้าการเดินทางของนางส่วนที่เหลือราบรื่นจนมาถึงจวนในยามเที่ยงวันพอดีทั้งคู่เป็นผู้ออกมาต้อนรับนางส่วนท่านพ่อของนางยังไม่กลับจากวัง

 

"ลุกขึ้นเร็วเข้า เข้ามาคุยกันด้านในเหลียนเออร์" ฮูหยินใหญ่จ้าวเหลียนฮวาจับจูงมือบุตรสาวที่ไม่เห็นหน้าเกินครึ่งเดือนเดินเข้าไปด้านในทันทีด้วยเกรงว่าลูกจะเหนื่อยจากการเดินทาง แต่ไอพลังปราณที่จับสัมผัสได้จากการจับมือทำให้นางอดที่จะยิ้มกว้างไม่ได้

 

"ปราณเจ้าเลื่อนขั้นแล้ว"จ้าวเหลียนฮวาเอ่ยในที่สุด

 

"เจ้าค่ะปราณลูกเป็นสีม่วงแล้ว"

 

"ยินดีด้วยเหลียนเออร์แม้แต่ในบรรดาบุตรสาวขุนนางหรือองค์หญิงที่อายุเท่าเจ้ายังไม่มีใครมีปราณระดับสีม่วงเลย"

 

อวี้เหลียนขยับยิ้มให้ท่านแม่รองที่ส่งยิ้มยินดีมาให้แม้จะเป็นฮูหยินรองแต่อีกฝ่ายไม่ทำตัวริษยาหรือไม่พอใจสถานะตัวเองนางจึงไม่คิดอคติแต่นางก็อดที่จะสงสัยไม่ได้

 

"ขอบคุณท่านน้าแต่ข้าเกรงว่าคงมีผู้ที่อยู่ระดับสีม่วงไม่น้อย" ที่นางสงสัยไม่ใช่เรื่องใดแต่เป็นเรื่องของนางเอกของเรื่องที่นางขบคิดอยู่ตลอดว่าหากอีกฝ่ายมาอยู่จวนแม่ทัพแล้วคงจะพัฒนาขึ้นอีกและหวังว่าจะไม่ทำให้ชะตาของนางเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

 

"เจ้ากล่าวอันใดมียังไม่ถึงห้าคนเสียด้วยซ้ำ"

 

นางยกชาขึ้นจิบ"ได้ยินว่าบุตรสาวแม่ทัพอันเก่งกาจกว่าใครข้าเกรงว่ายามนี้นางคงเลื่อนระดับแล้วกระมัง"

 

"เหลียนเออร์เจ้าคงจำผิดแล้วคุณหนูอันนางเพิ่งจะเลื่อนเป็นสีแดงไม่นานไม่มีทางแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงไวนัก" ฮูหยินจ้าวเอ่ยบอกบุตรสาวแต่คนที่ได้รับความกระจ่างกลับยิ่งขมวดคิ้วมุ่น

 

แล้วนางเอกชุนจี๋เล่า? อวี้เหลียนคิดด้วยความสงสัยนางรู้ดีว่าบุตรสาวแม่ทัพที่ท่านแม่กล่าวถึงคือบุตรสาวที่เกิดจากฮูหยินรองซึ่งยามนี้มีฐานะเป็นฮูหยินใหญ่มิใช่ชุนจี๋ หรือว่าแม่ทัพจะหาชุนจี๋ไม่เจอกัน?แบบนี้ชะตานางไม่กลับไปเป็นเช่นเดิมหรอกหรือ

 

บัดซบ!!ขนาดหาหยกมาให้แล้วยังไม่มีปัญญาหาเจอแบบนี้ก็คงไม่แปลกกระมังที่ภรรยาตายลูกต้องระหกระเหินลำบากอยู่ข้างนอก!!!

 

ท่านแม่ทัพอันผู้นี้เพื่อนของนางเจตนาให้เป็นคนแบบไหนกับแน่เนี่ย!!!

 

อวี้เหลียนคิดอย่างหัวเสียแต่นางในตอนนี้จะทำอะไรได้อีกล่ะหยกก็คืนไปแล้วจะให้คนไปรับชุนจี๋ก็น่าสงสัยเกินไปอีก สุดท้ายแล้วนางก็ทำได้แค่เดินกลับเรือนหลังจากพูดคุยถึงเรื่องท่านยายแล้วทั้งที่ยังครุ่นคิดหาทางไม่ได้แต่ดูจากลำดับเหตุการณ์แล้วเรื่องราวจะเริ่มขึ้นหลังจากที่นางได้รับสมรสพระราชทานและเหตุการณ์สำคัญนี้จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้แล้วหลังจากนั้นองค์ชายรองจึงจะได้ไปปราบโจรและเจอกับชุนจี๋

 

บางทีนางอาจจะเร่งลงมือจนเกินไปจึงทำให้ไม่เป็นผลแบบนี้แต่ถึงนางจะหาทางจักการให้แม่ทัพอันเจอกับบุตรสาวก่อนองค์ชายไม่ได้แล้วนางก็ยังสามารถหลบเลี่ยงสมรสได้อยู่

 

เห็นทีนางคงต้องแกล้งแสดงผิดพลาดในงานจนทำท่านพ่อท่านแม่อับอายแล้ว

 

อวี้เหลียนมองนกสีขาวนวลแผ่พลังปราณส่องสว่างท่ามกลางฝนปรอยด้วยความรู้สึกตระการตาสัตว์ทุกตัวที่นี่ล้วนมีปราณและนกที่นางนั่งมองบินผ่านไปมาคงใช้มันเพื่อเพื่อจุดประสงค์อะไรซักอย่างกระมัง

 

หลังจากที่นางกลับมาจากวัดนางก็ต้องกลับไปใช้ชีวิตแบบอวี้เหลียนคนเดิมเพราะใกล้จะถึงงานวันคล้ายวันพระราชสมภพของฮ่องเต้เต็มทีครานี้นางไม่อาจหลีกเลี่ยงท่านแม่ได้แม้ว่าท่านแม่นางจะกำลังท้องแต่ความมุ่นมั่นที่จะเคี่ยวเข็ญนางกลับไม่ลดละแม้แต่น้อยสุดท้ายแล้วนางจึงต้องทำตามใจท่านแม่เพื่อให้ท่านแม่สบายใจ พิณราคาแพงถูกฟางอันยกมาวางเอาไว้ตรงหน้านางดังเช่นทุกวันเวลานี้เป็นเวลาที่นางจะซ้อมบรรเลงพิณและหากไร้เสียงพิณของนางในเวลาอันสมควรนี้ท่านแม่จะส่งคนมาถามไถ่ทันที

 

นางจรดนิ้วลงบนสายพิณอย่างคุ้นเคยและขยับบรรเลงได้อย่างชำนาญรื่นไหลมากขึ้นเมื่อก่อนแม้ร่างนี้จะมีทักษะแต่ด้วยความที่ตัวนางในโลกก่อนไม่เคยจับพิณเลยจึงเล่นออกมาแย่อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงแต่เพียงไม่นานก็ดีขึ้นเพราะจิตของนางและร่างกายเริ่มสัมพันธ์กันจนอดที่จะยกยอตัวเองอยู่หน่อยๆไม่ได้การเข้าร่วมงานกับท่านพ่อท่านแม่ในครั้งนี้นางจึงเลือกการแสดงพิณที่ไม่โดดเด่นเท่าการร่ายรำ

 

แน่นอนว่านางยังทำตัวเป็นคนพาลขวางถนนด้วยการทำสิ่งที่ตรงข้ามกับในนิยายของเพื่อน

 

ตัวนางในนิยายเลือกที่จะร่ายรำและด้วยใบหน้างดงามปราณแข็งแกร่งและความเย้ายวนที่ราวกับเป็นเสน่ห์ตรึงตาของร่างกายนี้ย่อมดึงดูสายตาผู้คนได้ดีและโดดเด่นกว่าผู้อื่น แต่ตัวนางไม่ชอบและไม่คิดจะให้มีเรื่องแบบนั้นจึงตั้งใจจะเสแสร้งแกล้งทำเรียบร้อยอ่อนหวานแล้วบรรเลงพิณด้วยความสามารถกลางๆซักเพลงก็เพียงพอ

 

 

 

วันเวลาสงบสุขผันผ่านไปเร็วจนน่าใจหายนางรู้สึกราวกับมาอยู่โลกนี้ได้ไม่นานแต่กลับถึงวันคล้ายวันประสูติฮ่องเต้แล้ว

 

นางจำได้ดีว่าเพื่อนของนางกล่าวถึงฮ่องเต้ว่าเป็นบุรุษวัยสี่สิบต้นๆพระพักตร์ของฮ่องเต้ฉายแววใจดีแต่ดวงเนตรกลับคมดุเหมือนกับอดีตฮ่องเต้ด้วยความที่ทรงครองราชย์เร็วแต่งงานเร็วองค์ชายพระองค์แรกจึงอายุ21แล้วส่วนองค์ชายรองนั้นอายุ20ส่วนคนอื่นๆนางจำไม่ค่อยได้นักและนางคงไม่สนใจมากไปกว่าที่เป็นอยู่เพราะวันนี้จะเป็นวันชี้ชะตาชีวิตนาง

 

"เหลียนเออร์ไม่ต้องกังวลไปเจ้าทั้งงดงามและเก่งกาจปานนี้ย่อมเด่นสะดุดตากว่าใครเป็นแน่"

 

ท่านพ่อของนางที่นั่งอยู่ฝังตรงข้ามในชุดออกงานสีน้ำเข้มภูมิฐานกล่าว แต่ดูเหมือนท่านพ่อจะเข้าใจผิดไปไกลว่านางตื่นเต้นและเกรงว่าจะทำพลาดจนเป็นที่ขายขี้หน้าหรือเกรงว่าจะด้อยกว่าผู้อื่น

 

"เจ้าค่ะท่านพ่อ" แต่ถึงแบบนั้นนางก็ขยับยิ้มบางตอบรับในขณะที่ความรู้สึกผิดทิ่มแทงร่างนางไปตลอดทางยิ่งมองสบกับดวงตาของท่านพ่อนางก็ยิ่งรู้สึกราวกับอยากจะแกล้งป่วยนางมาออกงานแทนท่านแม่ด้วยและถือเป็นการเข้าสังคมของนางด้วยพร้อมๆกันเพราะแบบนั้นท่านแม่และท่านแม่รองจึงช่วยกันแต่งตัวให้นางจนแม้แต่ตัวนางเองเห็นแล้วยังตกตะลึง

 

ทั้งเสื้อผ้าสีฟ้าอ่อนขับผิวและเครื่องประดับประณีตทองคำประดับหยกสีขาวนวลล้ำค่าบ่งบอกว่าฐานะของนางและบ่งบอกความใส่ใจที่มากมายจนจิตใจนางหนักอึ้งด้วยรู้ดีแก่ใจว่าจงใจจะทำให้ตระกูลขายหน้าด้วยความสามารถธรรมดาสามัญ

 

นางลอบถอนหายใจอีกครั้งยามที่รถม้าหยุดลงหน้าวังก่อนจะเดินตามท่านพ่อลงตากรถม้า

 

ความงดงามตระกาลตาและน่าเกรงขามของวังหลวงยังคงเป็นเช่นเดิมแต่นางไม่อาจซึมซับมันได้เพราะยังไม่คลายกังวลใจ

 

เสนาบดีจ้าวขยับยิ้มรับการทักทายจากผู้คนมากหน้าอย่างชำนาญพร้อมทั้งพยายามกันไม่ให้มีผู้ใดเข้ามาพูดคุยกับบุตรสาวได้ง่ายดายนัก

 

อวี้เหลียนรู้สึกถึงสายตาที่ถูกจับจ้องแต่นางก็แกล้งทำเป็นไม่รับรู้เสียงกระซิบพูดคุยทำให้นางคันยุบยิบด้วยความไม่ชอบใจเมื่อเห็นท่านพ่อไม่แนะนำนางให้รู้จักกับใครและเดินนำเข้างานนางจึงเดินตามอย่างไม่คิดสนใจใครเป็นพิเศษ

 

เดิมทีแล้วที่นั่งของนางจะอยู่ด้านหลังท่านพ่อและท่านแม่แต่เนื่องจากท่านแม่ไม่มานางจึงขยับไปนั่งด้านหลังท่านพ่อเพื่อหลบเลี่ยงสายตาผู้คนแทน

 

ตลอดเวลาที่นั่งรอมีผู้คนแวะเวียนมาทักทายท่านพ่อไม่น้อยแต่นางไม่สนใจนักเพราะสายตาของนางกำลังสบคนผู้หนึ่งอย่างไม่ลดละ

 

เท่าที่นางจำได้เขาคือญาติผู้พี่ของนางแต่ความหล่อละมุนราวกับภาพวาดของเขาทำให้นางถึงกับใจสั่น

 

ถึงจะเป็นญาติกับอวี้เหลียนแต่ดวงจิตของนางไม่ใช่ รอยยิ้มกว้างจนตาหยีกับท่าทีเอียงหน้ามองนางจะทำให้นางอ่อนระทวยสลบคาจอกชาได้อยู่แล้ว!!!

 

เหตุใดจึงได้หล่อละลายใจนางแบบนี้คุณพี่!!!!

 

เพื่อนเธอไม่เห็นบอกเลยว่าองค์ชายใหญ่จะหล่อระดับเทพบุตรแบบนี้!!!

 

เธอจำได้ว่าองค์ชายใหญ่ผู้นี้เอ็นดูอวี้เหลียนไม่น้อยซ้ำยังเป็นคนใจเย็นและชื่นชอบการบรรเลงเพลงและกาพย์กลอนมากกว่าการสู้รบคนผู้นี้ไม่หวังบัลลังก์แม้แต่น้อยและเป็นคนเพียงไม่กี่คนที่เห็นใจนางที่ถูกแย่งคู่หมั้นไปแล้วยังคอยปรามนางไม่ให้ทำเรื่องผิดๆ แต่สุดท้ายแล้วด้วยจิตริษยาและความไม่รู้ก็ทำให้อวี้เหลียนไม่คิดจะสนใจคำตักเตือนจนเป็นเรื่องใหญ่โต

 

นางดึงสติที่มโนเป็นภาพนางลงเอ่ยกับญาติผู้พี่แทนที่จะเป็นพระเอกที่มีเจ้าของกลับมาอย่างเจ็บปวด

 

ทรมานกว่าแย่งชิงแล้วไม่ได้ก็คือการที่รู้อยู่แล้วว่าทำยังไงก็ไม่ได้นี่แหละ!! ทำไมนางต้องมาอยู่ในร่างอวี้เหลียนด้วยเนี่ย!!!

 

นางขยับยิ้มตอบกลับไปด้วยความละมุนละไมถึงจะรู้อยู่แล้วว่าไม่ได้แต่นางก็ยังขัดเขินอยู่ไม่น้อยอยู่ดี

 

"ฮ่องเต้เสด็จจจจ ฮ่องเฮาเสด็จจจจ"

 

รอยยิ้มของนางกระตุกเพราะความช่างขัดของคนทั้งคู่คนอื่นลุกนางก็จำต้องลุกขึ้นถวายพระพรตามธรรมเนียมแต่ถึงแบบนั้นนางก็อดที่จะเหลือบสายตามองไม่ได้

 

องค์ชายรองนี่ช่างสมกับเป็นพระเอกซะจริงไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เดินตามฮ่องเต้กับฮ่องเฮาเข้างานแบบโดดเด่นเช่นนี้แน่นอนขนาดญาติผู้พี่ของนางที่เป็นองค์ชายใหญ่ยังเข้างานมารอก่อนเลยแม้แต่อาของนางที่เป็นถึงพระสนมกุ้ยเฟยก็ยังมาเข้างานมาก่อนหน้านี้ไม่นาน

 

"ถวายพระพรฮ่องเต้ของจงทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปี"

 

"ถวายพระพรฮองเฮาขอจงทรงพระเจริญพันปีพันๆปี"

 

เสียงถวายพระพรดังขึ้นพร้อมเพรียงยามที่ผู้สูงศักดิ์ประทับลงนั่งประจำตำแหน่งแล้ว

 

ยามที่ฮ่องเต้เอ่ยรับสั่งให้นั่งลงได้นางจึงได้เห็นพระพักตร์ชัดเจนฮ่องเต้พระองค์นี้เป็นอย่างที่เพื่อนนางบรรยายเอาไว้เลย ทั้งองค์ชายใหญ่และองค์ชายรองรวมถึงองค์ชายพระองค์อื่นที่เข้านั่งประจำตำแหน่งแล้วล้วนมีส่วนคล้ายคลึงฮ่องเต้พระองค์นี้อยู่ไม่มากก็น้อย

 

สุระเสียงเอ่ยตรัสเปิดงานกึกก้องก่อนที่เหล่าข้าราชบริพารและผู้ร่วมงานจะพร้อมใจถวายพระพรอีกครั้งแล้วการแสดงจึงเริ่มขึ้น

 

เสียงฮือฮาดึงดูดความสนใจนางจนต้องเอียงหน้ามองไปยังเวทีตรงกลาง

 

อวี้เหลียนเบิกตากว้างมิใช่เพราะความงดงามของผู้ที่กำลังออกมาแต่นั่นมันชุนจี๋!!!! ใบหน้าที่ตรงกับลักษณะที่เพื่อนของนางบรรยายเอาไว้และความคล้ายคลึงกับแม่ทัพอันเช่นนั้นย่อมไม่ผิดแน่

 

หรือว่าแม่ทัพอันจะทำสำเร็จ!แต่เหตุใดท่านแม่กับแม่รองจึงไม่เห็นเอ่ยถึงนางเลยตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

 

การที่แม่ทัพอันมีบุตรสาวอีกคนย่อมต้องเป็นข่าวใหญ่แต่นี่เรื่องทุกอย่างเงียบราวกับไม่ทีอะไรเปลี่ยนแปลง

 

นางมองดูแม่ทัพอันอย่างไม่สนใจร่างบางที่กำลังเริ่มร่ายรำดึงดูดผู้คนกลางเวทีใบหน้าสตรีที่นั่งข้างแม่ทัพอันบิดเบี้ยวบ่งบอกความไม่พอใจแม้จะปกปิดเพียงใดแต่แววตาที่จ้องมองชุนจี๋กลับชัดเจนว่าเกลียดชังซ้ำคุณหนูอันที่นั่งข้างฮูหยินรองยังฉายแววสับสนงงงวยไม่น้อยเป็นเช่นนี้แล้วนางคงเดาได้อย่างเดียว แม่ทัพอันพบชุนจี๋ตั้งแต่ที่นางส่งหยกให้แล้วแต่เจ้าตัวจงใจซ่อนบุตรสาวจากฮูหยินรองของตัวเองไว้แล้วพามาเปิดตัววันนี้ให้ผู้คนเป็นพยานว่าเขานั้นมีบุตรสาวอีกคนที่เกิดจากฮูหยินใหญ่แบบนี้แล้วฐานะของชุนจี๋ย่อมไม่มีใครไม่รู้แล้วยังทำให้คนที่คิดรังแกไม่อาจลงมือโดยง่าย

 

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกรอบยามที่ร่างบางงดงามกลางเวทีปลดปล่อยปราณสีม่วงออกจากร่างกายราวกับเกลียวคลื่นที่สาดซัดออกจากร่างบางยามที่หมุนตัวเกิดเป็นภาพชวนมอง

 

อวี้เหลียยกยิ้มสมกับเป็นนางเอกซะจริงเชียวจึงได้มีสกิลนางเอกติดตัวเยอะนักปราณสีม่วงดูจะทำให้ชุนจี๋กลายเป็นสตรีที่มีค่าควรเมืองไปแล้วยิ่งยามที่ใบหน้าจิ้มลิ้มสดใสแย้มยิ้มยิ่งทำให้ผู้คนยกยอให้เจ้าตัวเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งไปอย่างรวดเร็ว

 

ทันทีที่การแสดงจบลงเสียงปรบมือก็ดังกึกก้องแข่งกับเสียงเอ่ยชมราวกับสตรีบนเวทีคือผู้กู้ชาติจนนางอดที่จะกรอกตาไม่ได้แต่เอาเถอะอย่างน้อยตัวนางในตอนนี้คงไม่ต้องกังวลเรื่องสมรสพระราชทานแล้วกระมังเพราะดูเหมือนองค์ชายสองจะถูกใจชุนจี๋ไม่น้อย

 

"เงยหน้าขึ้นเจ้าเป็นบุตรสาวของผู้ใดกันเหตุใดเจิ้นจึงไม่คุ้นแม้แต่น้อย" ฮ่องเต้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจือไปด้วยความพระทัยดีไม่น้อย

 

นางจำได้ว่าฮ่องเต้ก็ดูเหมือนจะเอ็นดูอวี้เหลียนในนิยายแบบนี้เหมือนกัน นี่มันวิธีการล่อลวงหาลูกสะใภ้หรืออย่างไรกันหนอ

 

"ขอประทานอภัยพะยะค่ะขอให้กระหม่อมเป็นผู้ไขข้อข้องใจของพระองค์เองจะได้หรือไม่พะยะค่ะ"แม่ทัพอันเอ่ยขอ

 

"ได้เจิ้นอนุญาต"

 

ร่างสูงใหญ่ออกมานั่งเคียงข้างบุตรสาวทันที"ทูลฝ่าบาทนางเป็นบุตรสาวกระหม่อมและฮูหยินใหญ่ที่พลัดพรากแต่เล็กพะยะค่ะนามของนางในยามนี้คืออันจี๋ซุนพะยะค่ะ!"

 

ฮ่องเต้ชางเซิ่นฝานหรงเลิกคิ้ว"เจ้าแน่ใจรึแม่ทัพอันอาศัยสิ่งใดมายืนยันกัน"

 

"ทูลฝ่าบาทนางมีหยกเสี้ยวของฮูหยินใหญ่ติดตัวพะยะค่ะก่อนฮูหยินของกระหม่อมจะสิ้นใจได้บอกกล่าวว่าแบ่งหยกห้อยคอให้บุตรสาวเอาไว้หยกประจำตัวของนางจึงถูกแบ่งออกแต่เพราะมีคนเลวคิดไม่ซื่อจ้างให้หมอหญิงที่ทำคลอดนำนางออกไปนางจึงพลัดพรากแต่เล็กโดยหมอหญิงนางนั้นแอบลอบช่วยเหลือและนำหยกใส่ห่อผ้าไปด้วย ต่อมาหมอหญิงนางตั้นตายตกหลังจากที่มีการจัดงานศพบุตรสาวกระหม่อมจึงทำให้นางไม่รู้ชาติกำเนิดตนเองตลอดมาแต่ยามที่เห็นหน้านางกระหม่อมก็ยิ่งมั่นใจใบหน้าของนางเหมือนฮูหยินของกระหม่อมมากพะยะค่ะ!"

 

คำกล่าวของแม่ทัพอันหนักแน่นผนวกกับความสงสารที่ผู้คนมอบให้ชุนจี๋ ไม่สิ ยามนี้คงต้องเรียกว่าอันจี๋ชุนแล้ว ยิ่งทำให้นางเอกของเรื่องยิ่งเข้าใกล้คาร์แร็คเตอร์นางเอกแสนดีผู้ถูกรังแกเข้าไปใหญ่

 

"งั้นหรือเช่นนั้นแล้วเรื่องปราณของนางเล่า"

 

ฮ่องเต้ไม่คิดทัดทานความคิดแม่ทัพอันแต่ก็ยังอดถามเรื่องปราณไม่ได้เพราะหาได้ยากนักที่จะขึ้นระดับสีม่วงโดยไร้ซึ่งสมุนไพรราคาแพงในการช่วยเลื่อนระดับหากสตรีตรงหน้าสามารถเลื่อนระดับปราณได้ทั้งที่ใช้ชีวิตเช่นสามัญชนย้อมแสดงให้เห็นว่านางมีความสามารถเพียงใด

 

"ทูลฝ่าบาทแต่เดิมนางอยู่ขั้นสีม่วงเท่านั้นปราณสีม่วงนี้นางเพิ่งจะเลื่อนระดับได้ไม่ถึงสามวันดีพะยะค่ะ"

 

แม่ทัพอันเอ่ยด้วยรอยยิ้มดูภูมิใจในตัวบุตรสาวไม่น้อยและนั่นก็เพียงพอให้บุรุษทั้งหลายในงานมองคุณหนูแห่งตระกูลอันคนใหม่ด้วยความความรู้สึกเดียวกัน ฐานะของอันจี๋ซุนในเวลานี้นับว่าไม่ธรรมดาแล้วทั้งรูปโฉมชาติกำเนิด ไปจนถึงความสามารถคงไม่มีบุตรชายขุนนางบ้านใดไม่หมายปองและนั่นรวมไปถึงบรรดาองค์ชายด้วย

 

"ช่างเป็นสตรีเก่งกาจที่หาได้ยากยิ่งจริงๆเพคะ!" รับสั่งเอ่ยชมของฮองเฮาบ่งบอกว่าถูกใจคุณหนูอันเพียงใดเมื่อเป็นเช่นนี้บรรดาบุตรชายของขุนนางคงต้องลำบากเสียหน่อย

 

อวี้เหลียนยกชาขึ้นจิบอย่างไร้ซึ่งความใส่ใจสำหรับนางอีกฝ่ายเป็นเหมือนของแสลงที่นางไม่อยากเข้าใกล้ที่สุดก็ว่าได้

 

การพูดคุยของคุณหนูอันที่กลายเป็นดาวเด่นของงานจบลงด้วยการที่ฮองเฮาประทานเครื่องประดับล้ำค่าให้ซ้ำยังเชิญชวนให้มาเข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์ด้วยข้ออ้างที่อยากจะทราบเรื่องราวก่อนที่แม่ทัพอันจะไปรับตัวมาอยู่ด้วยกันทำให้งานเริ่มต่ออีกครั้ง

 

แต่หลังจากที่ได้ตื่นตากับการแสดงของผู้มีปราณสีม่วงแล้วยังจะมีความตื่นเต้นใดได้อีกนับว่าการเปิดตัววันนี้ของอันจี๋ชุนชนะกินขาดทุกคนจริงๆ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.543K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2786 1988yongsi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 09:45
    ป๊าดดดดอิเต้40ต้นๆแล้ว อิอ๋องเป็นพี่อิเต้ ขุ่นพระ!!!พระเอกชราเลนด์
    #2,786
    0
  2. #2193 Rayvy princess (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 11:23
    ไรท์ระดับปราณสีม่วงเลื่อนไปเป็นสีม่วงยังไงเนี่ย ไหนยังอายุชินอ๋องอีกพี่ชายฮ่องเต้นี่ 40 ขึ้นนะไรต์เป็นลุงนางเอกได้เลย ไรต์แก้ไขด้วนๆเด้อ
    #2,193
    0
  3. #1767 ไออิกู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:20
    จิง พระเอกคือบับ ป้าดมากกก
    #1,767
    0
  4. #1766 ไออิกู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:19
    เทอ ขอขำก่อน ตอนบอก ฮ่องเต้เสด็จจจจ ฮองเฮาเสด็จจจจ ละชอบมาก พอลองออกเสียงตามแล้วอะ555555
    #1,766
    1
    • #1766-1 beem_7760(จากตอนที่ 6)
      28 มิถุนายน 2563 / 19:51
      เราลองออกเสียงบ้าง ขำมากคะ5555
      #1766-1
  5. #1476 darlingcutety (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:14
    สรุปไปฝึกเดือนนึงหรือครึ่งเดือนคะ
    #1,476
    1
    • #1476-1 jiā xiù(จากตอนที่ 6)
      1 มิถุนายน 2563 / 02:49
      ขออนุญาตตอบแทนนะคะ ไรท์ใช้คำว่าเกินครึ่งเดือนค่ะ ทำให้เราเข้าใจว่าไปเกินครึ่งเดือน แต่ไม่ถึงเดือนเพราะนางกลับมาเร็วก่อนครบหนึ่งเดือน(ตามที่เราเข้าใจนะ)
      #1476-1
  6. #1051 goyyyyg (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 20:36
    โอโห พระเอกนางเอกอายุห่างกันมาก จิเป็นลม
    #1,051
    0
  7. #978 na46105 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:03
    พิมผิดรึเปล่าคะเลื่อนระดับจากม่วงเป็นม่วง?
    #978
    0
  8. #967 Chicha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 08:34
    แอบตกใจอายุ
    #967
    0
  9. #964 MarsJust (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:21
    พอรู้อายุฮ่องเต้ ถึงกับตกใจพระเอกกินเด็กโดยแท้จิง
    #964
    0
  10. #825 Supriya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 23:13
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะไรท์
    #825
    0
  11. #336 Gc'milan candy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 23:48
    ชินอ๋องคือพี่ชายฮ่องเต้ งั้นก็น่าจะอายุ 40กว่าๆเลย ถ้าชินอ๋องเป็นพระเอกมันน่าจะแก่ไปมั้ยอ่า หรือไม่ใช่ 5555
    #336
    1
    • #336-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      30 เมษายน 2563 / 23:51
      ใช่ค่ะเป็นพี่ชายจริงๆ ไรท์ไม่ได้พิมพ์ผิดค่ะ ต้องอ่านต่อไปนะคะ555
      #336-1
  12. #331 Mameaw555 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 23:18
    ไรท์คะ ท่านอาสนมอายุ 35 มีลูกเป็นองค์ชายใหญ่อายุ 25 รึคะ???
    #331
    3
    • #331-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      30 เมษายน 2563 / 23:31
      ไรท์ระบุเอาไว้ด้วยหรอคะ? คือน่าจะลืมแก้ 555
      #331-1
    • #331-3 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      30 เมษายน 2563 / 23:50
      ค่ะตรวจดูแล้วแก้แล้วค่ะ อันนี้ลืมจริงๆ555
      #331-3
  13. #151 sujittraphomphai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:31

    ......
    #151
    0
  14. #66 wadeenarak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 01:26
    พี่ชายฮ่องเต้อายุเท่าใหร่คะ พระเอกแก่รึเปล่าน้อ
    #66
    0
  15. #55 Dakatee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 21:56
    งง?? ตกลงปรานม่วงรึน้ำเงิน ไรท์ ????!!!!
    #55
    1
    • #55-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:54
      ม่วงค่ะ
      #55-1
  16. #54 yummy11 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 21:26
    นางเอกออกแว้วจ้าา
    #54
    1
    • #54-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:54
      มาครบแล้ว นางร้ายนางเอก
      #54-1
  17. #52 peempaam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 15:43
    ไรท์มาอัพทุกวันนะอย่าทิ้งกัน
    #52
    1
    • #52-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:56
      ถ้าว่างก็จะมาจ้าาา
      #52-1
  18. #51 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 14:26
    นางเอกเปิดตัวได้อย่างงดงาม.
    #51
    1
    • #51-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:56
      สมกับเป็นนางเอกค่ะ
      #51-1
  19. #49 Angel-Deva (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 11:46
    สับสนปราณแม่นางเอกมากค่ะ สรุป ม่วงหรือน้ำเงินคะไรท์ ? แต่เนื้อเรื่องสนุกมาก รีบมาต่อนะคะ
    #49
    1
    • #49-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:57
      ม่วงค่ะ ไรท์ไล่แก้แต่น่าจะตกหล่น
      #49-1
  20. #48 Nantanat_neung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 08:23
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #48
    1
    • #48-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:57
      มาแล้วค่ะ
      #48-1
  21. #47 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 03:18

    โถ้...กำลังลุ้นว่านางจะได้เจอกับพระเอกๆจะมาฟังนางดีดพิณไรท์ตัดจบตอนซะ มาต่อคะรออยากรู้
    #47
    1
    • #47-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:57
      มาแล้วจ้าาา
      #47-1
  22. #46 wannaps (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 00:41
    เอาอีกสนุกมากค่ะรออๆๆ
    #46
    1
    • #46-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:57
      มาแล้วจ้าา
      #46-1
  23. #45 Meme1112 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 00:24
    หวังว่านางเอกในนิยายจะนิสัยดีนะ...
    #45
    1
    • #45-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:57
      นางก็ดีในแบบของนาง มั้ง555
      #45-1
  24. #44 beaw02 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 23:49

    ขอบคุณค่ะ
    #44
    1
    • #44-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:58
      ขอบคุณเช่นกันค่าา
      #44-1
  25. #43 ppopat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 23:36
    เอาอีกๆๆๆๆๆๆชอบมากเลยค่ะ
    #43
    1
    • #43-1 Porjounju(จากตอนที่ 6)
      10 เมษายน 2563 / 22:58
      ขอบคุณค่าา มาแล้วๆ
      #43-1