ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 42 : ตอนที่ 21(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,686 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

 

แน่นอนว่าวาจาของตัวปัญหาที่มาเยือนถึงที่ย่อมไม่ไร้เหตุผล ทันทีที่ชินอ๋องเลือกที่เมินคนที่ต่อล้อต่อเถียงกับเขาแล้วให้คนสนิทเป็นคนจัดการตามสมควรเขาย่อมเรียก องครักษ์ไร้ประโยชน์ ที่นางเรียกขานมาสอบถาม และองครักษ์ของเขาย่อมไม่มีใครไร้ประโยชน์แต่ย่อมต้องมีเหตุผลที่ไม่เข้าช่วยเหลือ

 

องครักษ์ของเขากล่าวว่าจ้าวอวี้เหลียนถูกจับตัวที่วัดทางตะวันออกของเมืองหลังจากที่นางได้รับสานส์ของหลานชายคนโตเขาและออกไปพบ คนของเขาติดตามไปทีหลังเพราะนางเป็นผู้สั่งให้ไปสืบความเคลื่อนไหวของบรรดาหลานชายเขาและความเคลื่อนไหวของคุณหนูอันเมื่อเห็นว่ามีทหารจากจวนสกุลจ้าวตามไปด้วยและไม่ใช่ที่ที่จะเกิดเหตุทำร้ายกันได้ง่าย

 

แต่สานส์นั้นกลับเป็นสานส์ลวงที่เรียกให้นางออกไป ยามที่องครักษ์เงาของเขาไปถึงก็ไม่พบจ้าวอวี้เหลียนแล้ว มีเพียงสาวใช้คนสนิทของนางที่หมดสติอยู่ภายในวัดจึงเร่งออกตามหาจนเจอพระที่ร่วมมือกับกลุ่มคนในชุดทหารยกลังไม้ไปขึ้นรถม้าด้านหลังวัด 

 

คนของเขาย่อมสัมผัสได้ว่าเป็นจ้าวอวี้เหลียนจึงติดตามไปและพบว่านางถูกนำไปรวมกับกองเสบียงแต่ทหารที่ดูแลกองเสบียงย่อมถูกคัดสรรค์มอย่างดีจึงไม่คิดบู่มบ่ามช่วยเหลือ ซ้ำคนเหล่านั้นยังลอบนำน้ำให้นางดื่มอย่างไม่ต้องการให้ตายตกจึงสะกดรอยตามมาถึงชายแดน 

 

ยิ่งรู้ว่าคุณหนูจ้าวจะถูกส่งมาที่ค่ายของหน่วยพยัฆทมิฬคนของเขาจึงนิ่งเฉยเพราะหากกระทำการลักลอบช่วยเหลือเกรงว่าจะหนีไม่พ้นและอาจจะถูกกล่าวหาว่าเป็นไส้ศึกที่แฝงตัวมาและคิดทำลานเสบียงของกองทัพก็เป็นได้ หากเป็นเช่นนั้นเรื่องราวอาจจะลุกลามใหญ่โตถ้าหนีไม่พ้นและอาจถึงขั้นกลายเป็นกบฎ แม้กระทั่งฐานะของนางก็คงจะถูกเปิดเผยทันที

 

เจี๋ยหู่เข้าใจการตัดสินใจขององครักษ์ดีเพราะเป็นเขาที่สั่งองครักษ์เอาไว้ให้ช่วยเหลือยามที่คุณหนูจ้าวมีอันตรายถึงชีวิตจะดีที่สุด เพราะตัวเขาไม่อยากถูกดึงไปพัวพันกับการเมืองและผู้คนในวังตามแผนของสตรีเจ้าเล่ห์เช่นนาง ดูเอาเถอะในสถานการณ์เป็นตายนางยังคิดหาทางใช้ประโยชน์จากหยกของเขาได้ นางคงรู้ดีว่าหากใช้หยกตนเองฐานะของนางย่อมต้องเปิดเผยและหากเป็นเช่นนั้นชื่อเสียงของนางคงถูกทำลายโดยเร็วเป็นแน่ ยิ่งคนของเขารายงานว่าจ้าวอวี้เหลียนคือผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้ร่ายรำบูชาเทพอสูรไป๋หู่ยิ่งชัดเจนว่าผู้ที่วางแผนจับตัวนางมามุ่งหวังจะขัดขวางและทำลายชื่อเสียงของนางให้ย่อยยับ

 

หึ! รอยยิ้มยกปรากฏบนริมฝีปากหยักได้รูป

 

“ทีนี้เจ้าจะทำเช่นไรเล่าจ้าวอวี้เหลียน”

 

เจี๋ยหูรู้สึกอยากรู้ขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ เด็กโง่นั่นนอกจากจะดื้อดึงดื้อรั้นยังมีความไม่ยอมแพ้....บางทีเขาควรจะรอฟังเสียหน่อยว่านางจะมีความคิดใดออกมาอีก

 

 

“ข้าอยากอาบน้ำ”

 

นั่นเป็นประโยคเอาแต่ใจของคุณหนูในนิยายหรือละครที่นางเคยดู แต่ในสภาพที่ตัวเองถูกมัดกลิ้งคลุกฝุ่นและไม่ได้อาบน้ำราวๆสิบวันนางคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะเอ่ยประโยคนี้โดยชอบธรรมแม้มองรอบกายแล้วนี่จะเป็นที่ตั้งค่ายก็ตาม แต่ก็มิใช่ว่าพวกเขาไม่ต้องใช่น้ำเสียที่ไหนกัน เช่นนั้นย่อมไม่แปลกหากจะมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้ๆ

 

“เจี๋ยหู่มีคำสั่งไม่ให้ใครเอ่ยถึงเจ้า ไม่ให้ซักถามเรื่องฐานะของเจ้า หากอยากจะอาบก็ต้องไปตักน้ำมาเอง” 

 

ลี่หู่เอ่ย มันตามติดจ้าวอวี้เหลียนไม่ใช่อะไรเพียงแต่มันสนใจความวุ่นวายและความหน้าหนาของสตรีนางนี้มาก ความคิดของผู้ที่อยู่เบื้องหน้าล้วนคาดเดายากและค่อนข้างจะน่าสนุกสำหรับเขาในยามที่อีกฝ่ายเผชิญหน้ากับคู่สัญญา

 

“ได้ แล้วข้าต้องไปเอาถังน้ำที่ใด?”

 

คำตอบรับง่ายดายย่อมสร้างความแปลกใจให้พยัคฆ์ทมิฬก่อนเขี้ยวคมจะเผยออกเล็กน้อยยามที่มันแอบแสยะยิ้ม

 

“กระโจมของเจี๋ยหู่ ที่นั่นมีอ่างไม้ด้วย”

 

แน่นอนว่าที่โรงครัวมีถังไม้แต่มันย่อมไม่มีอ่าง หากนางจะอาบน้ำก็ควรจะแช่น้ำมิใช่หรือ

 

อวี้เหลียนขยับลุกขึ้นทันที เดิมทีนางคิดว่าต้องใช้ผ้าเช็ดเอาหากมีอ่างเช่นนี้นางคงสบายกว่าเดิมและผ่อนคลายลง แล้วนางยังได้ดูท่าทีชินอ๋องด้วยว่าจะจัดการกับนางอย่างไร เพราะแม้ท่านเฟิ่งถูจะให้คนจัดกระโจมให้นางใกล้กระโจมตนเองและท่านอ๋องและสั่งห้ามไม่ให้ผู้ใดวุ่นวายซ้ำยังสั่งคนให้เติมข้าวชามแล้วชามเล่าให้นางอย่างไม่กลัวเสบียงจะร่อยหรอ เท่านั้นไม่พอยังใจดีลอบส่งคนไปแจ้งกับครอบครัวนางและท่านพี่จื้อโหยว่ให้เพื่อหาทางป้องกันอย่างรอบครอบแล้วก็ตาม แต่นั่นก็ไม่อาจทำให้นางนิ่งนอนใจในความคิดของท่านอ๋องเพราะยามนี้มีการศึก นางซักถามท่านเฟิ่งถูมาบ้างและรับรู้ว่าค่อนข้างตึงเครียดเพราะเราสูญเสียงเมืองเป่าที่เป็นเมืองหน้าด่านแรกไปแล้วแต่ท่านอ๋องกำลังวางแผนชิงคืน

 

“รายงานท่านอ๋องว่าข้ามาขอพบ”

 

นางกล่าวกับทหารที่ยืนเฝ้าหน้ากระโจมแต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ขยับปากร่างกายใหญ่โตของพยัคฆ์ทมิฬก็เดินผ่านเข้าไปเสียเฉยๆอวี้เหลียนที่เดินตามมาแต่แรกจึงถือวิสาสะเดินตามเข้าไปด้วยท่ามกลางความมึนงงและไม่แน่ใจของทหาร

 

“ถวายพระพรท่านอ๋องเพคะ”

 

นางเอ่ยดึงดูดสายตาให้มองมา แน่นอนว่านางย่อมต้องฉีกยิ้มงดงามที่สุดในชีวิตออกมาก่อนแล้วเอ่ยเสียงหวาน

 

“หม่อมฉันอยากทูลขอประทานอนุญาตใช้ถังและอ่างน้ำเพคะ”

 

คิ้วคมเลิกขึ้น “ที่นี่ไม่มีคนใช้หากเจ้าต้อการอาบน้ำก็ต้องไปตักเอาเอง”

 

“หม่อมฉันทราบเพคะ”

 

รับสั่งทุ้มเงียบไปชั่วครู่ด้วยความแปลกใจ สตรีดื้อรั้นเช่นนางย่อมมีความเอาแต่ใจแต่กลับเอ่ยตอบรับทันทีเช่นนี้...

 

“ขอประทานอภัยพะยะค่ะท่านอ๋อง”

 

ความคิดอ่านของชินอ๋องชะงักลงเมื่อเสียงหนักแน่นเร่งรีบดังขึ้นหน้ากระโจม

 

“เข้ามา”

 

รับสั่งทรงอำนาจเอ่ยเพียงไม่นานหัวหน้าหน่วยที่ออกไปสืบความก็เร่งพาตัวเองเข้ามา  เขาชะงักไปเล็กน้อยด้วยความงุนงงเมื่อเห็นสตรีในกระโจมของผู้เป็นแม่ทัพ ไม่เคยมีแม้ซักครั้งที่ท่านอ๋องจะนำสตรีเข้ามาในกระโจมในยามที่มีการรบ ต่อให้ทำเพื่อผ่อนคลายก็ยังไม่เคยเพราะทรงระมัดระวังตัวมาก

 

“มีอันใด”

 

น้ำเสียงกดต่ำดุดันขึ้นทำให้ผู้ที่คิดวุ่นวายเร่งประสานมือรายงาน

 

“พวกมันประกาศจะประหารเจ้าเมืองอี้ในอีกสองวันพะยะค่ะ!ซ้ำยังจะฆ่าไปเรื่อยๆอีกหากพระองค์.....”

 

“กระหม่อมเกรงว่าหากยังรั้งรอจะมิทันการ”

 

อวี้เหลียนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เคร่งเครียดขึ้นจนอยากจะหายไปจากตรงนี้เสีย แม้พระพักตร์ของท่านอ๋องจะยังเรียบนิ่งแต่นางเห็นพระหัตถ์แกร่งกลับบีบแน่นจนเส้นเลือดเด่นชัด

 

“เรียกประชุมด่วน”

 

ชินอ๋องเอ่ยรับสั่งในที่สุดก่อนวรกายแกร่งจะขยับลุกขึ้น

 

ทหารที่เข้ามาย่อมเร่งรับคำวิ่งออกไปผู้ที่อยู่ไม่ถูกสถานการณ์จึงได้แต่มองพระพักตร์คมคายที่ฉายแววไม่พอพระทัยอยู่แบบนั้นจวบจนดวงเนตรคมดุตวัดมามองยามีที่กำลังจะก้าวผ่านนางไป ฝีพระบาทหยุดชะงักในขณะที่เจ้าของร่างบางเผลอกลั้นหายใจกับท่าทีทรงอำนาจของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายแล้วดวงเนตรคมก็ละจากไปโดยที่ไม่มีรับสั่งใดออกจากพระโอษฐ์

 

 คนผู้นั้นเวลาเปิดปากยังน่ากลัวน้อยกว่าเวลานิ่งเงียบ ยิ่งสถานการณ์เป็นเช่นนี้นางจึงควรอยู่อย่างเรียบร้อยเพื่อรักษาชีวิตเอาไว้

 

อวี้เหลียนคิดแบบนั้นแต่นางก็ยังต้องสนใจตนเอง ในเมื่อชินอ๋องไม่ห้ามนางจึงมุ่งมั่นเดินไปตักน้ำมาอาบจนเต็มอ่าง
แต่ความยากลำบากในการแบกน้ำล้วนไม่ใช่สิ่งที่จ้าวอวี้เหลียนเคยเผชิญ ใครจะมาปากดีบอกว่าชีวิตนี้เป็นคุณหนูชีวิตก่อนไม่เคยลำบากหรือนางของถีบปากซักครา ถังน้ำทำจากไม้ไม่ใช่จะเบาแถมทางยังไม่ใช่ทางเรียบตลอด น้ำที่ตักมาจนเต็มไม่กระฉอกออกไปถึงครึ่งก็นับว่าเก่งแล้ว ดีที่นางพอใช้ปราณช่วยพยุงได้บ้างไม่เช่นนั้นนางเดินซักสิบรอบก็ยังไม่เต็มถัง

 

 เดิมทีนางตั้งใจวาหากตักจนเต็มแล้วจะลงไปแช่ให้สบายตัวแต่ใครจะไปคิดว่านางถึงขนาดนึกเสียดายน้ำที่ตักมา หากลงไปแช่คงใช้ได้อย่างมากก็สองครั้งนางจึงใช้กะละมังเล็กตักอาบแล้วใช้ผ้าเช็ดถูทำความสะอาดแทน วันพรุ่งนางจะได้ไม่ต้องไปตักอีก

 

พอร่างกายสบายแล้วนางก็นึกขึ้นมาได้ว่านางถูกจับตัวมาแถมเสื้อผ้านางก็กลายเป็นสีฝุ่นหมดแล้ว!

 

ดวงตาหงส์ตวัดมองชุดที่ห้อยอยู่ภายในห้องอาบน้ำ ในหัวนางขบคิดวุ่นวายมากมายแต่สุดท้ายแล้วนางยังมีทางเลือกหรือ? นางย่อมต้องคว้าอันที่มีอยู่มาใส่

 

“นี่เจ้าถึงขนาดกล้าเอาชุดเจี๋ยหู่มาใส่?”

 

อวี้เหลียนตวัดสายตามองพยัคฆ์ทมิฬที่นอนอยู่บนพื้นนุ่มภายในกระโจมข้างโต๊ะทรงงาน “จะให้ข้าแก้ผ้าหรือในเมื่อชุดข้าเลอะไปทั้งตัว”

 

“เจ้ามันเป็นสตรีหน้าหนาจริงๆ เหตุใดจึงพูดเรื่องเช่นนี้ออกมาได้!”

 

คิ้วเรียวกระตุกวูบ “แล้วใครใช้ให้เจ้าเอ่ยปากถามก่อนเล่า”

 

ความผิดนางหรือ นางแค่พูดความจริง! เจ้าพยัคฆ์นี่จงใจหาเรื่องนางหรืออย่างไร เห็นแกที่นางเคยพาไปตลาดมันก็น่าจะเอ่ยปากเป็นมงคลหรือเอ่ยว่าจะช่วยพูดกับท่านอ๋องให้เสียหน่อย

 

การทุ่มเถียงของนางกับพยัคฆ์ทมิฬจบลงเมื่อเสียงพูดคุยดังแว่วมจากหน้ากระโจม อวี้เหลียนขยับขาตามสัญชาตญาณเอาตัวรอดแต่กระโจมเปิดออกเร็วเกินไป ยังไม่ทันที่นางจะหนีหายไปท่านอ๋องผู้สง่างามในชุดพยัคฆ์สีดำขลับก็เห็นชุดตัวเองอยู่บนร่างกายบอบบางและมันทำให้ไร้ซึ่งความสง่างามโดยสิ้นเชิงเมื่อนางต้องซ้อนทับกันจนลายปักรูปพยัคฆ์ยับยู่ยี่จนแทบจะไม่เห็น!

 

“หม่อมฉันทูลลาเพคะ”

 

นางเอ่ยเมื่อเห็นว่ามีผู้ใต้บัญชาตามติดท่านอ๋องเข้ามาด้วย นางทำทีไม่สนใจสายตาทุกคู่ที่มองมาแต่ผู้ที่นางเอ่ยด้วยกลับเมินเฉยคำพูดนางประหนึ่งมันเป็นเพียงลมพัดผ่านแล้วเอ่ยกับคนของเขาต่อ

 

“ให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม เราจะบุกเมืองเป่าคืนนี้”

 

“พะยะค่ะ!”

 

พวกเขารับคำและถอยออกจากดระโจมแน่นอนว่านางย่อมต้องแสร้งทำเนียนตามติดไปด้วย แต่มือหนาของเจ้ากระโจมกลับกระชากจนร่างนางชนเข้ากับวรกายแกร่งชวนให้จิตใจไม่สงบ แต่นั่นต้องไม่รวมความเจ็บยามกระแทกกับร่างกายสร่างงามที่แข็งแกร่งราวกับภูผาและน้ำเสียงเย็นยะเยียบที่ถูกส่งมา

 

“เปิ่นหวางอนุญาติให้เจ้าไปแล้วหรือ”

 

ดวงเนตรคมหรี่มองเจ้าของใบหน้างดงามที่ยามนี้ไร้รอยเครื่องสำอางปกปิด ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันแต่ดวงตาคู่โตกลับไม่ยอมละไปจากสายตาเขาอย่างดื้อดึง

 

เจี๋ยหู่สบลึกเข้าไปในดวงตาที่ไหววูบแต่กลับดื้อดึงท่ามกลางความเงียบ กลิ่นกายที่เคยสูดดมกับความนุ่มนิ่ม ที่แนบชิดราวกับกระตุ้นให้ชินอ๋องนึกถึงความทรงจำที่ทรงมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระหลายต่อหลายครั้ง เขาพยายามจะให้นางไปให้พ้นแต่นางกลับหาเรื่องมาอยู่ตรงหน้าเขาตลอดซ้ำยังความรู้สึกวุ่นวายชวนปวดหัวที่ตามติดตัวนางมา แบบนี้จะไม่ให้หงุดหงิดได้อย่างไรกัน!!

 

“เจ้ามันตัวปัญหา”

 

น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยแต่กลับทำให้คนฟังเบิกตากว้าง นับเป็นรับสั่งแรกของชินอ๋องที่เอ่ยกับนางโดยไม่ตะคอกหรือมีความเกรี้ยวกราดกระมัง

 

อวี้เหลียนรู้สึกถึงความรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาเล็กน้อยจึงตอบเสียงแผ่ว

 

“หม่อมฉันล้วนถูกกลั่นแกล้งเพคะ”

 

“หึ แล้วที่เจ้าหลอกลี่หู่เล่า”

 

น้ำเสียงเย้ยหยันนี้ทำให้นางต้องเหลือบสายตามองไปเบื้องหลังชินอ๋องเล็กน้อยแต่เจ้าพยัคฆ์ที่ถูกเอ่ยถึงกลับนั่งนิ่ง นางไม่เห็นว่ามันแสดงสีหน้าเช่นไรแต่ดูเหมือนว่ามันเลือกที่จะเมินในสถานการณ์นี้นางจึงดึงสายตากลับมามองสบดวงเนตรสีทองอีกครั้ง

 

“หม่อมฉันมิมีทางเลือกเพคะ”

 

คิ้วคมเลิกขึ้นน้อย นางบอกไม่มีทางเลือกซ้ำยังมองหน้าเขาเช่นนี้มิใช่จะว่ากล่าวว่าเป็นความผิดเขาหรอกหรือ ดูเอาเถอะในยามนี้นางก็ยังดื้อซ้ำยังหาทางไหลลื่นไปเรื่อย มันน่าหรือไม่เล่าที่เขาจะจับนางมาสั่งสอน

 

ฉับพลันร่างบางแข็งทื่อขึ้นเมื่อมือหนาขยับวนเวียนแถวสาปเสื้อของนางก่อนจะขยับเลื่อนสอดเข้าไปด้านในจนนางต้องถอนหนีแต่ท่อนแขนแข็งแรงกลับโอบเอวนางเอาไว้แน่น

 

“ท่านอ๋อง!”

 

เจี๋ยหู่ชะงักมือเลิกคิ้วมองเจ้าเสียง แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่มีความตื่นตกใจพาดผ่านเขากลับรู้สึกสำราญขึ้นมาจึงขยับมือต่อจนพบสิ่งที่ต้องการโดยไม่สนใจร่างกายแข็งทื่อในอ้อมแขนยามที่เขาสัมผัสโดนความนุ่มนิ่มผิดกับร่างกายเขา

 

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะใช้มันมากเกินไป”

 

คำกล่าวนั้นทำให้อวี้เหลียนงุนงง นางก้มลงมองแล้วอ้าปากค้าง ร่างบางขยับหมายจะหนีจากมือหนาที่ล้วงเข้าไปหยิบหยกดำออกมา 

 

นางรู้ทันทีว่าชินอ๋องกำลังจะเอามันคืนไปแต่หากเป็นเช่นนั้นนางคงไม่อาจขึ้นหุบเขาตามใจได้อีก แต่ไม่ว่านางจะดิ้นอย่างไรก็ล้วนไม่เป็นผลจนคิ้วคมขมวดเข้าหากัน 

 

ใบหน้างดงามราวกับเทพปีศาจเงยมองนางอีกคราแต่ครานี้มันกลับแสดงออกมาราวกับชินอ๋องถูกบังคับให้อมยาขม

 

“เจ้าทำอันใดกับหยกข้า!”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.686K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #1978 sweetpeony2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 08:48
    สานส์ >สาส์น
    #1,978
    0
  2. #1821 ไออิกู (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 00:31
    ถ้าพี่ใหญ่หักหลังชั้นคงน้พตาตก
    #1,821
    0
  3. #1820 ไออิกู (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 00:30
    จะรักยังไงงงงง
    #1,820
    0
  4. #1816 deang88 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 23:47
    พรุ่งมาอัปเช้าน๊า
    #1,816
    0
  5. #1813 MomohJane (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    มาต่อค่ะ
    #1,813
    0
  6. #1774 AomeNeW (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:20
    ใจแข็งเกิ้นนน
    #1,774
    0
  7. #1771 deang88 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 20:05
    ไรท์คะไรท์ค่ะมาม๊ามามาอัปเถอะค่ะ
    #1,771
    0
  8. #1768 momon11 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:21
    ท่านอ๋องก็คือใจแข็งมากกกกกหห
    #1,768
    0
  9. #1758 How is ur life (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 01:25
    หยกก้อกลายเป็นของน้องไปแล้วครึ่งนึง อย่ามาตามเปย์น้องหนักนะ!!!
    #1,758
    0
  10. #1757 Bayu (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 00:01
    มาน้อยแล้วยังทำค้างอีกกกก
    ได้เขินตัวบิดไปอีกจ้าาา พี่มาทีก็ฟินไปหลายชั่วโมง
    #1,757
    0
  11. #1756 LeafST (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 23:47
    ตามอ่านรวดเดียวจนถึงตอนนี้เลยค่ะ พระเอกค่าตัวแพงมากออกแต่ละทีนี่น้อยเหลือเกิน 55555555555
    ตอนนี้ลุ้นหนักมากเมื่อไหร่ท่านอ๋องจะหลงเสน่ห์น้องคะ
    #1,756
    0
  12. #1755 yu_yuwared (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    เอาหัวฟาดขอบโต๊ะละตอนนี้55555หมายถึงเขิน
    #1,755
    0
  13. #1752 Pik-gun (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:30

    ค้างแรงมากแม่!!
    มาต่อยาวๆเลยไรท์
    ใจจะขาด...555
    #1,752
    0
  14. #1751 Suraves (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:52

    😊😊😊รอตอนต่อไปhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #1,751
    0
  15. #1750 pabipiba (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:11

    _______
    #1,750
    0
  16. #1749 Daylight1701 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 19:20
    โอ่ยสงสารนางเอก นางต้องสตรองเบอไหนกันเนี่ยยย ส่วนลุงจะเริ่มอ่อนโยนได้ยังขอแค่เริ่มเองง ขอแค่นี้ให้กันได้มั้ยพลีส555
    #1,749
    0
  17. #1748 150221 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:33
    จะเอาคืนถามยังว่าหลานจะให้คืนมั้ยลุง ให้แล้วให้เลยสิ 55
    #1,748
    0
  18. #1747 1DAYS (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:19
    ไรต์ลงสองสามตอนทีเดียวเลยไม่ได้หรอคะ 🤤
    #1,747
    0
  19. #1746 rinnabosch (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:07

    เค้าล้วงหยกกันแหละ ฮิฮิ ~~
    (กำเดาพุ่งอ่ะ ~~)
    #1,746
    0
  20. #1744 Ploywanidaaa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 15:09
    รอนะคะ
    #1,744
    0
  21. #1742 kulyasalin2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 11:56
    ตอนเลื่อนขั้นชิมิ หยกแปรพรรคแล้ว?
    #1,742
    0
  22. #1741 0860822975 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 11:16
    อันนั้นอันหยกเขานะนู๋. ให้ท่านอ๋องล้วงลึกๆๆไปเลยยยย
    #1,741
    0
  23. #1740 rasitasongphang (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:34
    ตอนที่น้องเลื่อนลมปราณ หนกได้ดูดซับลมปราณน้องใช่มั้ยค่ะไรท์ เเฮร่!!
    #1,740
    0
  24. #1739 supakornseanla (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:25
    น้องทำไร รอจร้าา
    #1,739
    0
  25. #1738 Nongmd (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:01
    ไรท์มาต่อไวๆๆๆๆค้างมากๆๆ
    #1,738
    0