ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 21(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,812 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

 

เมืองเป่าเป็นเมืองชายแดนที่เป็นพื้นที่สำหรับการรบ ที่เมืองนี้แบ่งออกหลายเขตแม้จะบอกว่าไม่มีชาวบ้านอาศัยอยู่แต่ก็ยังมีบ้านของเหล่าทหารที่สร้างครอบครัวที่นี่ เขตปกครองนี้จึงนับว่าเป็นเขตปกครองที่พิเศษกว่าที่อื่นก็ว่าได้ 

 

ผู้ดูแลเมืองมิใช่เจ้าเมืองแต่เป็นทหารที่ขึ้นตรงต่อชินอ๋อง แต่ก็ยังมีผู้ที่ถูกแต่งตั้งมาจากราชสำนักให้ดูแลเหมืองอยู่ในเขตในที่คอยดูแลส่งแร่ล้ำค่ากลับไปให้ราชสำนัก แน่นอนว่าไม่มีใครอยากเสี่ยงภัยในเมืองเป่าที่มีทั้งค่ายและหมู่บ้านของทหาร เหล่าขุนนางต่างๆจึงมักอยู่ในเมืองถัดไป เมืองเป่าจึงเป็นหน้าด่านเพียงเมืองเดียวที่ติดกับแคว้นฮวน 

 

แต่นอกเหนือจากเมืองเป่ายังมีพื้นที่ภูเขาที่สลับซับซ้อนตามภูมิศาสตร์และมีแม่น้ำไหลผ่านแบ่งแยกพื้นที่เอาไว้ ดังนั้นแล้วหากต้องการจะยึดเมืองเมืองเป่าจึงเป็นเมืองแรกที่ถูกโจมตี ความเสียหายจากการที่ถูกลอบโจมตีในยามดึกและก่อนเวลาที่สงครามจะเริ่มทำให้ผู้ที่อาศัยในเมืองและยังไม่อพยพออกไปจนหมดได้รับบาดเจ็บไม่น้อย 

 

ซ้ำเล่ห์กลและกำลังคนของอีกฝ่ายในการรบครั้งนี้ทำให้เมืองเป่าแตกพ่ายและถูกยึดในที่สุด เหล่าทหารที่หลงเหลือพากันหลบหนีออกมานอกเมืองเพื่อหวังสมทบกับกองทัพที่จะเดินทางมาช่วย 

 

หน่วยพยัคฆ์ทมิฬที่เดินทางออกจากเมืองหลวงมาก่อนเคลื่อนทัพมาถึงแต่ก็ไม่ทันการ ความเสียหายและตัวประกันที่อยู่ในเมืองยังทำให้ชินอ๋องไม่อาจเห็นแก่ตัวลงมือบู่มบ่ามจนต้องนำกำลังคนไปตั้งค่ายอยู่ในป่าอีกแห่งระหว่างเมืองเป่าและเมืองถัดไป 

 

แน่นอนว่าเขาจำต้องซุกซ่อนตัวเพื่อวางแผนบุกเข้าช่วยเหลือตัวประกันและยึดเมืองเป่าคืนโดยเร็วจึงไม่อาจเปิดเผยตัวให้อีกฝ่ายรู้ได้ แต่ที่ซุกซ่อนตัวลับภายในเชิงเขากลับถูกความวุ่นวายเข้าก่อกวนจนเป็นที่สนใจของเหล่าทหารหาญทุกคน เมื่อกองเสบียงแรกที่ถูกส่งมาอย่างเร่งด่วนตามคำสั่งท่านอ๋องก่อนจะทรงออกเดินทางได้นำพาสตรีหนึ่งนางติดมาด้วยในสภาพที่หมดสติ

 

“ทูลท่านอ๋อง กองเสบียงแรกมาถึงแล้วพะยะค่ะ! เพียงแต่...”

 

ท่าทีอึกอักของผู้ที่เข้ามารายงานทำให้ผู้ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะประชุมเหล่ารองแม่ทัพและหัวหน้าหน่วยเอ่ยถามเสียงเย็น

 

“มีอันใดอีก”

 

“มีสตรี มีสตรี ติดมากับกองเสบียงด้วยพะยะค่ะ!!”

 

“เจ้ากล่าวอันใด! บอกว่ามีสตรีหรือ?”

 

เป็นเฟิ่งถูที่เอ่ยถามย้ำท่ามกลางความเงียบที่ทำให้ผู้คนกดดันของชินอ๋อง

 

“ขอรับท่านรองแม่ทัพ ข้าเห็นนาง เห็นนางจริงๆ ผู้ที่รับเสบียงจากเมืองหนงหมินบอกว่านางสั่งให้พามาพบท่านอ๋องหรือท่านเฟิ่งถูขอรับ!”

 

ยิ่งฟังคำกล่าวของผู้ที่มารายงานคิ้วคมของเหล่าบุรุษที่รวมตัวกันเพื่อหารือวางแผนก็ยิ่งขมวดมุ่น

 

“นางมีหยกติดตัวด้วยขอรับ หยกของหน่วยพยัคฆ์ทมิฬ”

 

ดวงตาคมของชินอ๋องมองสบกับคนสนิทที่มีความกระจ่างชัดขึ้นมาทันที ทั้งแผ่นดินเฟิ่งฟู่ยังจะมีสตรีใดที่มีหยกของหน่วยพยัคฆ์ทมิฬติดตัวนอกจากคุณหนูตระกูลจ้าวผู้นั้น!!

 

“กระหม่อมจะไปดูนางพะยะค่ะ”

 

เฟิ่งถูอาสาแต่เจ้าของวรกายสง่างามกลับแผ่กลิ่นอายดุดันเอ่ยเสียงเรียบ “เปิ่นหวางจะไปดูเอง”

 

ในใจของชางเซิ่งเจี๋ยหู่มีใบหน้าดื้อดึงถือดีของจ้าวอวี้เหลียนฉายชัด แต่เขาไม่คิดว่านางจะกล้าถึงขนาดตามเขามาถึงชายแดน ไม่รู้ความ ดื้อดึงแล้วยังโง่งม! ยามนี้ยังมาอวดดีอีกหรือ!

 

พระบาทมั่นคงก้าวตรงไปยังจุดหมาย พระพักตร์ฉายชัดว่ามีความไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่ทันทีที่มาถึงพยัคฆ์ทมิฬตัวโตที่รู้ข่าวแล้ววิ่งมากดูก่อนกลับอ่ยบอก

 

“ได้ยินทหารคุยกันว่านางหมดสติไปหลังจากที่กลิ้งออกมาจากลังไม้”

 

คำบอกเล่านั้นทำให้คิ้วคมบนพระพักตร์งดงามขมวดมุ่น ความไม่พอพระทัยแปรเปลี่ยนเป็นความสงสัยยามจ้องมองใบหน้าซีดเซียวบนรถเข็นที่พวกทหารน่าจะนำมาใช้ขนนางมาที่นี่ ซ้ำมือเท้ายังถูกมัดแน่นหนาราวกับเหล่าทหารเกรงว่านางจะลุกขึ้นมาบั่นคอได้ 

 

แน่นอนว่าที่จุดรับเสบียงย่อมเป็นหนึ่งในค่ายทหารจึงมีหมอประจำการอยู่ เจี๋ยหู่จึงปรายสายตามองชายวัยสี่สิบที่ยืนอยู่ข้างรถเอ่ยถามหาคำตอบและความเป็นมาของเจ้าของร่างบางว่ามาปรากฏทีนี่ได้อย่างไร แต่ไม่ว่าเขาจะเค้นคอถามใครล้วนไม่มีใครให้คำตอบแน่ชัดกับเขาได้ซักคน!!!

 

และดูจากสภาพเด็กอวดดีที่เขาเคยพบในยามนี้แล้วนางคงไม่ได้ยัดตัวเองลงลังไม้เพื่อมาที่ชายแดนนี่เป็นแน่!

 

‘ดูเหมือนจะมีคนจงใจส่งนางมาที่นี่’

 

ลี่หู่คาดเดาแต่เขากลับจงใจส่งความคิดตัวเองไปยังคู่สัญญาด้วย แต่ถึงแบบนั้นพระพักตร์ของชินอ๋องผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ก็ยังดุดันและไร้กระแสอารมณ์อื่น ดวงเนตรคมยังคงจ้องมองผู้ที่หมดสติไม่วางตาจนแพขนตาหนาที่ปิดสนิทขยับปรือ ริมฝีปากแห้งผากขยับแผ่วเบาราวกับเอ่ยบางสิ่งแต่กลับไม่มีผู้ใดฟังความออก เหล่าบุรุษได้แต่ยืนโง่งมทำอันใดไม่ถูกซ้ำดูแล้วฐานะสตรีนางนี้จะไม่ธรรมดาพวกเขาย่อมไม่กล้าเข้าใกล้หรือแตะต้องซี้ซั้วอีก 

 

เป็นเจ้าพยัคฆ์ตัวโตที่ทำท่าทีอยากรู้ขยับเข้าไปใกล้

 

“น้ำ ข้าหิว...จะตายอยู่แล้ว พวกบัดซบ สารเลว ต่ำช้า....”

 

ลี่หู่แยกเขี้ยวใส่คนที่เพิ่งพื้นคืนสติแต่กลับบ่นงึมงำก่นด่าไม่ขาดปาก เขาก็คิดว่านางจะขอความช่วยเหลือ!!!!

 

‘ให้คนเอาน้ำมาให้นางหน่อย’

 

แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ยังเป็นพยัคฆ์ที่มีน้ำใจเอ่ยปากบอกกับคนที่ยืนนิ่งอยู่ให้

 

“เอาน้ำมาให้นาง”

 

ไม่ใช่ว่าชินอ๋องไม่ได้ยินว่าจาไม่สมกับเป็นคุณหนูในห้องหอของอีกฝ่าย เขาใช้ปราณช่วยย่อมได้ยินจนอดสงสัยขึ้นมาไม่ได้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับนางกัน

 

น้ำที่ถูกนำมาให้ถูกเจ้าของร่างบางกลืนกินอย่างตะกละตะกราม ดวงตาที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นเหมือนจะได้รับการเยียวยาจนเปิดออกมาได้เสียที

 

ใบหน้างดงามเปรอะเปื้อนมิได้ฉายแววตื่นตระหนกยามกรอกมองรอยกายแล้วพบเจอดวงเนตรคมดุที่มองจ้องอยู่ กลับเป็นความอุ่นใจที่ฉายชัดในความรู้สึก อย่างน้อยนางก็มิต้องกลัวว่าจะถูกข่มเหง ไม่ต้องหวั่นใจว่าจะถูกพาไปที่อื่น 

 

ท่านอ๋องผู้นี้แม้พระทัยจะค่อนข้างดำไม่ต่างจากฉายาแต่นางไม่คิดว่าเขาจะไร้ศีลธรรมถึงขนาดไม่หาทางส่งนางกลับอย่างปลอดภัย ซ้ำยังมีเจ้าพยัคฆ์ทมิฬและท่านเฟิ่งถูที่นางคุ้นเคยอยู่ด้วย

 

“ข้าว ขอข้าวข้ากินหน่อย”

 

นับเป็นความกล้าอันแปลกประหลาดของสตรีปริศนาที่ทันทีที่กินน้ำจนพอก็ร้องขอข้าวโดยไม่สนใจแม้กระร่างสง่างามของชินอ๋องและผู้คนรอบกาย ทหารที่นำตัวอวี้เหลียนมารู้สึกทึ่งและต่างนึกในใจว่าพวกเขาโชคดีที่ยอมทำตามที่นางสั่งเพราะดูจากฐานะของนางแล้วไม่ธรรมดาจริงๆมิเช่นนั้นนางคงถูกสั่งตัดหัวตั้งแต่ท่านอ๋องเสด็จมาแล้ว แต่นี่นอกจากจ้องมองพระองค์ก็ไม่มีรับสั่งใดซ้ำท่านรองแม่ทัพเฟิ่งยังเร่งเอ่ยปากให้คนไปนำข้าวมาให้อีกฝ่ายตามที่ร้องขออย่างรวดเร็วอีก

 

แต่ถึงพวกเขาจะอยากรู้เพียงใดก็ไม่อาจหาคำตอบได้เพราะพวกเขาล้วนเป็นทหารที่ประจำอยู่ทีเมืองหนงหมิน เมื่อส่งของครบถ้วนพวกเขาล้วนต้องเร่งเดินทางกลับโดยด่วนจึงหลงเหลือเพียงเหล่าทหารในหน่วยพยัคฆ์ทมิฬและทหารที่เมืองเป่าซึ่งเป็นคนของชินอ๋องเช่นกัน

 

อวี้เหลียนไม่สนใจสายตาที่จับจ้อง ทันทีที่ข้าวถูกนำมานางก็เร่งขยับลุกด้วยความช่วยเหลือของท่านเฟิ่งถูซ้ำยังปล่อยนางให้หลุดจากการถูกมัดอย่างผู้มีศีลธรรมเหนือผู้คน 

 

นางจับตะเกียบได้ก็ยกถ้วยพุ้ยข้าวเข้าปากโดยไม่สนใจความงามและมารยาทอันดีแม้เพียงนิด กับข้าวที่ถูกนำมาล้วนชืดและห่วยแตกแต่ในเวลานี้นางกินแล้วน้ำตาจะไหล

 

เจี๋ยหู่มองสภาพไม่งามแถมยังค่อนไปทางน่าเกลียดของผู้ที้อยู่เบื้องหน้าแล้วเอ่ยปากไล่ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องให้ออกไป

 

เขามิใช่ไม่ขบคิดถึงความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายมาอยู่ที่นี่และผลเสีย หากมีทหารคนใดปากสว่างและรู้ว่าคุณหนูตระกูลจ้าวมาอยู่ที่ชายแดนในค่ายทหารย่อมส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของนางไปจนถึงวงตระกูลอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

 

“ช้าๆก็ได้ หากในค่ายมีคนกินข้าวจนติดคอตายเกรงว่าจะทำให้ทหารเสียขวัญ”

 

นับเป็นคำทักทายที่ถากถางสมกับเป็นพยัคฆ์ทมิฬที่นางรู้จักแต่ยามนี้อวี้เหลียนกลับไม่รู้สึกว่าถูกกวนอยู่

 

“อ้าอึกอ้าอะอายแอ้ว”(ข้านึกว่าจะตายแล้ว)

 

ลี่หู่เบ้หน้ากับภาษาที่ฟังไม่รู้เรื่องแล้วมองมือบางที่คีบข้าวใส่ปากไม่หยุดจนแก้มสองข้างป่องเต็มที่ แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ยังพอเดาสิ่งที่นางกล่าวได้และรู้ดีว่าเหตุใดนางจึงมีสภาพหิวโหยเช่นนั้น

 

“เมื่อครู่หมอที่ตรวจดูเจ้าบอกว่าเจ้าเหมือนจะอดอาหารหลายวันแต่เพราะปราณเจ้าแข็งแกร่งไม่น้อยซ้ำร่างกายยังค่อนข้างแข็งแรง มิเช่นนั้นเกรงว่าแม้แต่แรงยกมือยังไม่อาจทำได้”

 

อวี้เหลียนไม่ตอบเพราะปากนางเต็มไปด้วยข้าวแต่เจ้าพยัคฆ์ตัวโตก็ยังคงกล่าวต่อไปราวกับเป็นปากแทนผู้เป็นนายที่ยืนนิ่งมองมาโดยไม่เอ่ยวาจาซักคำ

 

“พักไม่นานเจ้าก็คงหายดี แต่ข้าได้ยินว่าเจ้ากลิ้งตกลงมาจากลังไม้”

 

ความอยากรู้ของมันเริ่มแทนทีแต่วาจาของมันก็จำต้องหยุดชะงักเมื่อร่างสง่างามในอาภรณ์สีดำสนิทดูน่าเกรงขามขยับย่อตัวงเข้าไปใกล้คนที่ถึงขนาดนั่งอยู่บนพื้นหญ้า

 

เจี๋ยหู่เชยคางมนขึ้นสบลึกเข้าไปในดวงตาที่โตกว่าของเขา

 

“เปิ่นหวางได้ยินว่าคุณหนูจ้าวใช้หยกพยัคฆ์ข่มขู่ทหารให้พามาที่นี่”

 

อวี้เหลียนจ้องมองความงามที่แฝงความร้ายกาจราวกับเทพปีศาจจำแลงกายด้วยความตื่นตระหนก นางกลืนข้าวทั้งคำลงคอสมองเร่งขบคิดหาทางเอาตัวรอดอย่างด่วน

 

แน่นอนว่าหากนางไม่ถูกจับตัวมาที่นี่นางคงไม่ต้องขู่ใครและใช้หยก แต่หากนางยอมรับแต่โดยดีท่านอ๋องคงหาทานำหยกคืนไปในเวลานี้

 

“หม่อมฉันย่อมต้องรู้จักเอาตัวรอดเพคะ”นางเอ่ยบอก

 

“เพราะองครักษ์ที่พระองค์มอบให้ชั่งกระทำตนไร้ประโยชน์เหลือเกินมิเช่นนั้นหม่อมฉันคงมิถูกจับยัดลงกล่องส่งมาถึงที่นี่เช่นนี้”

 

จมูกโด่งรั้นและแววตาดื้อดึงนับเป็นเอกลักษณ์ของจ้าวอวี้เหลียนที่ชินอ๋องเจี๋ยหู่คุ้นตา ยามที่เขาเห็นนางแสดงท่าทีเช่นนี้จึงอดที่จะรู้สึกอยากสั่งสอนเสียให้เข็ดและดับโทสะที่ถูกนางก่อกวนให้เบาบางลงไม่ได้ 

 

แต่ยามนี้ใบหน้าของนางกลับเลอะฝุ่นไปทั่วมองดูแล้วไม่ต่างจากลูกแมวที่ไปเล่นซนมาแต่กลับแสดงท่าทีถือดีประหนึ่งเป็นลูกพยัคฆ์ มือหนาคันยุบยิบอย่างบอกไม่ถูกรู้เพียงว่าเขาเอือมระอาเกินกว่าจะโต้เถียงกับนางในเวลานี้

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.812K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2808 Sriploy Ktn (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 21:24
    พระเอกชั้นเริ่มคันยุบยิบที่มือถือว่ามีสัญญานที่ดี ถ้าคันยุบยิบที่ใจก็คือเตรียมแต่ง!
    #2,808
    0
  2. #2197 Rayvy princess (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 14:01
    เราว่านางเอกนี่ไม่พัฒนาเลยนะ คนบ้าอะไรได้จดหมายแล้วออกไปเลย ไม่รู้จะด่าว่าอะไรดี นี่น่ามาจากยุคปัจจุบันจริงมั้ยเนี่ย เดี่ยวนี้การหลอกหลวงมีหลายรูปแบบคนต้องระวังตัวกัน แต่นางไม่มีความระมัดระวังเลย
    #2,197
    0
  3. #1635 qnant (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 18:11

    รอให้เขารักกัน
    #1,635
    0
  4. #1634 zukino (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 17:35

    รอเมื่อไหร่ท่านอ๋องจะใจอ่อนกับน้อง
    #1,634
    0
  5. #1633 Pimzmii (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 17:33
    เรื่องเดินเร็วกว่านี้ไม่ได้หรอคะ อ่านมานานแล้วไม่มีอะไรคืบหน้าเลย สนุกนะคะแต่อืดไปหน่อย เป็นกำลังใจให้ไรต์เต้อค่ะ
    #1,633
    1
    • #1633-1 jeenaaaa(จากตอนที่ 41)
      3 มิถุนายน 2563 / 00:37
      ใช่ค่ะ ยิ่งฉากรำบรวงสรวงเทพไป่หู อ่านมาครึ่งเรื่องแล้วยังไม่ถึงไหนเลย
      #1633-1
  6. #1629 Jiw (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 16:23

    ในที่สุดก็ได้อยู่ด้วยกันซะที งื้อ~

    #1,629
    0
  7. #1621 P_p_a (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:09

    รออออจ้าาา สู้ๆๆๆ
    #1,621
    0
  8. #1617 ชา สันเทียะ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 10:20

    ไรเตอร์ ฉลาดจุง หาคำคมคมมาใช้เยอะเลยอ่ะชอบๆ

    #1,617
    0
  9. #1612 อันฝ้าย (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 05:52
    เฮ้อ ถ้าไม่ติดว่าชอบท่านอ๋องนะ
    นางเอกอะไรไร้สเน่ห์มากเลย ดูเหมือนจะไร้สมองด้วย #เหมือนแอนตี้นางเอกเลย เราปล่าวน้าาาาา แต่ยิ่งอ่านยิ่งเบื่อนางเอกอ่ะ
    #1,612
    0
  10. #1607 true65nn (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 01:13
    พบรักในค่ายทหารชัวร์!! //ท่านอ๋องอ่อนข้อให้น้องหน่อยยย
    #1,607
    0
  11. #1606 Supriya (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:56

    น่ารักก เราชอบมากๆๆๆๆค่ะ สนุกมากเลย ขอบคุณนะคะ
    #1,606
    0
  12. #1605 Yoong Soo Min (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    มือหรือใจคะ ที่คันยุบยิบเนี่ยท่านอ๋อง
    #1,605
    0
  13. #1604 T--dZ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:32

    โอ้ยยยย เมื่อไหร่ท่านอ๋องจะใจอ่อนเพคะ


    เค้ารอเลิฟซีนยุ้ววววว

    #1,604
    0
  14. #1602 S t r a w Sw (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:00
    ไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องยืดหรือเราใจร้อนเอง😅
    #1,602
    0
  15. #1600 Ptttttch (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:47
    ท่านอ๋องคือแบบใจด้านแล้วใช่ไหม ไม่เอ็นดูน้องเลยยยย
    #1,600
    0
  16. #1599 silverGB (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:25
    สงสารนางเอกเรื่องนี้มาก พยายามด้วยตัวเองทุกอย่าง ใครๆ ก็ไม่สนใจ เห้อออ เป็นเราคงท้อแม้อ่ะ (ไม่ได้ตินะคะ อินเนื้อเรื่องมากไปหน่อย 555)
    #1,599
    0
  17. #1598 ykykk (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:13
    รอคอยฉากนี้มานานนนน ขอบคุณนะคะ เลิ้บบบ
    #1,598
    0
  18. #1596 มีนพฤกษา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:46
    มีแต่เรื่อง
    #1,596
    0
  19. #1595 yu_yuwared (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:37
    โหยหาฉากใกล้ชิดมากกกก รู้สึกว่าฉากใกล้ชิดนี่มีน้อยแต่มีสักทีนี่ใจกระตุกอ่ะโง้ยยย
    #1,595
    0
  20. #1594 Nongmd (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:30
    ไรท์จ้ามาต่อไวๆๆๆ
    #1,594
    0
  21. #1591 Numtanthitiya (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:25
    ยังไงก้ออุ่นใจว่าปลอดภัยในระดับหนึ่งเเล้ววว
    #1,591
    0
  22. #1590 npowpong (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:44
    ใจร้าย
    #1,590
    0
  23. #1589 solitary_ok (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 14:36
    ค้างงงงง แง้
    #1,589
    0
  24. #1586 manwika15844 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 12:44
    รอยุเมื่อไรลุงจะเริ่มชอบน้องจ้าว
    #1,586
    0
  25. #1585 chrysalis_devil (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 12:03
    มือคันยุบยิบลุงอยากตีน้องอ๋อ 555
    #1,585
    0
  26. #1576 natthakong (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 06:41
    พยัคฆ์ ยังเป็นสัตว์เทพ มีร่างเป็นคนได้ป่ะ แปลงร่างกลับมาเลย แล้วเป็นพระเอกไปซะ
    #1,576
    4
    • #1576-3 BEw38516(จากตอนที่ 41)
      22 พฤษภาคม 2563 / 08:23
      +1เห็นด้วยอย่างแรงง~
      #1576-3
    • #1576-4 chrysalis_devil(จากตอนที่ 41)
      22 พฤษภาคม 2563 / 12:04
      เอ้อ คิดดีบวก
      #1576-4
  27. #1560 GGwarap (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:56
    เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะ!!! เอาเนื้อเรื่องมา!! เอามาให้จบเลย!! แล้วเอาเงินเราไป!! อยากได้เท่าไหร่ก็เอาไป!!! ฮืออออ ค้างงงงงง
    #1,560
    2
    • #1560-1 Foxto(จากตอนที่ 41)
      22 พฤษภาคม 2563 / 00:08
      555หนูรักGGจังอ่ะชอบๆๆๆ
      #1560-1
    • #1560-2 GGwarap(จากตอนที่ 41)
      22 พฤษภาคม 2563 / 12:31
      ค้างหนักมากค่า เป็นเกรี้ยวกราด 5555
      #1560-2