ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 20(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,065
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,575 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

 

ในความมืดมิดและอึดอัดทำให้นางรู้สึกอยากจะทำลายทุกสิ่งไปให้พ้นแต่ไม่ว่านางจะพยายามเพียงใดร่างกายนางล้วนขยับได้ยากเย็น ตาของนางมองไม่เห็นสิ่งใดมีเพียงความมืด ซ้ำร่างกายนางยังเหมือนกับว่ากระเทือนตลอดเวลา ลมหายใจของนางยังสามารถเข้าออกได้ปกติแต่ริมฝีปากนางกลับถูกมัดเอาไว้แน่นหนาไม่ต่างจากมือและเท้า นางมีสติรับรู้เพียงชั่วครู่ก่อนจะดับวูบไปอีกเมื่อได้กลิ่นคล้ายธูป ไม่ต้องรอให้ใครบากกล่าวย่อมชัดเจนว่าเป็นกำยานชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์รุนแรง แต่นางในเวลานี้ไม่อาจยับยั้งไม่ให้ตัวเองสูดดมเข้าไปได้ นางจำได้ชัดเจนก่อนที่จะหมดสติว่าจดหมายที่ถูกส่งมาเป็นลายมือของท่านพี่จื้อโหยว่ไม่ผิดเพี้ยนและวัดที่นางไปก็เป็นวัดในเมืองหลวง เช่นนี้แล้วยังมีคนกล้ากระทำการอุกอาจร่วมมือกับพระในวัดอีกหรือ?

 

เสียงพูดคุยที่ดังแว่วมาเป็นบางครั้งไม่ทำให้อวี้เหลียนจับใจความได้แต่ทุกๆครั้งที่นางตื่นนางมักจะยิ่งรู้สึกไร้เรี่ยวแรงขึ้นเรื่อยๆ นางไม่แน่ใจว่าตัวเองหลับไปและตื่นขึ้นมากี่ครั้งแต่มันชั่งทรมานสำหรับนางและยิ่งทำให้ความกลัวกัดกินจิตใจนางขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่อาจห้าม ยิ่งนานเข้าร่างกายนางก็เหมือนจะชาจนไม่อาจขยับได้อีก ความทรมานนี้แทบจะทำให้น้ำตานางไหล่รินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ 

 

แต่ไม่ว่านาจะดิ้นรนอย่างไรล้วนไม่เป็นผลจึงทำได้เพียงสงบใจตัวเองและรอคอยความช่วยเหลือจากองครักษ์เงา 

 

แต่นางก็ไม่แน่ใจนักว่าตัวเองจะรอดเพราะบางครายามที่นางมีสติเล็กน้อยเพราะน้ำที่ถูกกรอกใส่ปากท่ามกลางความมึนงง นางได้ยินเสียงบุรุษหลายเสียงบ่งบอกว่าผู้ที่จับตัวนางมามิได้มีเพียงหนึ่งและพวกมันมิได้มุ่งหวังให้นางตายตกมิเช่นนั้นคงมิป้อนน้ำเพื่อประคองชีวิตนางเช่นนี้

 

อวี้เหลียนปรือตาขึ้นอีกครั้งยามที่ฤทธิ์ของยานอนหลับเสื่อมลง สติของนางยังคงเลือนลางแต่ได้ยินเสียงพูดคุยไม่ขาด
นางในตอนนี้อ่อนแรงเกินกว่าจะขยับตัวได้ดังเช่นปกติจึงทำได้เพียงพยายามสอดส่ายสายตาออกมองผ่านรูที่มีแสงเล็กรอดเข้ามาแต่มันเล็กเกินกว่าจะบอกอะไรได้

 

ความทรมานี่ถูกกักขังและอดอาหารหลายวันทำให้เจ้าของร่างบางไม่สังเกตความผิดปกติที่ชัดเจน ร่างกายของนางไม่ได้สั่นสะเทือนแล้วแม้กระทั่งสติที่เลือนมาตลอดก็เด่นชัดขึ้นกว่าครั้งใด 

 

แต่นั่นคงไม่สำคัญในเวลานี้ในเมื่อทั้งความโมโหความไม่พอใจอัดแน่นอยู่เต็มอกคนที่ถูกทรมาน ซ้ำยังความหิวที่เรียกร้องให้ร่างกายนางดิ้นรนเอาชีวิตรอดเร่งเร้าจนท่อนขาที่ถูกมัดถูกเจ้าของใช้ดันกระแทกสิ่งที่ขวางกั้นอย่างแรงราวกับเป็นแรงทั้งหมดที่รวบรวมได้และจะระบายความโกรธเกรี้ยวออกมา

 

ตึ้ง!

 

เสียงกระแทกแม้ไม่ดังจนชวนให้ตกใจแต่ในยามที่มีผู้คนอยู่ใกล้ไม่มีทางที่เขาจะไม่ได้ยิน

 

เสียงบุรุษที่ดังแว่วมาใกล้ทำให้อวี้เหลียนอดสบถในใจไม่ได้ แม้นางจะอยากออกไปแต่คงยังไม่พร้อมต่อสู้กับใครยามนี้ โง่เง่าโดยแท้  แต่นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นเพราะหากช้ากว่านี้แม้แต่แรงขยับตัวนางก็เกรงว่าจะไม่มีอีก  

 

เจ้าของร่างบางก็ยังพยายามขยับพลิกตัวเองให้หงายขึ้นมุ่งหวังที่จะถีบจู่โจมผู้ที่เปิดกล่องที่กักขังนางออก ยามนี้ชัดเจนแล้วว่านางถูกจังเอาไว้ในกล่องไม้หนาหรือหีบที่ถูกเจาะรูเอาไว้สำหรับให้หายใจเพียงเท่านั้น

 

เสียงก๊อกแก๊กบ่งบอกว่าฝากล่องกำลงจะถูกเปิดออกนางไม่มีเวลาคิดให้มากความอีกจึงยกเท้าที่ไม่ค่อยจะมีแรงของตัวเองถีบออกไปทันทีโดยไม่สนใจแม้กระทั่งหน้าตาของผู้เปิดกล่องออก

 

“โอ้ย!!”

 

แน่นอนว่าเขาย่อมไม่คาดคิดว่าจะมีฝ่าเท้าพุ่งเข้าใส่ทันทีที่เปิดกล่องไม้ขนาดใหญ่ออก อวี้เหลียนเร่งดันกายลุกขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเซถอยหลังพร้อมๆกับที่มีเสียงอีกคนเอ่ยอย่างตื่นตระหนก

 

“เป็นอย่างไรบ้าง! เกิดอันใดขึ้น!!”

 

นางไม่สนใจแต่เร่งขยับกายหมายจะให้หลุดพ้นแต่ผู้ใดจะไปรู้กันว่ากล่องที่นางนอนอยู่จะไม่ได้อยู่บนพื้นที่มั่นคงแต่มันถูกวางเอาไว้บนรถเข็นปะปนกับกระสอบที่มีสิ่งของบรรจุอยู่เต็ม เมื่อนางขยับกายมากๆจึงทำให้กล่องร่วงหล่งลงกระแทกพื้นท่ามกลางความตกใจของนางและผู้ที่ถูกนางถีบไปจนถึงสหายของเขา

 

ร่างบอบบางของนางกลิ่งออกมาจากกล่องพร้อมความเจ็บแต่นางก็ยังไร้แรงเช่นเดิมจึงทำให้นางต้องพยุงตัวอย่างทุลักทุเล ทันทีที่นางใช้มือที่ถูกมัดยันตัวเองกับกล่องที่เพิ่งกลิ่งออกมาเพื่อให้ขยับลุกได้แขนของนางก็พับลงไปซะแบบนั้น

 

“นี่!!  นี่มันอันใดกัน!! เจ้าเป็นใคร!!!”

 

เสียงความวุ่นวายตามมาแต่อวี้เหลียนกลับรู้สึกบัดซบอย่างยิ่ง

 

ใช้แล้วนางคงหาคำใดมากล่าวไม่ได้นอกจากบัดซบสิ้นดี

 

แม้กระทั่งลืมตาท่ามกลางแสงสว่างนางยังทำไม่ได้ เมื่อครู่หากผู้ที่ถูกนางถีบไม่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วไม่ระวังตัวย่อมไม่มีนางที่นางจะถีบเขาโดน

 

อวี้เหลียนพลิกตัวใช้มือปกปิดแสงสว่างที่นางไม่คุ้นชินและรู้สึกรำคาญเสียงความวุ่นวายที่ดังอยู่ไม่ห่างมากขึ้นทุกที แน่นอนว่าความวุ่นวายนั้นย่อมเกิดขึ้นจากการปรากฏตัวของนาง แต่นางก็มิได้อยากเป็นเช่นนี้เสียหน่อย!!!

 

ดวงตาที่เพิ่งถูกหรี่ขึ้นอีกครั้งตวัดมองไปทางต้นเสียงด้วยความหงุดหงิด ยามนี้นางนึกกนด่าคนที่ทำเช่นนี้กับนางไม่หยุดแล้วยังองครักษ์ห่วยแตกที่ปล่อยให้นางมีสภาพเช่นนี้อีก แม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่โผล่หัวมาช่วยนาง หากฉกฉวยโอกาสยามที่วุ่นวายเมื่อครู่หิ้วนางหนีไปไม่แน่ว่าอาจจะรอด

 

ริมฝีปากที่แห้งผากของผู้ที่เรี่ยวแรงยังไม่กลับมาดีนักอ้าออกก่อนจะปิดมันทันควันเมื่อเห็นทุกสิ่งชัดเจน

 

ยามนี้นางรู้สึกราวกับตัวเองเป็นนักโทษกบฏที่ถูกล้อมจับ แม้เบื้องหน้าจะเป็นหารที่แต่งกายอย่างทหารแคว้นเฟิ่งฟู่แต่พวกเขาล้วนชี้หอกมาที่นางด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรอย่างยิ่ง

 

นางนิ่งเงียบกวาดมองพวกเขาที่มีท่าทีหวาดระแวงทั้งที่สภาพของนางในยามนี้ล้วนไม่น่าแม้แต่จะหลบหอกของพวกเขาได้ซักอัน ดวงตาหงส์กรอกไปมาอย่างเอือมระอากับความบัดซบซ้ำซ้อน นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยู่ที่ใด!!

 

 “เจ้าเป็นใครกัน!!!!”

 

เสียงห้วนดุดันและเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตรถูกส่งมาจนนางต้องจ้องมองคนกล่าวนิ่งและนั่นทำให้เขาสะดุ้งเล็กน้อยเพราะเป็นคนที่ถูกนางถีบจนหงายหลังยามที่เปิดลังออกดู

 

อวี้เหลียนถอนหายใจแล้วยกมือที่ถูกมัดขึ้นดึงเอาปิ่นบนผมที่ถูกปักเอาไว้อย่างดีออกมาหนึ่งอัน แน่นอนว่าผมนางหลุดรุ่ยแต่ก็ไม่ถึงกับขนาดสยายออกเพราะนางได้แต่ขดแล้วก็หลับอยู่แบบจะตลอดเวลา

 

มือบางโยนปิ่นไปที่เท้านายทหารผู้นั้นแล้วเอ่ยบอกเสียงเรียบ

 

“ไปตามหัวหน้าเจ้ามา ไปบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะท่าน ท่าน แล้วก็ท่าน! คงรับผิดชอบชีวิตข้าไม่ไหว”

 

“อวดดียิ่งนัก แสดงท่าทีข่มขู่เช่นนี้คิดว่าพวกเราจะกลัวหรือ!!”

 

นี่เป็นศักดิ์ศรีโง่ๆของทหารที่ออกมาครู่เดียวตายหรืออย่างไร อวี้เหลียนตวัดสายตามองคนกล่าวที่ทำเป็นปากดี แน่นอนว่าคนอื่นยังงงงวย นางเดาว่าคนผู้นี้คงถือดีและคิดจะใช้นางสร้างผลงานกระมัง หรือไม่ก็คงมีคนหนุนหลังอยู่เป็นแน่ แต่คนเช่นนี้นางนับว่าไร้ประโยชน์และเป็นได้แค่สวะเพราะนอกจากจะประจบเก่งแล้วนางไม่เห็นประโยชน์อื่น

 

“ขู่หรือ? ในสภาพที่ถูกมัดมือเท้าเช่นนี้หรือ หรือพวกเจ้ากลัวกันเล่า?”

 

นางตั้งคำถามแน่นอนว่าคำกล่าวของนางย่อมไม่ต่างจากมีดที่พุ่งปักกลางร่างเหล่าทหารและทำให้พวกเขาขบคิดเล็กน้อย

 

“จะจัดการกับข้าอย่างไรก็ย่อมต้องเป็นหัวหน้ากองของพวกเจ้าที่ตัดสินใจ นี่ยังไม่รวมเรื่องเสบียงเหล่านี้ที่มีข้าติดมาด้วยอีก”

 

นางเอียงหน้าไปทางกระสอบและกล่องทั้งหลายที่คล้ายคลึงกับกล่องที่ขังนาง แน่นอนว่านั่นต้องเป็นเสบียงไม่เช่นนั้นแล้วก็คงจะเป็นอาวุธและมันย่อมมีความสำคัญ หากเกิดข้อผิดพลาดในยามนี้เกรงว่ามีกี่หัวพวกเขาก็ไม่พอให้รับโทสะของท่านอ๋อง ใช่ว่านางจะไม่ขบคิดหาทางเอาตัวรอดจนหลงลืมมองรอบกาย

 

“คิดดูเอาเองว่าจะตายทั้งที่ยังไม่ได้รบหรือจะให้ข้าช่วยแก้ตัวให้เล่า”

 

นางแสยะยิ้มเลิกคิ้วมองเหล่าทหารที่เริ่มแสดงท่าทีไม่แน่ใจและมองหน้ากับเลิกลัก

 

ที่นางจำต้องข่มขู่และแสดงท่าทีเหนือกว่าเช่นนี้เพราะนางจำต้องดูท่าทีพวกเขาว่ารู้เรื่องที่นางถูกยัดรวมมากับเสบียงนี่หรือไม่และตัวนางเป็นสตรี หากแสดงความอ่อนแอนางเกรงว่าจะถูกฉวยโอกาส แน่นอนว่าในระหว่าที่พูดคุยนางก็ยังเร่งควบคุมแรงตัวเองกัดฟันทนต่อความหิวและไม่แสดงท่าทีอ่อนแรงจนแทบจะล้มของตัวเอง ปราณที่นางไม่อาจใช้ได้ก็ยังถูกรีดเร้นเตรียมซัดออกไปหากเกิดเหตุไม่คาดคิด

 

“เช่นนั้นเดี๋ยวข้าจะไปรายงานนายกองเอง!”

 

สุดท้ายแล้วก็เป็นผู้ที่คิดจะเย้ยหยันนางที่เอ่ยปากหลังจากการปรึกษากันของเหล่าทหาร เขาตวัดสายตามองนางด้วยความไม่พอใจก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับปิ่นที่นางโยนทิ้งเอาไว้

 

อวี้เหลียนลอบผ่อนลมหายใจออกแล้วเม้มปากสะกดกลั้นด้วยความใจเย็น ไม่สินางรู้ดีว่าตัวเองกำลังพยายามใจเย็นอย่างถึงที่สุด

 

กลางแดดที่เริ่มร้อนในสภาพที่ถูกมัดจนนั่งไม่ถนัดและมีสายตาหลายคู่จ้องมองมาพร้อมกับปลายหอกแหลมคมทั่วทุกทิศทางซ้ำยังความหิวโหยอย่างที่ไม่เคยเผชิญมาก่อนในชีวิต ในความคิดของนางนับเป็นความทรมานราวกับจะตายทั้งเป็น นางยังแปลกใจที่ตัวเองยังพอมีแรงพยุงตัวอยู่ได้ทั้งที่ร่างกายเหมือนจะล้มลงทุกขณะ มือของนางสั่นและเย็นบ่งบอกว่าตัวเองใกล้จะเป็นลมเต็มทีแต่นางจำต้องฝืนรั้งสติเอาไว้

 

ดวงตาคู่คมที่ตวัดมองผู้คนยามนี้ปิดลงอย่างเหนื่อยอ่อนจนสองหูได้ยินเสียงฝีเท้าหนักแน่นแว่วมาจึงเปิดขึ้นอีกครายามใบหน้าซีดเซียวหันมองทางต้นเสียง

 

อวี้เหลียนไม่รู้จักคนผู้นี้เพราะนางไม่ทีพี่น้องที่เป็นทหารแต่ดูจากชุดเกราะที่เขาสวมใส่ย่อมไม่ใช่ทหารชั้นธรรมดา

 

“ข้าอยู่ที่ไหน?”

 

ยังไม่ทันที่เขาจะได้เปิดปากถามกลับเป็นนางที่เงยมองสบตาอีกฝ่ายก่อน

 

“ใช่ชายแดนติดกับแคว้นฮวนหรือไม่?”

 

นางยังไม่ได้รับคำตอบในขณะที่นายทหารผู้มาใหม่จ้องมองพิจารณาสตรีที่คนของเขารายงานว่าติดมากับขบวนเสียงนิ่ง

 

“บังอาจ!! สตรีนางนี้สติเลอะเลือนพูดไม่รู้ความซ้ำยังกำแหงถึงขนาดกล้าจ้องตาท่านหัวหน้าหน่วยเช่นนี้ ข้าว่านางต้องเป็นสายลับของแคว้นฮวนเป็นแน่ขอรับ!!”

 

อวี้เหลียนปรายตามองนายทหารผู้ทิ้งสมองเอาไว้ให้สุนัขกินที่บ้านด้วยความหงุดหงิดแล้วย้ายสายตากลับมามองผู้ที่ถูกเรียกว่า หัวหน้าหน่วย อีกรอบ

 

“เจ้าเป็นใคร?”

 

เขาเอ่ยถามแต่นางก็ยังอดที่จะถอนหายใจไม่ได้เพราะสตินางพร่าเลือนเต็ม นางต้องตัดสินใจว่าจะบอกฐานะที่แท้จริงหรือหาทางอื่นเพื่อเอาตัวรอดโดยไม่เปิดเผยฐานะ แต่เขากลับไม่ตอบคำถามของนางที่นางจะนำมาประกอบการตัดสินใจ

 

อวี้เหลียนกำมือแน่นแล้วขยับยิ้มบางให้อีกฝ่ายที่ก้มลงมานั่งบนส้นเท้าตรงหน้านางราวกับไม่เดือดเนื้อร้อนใจจนทำให้พวกเขายิ่งระแวงว่านางจะเป็นไส้ศึก ดูท่าทางเขามิใช้พวกโง่งมนักซ้ำยังใจเย็นไม่น้อย นางบังคับมือที่ไม่ค่อยมีแรงของตัวเองหยิบเอาสร้อยที่ห้อยคออยู่ออกมาให้พ้นอาภรณ์ที่ปกปิดเอาไว้ ดูจากแววตาที่เบิกขึ้นเล็กน้อยของเขาแล้วนางยิ่งอดที่จะขยับยิ้มบางไม่ได้

 

“ท่านรู้จักหยกนี่ เช่นนั้นก็พาข้าไปให้ท่านอ๋อง”

 

“อ้อ ข้าบอกเอาไว้ก่อนว่าผู้ที่มอบหยกนี่ให้ข้า มีนามว่า เฟิ่ง-ถู....”

 

นั่นเป็นคำพูดอวดดีสุดท้ายของนางก่อนที่นางจะสติดับวูบไปอีกรอบ แน่นอนว่าไม่น่าแปลกใจเพราะหากนางถูกจับส่งมากับกองเสบียงจริงๆแม้จะเดินทางทั้งวันทั้งคืนระยะทางระหว่างเมืองหลวงถึงชายแดนก็ยังกินเวลาไม่น้อยกว่าสิบวัน และสิบวันที่ผ่านมานางล้วนไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำที่ถูกป้อนให้ จนถึงที่สุดแล้วอสี้เหลียนก็ยังสบถด่าผู้ที่จับนางขังเอาไว้ในลังไม้ในใจจนสิ้นสติ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.575K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2652 Jaree.j (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 13:41
    โง่มาก
    #2,652
    0
  2. #2579 กินนร-กินรี (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 23:34
    ทุกคนใจเยนนะ เราว่าไรท์หาทางพานางเอกออกมาเพื่อให้มีเวลสลาดูใจกับพระเอกมากกว่า ถ้าไม่มีเหตุก็ไม่เกิดผล อยู่ที่ว่า "เหตุ" ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ก็เหมือนกับนิยายหมวดเดียวกัน พลอตคล้ายกัน แต่ทำไมมี "อะไรๆ" ที่ดึงดูดคนอ่านไม่เหมือนกัน เนอะ ^^
    #2,579
    0
  3. #2476 Napatsanan2536 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:22
    มีแต่คนถามหาเงานาง จำไม่ได้เหรอว่านางเองใช้ให้ไปสือความเคลื่อนไหวคนอื่นตอนกลางคืนเช้ามานางก็โดนจับไง เงาไปสืบยังไม่กลับมาเลยไม่มีคนช่วย
    #2,476
    0
  4. #2292 Poozayaki (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 03:27
    เราไม่ได้อยากให้นางเอกเทพทรูนะแต่นางก็โง่เกินไปเกินไปแบบมากๆ บางทีก็เชียร์ให้นางฆ่าตัวตายไปเลยเรื่องจะได้จบๆจะได้หลุดจากวังวนอุบาทนี่ด้วย โอ้ยยย หงุดหงิดเกิ้นนน
    #2,292
    0
  5. #2224 0983260699 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 13:44
    เนื้อเรื่องยืดเยื้อเกินไป นางเอกเหมือนฉลาดแต่ก็ไม่ แล้วคือขัดใจมากๆนางต่อสู้ไม่เป็นเลยหรอ นิดนึงก็ได้ แถมเชื่อคนง่ายอีก
    #2,224
    0
  6. #2138 San Kitkat (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:13
    มีเงาแต่โดนจับง่ายๆ งงในงง
    #2,138
    0
  7. #2124 Baby.Aimer' (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 01:12
    เห้อ เริ่มหลุดหงิดนางเอกละนะ ละเงานางหายไปไหน งง
    #2,124
    0
  8. #1998 nudang2 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:58
    เสียดาย ตายไปซะ
    #1,998
    0
  9. #1971 BOnce (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 07:09
    เฮ้อออออ มันยืดซะเหลือเกิ้นนน นางเอกก็แบบเหมือนจะฉลาดแต่ก็อยู่ๆก็อะไรของนาง เฮ้ออออออออ
    #1,971
    0
  10. #1965 ohsen9488 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 02:00
    คือแบบ นางเอกแบบ... โอ้ยยย!!!
    #1,965
    0
  11. #1611 อันฝ้าย (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 05:44
    เปลี่ยนเอาอินางตัวร้ายมาเป็นนางเอกเหอะ
    เฮลโลสมอง เฮ้อเบื่อนางมากๆเเล้วตอนนี้ ทำตัวเหนือกว่าเก่งกว่า ทั้งที่ไม่มีอะไรเลย ดีแต่ปาก
    #1,611
    0
  12. #1603 T--dZ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:23

    น้องอวี้เหลียนเก่งมากจ้าาา


    ปรบมือออออ

    #1,603
    0
  13. #1593 deang88 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:17
    มาอีกมาอีกคืนนี้
    #1,593
    0
  14. #1534 Gc'milan candy (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:37
    รุ้สึกแบบ อิหยังวะทั้งนางเอกทั้งทหาร 😒😒
    #1,534
    0
  15. #1500 Shiixx (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:43

    รอติดตามค่าาา่
    #1,500
    0
  16. #1496 deang88 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 20:01
    ไรท์ไม่มาอัปเดตฮือๆๆๆ
    #1,496
    0
  17. #1494 nanacha (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 19:34
    สนุกค่า รอไรท์มาต่อ
    #1,494
    0
  18. #1493 AomeNeW (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 19:34
    แอดเขียนดีมากค่ะ

    ติดตามรวดเดียวเลย

    สนุกมาก

    รอนะคะ
    #1,493
    0
  19. #1490 Phueng Hunny (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:32
    ให้กำลังใจไรท์นะคะ รออ่านอยู่คร้า
    #1,490
    0
  20. #1488 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:33
    โทษใครไม่ได้นางโง่เอง รู้ว่าตัวเองเป็นเป้าหมายยังอวดฉลาดออกมาโดยไม่ครวจสอบ
    #1,488
    0
  21. #1486 tay2530tay2530 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:19
    รออยู่นะคะไรท์ รออย่างใจจดใจจ่อ
    #1,486
    0
  22. #1483 zombar (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 08:19
    สนุกค่ะ. ปูเสื่อรอนะคะ.
    #1,483
    0
  23. #1481 pa kae (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 04:40

    สู้ๆค่ะ เป็นกำลังมจให้ค่ะ

    #1,481
    0
  24. #1480 puggaddong (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 02:28
    รู้สึกสมน้ำหน้านางนิดๆ ขอโทษที
    #1,480
    0
  25. #1479 uggyss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 02:26

    งื้อออ~~ แบบว่าตอนนี้คือรอไม่ไหวเเล้วเจ้าค่าาาา
    #1,479
    0