ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 19(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,962 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

 

 

“จะกล่าวว่าเป็นสินบนคงไม่ถูกนัก ในเมื่อเจ้าก็นับว่าร่ายรำได้งดงามที่สุด”

 

ท่านอาของนางกล่าวขยับยิ้มบางชวนมองก่อนจะยกชารสเลิศขึ้นจิบหลังจากส่งคนนำสินน้ำใจไปให้กู่กูในวันถัดมาแล้ว

 

อวี้เหลียนย่อมขยับยิ้มบางรับ นางไร้ซึ่งความรู้สึกผิดใดๆโดยสิ้นเชิงเพราะเล่ห์กลในวังหลวงท่านอาของนางใช่ว่าจะไม่รู้ความ 

 

แน่นอนว่าย่อมต้องส่งคนสืบความเช่นกัน ผู้ใดจะไปคิดว่ากู่กูจะได้รับสินบนจนกระเป๋าตุงแทบจะยานถึงพื้น ไม่ใช่เพียงคุณหนูอันผู้มีวาสนาเป็นนางเอกที่ไม่ว่าจะทำสิ่งใดล้วนราบรื่นเพียงเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นตัวประกอบชนชั้นใดย่อมไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดลอย ตัวนางที่เป็นดังมารผจญของอันจี๋ชุนจึงไม่อาจนิ่งดูดาย

 

แน่นอนว่าสินน้ำใจของนางเหนือกว่าทุกคนแต่ผู้ใดจะไปคิดกันเพียงครึ่งวันความนิ่งนอนใจของนางก็แปรเปลี่ยนเป็นความโมโหขึ้นมาเพื่อฟางอันได้ข่าวมาว่าองค์ชายรองก็นิยมชมชอบการละเล่นเช่นนี้ด้วย

 

ซ้ำคนผู้นั้นยังคิดจะติดสินบนเพื่อช่วยเหลืออันจี๋ชุน

 

บัดซบสิ้นดี!! องค์ชายผู้นี้มีใจช่วยอันจี๋ชุนถึงเพียงนี้แต่กลับมิกล้าไปทูลขอสับเปลี่ยนคู่หมั้นกับฮ่องเต้เพราะเกรงจะเสียผลประโยชน์จากทางฝั่งนางทั้งสิ้น สุดท้ายแล้วก็คิดแต่จะใช้ผลประโยชน์จากนางแต่คิดอยากเอาใจคนรัก!!

 

มือบางกำเข้าหากันแน่นยามที่ขบคิดถึงตัวบัดซบที่เกาะนางอยู่ ความโมโหของนางปุทุในอก ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใ ฮ่องเต้ชางเซิ่งฝานหรงจึงโปรดปราณโอรสองค์รองนัก ความคิดบัดซบในการใช้ประโยชน์ผู้คนแม้กระทั่งสตรีเพื่อผลประโยชน์ล้วนไม่ต่างกัน!!

 

อวี้เหลียนครุ่นคิดไปมา หากนางไม่มีความจำเป็นจะต้องรู้ให้ได้ว่าเหตุใดตนเองจึงมาอยู่ที่นี่นางคงไม่สนไปแล้ว!!

 

ยามนี้จะเปิดโปงใครก็ไม่ดีจะยอมปล่อยไปก็ไม่ได้

 

นางขยับลุกขึ้น ตัดสินใจไปปรึกษาท่านพี่จื่อโหยว่แทนที่จะเป็นท่านอาเพราะหากเป็นท่านอาคงมิพ้นให้นางเพิ่มสินบนเพียงเท่านั้น แต่นางเกรงว่าการที่กู่กูรับสินบนมากเกินไปจะทำให้มีข่าวเล็ดรอดจนชิบหายกันไปหมดเพราะหนูอ้วนตะกละตัวเดียว

 

แต่เมื่อนางมาถึงกลับไร้เงาเจ้าของตำหนัก แม้กระทั่งข้ารับใช้ยังไม่มีใครทราบว่าท่านพี่จื้อโหยว่ไปที่ใดนางจึงได้แต่กลับไปที่ตำหนักอีกครั้ง

 

“คุณหนูจ้าวพระสนมเรียกท่านเข้าพบเจ้าค่ะ”

 

เสี่ยวซีวิ่งมาแจ้งนางทันทีที่เท้าของนางแตะพื้นหน้าตำหนัก ดูจากใบหน้าร้อนรนนับว่าไม่ใช่เรื่องดีนางจึงเร่งสาวเท้าเดินเจ้าไปยังตำหนักหยกงาม

 

“ท่านอา.....”

 

“มีคำสั่งลงมาให้เลื่อนวันบูชาเทพอสูรไป๋หู่ไปก่อน”

 

คำกล่าวนั้นทำให้ดวงตาหงส์เบิกกว้าง

 

“เพราะเหตุใดกัน....” อวี้เหลียนระงับวาจาเอาไว้เพียงเท่านั้น สมองของนางคล้ายกับกระจ่างขึ้นมา “หรือเป็นเพราะเกิดศึกขึ้นแล้วเพคะ”

 

จ้าวกุ้ยเฟยเม้มปากพยักหน้าอย่างไม่อาจปฏิเสธ

 

“สารเลวแคว้นฮวนพวกนั้นวางแผนมานานไม่กระทำตามสัญญาสงบศึกเป็นเวลาสิบปี ข้ออ้างของพวกมันน่าชิงชังมุ่งหวังแต่จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากดินแดนตรงนั้น ฮ่องเต้เพิ่งจะมีรับสั่งเร่งด่วนลงมาให้คุณหนูทุกสกุลกลับจวนเพื่อป้องกันเหตุวุ่นวายในวังหลวง กองทัพกำลังถูกจัดเตรียมอย่างเร่งด่วนแม้กระทั่งเหล่าองค์ชายยังถูกเรียกรวมตัวเพื่อช่วยเหลือบ้านเมือง”

 

มิน่าเล่านางจึงไม่พบท่านพี่จื้อโหยว่ อวี้เหลียนเข้าใจในทันทีว่าเกิดเหตุเช่นนี้น่าวิตกเพียงใด เกรงว่าแคว้นฮวนคงรู้แล้วว่าท่านอ๋องทรงรู้ตัวว่าพวกมันแอบซ่องสุมกำลังยึดพื้นที่พวกมันจึงเริ่มโจมตีเมืองชายแดนทันที เดิมทีแล้วพื้นที่ตรงส่วนนั้นก็ล้วนเป็นเมืองใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ แต่สิ่งที่ถูกหมายตาอยู่ตอนนี้กลับเป็นแร่ทองล้ำค่าที่ประเมินไม่ได้ ชาวบ้านเก่าแก่ที่เคยอาศัยอยู่ที่นั่นส่วนใหญ่ล้วนกระจัดกระจายไปตั้งถิ่นฐานที่อื่น ส่วนหนึ่งชื่นชอบแคว้นฮวนก็เดินทางไปอยู่ที่นั่น ที่ชอบแคว้นเฟิ่งฟู่ย่อมอยู่ที่เฟิ่งฟู่ 

 

แต่ใครจะไปคิดว่าแคว้นฮวนทั้งละโมบทั้งยังหน้าไม่อาย เคยคิดจะแก่งแย้งดินแดนที่แบ่งออกเป็นสองนี้จากแคว้นเฟิ่งฟูก็ครา มาครานี้ยังกล้าบิดพริ้วไม่รักษาสัญญาสงบศึกจนครบถ้วนอีก นางไม่คิดเลยว่าการศึกจะถึงขนาดทำให้ต้องเลื่อนวันบูชาเทพอสูรไป๋หู่ออกไปเช่นนี้

 

“อวี้เหลียน หลานรีบไปเก็บข้าวของเถอะ ตกเย็นเจ้าก็ต้องออกนอกวังแล้ว”

 

“เพคะ”

 

นางรับคำอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง นางยังมิได้เอ่ยบอกท่านเฟิ่งถูเลย ถึงแม้จะรู้ว่าหลังจากนี้เขาคงไม่ว่างก็ตาม

 

อวี้เหลียนปล่อยให้ฟางอันจัดการเก็บข้าวของของนาง และตัดสินในเขียนสานส์แจ้งไปกับปลาปราณที่ปล่อยให้มันเคลื่อนไหวตรงไปยังหุบเขาโดยควบคุมให้มันล่องลอยอยู่สูงป้องกันผู้คนพบเห็นเช่นเดิมแล้วเตรียมเดินทางออกจากวัง 

 

ตอนที่เข้ามาอยู่ในวังก็ว่าวุ่นวายแล้วยามที่ต้องออกไปเช่นนี้นางคิดว่าวุ่นวายยิ่งกว่า และคิดว่าคงวุ่นวายกว่านี้อีกมากเมื่อทางวังหลวงเตรียมจะประกาศให้ชาวบ้านรู้ถึงสถานการณ์ในชายแดน

 

ก่อนออกจากวังอาของนางให้ม่านชิงติดตามนางออกมาด้วยและให้ป้ายผ่านทางเฉพาะเพื่อให้ติดต่อกันได้สะดวกตลอดเวลา ด้วยรู้ดีว่าหากมีการประกาศสถานการณ์บ้านเมืองออกไปแล้วการเข้าออกวังหลวงย่อมเป็นเรื่องยากแม้กระทั่งประตูเมืองก็ยังต้องเข้มงวดขึ้นอีกมาก

 

แน่นอนว่าการกลับมาของนางคนในตระกูลย่อมต้องต้อนรับ

 

“คาราวะท่านพ่อ แม่รองเจ้าค่ะ”

 

“คุณหนูจ้าว”

 

แม่รองย่อมรู้ฐานะดีจึงเป็นผู้เอ่ยปากทักทายด้วยท่าทีนอบน้อม อวี้เหลียนไม่มีทางอคติกับคนเช่นนี้ได้เพราะคนผู้นี้ไม่ว่าเมื่อใดก็ยังเสมอต้นเสมอปลาย นางคนก่อนถึงขนาดเคยส่งคนไปสอดแนมแม่รองผู้นี้ก็ยังนับว่าเจียมตัว

 

“ที่ผ่านมาคงลำบากท่านดูแลจวนแทนท่านแม่หลายอย่าง”

 

นางเอ่ยแล้วขยับยิ้มเป็นมิตรไม่ต้องการให้มีการตีความเป็นอื่นเพราะเท่าที่นางรู้มีหลายจวนที่มีปัญหาเมียเอกเมียรองจนวุ่นวายไปหมด

 

“มิได้ ข้าเพียงแบ่งเบาฮูหยินตามสมควร”

 

“เข้าบ้านก่อนเถอะ เอาไว้ไปคุยกันด้านใน แม่ของเจ้ารออยู่กับน้องโน่น”

 

เป็นจ้าวโม่อวี้ที่เอ่ยปาก เขาขยับยิ้มพยักหน้าให้ฮูหยินรองจัดการให้คนนำข้าวของของบุตรสาวไปเก็บที่เรือน ฮูหยินรองของเขาคนนี้มีความเกรงใจรู้จักวางตัวเพราะเป็นเช่นนี้ทั้งเขาและฮูหยินจึงไม่เคยไม่ให้เกียรติ

 

อวี้เหลียนตรงไปที่เรือนรับรอง นางคาราวะท่านแม่อย่างไร้เสียงเมื่อเห็นว่าเด็กน้อยตัวกลมในอ้อมแขนของท่านแม่หลับตาพริ้มน่าหมั้นเขี้ยวอยู่ แม้นางจะไม่ใช่อวี้เหลียนตัวจริงแต่ยามที่มองเด็กน้อยนางกลับอดที่จะรักใคร่เอ็นดูราวกับเป็นน้องจริงๆไม่ได้

 

ท่านแม่ของนางถามไถ่ด้วยความห่วงใยกับนางไม่กี่คำก่อนจะต้องพาเจ้าตัวน้อยไปนอน แน่นอนว่ามื้ออาหารเย็นครอบครัวของนางก็ยังได้มีเวลาคุยพร้อมหน้าแต่ด้วยความอยากรู้นางจึงติดตามท่านพ่อไปห้องทำงานด้วย

 

“ท่านพ่อ สถานการณ์ในชายแดนยามนี้เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”

 

เสนาบดีจ้าวชะงักฝีเท้าหันกลับมามองบุตรสาวเต็มตา “เจ้าสนใจเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ”

 

อวี้เหลียนเลิกคิ้ว นี่ในสายตาคนผู้นี้นางเป็นเช่นไรกัน

 

“แต่เดิมแม้เจ้าจะรับรู้แต่ก็ไม่กระตือรือร้นถึงเพียงนี้ ห่วงกังวลอันใดอยู่หรือ”

 

ใบหน้างดงามฉายแววตื่นเล็กน้อยยามดวงตาคมมองมา

 

“ข้าแค่อยากรู้ ว่าบ้านเมืองจะเป็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ”

 

ใช่ นางก็แค่อยากรู้เพราะในนิยายของเพื่อน เหตุการณ์รบนั่นไม่เกี่ยวพันธ์กับนางเลย มีเพียงเหล่าองค์ชายที่จำต้องไปออกรบดูแลพื้นที่ช่วยเหลือชาวบ้านเพื่อสร้างผลงาน คิดๆดูแล้วบางทีอาจจะเป็นเหตุการณ์นี้ที่ทำให้องค์ชายรองได้เจออันจี๋ชุนนางเอกของเรื่อง แม้ในนิยายจะกล่าวเอาไว้ว่าไปปราบโจรแต่กินเวลาค่อนข้างนาง ซ้ำนางยังได้ยินมาว่าพวกแคว้นฮวนกระทำการเยี่ยงโจรเพื่อยึดพื้นที่ด้วย แต่ก็ไม่มีรายละเอียดระบุเอาไว้มากนักมีเพียงกล่าวเอาไว้ว่าองค์ชายรองได้รับชัยชนะใต้การสั่งการของท่านอ๋องพยัคฆ์ นางจึงอยากรู้รายละเอียดมากกว่านี้

 

“ทัพหลักจะเคลื่อนออกจากเมืองหลวงในเย็นวันพรุ่ง แต่ท่านอ๋องและคนของหน่วยพยัคฆ์ทมิฬจะเดินทางในคืนนี้”

 

“ท่านอ๋องจะเสด็จออกจากเมืองหลวงแล้วหรือเจ้าคะ”

 

“พระองค์เป็นแม่ทัพซ้ำกองกำลังพยัคฆ์ทมิฬยังถือเป็นกองกำลังที่หน้าที่รบพุ่ง พระองค์จำต้องไปบัญชาการรบและช่วยเหลือเมืองหน้าด่านให้ทัน มิเช่นนั้นเกรงว่าเราจะเสียหายหนัก”

 

นางนึกถึงในหนังที่เคยดู สภาพกำแพง ชาวบ้านที่หนีตายและไฟสงคราม พวกเขาล้วนรอความหวังว่าจะมีกองกำลังมาช่วย

 

“ท่านอ๋องทรงกริ้วมากแต่ก็อดที่จะชื่นชมแม่ทัพของอีกฝ่ายไม่ได้”

 

“ใครกันหรือเจ้าคะ”

 

“แม่ทัพหนาน คนผู้นี้ขึ้นมาแทนแม่ทัพคนก่อนที่ถูกปลดไปเพราะไม่อาจเอาชนะชินอ๋องได้แม้ซักครั้งในสิบปีที่ผ่านมา”

 

สิบปี ฟังดูแล้วเหมือนานแต่สำหรับการทำศึกที่ต้องอาศัยกำลังคนและเสบียงไม่นับว่านานเลย และในปีที่ผ่านมาเกรงว่าแท่ทัพคนก่อนจะสู้กับชินอ๋งไม่น้อยกว่าสองครั้งแน่เพราะนางได้ยินมาว่าสัญญาสงบศึกมีระยะเวลาต่อครั้งล้วนไม่เกินห้าปีเพระเป็นเช่นนั้นจึงหาชาวบ้านได้ยากเต็มทีในพื้นที่แถวนั้นแม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยแร่ทองก็ตาม

 

“ท่านพ่อเช่นนี้แล้วผู้ใดตามเสด็จท่านอ๋องกันเพคะ ท่านพี่จื้อโหยว่จำต้องไปด้วยหรือไม่”

 

“ในเมื่อองค์ชายสามอาสาก่อนซ้ำพระองค์ยังค่อนข้างเก่งกาจการรบคงเป็นองค์ชายสามที่กุมกองกำลังหลักตามเสด็จท่านอ๋องไปในวันพรุ่ง ส่วนองค์ชายใหญ่ค่อนข้างมีความสามารถด้านการจัดการ มิแน่ว่าพระองค์อาจจะเป็นผู้ดูแลด้านการส่งเสบียงตามไปในภายหลัง”

 

นางขบคิดตามคำกล่าวของท่านพอ ไม่น่าแปลกใจในเรื่องเสบียง เพราะถึงตอนนี้เกรงว่าหากต้องใช้เวลารบทั้งเดือนและเป็นศึกยืดเยื้อจะทำให้เสบียงในท้องพระคลังไม่เพียงพอเพราะพืชผลในแคว้นที่สมควรจะถูกเก็บเกี่ยวกลางเดือนหน้ายังไม่โตพอจะเก็บเกี่ยวได้

 

“ท่านเสนาบดี คุณหนู มีคนจากวังหลวงมาที่จวนขอรับ”

 

คำกล่าวรายงานของพ่อบ้านฟางทำให้นางและท่านพ่อหยุดฝีเท้าลง

 

“มีเรื่องใดกัน” แน่นอนว่าทั้งนางและท่านพ่อยอมไม่ชักช้าเร่งตรงไปทีลานหน้าจวนแต่ท่านพ่อก็อดที่จะถามไถ่รายละเอียดไม่ได้

 

“ข้าน้อยมิแน่ใจขอรับแต่คนผู้นั้นเป็นกงกงตำหนักฮองเฮาไม่ผิดแน่”

 

อวี้เหลียนเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นเมื่อท่านพ่อของนางแทบจะเรียกได้ว่าเหินไปเหนือพื้นเมื่อฟังคำกล่าวของคนสนิท

 

ความจำของคนเป็นพ่อบ้านนับว่าไม่อาจดูเบา  ทันทีที่นางมาถึงย่อมคุกเข่าเบื้องหน้ากงกงที่นางเคยเห็นอยู่ที่ตำหนักฮองเฮาจริงๆเมื่ออีกฝ่ายมีราชโองการมาด้วย

 

“คุณหนูจ้าว รับราชโองการ”

 

“จ้าวอวี้เหลียนรับราชโองการ”

 

“แม้งานบูชาเทพอสูรไป๋หู่จะถูกเลื่อนออกไปด้วยความจำเป็นแต่ด้วยความสามารถของคุณหนูจ้าวอวี้เหลียน เปิ่นกงจึงเห็นสมควรให้คุณหนูจ้าวผู้มีความสามารถโดดเด่นเป็นผู้ได้รับเกียรติเป็นตัวแทนในการร่ายรำบูชาเทพอสูรไป๋หู่ต่อหน้าพระพักตร์ในฐานะธิดาเทพ จบราชโองการ!”

 

“จ้าวอวี้เหลียนน้อมรับราชโองการ ขอฮองเฮาทรงทรงพระเจริญพันปีพันๆปี!”

 

อวี้เหลียนอดที่จะขยับยิ้มไม่ได้ นางไม่คิดว่าฮองเฮาจะกระทำการรวดเร็วซ้ำยังไม่สนใจการกระทำหน้าไม่อายของบุตรชายที่ถึงขนาดลักลอบติดสินบนช่วยเหลื่ออันจี๋ชุน 

 

มองภายนอกผู้คนย่อมมองว่าฮองเฮาทรงโปรดปราณนางมาก แต่เมื่อข่าวของนางแพร่ออกไปอวี้เหลียนก็รับรู้ได้ว่าราชโองการเอิกเกริกก่อนเวลานี้ของฮองเฮามีสิ่งใดแอบแฝง 

 

การที่ทรงให้กงกงคนสนิทมาประกาศเช่นนี้ย่อมแสดงให้ชาวบ้านเห็นว่าผู้คนในวังยังไม่ใยดีสงครามหรือวิตกกังวลแม้แต่น้อย ซ้ำยังบอกโดยนัยว่าไม่นานแคว้นย่อมกลับมาจัดงานบูชาเทพอสูรไป๋หู่อันเป็นผู้ปกปักแคว้นได้ในเวลาอีกไม่นาน

 

ดูเหมือนจะใช้นางคุ้มเสียเหลือเกินนะ!

 

............

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.962K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2731 Meomeo (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 13:21
    ให้องค์ชายจื้อโหย่ว

    เป็นพระเอก
    #2,731
    0
  2. #2407 Mollows (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:59
    ตกลงไม่ใช่มี ฮองเฮา และพระสนม ชายาอื่นร่วมตัดสินด้วย หรอ ทำเหมือนกับว่ากูกู่ตัดสินคนเดียวเบ็ดเสร็จว่าใครจะเป็นคนรำ และแทนที่จะติดสินบนทำไมไม่เปิดโปงไปเลยไม่ก็ไม่ต้องร่วมติดสินบนด้วยก็ได้ถ้ามั่นใจว่าฝีมือตนเองไม่เป็นที่กังขา
    #2,407
    0
  3. #1754 Joob-Thidathip (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 22:27
    แม่รองเรียกคุณหนูจ้าว เหมือนไม่ใช่คนบ้านเดียวกันเลย น่าจะเรียกคุณหนูใหญ่
    #1,754
    0
  4. #1638 \\^o^// miNi_Mint \\^o^// (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:49

    เกี่ยวพัน < เกี่ยวพันธ์

    โปรดปราน < โปรดปราณ

    #1,638
    0
  5. #1415 Nemojungjung (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 17:05

    อันจี๋ชุนกับองค์ชายรองนี่ร้ายพอๆกันเลย อยากให้อวี้เหลียนหาทางเอาคืนได้บ้าง ไม่ใช่มีแต่มองทางนั้นกระทำตนแบบชั้นเหนือกว่ากันอย่างเดียวแล้วก็ได้แต่ปล่อยเลย เห็นแล้วกงุดหงิดแทน การรู้อนาคตน่าจะพอช่วยให้ได้เปรียบบ้างสิ

    #1,415
    0
  6. #1350 wadeepanman (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:41
    จดแต้มไว้ลูก ยามเอาคืนจะได้จัดหนัก
    #1,350
    0
  7. #1313 rainbowhwi23 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 04:07
    เสิร์จ how toวิธีกำจัดองค์ชายรอง คลิ๊ก!!!!!!!!
    #1,313
    0
  8. #1306 beaw02 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 03:11

    ขอบคุณค่ะ
    #1,306
    0
  9. #1298 AiiLin (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 01:05

    กระทืบหมอนแล้วคิดว่าเป็นองค์ชายรอง

    #1,298
    0
  10. #1285 Supriya (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:42
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #1,285
    0
  11. #1266 จางหยุนเชียน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:01

    อยากให้น้องสลัดองค์ชายรองให้หลุดจริงๆ เห็นแล้วหงุดหงิด

    #1,266
    0
  12. #1264 NookMeow (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:58
    คำสั่งประกาศจากฮองเฮา ควรจะใช้พระเสาวนีย์หรือเปล่าคะ

    ราชโองการนั้นใช้กับฮ่องเต้เท่านั้น
    #1,264
    0
  13. #1243 mano26282331 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:24
    ใช้คุ้มอย่างนี้ต้องขึ้นค่าตัวแล้ว
    #1,243
    0
  14. #1240 -❀imnickii' (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:22
    ลุงจะไปรบแล้ววว คุณน้องไม่ไปส่งหน่อยเหรอคะลูกกก
    #1,240
    0
  15. #1226 Freesia (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:09
    รอ ร๊อ รอ ค่ะ
    #1,226
    0
  16. #1220 phowipa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:00
    ชอบเป็นกำลังใขฝห้ไรท์นะคะรอออ
    #1,220
    0
  17. #1219 Ray_9 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:00
    ชอบบบบบบบบ เมื่อไหร่น้องจะมีมม.กับชินอ๋องอีก
    #1,219
    0
  18. #1218 Galaxxy_1997 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:59

    ค้างมากค่ะ ของอีกสักตอนสองตอนได้ไหมค่ะไรท์ที่น่ารัก
    #1,218
    0
  19. #1217 Wann (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:59

    เมื่อไหร่นางเอกจะหลุดพันจากองค์รัชทายาทสักที ฮรื่อออ หวุดหงิดแทนนางเอกแล้ว😭

    #1,217
    0
  20. #1216 995329 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:58
    อีกตอนเถอะนะคะ รอมา 2 วัน คิดถึงไรท์แล้ว
    #1,216
    0
  21. #1215 Moo.chompoo (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:56
    อีกสักตอนเถอะคร๊าบบบพลีสสสส
    #1,215
    0
  22. #1214 monthason (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:54
    รอนางเขี่ยองค์ชายรองทิ้ง กับให้องค์ชายรองเห็นนิสัยที่แท้จริงของอันจี๋ แล้วให้เสียดายจนกระอักเลือด ให้องค์ชายใหญ่ได้เป็นเต้ เน้อ
    #1,214
    0
  23. #1213 Ki09 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:50
    พระเอกหายยย
    #1,213
    0
  24. #1212 Nantanat_neung (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:49
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #1,212
    0