ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 18(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,774 ครั้ง
    15 พ.ค. 63

 

 

การพูดคุยของแม่ลูกต่อหน้าผู้คนจบลงในเวลาไม่นานแต่หลังจากนี้นางก็ไม่แน่ใจว่าฮองเฮากับองค์ชายรองทรงวางแผนจะทำสิ่งใดอีก

 

อาการของอันจี๋ชุนถูกนำมารายงานกับนางนางจึงบอกกล่าวองค์ชายรองอย่างไม่ปิดบังต่อหน้าฮองเฮาประหนึ่งเมียหลวงผู้มีน้ำใจกว้างขวางยึดถือความสบายใจของสามีเป็นที่ตั้งโดยไม่สนใจส่าสามีที่ว่าจะเรียกหาสตรีอื่นทันทีที่เพิ่งฟื้นก็ตาม

 

นับเป็นความจริงอันบิดเบี้ยวที่ฮองเฮาต้องการจะเห็นนางจึงแสดงให้ชมก่อนจะเอ่ยปากทูลลาและกล่าวว่าจะมาเยี่ยมองค์ขายรองอีกคราในวันพรุ่งนี้ ฮองเฮาไม่คัดค้านคำกล่าวของนางนั่นย่อมแสดงให้เห็นว่าพระองค์ยังมีเรื่องต้องพูดคุยกับองค์ชายโดยไม่ให้นางล่วงรู้

 

อวี้เหลียนเร่งใช้ปราณส่งสานส์ไปบอกกล่าวกับท่านพี่จื้อโหยว่ด้วยความกังวลทันทีเพราะตัวเขาก็อยู่ที่โรงประมูลเช่นกันซ้ำยังส่งคนไปพูดคุยกับองค์ชายสาม นางเกรงว่าหากองค์ชายสามกล่าวถึงท่านพี่จื้อโหยว่เขาจะกลายเป็นถูกฮองเฮาเคลือบแคลงอีกคน แต่ท่านพี่จื้อโหยว่มิใช่โง่งม เขาใช้ฐานะเจ้าของเครื่องปั้นไปพูดคุยนางจึงคลายความกังวลลงแล้วแสดงตนเป็นคู่หมายที่ดีไปเยี่ยมเยียนองค์ชายรองด้วยความห่วงใยทุกวัน

 

“ทรงเสวยอีกนิดเถอะนะเพคะ”

 

เสียงหวานที่แว่วออกมาจากห้องส่วนพระองค์ในตำหนักองค์ชายรองไม่ทำให้นางแปลกใจ หากไม่นับวันแรกที่นางมาเยือนตำหนักองค์ชายรองในวันที่เหลือนางล้วนพบเจออันจี๋ชุนอยู่ที่ตำหนักนี้ราวกับอาศัยอยู่ที่นี่มิใช่อยู่ที่ตำหนักฮองเฮา

 

อาการบาดเจ็บของอันจี๋ชุนแม้แรกเริ่มจะน่าเป็นห่วงแต่แผลนั้นกลับมิลึกอย่างที่คิดจึงลุกขึ้นมาดูแลองค์ชายรองถึงตำหนักได้ ไม่รู้ว่าบาดเจ็บแทนแบบใดจึงหายดีก่อนเสียอีก

 

“ถวายพระพรองค์ชายรองเพคะ”

 

นางกล่าวโดยไม่สนใจรอยยิ้มบางของอันจี๋ชุนที่ส่งมาทั้งที่แววตาล้วนแสดงความสาแกใจอย่างยิ่ง บางทีนางเอกผู้นี้คงรู้สึกถึงชัยชนะอยู่เพียงแค่เอื้อมเพราะองค์ชายรองในยามนี้คงยิ่งให้ความสำคัญกับอันจี๋ชุนเหนือผู้ใด

 

“หม่อมฉันต้มน้ำแกงสมุนไพรมาถวายเพคะ”นางกล่าวราวกับไม่เห็นสายตานั้นแล้วโบกมือให้ฟางอันนำน้ำแกงออกมา

 

“องค์ชายเพิ่งจะเสวยเพิ่งอิ่มอย่างเพิ่งนำมาถวายเลยคุณหนูจ้าว”

 

แล้วเมื่อครู่นางได้ยินใครหน้าไหนคะยั้นคะยอให้เสวยเพิ่มอีกคำกัน นางค่อนขอดในใจแล้วมองเลยไปที่เจ้าของร่างหนาที่ลุกนั่งเอนพิงข้างเตียง ดวงเนตรคมมองมาแต่กลับไม่เอ่ยคำใดนางจึงขยับยิ้มบางพยักหน้าให้ฟางอันนำกลับมาวางแต่โดยดี

 

ไม่แปลกหากน้ำแกงนางจะถูกเมินเพราะแม้มันจะถูกต้มอย่างดีแต่น้ำแกงสมุนไพรใครๆก็นำมาถวายได้

 

อวี้เหลียนมองถ้วยน้ำแกงที่ถูกวางทิ้งเอาไว้แล้วนึกกระจ่างแจ้งในใจ องค์ชายผู้นี้มิใช่มีเพียงความสัมพันธ์ต่ออันจี๋ชุนแต่ยังมีผู้อื่นอีก เพราะนางไม่ได้เห็นถ้วยน้ำแกงเหล่านั้นเพียงแค่ครั้งเดียว

 

“พระองค์อยากไปเดินเล่นเสียหน่อยหรือไม่เพคะ”

 

เสียงหวานของ อันจี๋ชุนดึงสายตานางกลับมา เป็นอีกคราที่นางมองสบดวงตาคมขององค์ชายรอง เขามีแววไหววูบเล็กน้อยยามมองหน้านาง ไม่แปลกหากจะหวั่นเกรงที่จะกระทำตามพระทัยต่อหน้านาง แต่ความอึดอันนี้นางไม่แยแสจึงขยับยิ้มบางเอ่ย

 

“ออกไปเดินเสียหน่อยคงทำให้พระองค์รู้สึกดีขึ้นนะเพคะ”นางเห็นด้วย

 

“เจ้าช่วยประคององค์ชายสามเสียหน่อยเถอะ”

 

แล้วนางก็หันไปเอ่ยกับอันจี๋ชุนที่ชะงักมือทันที นับเป็นการใช้งานประหนึ่งสาวใช้แต่อันจี๋ชุนเหมือนจะไม่รู้ตัวแม้เพียงนิด

 

แน่นอนว่าองค์ชายรองย้อมเป็นผู้แสดงท่าทีอึดอัดก่อนแต่นางย่อมไม่สงสารเห็นใจ หากรักที่จะไขว่คว้าทุกสิ่งเขาก็ควรจะรู้ว่าสมควรจะกระทำเช่นไร และนางเองก็อยากรู้ว่าคนทั้งคู่จะรักกันเพียงใดเชียว

 

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะเห็นชัดเจนในเวลานี้นางจึงปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นไปตามสมควร เพราะยามนี้มีสิ่งที่นางควรสนใจยิ่งกว่า...ผู้ใดกันที่กล้าโจมตีองค์ชายรอง จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่อาจสืบเสาะได้ ฮ่องเต้แม้จะมิได้มาเยี่ยมเยียนโดยตรงแต่ก็ทรงมีคำสั่งให้ควานหาตัวสืบเสาะอย่างละเอียดและนางได้ยินว่ายามที่ทรงทราบข่าวก็ทรงกริ้วเป็นอย่างมาก เช่นนี้ยิ่งชัดเจนว่าน้ำหนักในพระทัยของฮ่องเต้ที่มีต่อองค์ชายรองนั้นไม่ธรรมดา

 

รอยยิ้มเหยียดปรากฏบนใบหน้างดงามเย้ายวนของผู้ที่นั่งอยู่ในรถม้าที่เคลื่อนตัวไม่ช้าไม่เร็วเพื่อกลับตำหนัก นางดูชมมารยาสาไถของอันจี๋ชุนมากพอแล้ว มีอย่างที่ไหนกันให้ประคององค์ชายรองแต่เจ้าตัวดัดสะดุดจะล้มไปอยู่ในอ้อมแขนองค์ชายรองเสียเอง คนผู้นั้นก็เสแสร้งป่วยมากไปหรือไม่ นางมองดูวันนั้นแล้วแผลขององค์ชายรองนั้นมิได้หนักหนา แม้กระทั่งอันจี๋ชุนที่นางคิดว่าคงหายไม่ทันวันร่ายรำบูชาเทพอสูรไป๋หู่ยังไม่เป็นอันใดมาก 

 

บางทีคนที่โจมตีคงหวังเพียงก่อกวน หรือไม่ก็ระวังตัวมากเพราะรอบกายขององค์ชายรองคงมีองครักษ์ลับคุ้มกัน เมื่อยิงพลาดพวกเขาจึงคิดหาทางหนีก่อน

 

เบาะแสของผู้ที่ทำร้ายองค์ชายรองนั้นกระจ่างแจ้งขึ้นยามที่ชินอ๋องเจี๋ยหู่เข้าร่วมประชุมว่าราชการเช้าในอีกสามวันถัดมา แน่นอนว่าเรื่องที่ทำให้ท่านอ๋องพยัคฆ์ผู้เกรียงไกรเคลื่อนไหวล้วนไม่มีเหตุอื่นแต่เป็นเพราะเกี่ยวข้องกับความมั่นคงของแคว้น

 

คำกล่าวของพระองค์ทำให้ผู้คนตื่นตัวและหวาดหวั่นได้พร้อมกันเมื่อทรงเสด็จกลับเข้ามาในวังพร้อมกับข่าวที่แน่นอนแล้วว่าแคว้นฮวนได้เตรียมการรบเอาไว้แล้วซึ่งถูกเร่งให้เร็วขึ้นหลายเดือน

 

เรื่องดังกล่าวทำให้ผู้คนคาดเดากันว่าสาเหตุที่องค์ชายรองถูกโจมตีเป็นเพราะแคว้นฮวนที่มุ่งหวังตัดกำลังของแคว้นเฟิ่งฟู่ด้วยรู้ดีว่าฐานะขององค์ชายรองนั้นมีความเป็นไปได้ว่าจะได้รับตำแหน่งไท่จื่อแห่งแคว้นมากกว่าใคร  

 

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ใครต่อใครจะหาคำตอบกระจ่างแจ้งได้ในเวลานี้ได้เพราะมีเรื่องด่วนยิ่งกว่า

 

ชินอ๋องทรงมีรับสั่งถามถึงงบประมาณในท้องพระคลัง ไปจนถึงเสบียงอาหารที่จำต้องใช้จำนวนมากในการสู้รบ ด้วยความที่ทรงเป็นคนเด็ดขาดพระองค์จึงมีรับสั่งให้คนของตนเข้าตวรจสอบทันที แต่นั่นก็นำพามาซึ่งหายนะของใครบางคนที่คิดยักยอกเสบียงด้วยความเหิมเกริมและวางใจว่ายังไม่ถึงช่วงที่จำต้องทำศึกกับแค้วนฮวน 

 

การกระทำหน้าไม่อายและต่ำช้าของขุนนางที่คิดยักยอกของหลวงและหวังเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากชาวบ้านเพิ่มขึ้นทำให้ชินอ๋องทรงกริ้วอย่างหนัก 

 

แม้ฮ่องเต้จะประนีประนอมเพราะเห็นประโยชน์จากการใช้คนอย่างผู้ปกครองที่ถนัดเล่ห์กลแต่ท่านอ๋องกลับสะบัดตัดแขนขุนนางที่ดูแลบัญชีพืชพันธุ์จนขาดกระเซ็นต่อหน้าพระพักตร์อย่างไม่ใยดี

 

รับสั่งก้องกังวานดังทั่วท้องพระโรงยามที่มีกระแสเกรี้ยวกราดเจือปนทำให้ฮอ่งเต้ได้แต่ถอนหายใจ

 

“หากเจ้าคิดจะใช้คนพิการเช่นนี้ทำงานต่อก็แล้วแต่เจ้า!!!”

 

เหล่าขุนนางลอบกลืนน้ำลายกันถ้วนทั่วแต่นั่นยังไม่พอจะดับโทสะของชินอ๋อง ดวงเนตรดุดันวาวโรจน์กวาดมองผู้คนก่อนจะรับสั่งเย็นยะเยียบ

 

“หากวันหน้าผู้ใดคิดคดโกงสะเบียงกองทัพ เปิ่นหวางจะให้พวกมันทั้งตระกูลไปเส้นสังเวยในสนามรบ!”

 

ความหมายของท่านอ๋องล้วนไม่มีใครไม่เข้าใจ หน้าที่ของพระองค์คือปกปักบ้านเมือง ในเมื่อพระองค์ไม่แก่งแย่งชิงดีหรือเข้าแทรกแทรงย่อมเป็นหน้าที่ฮ่องเต้ที่ต้องบริหารจัดการ แต่หากมีผู้ใดที่กระทำการส่งผลกระทบให้บ้านเมืองสั่นคลอนพระองค์ย่อมไม่ไว้ไมตรี 

 

ฟังเรื่องราวในครานี้แล้วแม้ผู้คนจะยิ่งกล่าวขานถึงความโหดเหี้ยมของท่านอ๋องแต่ท่านอาของนางกลับเล่าให้นางฟังว่าพระองค์ยังไว้หน้าฮ่องเต้ 

 

ยามที่ท่านอายังเด็กและนางยังไม่เกิดนั้นท่านอ๋องเคยจับได้ว่ามีการยักยอกเสบียงกองทัพยามที่ขบย้ายไปยังชายแดน ยามนั้นฮ่องเต้เพิ่งขึ้นครองราชย์ได้ไม่นานขุนนางบางคนจึงคิดแข็งข้อหาผลประโยชน์ ทำให้การรบครานั้นส่งผลกระทบต่อเหล่าทหารจนเกือบจะพ่ายแพ้ ยังดีที่ท่านอ๋องทรงวางแผนบุกเข้าไปชิงเสบียงฝ่ายตรงข้ามได้สำเร็จจึงเอาชนะศึกมาได้แต่ก็ยังสูญเสียไม่น้อย 

 

พระองค์ทรงควบม้ากลับมาที่เมืองหลวงโดยไม่พัก ยามที่ทรงเสด็จผ่านล้วนแผ่กลิ่นอายความตายจนชาวบ้านขวัญผวาเด็กร้องไห้เป็นทิวแถว และในวันนั้นพระองค์ทรงมีคำสั่งให้ประหารผู้ที่เกี่ยวข้องกับการยักยอกทั้งหมดแล้วตัดหัวเสียบประจานให้ชาวบ้านทุกคนได้รับรู้ว่าตระกูลใดกันที่ทำให้บ้านเมืองเกือบชิบหาย

 

การกระทำเช่นนี้เหมือนเมตตาต่อคนในตระกูลที่เหลือแต่นั่นเป็นกาทรมานทั้งเป็น ต่อให้คนผิดมีหนึ่งแต่พระองค์ไม่สนใจผู้อื่น

 

หากคิดที่จะกระทำเลวโดยไม่สนใจคนในตระกูลก็ต้องเตรียมใจที่จะรับผลกระต่อตระกูล ความทุกข์ทรมานของคนในตระกูลขุนนางที่คดโกงล้วนไม่ต่างจากความเจ็บปวดที่ครอบครัวของทหารได้รับ

 

พระองค์รับสั่งเช่นนั้นยามที่ให้คนส่งร่างไร้หัวของผู้ที่ถูกประหารกลับไปที่ตระกูล ความโกรธเกรี้ยวของชาวบ้านไม่ใช่สามัญ แม้จะไม่ถูกข่มเหงแต่ไม่อาจทำสิ่งใดได้ ต่อให้ค้าขายก็ยังไม่มีใครกล้าซื้อ ต่อให้ตั้งโต๊ะแจกข้าวต้มมุ่งหวังทำกุศลก็ยังไม่อาจลบล้าง สุดท้ายแล้วตระกูลเหล่านั้นจึงเลือนหายไปเพราะผู้คนในตระกูลล้วนไม่อาจทนอยู่ในเมืองหลวงได้ 

 

อวี้เหลียนฟังแล้วยังคิดว่าครานี้ท่านอ๋องยังเมตตาจริงๆ บางทีเขาคงมิได้คดโกงเยอะจนเกินไปและยังไม่เกิดความเสียหายใดๆกระมัง

 

แต่เรื่องราวในกองทัพในยามนี้ยังไม่สงผลกระทบใดมากนักเนื่องจากท่านอ๋องยังคงมีคำสั่งไม่ให้ประกาศออกไป งานบูชาเทพอสูรไป๋หู่ก็ยังคงจัดขึ้นดังเช่นปกติแต่ก็ทรงมีคำสั่งให้เตรียมการทุกอย่างเป็นอย่างดี

 

เหล่าองค์ชายในยามนี้ยิ่งตื่นตัว แน่นอนว่ามันเป็นหนทางหนึ่งที่จะสร้างผลงานใหญ่ และคนที่เสนอตัวคนแรกที่จะช่วยเหลือชินอ๋องมิใช่ใคร แต่เป็นองค์ชายสามซานเซียนอู๋หมิง

 

........
วันนี้สองตอนนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.774K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2644 Duan_1211 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 10:13
    ด้ายแดงคู่นี่อยู่หนใดมันชั่งจางและบางเบาเหลือเกิน
    #2,644
    0
  2. #2123 Baby.Aimer' (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 00:57
    เอาดี จะสมหวังกันมั้ย
    #2,123
    0
  3. #1601 S t r a w Sw (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:57
    อินจนต้องอ่านข้ามมาหลายตอนเลยค่ะ
    #1,601
    0
  4. #1549 แอลจี (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:12

    แทบจะไม่เห็นด้ายแดงของทั้งสอง ยัยอันเข่าเสื่อมก็อ่อยผู้ หนูจ้าวก็ต้องทำใจ

    #1,549
    0
  5. #1482 Nalen.t (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 05:02
    ต้องเป็น "เซ่น"สังเวย หรือเปล่าคะ ไม่ใช่เส้น
    #1,482
    0
  6. #1346 T--dZ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:20

    ลุงโหดมากก


    แถมค่าตัวแพง


    โอ้ยยย ลุคแบดบอยมากเด้ออ

    #1,346
    0
  7. #1278 Supriya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:24
    สนุกมากๆๆๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #1,278
    0
  8. #1180 Jong ah wook (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:27

    สนุกมาก
    #1,180
    0
  9. #1178 น้ำน้ำ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 17:37

    ให้ตอนที่พระเอกรู้ความจริงบางอย่างก็ให้นางเอกหายตัวไปเลยให้คนนึกว่าตายแล้วก้อได้ให้อีพระเอกเสียจายซะมั่งสิ

    #1,178
    0
  10. #1170 goyyyyg (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 11:33
    ขอบคุณไรท์มาก มาสองตอนเลย จุกๆ
    #1,170
    0
  11. #1163 Ayaaaaaa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 02:09
    ดีต่อใจมากค่ะมาสองตอนเลย🥰🥰
    #1,163
    0
  12. #1160 beaw02 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 01:30

    ขอบคุณค่ะ
    #1,160
    0
  13. #1156 I'm fine. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:07
    บางทีก็สงสารอันจี๋ชุนนะ คือลงแรงหนักมาก ทั้งๆ ที่นางเอกเราไม่ได้ทำอะไรเล้ย
    #1,156
    0
  14. #1154 tigereye2517 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:52

    คือนางนี่สตอได้ใจมาก555ถามก่อนมัยว่าเค้าอยากจะได้มัยองค์ชายรองนี่ใส่พานมาน้องเอกยังต้องขอกลับไปคิดหลายๆๆรอบเลยไม่ติดว่าจะโดนยายแก่ฮองเฮาเพ่งเลงละก็สองตานางก็ไม่แลย่ะเชอะ

    #1,154
    0
  15. #1152 Nonononono (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:38

    รำคาญยัยอันจี๋ชุนมากแล้วค่ะไรท์ อยากกระโดดตบสักสิบทีให้หน้าแหก จะได้เลิกตอแหลและเสแสร้ง อึดอัดมากเลยค่ะตอนนี้ นางเอกของเราก็เฉื่อยๆไปไหมคะ? ไม่ชอบองค์ชายรองก็พอเข้าใจอยู่นะคะ แต่การที่ปล่อยให้เขามาทำอะไรเหมือนข้ามหน้าข้ามตา มันทำให้เราโกรธจริงๆ คนข้างนอกเขานินมาเรื่ององค์ชายกับนางอันจี๋ชุนทุกวัน แล้วนางเอกไม่กลัวครอบครัวจะเสียหน้าเหรอคะ? ถ้าจะแสดงบทเมียหลวงผู้ใจกว้าง แต่ตอนนี้มันก็ยังไม่ใช่เมียหลวงนิ ถ้าคอมเม้นท์แล้วมันอาจจะทำให้ไรท์ไม่สบายใจ เราขอโทษด้วยนะ แต่เรายังติดตามนิยายไรท์อยู่นะ เราแค่อินกับนิยายของไรท์มากเกินไป แต่เราไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดี

    #1,152
    0
  16. วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:12
    รำคาญ โอ๊ย ใครจะอยากไปแย่งผู้ชายของเธอกันอ่ะ ถอนหมั้นไว ๆ นะ รำคาญสองคนนี้ รักกันก็รัก ๆ กันไปเหอะ
    #1,140
    0
  17. #1137 Zehn_p (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:02
    * ตรงประคององค์ชามสาม ต้องเป็นองค์ชายรองค่ะ //อันจี๋ชุนยังคงน่ารำคาญเหมือนเดิม5555
    #1,137
    0
  18. #1134 Numtanthitiya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:58
    ไม่ต้องมีพระเอกก้อได้นะค่ะ
    ให้เขาปกป้องบ้านเมืองของเขาไป
    น้องดูแลตัวเองได้ค่ะ....ผชไม่จำเป็นแล้วววว
    #1,134
    1
    • #1134-1 c_nattrisia(จากตอนที่ 36)
      15 พฤษภาคม 2563 / 23:12
      555 อ่านเม้นนี้ละยิ้มเบย ลำไยอิลุงไม่ต่างกัน
      #1134-1
  19. #1129 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:49

    รอลุ้นนางเอกจะทำอย่างไรถึงจะจัดการนังอันจอมมารยา แล้วถอนหมั้นอิองค์ชายรองจอมทุเรศ..สะที..รอต่อนะคะ
    #1,129
    0
  20. #1127 parkraerim (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:42
    เราสงสัย... ยัยอันจี๋ชุนนี่มีปัญหาทางสายตากับสมองรึเปล่า เราก็พอเก็ทนะว่าที่อวี้เหลียนติดต่อกับองค์ชายรองเพราะสถานะมันค้ำคอ แต่แบบ... มันใช่เรื่องต้องมาเขม่นน้องไหมถามจริง ฮองเฮาก็ถือหางอยู่นั่นแล้ว

    คนอยากได้ก็ได้ไปแล้ว ใจคนก็เหมือนครอบครองอยู่แล้ว แล้วจะเอาอะไรอีก? อยากได้สถานะก็ต้องทำเองปะ ไม่ใช่มาทำตัวระรานน่ารำคาญ หวงคนหวงข้าวของเหมือนคนไร้สติอ่ะ แล้วทำอะไรไม่ดูสถานะตัวเองเลยว่าทำแบบนี้คนเสียชื่อเป็นใคร ตามตอแยคนที่เขา(เพิ่ง)มีคู่หมั้นอยู่แล้ว นี่ถ้าเขาไม่เอาขึ้นมา หน้าแหกเลยนะ ถึงจริงๆแล้วเขาจะไม่ทิ้งนางก็เถอะ มั้ง

    เอาเถอะก็พอรู้แหละว่ายังเด็ก แต่มาทำอะไรแบบนี้มันน่าตลกอ่ะ ถามจริงลับหลังคนเขาไม่นินทากันบ้างเรอะ ว่าทำตัวแบบนี้เหมือนที่บ้านไม่อบรมอ่ะ เออ นางเพิ่งมาเมืองหลวง โอเคๆ เจอตัวละคร ปสด แบบนี้ก็น่าปวดหัวนะเอาจริง ยิ่งถ้าให้สร้างตัวละครแบบนี้ขึ้นมาในเรื่องคือเตรียมหัวแตกได้เลยอ่ะ (โมโหเอาหัวโขกฝาบ้าน555)

    ไรท์เก่งมากๆที่ยังคีพลุคอันจี๋ชุนไว้ได้โดยไม่โดดกัดคอเด็กนี้เข้าซะก่อน ตอนแต่งต้องมีโมโหบ้างแหละ อินจัด 555555
    #1,127
    0
  21. #1120 nnewest (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:35
    *เซ่นสังเวย
    #1,120
    0
  22. #1119 Meladatim (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    ไปรักกันให่ไกลๆ 555555
    #1,119
    0
  23. #1118 puggaddong (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    ไรท์บอกหน่อยได้ไหมเมื่อไหร่จะได้ถอนหมั้น มันอึดอัด ไปหมด หรือตอนใกล้จบ อีกกี่ตอน
    #1,118
    0
  24. #1116 fallinluvw/bed (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:26
    เห็นเด้งแจ้งเตือนขึ้นมา เหมือนอะดีนาลีนหลั่ง พลุ่งพล่านมากแม่
    #1,116
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(