ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 17(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,553
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,395 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

 

อวี้หลียนจ้องมองพยัคฆ์ในร่างแมวที่นั่งอยู่บนเบาะฝั่งตรงข้ามกับนาง ตั้งแต่ลงจากหุบเขานางก็ไปขออนุญาตท่านอาออกไปนอกวังด้วยเหตุผลที่ต้องการไปเดินเที่ยวบ้าง แน่นอนว่าหลังจากที่ท่านอาเห็นความพยายามทุ่มเทฝึกฝนจนป่วยไข้ของนางย่อมเมตตาจึงประทานอนุญาตและให้นางแวะเยี่ยมครอบครัวได้

 

“แล้วเจ้าลงจากหุบเขาเช่นนี้ได้หรือ”

 

นางเปิดปากถามยามที่รถม้ากำลังเคลื่อนไปที่ประตูวังเพื่อตรวจสอบผู้เข้าออกดังเช่นปกติ

 

“ย่อมได้ ไม่มีสิ่งใดผูกมัดข้านอกจากการทำพันธะสัญญากับเจี๋ยหู่”

 

มันเอ่ยปากตอบเพราะยามนี้มีเพียงนางและมันภายในรถม้าส่วนฟางอันนั่งอยู่ด้านหน้ากับสารถี และนางคิดว่ามันก็คงไม่ต้องการให้ฟางอันรู้ว่าพูดได้นางจึงเอ่ยปากบอกไปเพียงพยัคฆ์ทมิฬตรงหน้าเป็นแมวที่อยู่บนหุบเขาเทพสูร แต่วันนี้มันกลับตามนางแจประหนึ่งตามแม่แมวเดี๋ยวมันตามจนพอใจเจ้าแมวนี่ก็กลับไปที่หุบเขาเอง

 

แน่นอนว่าฟางอันยังสงสัยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรเพียงช่วยนางซุกซ่อนลี่หู่เอาไว้ไม่ให้คนในตำหนักหยกงามเห็นจนไปรายงานพระสนม

 

นางเลือกที่จะออกเดินไปตามตลาดก่อนจะกลับไปที่ตระกูลเพราะอยากจะซื้อของติดมือกลับไปให้ท่านพ่อท่านแม่และอี้อานบ้าง

 

อวี้เหลียนใช้หมวกที่มีผ้ากั้นปกปิดใบหน้ายากจะมองเห็นแทนการใช้เพียงผ้าผืนบางปกปิด แน่นอนว่ามันคงจะแปลกตาอยู่บ้างเพราะคุณหนูตระกูลใหญ่ทั้งหลายล้วนนิยมใช้เพียงผ้าบางปกปิดมีเพียงผู้ที่กำลังเดินทางจึงนิยมใช้หมวกเช่นนี้

 

“เหตุใดวันนี้ตลาดจึงคึกคักนัก”

 

นางเอ่ยกับผู้ร่วมทางเช่นฟางอันและเจ้าพยัคฆ์ทมิฬที่ทำตัวประหนึ่งแมวน้อยเกาะอยู่บนไหล่นาง

 

“ฟางอันจะไปถามให้นะเจ้าคะ”

 

เป็นหน้าที่ของสาวใช้ที่จะหาคำตอบให้ผู้เป็นนายแต่นางเอ่ยระงับเอาไว้ก่อนแล้วเดินตรงไปที่ร้านขายขนมแล้วเลือกซื้อขนมราคแพงน่าตาน่าทานมาหลายชิ้น

 

“ท่านป้าข้าขอถามจะได้หรือไม่ว่าเหตุใดวันนี้ตลาดจึงดูคึกคักนัก”

 

“เป็นธรรมดาที่วันใดโรงประมูลเปิดย่อมทำให้ผู้คนมากกว่าปกติเช่นนี้”

 

“งั้นหรือ ขอบคุณท่านป้าที่ชี้แจง”นางเอ่ยแล้วรับถุงขนมมาก่อนจะเอ่ยกับฟางอัน

 

“ข้าอยากไปดูที่โรงประมูลเสียหน่อยเจ้ากลับไปแจ้งที่จวนก่อนเถอะฟางอัน”

 

“เจ้าค่ะ คุณหนูระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ”

 

ฟางอันเอ่ยเช่นนั้นเพราะไม่ปกติที่คุณหนูในตระกูลใหญ่จะไร้เงาผู้ติดตามเวลาที่เดินไปที่ใด ยิ่งในที่ที่มีผู้คนมากหน้าเช่นโรงประมูลแต่ฟางอันคงเข้าใจดีว่าที่นางให้กลับไปจวนก่อนก็เพื่อแจ้งให้ที่จวนรับรู้แล้วตามคนมาคุ้มกันนางซักเล็กน้อย โรงประมูลนี้แม้จะขึ้นชื่อเรื่องความใส่สะอาดแต่ระหว่างผู้ประมูลด้วยกันจะแย่งชิงกันล้วนไม่เกี่ยวกับโรงประมูล

 

“เจ้าอยากได้อันใดกันจึงมาที่นี่”

 

“ข้าก็ยังไม่รู้” นางตอบลี่หู่ที่เอ่ยปากถามทันทีเมื่ออยู่ด้วยกันสองคน

 

“หึ ที่นี่ข้าไม่ได้มาหลายปีเข้าไปดูเสียหน่อยก็ดี” มันเอ่ย

 

“เจ้าเคยมาหรือ”

 

“ย่อมเคย ก็ในเมื่อที่นี่ทุกสิ่งล้วนเป็นของเจี๋ยหู่”

 

คำกล่าวของพยัคฆ์ทมิฬทำให้นางต้องชะงักเท้า “เจ้าว่าอย่างไรนะ หมายความว่าอย่างไรกัน”

 

เสียงขลุกขลักในลำคอดังมาจากเจ้าแมวดำ “เขาเป็นผู้สร้างมันขึ้นมาแล้วเมื่อเขาอยากได้สิ่งใดก็ล้วนเอามันไปได้โดยง่าย”

 

อวี้เหลียนนิ่งเงียบ จริงอย่างที่เจ้าพยัคฆ์นี้กล่าว หากผู้ใดเป็นเจ้าของโรงประมูลนี่เมื่อมีสิ่งใดเข้ามาในโรงประมูลเขาย่อมรู้ก่อนและหากเขาอยากได้มันย่อมไม่ถึงมือผู้อื่น แต่มิใช่ว่าโรงประมูลนี่เก่าแก่แล้วหรือ

 

“ชินอ๋องทรงสร้างที่นี่ตั้งแต่เมือใดกัน”

 

นางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้พลางเดินเข้าไปในโรงประมูลหลังจากจ่ายเงินค่าเข้าร่วมประมูลและรับหน้ากากมาสวมเอาไว้อีกทีดังเช่นคนอื่นๆ

 

“เดิมทีที่นี่เป็นเพียงแหล่งข้อมูล ทำหน้าที่ขายข้อมูล แต่การทำแบบนั้นเจี๋ยหู่เห็นว่าจะนำภัยมาและซุกซ่อนได้ยากจึงเปลี่ยนเป็นโรงประมูลเช่นนี้แทน”

 

คำกล่าวนี้บ่งบอกว่าชินอ๋องทรงตั้งโรงประมูลเพื่อหาข่าวเช่นกัน เช่นนี้แล้วเบื้องหลังคงเป็นมีการวบรวมข้อมูลของแคว้นแบบลับๆกระมัง

 

“เขาทำให้มันกลายเป็นโรงประมูลเมื่อราว40กว่าปีก่อนกระมัง”

 

อวี้เหลียนเบิกตาภายใต้หมวก ชินอ๋องผู้นี้ทรงอายุเท่าใดกันแน่!! พระพักตร์ของพระองค์ล้วนราวกับบุรุษหนุ่มอายุไม่เกินสามสิบผู้หนึ่งแต่แท้จริงแล้วทรงเป็นถึงพระเชษฐาของฮ่องเต้

 

“ไทเฮากับชินอ๋องเป็นแม่ลูกกันจริงหรือ”

 

นางถามและคาดเดาไม่ได้แต่เจ้าของเสียงทุ้มที่ยังเกาะเหรียวแน่นบนไหล่กลับตอบอย่างจริงจัง

 

“หากไม่ใช่ไทเฮาก็ยังต้องเคารพเจี๋ยหู่ เช่นนั้นแล้วชางเซิ่งฟานหรงคงเรียกร้องหาอำนาจและกดขี่เจี๋ยหู่น่าดู”

 

เจ้าพยัคฆ์ตัวดำนี่กล่าวถึงพระนามฮ่องเต้หน้าตายเฉยแต่คำกล่าวของมันก็มิใช่จะไร้เหตุผล หากชินอ๋องไม่ใช่โอรสของไทเฮาอาจจะทำให้ฮ่องเต้ทรงหวาดระแวงชินอ๋องก็เป็นได้ 

 

ความสงสัยของนางจบลงยามที่นางขึ้นมาถึงชั้นบนที่มีห้องส่วนตัวของหาประมูล แน่นอนว่าราคาย่อมไม่ธรรมดาแต่นางก็ไม่ชอบนั่งรวมกับผู้อื่นนักให้เป็นที่สนใจ แต่ผู้ใดจะไปคิดว่านางจะเจอคนคุ้นเคยที่นั่งเคียงข้างกันประหนึ่งคู่รักอยู่ฝั่งตรงข้าม หากคนจะเป็นศัตรูต่อให้ไปที่ใดล้วนไม่อาจหนีพ้น นี่ดูจะเป็นความจริงของนางยามที่มาอยู่ในร่างนี้

 

แม้อีกฝ่ายจะใส่หน้ากากปกปิดเพียงใดแต่หน้ากากครึ่งใบหน้าไม่อาจทำให้ลอดพ้นสายตาผู้ที่คุ้นเคยกันได้ องค์ชายรองกับอันจี๋ชุน

 

“วันนี้มีของพิเศษใดหรือไม่”

 

นางเอ่ยถามพนักงานของหอประมูลที่นำชาและขนมชั้นดีมาให้นาง

 

“เจ้าค่ะ วันนี้มาสมุนไพรที่ใช้เลื่อนระดับปราณหลายต้นซ้ำยังมีแจกันล้ำค่าที่ไม่เคยวางขายที่ไหนมาก่อนเข้าร่วมประมูลด้วยเจ้าค่ะ”

 

คำตอบของอีกฝ่ายก่อนจากไปทำให้นางสะดุดหูเป็นอย่างยิ่ง แจกันที่ไม่เคยวางขายที่ไหนหรือ? นี่คงมิใช่เป็นฝีมือท่านพี่จื้อโหยว่หรอกใช่หรือไม่?

 

นางไม่อาจหาคำตอบที่กระจ่างชัดได้จึงตั้งใจดูการประมูลด้วยตาตนเองเพราะไม่ว่านางจะกวาดตามองไปที่ใดล้วนไร้เงาท่านพี่จื้อโหยว่ แต่นางกลับพบเจอร่างสง่างามที่คล้ายคลึงกับองค์ชายสามเข้าเสียได้ เห็นชัดว่างานปะมูลในหนึ่งครั้งล้วนได้รับความสนใจจากเชื้อพระวงศ์ทั้งสิ้นนางจึงอดที่จะถามไถ่เจ้าแมวตัวโตที่นอนมองออกไปเบื้องล่างบนโต๊ะไม่ได้ว่ามีผู้ใดล่วงรู้หรือไม่ว่าโรงประมูลนี้เป็นของชินอ๋อง

 

“จะรู้ได้อย่างไรกันในเมื่อเขาเริ่มทำมันในต่างแคว้นก่อนด้วยชื่อของผู้อื่น แล้วเหตุใดเขาจะต้องให้ผู้อื่นรู้แล้วชิงเงินในกระเป๋าเขากัน”

 

อวี้เหลียนไม่แปลกใจแต่นางก็ยังขมวดคิ้วมุ่น ถึงเจ้าตัวจะกล่าวเช่นนั้นแต่ที่เอ่ยบอกนางไปเสียหมดนี่อันใดกัน

 

“รายการต่อไปเป็นหนึ่งในสิ่งของที่ทุกท่านปรารถนาจะได้ชม นับเป็นสิ่งที่ค่อนข้างพิเศษแม้แต่ข้าน้อยเองยังมิเคยเห็นแจกันงดงามเช่นนี้มาก่อน แจกันเหลียนฮวาสองภพขอรับ!”

 

คำกล่าวนั้นทำให้นางต้องเร่งดีดตัวขึ้นไปมองที่ระเบียง ทั้งรูปทรงและความแวววาวไปจนถึงร่องรอยสีสันล้วนแต่เป็นสิ่งที่นางคุ้นตา

 

มันคือแจกันที่นางวาดเองกับมือให้ท่านพี่จื่อโหยว่ แม้กระทั่งชื่อก็ยังเป็นนางที่ตั้งมัน!!!

 

แจกันทรงสูงที่นางวาดลวดลายดอกบัวสีขาวนวลจับตามีประกายประหนึ่งสองแสงแบ่งบานท่ามกลางพื้นหลังสีดำน้ำเงินดูลึกลับ แต่อีกด้านนั้นนางกลับไล่สีจนบางเบาจนกลายเป็นสีขาวส่องสว่างและดอกบัวที่เบ่งบานกลับหุบลง  ความแตกต่างนี้ทำให้นางตัดสินใจตั้งชื่อว่าเหลียนฮวาสองภพ

 

นางจ้องมองผู้คนที่เริ่มพูดคุยถึงแจกันที่ตั้งเด่นบนเวทีด้านล่าง หากได้ราคาไม่ดีน้ำตานางคงไหลออกมาเป็นสายเลือดในเมื่อสีขาวที่นางใช้ผสมวาดดอกบัวนั้นนางถึงขนาดเอาไข่มุกจริงๆมาบดจนมันขาวนวลเป็นประกายเช่นนั้นเชียว!!!!

 

“โอ้ นับว่าเป็นของแปลกตาไม่น้อยเชียว!” เสียงที่ดังขึ้นข้างกายทำให้นางมีความหวังอย่างยิ่ง

 

“งั้นหรือ เช่นนั้นเจ้าว่าจะได้ซักกี่ทอง”

 

นางรู้สึกเหมือนเจ้าพยัคฆ์จอมหยิงนี่คงมีประสบการณ์กับการเลือกของชั้นสูงอยู่บ้างเพราะแม้แต่ฝูกนอนของมันยังทำจากผ้าไหมชั้นดีไม่ต่างจากของท่านอานางเลย เผลอๆจะดีกว่าเสียด้วยซ้ำ!

 

“เจ้านี่มันตาไร้แวว ของเช่นนี้จะขายแค่ไม่กี่ทองได้อย่างไร นับเป็นตั๋วเงินจะง่ายกว่า”

 

ลี่หู่กล่าวยิ่งทำให้ดวงตาหงส์เป็นประกาย 1000 เหรียญทองเท่ากับตั๋วหนึ่งใบ หากนับเป็นตั๋วเช่นนั้นคงได้ไม่น้อย เช่นนี้เทียบกับไข่มุกที่เสียไปอย่างน้อยนางก็คงไม่ขาดทุนนัก

 

การประมูลเริ่มขึ้นท่ามกลางความตื่นเต้นของนาง แน่นอนว่ามันเป็นที่สนใจอย่างยิ่งยิ่งยามที่คนของหอประมูลกล่าวว่ายามนี้มันเป็นแจกันที่ถูกทำขึ้นเพียงชิ้นเดียวไม่มีขายแม้กระทั่งในต่างแคว้นก็ยิ่งดึงดูความละโมบและความโอ้อวดของผู้คน แม้กระทั่งองค์ชายสามที่มากับองค์ชายห้ายังร่วมประมูลด้วยไม่ต่างจากองค์ชายรอง

 

ยามที่ราคาพุ่งขึ้นไปถึงหนึ่งหมื่นตำลึงทองนางก็ยั่งจิบชาสบายใจแล้ว แต่องค์ชายทั้งสองที่น่าจะรู้ตัวตนของกันและกันก็ยังไม่เลิกเล่นยื้อยุดใส่กัน การกระทำของพวกเขาทำให้ผู้ประมูลคนอื่นๆไม่มีโอกาสสอดปากขึ้นมา แต่นางที่เป็นผู้ได้รับย่อมไม่แยแส ใครจะประมูลก็เหมือนกันขอแค่ได้ราคาดีก็เพียงพอ

 

นางเฝ้ามองว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นผู้ใดที่ยอมแพ้ไปก่อนแต่พวกเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนมีคนผู้หนึ่งเข้าไปกระซิบข้างกายองค์ชายสามจึงเป็นเขาที่หยุดการประมูลลงก่อน แต่นั่นก็ทำให้แจกันที่นางวาดมีราคาสูงถึงสามแสนทอง นางใช้ไข่มุกราคาหมื่นทองไปห้าเม็ดนับว่าได้กำไรไม่น้อยเชียว

 

รอยิ้มยกปรากฏบนใบหน้างดงามภายใต้หมวกปกปิดใบหน้า นางรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาหลายส่วนจนรู้สึกกระตือรือร้นที่จะกลับไปวาดแจกันอีกซักอันให้ท่านพี่จื้อโหยว่เสียเดี๋ยวนั้น แต่เจ้าพยัคฆ์ข้างกายนางคงไม่ยินยอมเพราะมันเริ่มร่ำร้องที่จะกินทุกสิ่งที่ส่งกลิ่นหอมจากเหลาอาหารทันทีที่นางออกมานอกโรงประมูลเมื่อการประมูลจบลง

 

“คุณหนู ได้ของที่ต้องการหรือไม่เจ้าคะ”

 

ฟางอันพาคนของตระกูลสองคนมารอนางที่หน้าโรงประมูลเอ่ยถามนางจึงพยักหน้ารับแล้วตามใจเจ้าพยัคฆ์อีกเล็กน้อยด้วยการพาไปที่เหลาอาหารชื่อดัง

 

“ไม่ทราบว่าคุณหนูท่านนี้จะให้ข้าเลี้ยงอาหารท่านซักมื้อจะได้หรือไม่?”

 

เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยยามที่นางกำลังก้าวเดินตามหลงจูของร้านหลายจะขึ้นไปด้านบน

 

อวี้เหลียนเงยมองแล้วค้นพบว่าคนผู้นี้ไม่ต่างจากนางที่สวมหมวกปกปิดแต่นางยังไม่ขยับปากตอบมือที่ถือพัดกลับยกแหวกผ้าเล็กน้อยเผยให้เห็นเสี้ยวหน้าคุ้นเคยจนนางต้องยกยิ้มตอบ

 

“ย่อมได้!!”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.395K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #1062 eve_yuri (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:37
    ท่านพี่เอาเงินมาแบ่งให้น้องแน่ๆเลย 5555
    #1,062
    0
  2. #1048 สีจ๋า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:43

    สู้ๆนะคะ สนุกมากกกก เอ็นดูน้องไม่ไหววววววว
    #1,048
    0
  3. #1047 ผู้หญิงชอบอ่าน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 16:31
    ท่านพี่ใช่อ่อ
    #1,047
    0
  4. #1045 FerinFern (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 12:51
    ทำไมเราอ่านคอมเม้นบางอันแล้วมันมีความรู้สึกคิ้วกระตุกแทนไรท์จัง แบบที่แกไม่เก็ตสิ่งที่เขาพยายามจะสื่อเลยช้ะ
    #1,045
    0
  5. #1044 ราชา สล็อต (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 11:35
    นางร้ายเหมือนจะเก่งแต่ก็รู้สึกเฉยๆอ่ะ งง อ่านตั้งแต่ต้นจนมาถึงตอนล่าสุด นางร้ายของเรายังสู้ใครไม่ได้ ยังดีแค่ปากและเสแสร้งสมกับเป็นนางร้าย โดนเล่นงานตั้งหลายครั้งถ้าไม่มีใครมาช่วยนางตายหละนะเนี่ย (ที่พิมเนี่ยหมั่นไส้นางล้วนๆ)อินจัดมากตอนนี้ จะเก่งตอนไหนเนี่ย มีบัตรเติมทรูมะ
    #1,044
    0
  6. #1042 Kim'mo Chibi'only (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 10:49

    ขอบคุณนะคะ #รอนะคะ

    #1,042
    0
  7. #1040 Meunfan Chebabu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:59
    รอค่าาาาาน
    #1,040
    0
  8. #1039 Killer-bova (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:48
    ท่านพี่ๆๆๆๆๆ
    #1,039
    0
  9. #1038 AnoMaMa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:23
    พี่ใหญ่5555
    #1,038
    0
  10. #1037 supakornseanla (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:19
    พี่ใหญ่แน่ๆถือพัด
    #1,037
    0
  11. #1036 pangkokiiiz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:34
    ใครชวนน้องอ่ะ พี่ใหญ่รึป่าวน๊า รึองค์ชายสาม รอค่า^^^^
    #1,036
    0
  12. #1035 yok1122 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 07:20
    พีใหญ่ เปล่า คงมิใช่พระเอก ค่าตัวแพงนิ
    #1,035
    0
  13. #1033 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 06:20

    ชอบๆๆมาต่อไวๆนะคะ
    #1,033
    0
  14. #1030 KuppaKP (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 04:32
    ใครน้ออออ
    #1,030
    0
  15. #1025 tigereye2517 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:24

    สนุกมากค่ะ

    #1,025
    0
  16. #1024 Prangpraty !~ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:18
    ท่านพี่ชัวร์
    #1,024
    0
  17. #1021 beaw02 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:03

    ขอบคุณค่ะ
    #1,021
    0
  18. #1019 มีนพฤกษา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:55
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-08.png ใครน้อ หน้าคุ้นๆป่าว
    #1,019
    0
  19. #1018 NookMeow (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:43
    พี่ชายชัวร์....
    #1,018
    0
  20. #1016 Jong ah wook (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:29

    ท่านพี่แน่เยยยย ข้าอยากลงเรือบาป55555
    #1,016
    0
  21. #1014 จางหยุนเชียน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:49

    ท่านพี่แน่เลย 555 มาแบ่งกำไร
    #1,014
    0
  22. #1011 Numtanthitiya (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:32
    พี่ชายยยทำไมท่านต้องดีงามขนาดนี้...พี่ชายยยยยย...ม่ายยยยยยย(ได้แต่กัดผ้าเช็ดน้ำตาไหลพาก)
    #1,011
    0
  23. #1010 AoffizzAM (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:28
    รอๆๆๆทุกวันค่ะ
    #1,010
    0
  24. #1009 BearBear2911 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:26
    ครายยย
    #1,009
    0
  25. #1008 GimNgek (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:25
    คิดว่าท่านพี่มาแน่เลย
    #1,008
    0