ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 16(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,346 ครั้ง
    10 พ.ค. 63

 

เห็นทีการพูดคุยกับพระสนมซูเฟยจะทำให้องค์ชายรองและฮองเฮารู้สึกตัวว่านางมีตัวตนอยู่ด้วย แค่เพียงนางก้าวเท้ากลับไปที่ตำหนักท่านอาก็เรียกนางเข้าพบเป็นการเร่งด่วน เหตุผลนั้นไม่ใช่อื่นใดแต่เป็นเพราะฮองเฮาทรงส่งคนมาตามนางไปเข้าเฝ้า

 

นางไม่อาจปฏิเสธได้จึงเข้าเฝ้าพระองค์อีกครั้งตามรับสั่ง แต่ครานนี้มันแตกต่างออกไปเมื่อรับสั่งของฮองเฮาที่มีต่อนางบ่งบอกชัดเจนว่าการกระทำของโอสรของพระองค์ล้วนเหมาะควร วาจาที่กล่าวว่าเป็นธรรมดาของบุรุษที่มีชายามากกว่าหนึ่งทำให้นางคิ้วกระตุกหลายครา ซ้ำยังกล่าวราวกับเตือนสตินางให้พยายามคิดไดว่าการแต่งงานของสตรีสมควรจะดูที่เรื่องของความเหมาะสมมากกว่าความรู้สึก สิ่งที่รับสั่งล้วนกลายเป็นนางที่โง่งมและนางจำต้องฉลาดกว่านี้เพราะสุดท้ายแล้วผู้ที่รักษาอำนาจเอาไว้ในมือได้คือที่สุด และในยามนี้นางก็มีสิ่งนั้นมากกว่าอันจี๋ชุน

 

แม้นางจะเห็นแย้งหรือชิงชังความคิดของอีกฝ่ายเพียงใดแต่นางก็ทำได้เพียงขอพระทัยที่ทรงสอนสั่งอย่างดี

 

“ดี” ทรงตอบรับเพียงเท่านั้นก่อนจะมีน้ำพระทันรับสั่งถึงเรื่องจวนของนางที่ถูกโจมตี แม้จะปิดข่าวแต่ไม่มีทางที่พระองค์ไม่รู้ วาจาของฮองเฮานั้นฉายชัดว่าอาจจะเป็นผู้ที่ไม่ต้องการให้องค์ชายชางเซิ่งเหอเสี่ยงขึ้นเป็นไท่จื่อ นั่นย่อมคาดหวังให้นางสงสัยว่าจะเป็นองค์ชายสามและพระสนมซูเฟย แต่นางกลับไม่อยากขบคิดในเวลานี้เพราะนางกลับคิดได้ว่ายังมีอีกหลายคนที่อยากให้นางไปให้พ้นๆทางในเมื่อองค์ชายรองยังเที่ยวสานสัมพันธ์กับคุณหนูอื่นไปเรื่อยๆเพื่อเป็นฐานอำนาจให้ตนเอง

 

แต่อย่างน้อยฮองเฮาและองค์ชายรองก็คงจะยังมีความนึกคิดอยู่บ้างว่านางเป็นเพียงคู่หมั้นและนางสามารถกลายเป็นคู่หมั้นผู้อื่นได้เช่นกันพระองค์จึงมีรับสั่งให้องค์ชายรองที่เสด็จมาเข้าเฝ้าเสด็จไปส่งนางถึงตำหนักต่อหน้าอันจี๋ชุน

 

“ฝึกร่ายรำเป็นอย่างไรบ้างคุณหนูจ้าว”

 

รับสั่งถามทำลายความอึดอัดที่นางไม่แยแสยามที่อยู่บนรถม้า

 

“ดีเพคะ”

 

นางตอบเพียงเท่านั้นและเริ่มก่อกวนด้วยสงครามประสาทแต่นางกลับนึกขึ้นได้เสียก่อนจึงเปิดปากถาม

 

“พระองค์มิเรียกหม่อมฉันว่า อวี้เหลียน แล้วหรือเพคะ” เมื่อไม่กี่วันก่อนยังเกี้ยวนางด้วยคำเรียกขานเช่นนั้นอยู่เลย
นางอดที่จะยกยิ้มกับใบหน้าแข็งค้างชั่วครู่นั้นมิได้ ก่อนจะกลับมาเป็นเช่นเดิม...หน้ากากสุภาพบุรุษ

 

“แล้วเจ้าจะเรียกข้าว่าอันใดกัน เช่นนี้ย่อมไม่ยุติธรรมกับเจ้า”

 

นางเลิกคิ้ว เช่นนี้ก็กลายเป็นความไม่ยุติธรรมสำหรับนางหรือ?

 

อวี้เหลียนขยับยิ้มเอียงหน้าถาม “พระองค์ทรงประสงค์จะให้หม่อมฉันเรียกว่าอย่างไรเพคะ”

 

บางทีหากนางเสแสร้งเขินอายเสียหน่อยนางคงต้องหลบสายตาแล้วเอ่ยเสียงแผ่วว่าไม่กล้า แต่นั่นดูจะเป็นบทบาทของอันจี๋ชุนเสียมากกว่า

 

“เรียกดังที่เจ้าเรียกเสด็จพี่ก็ย่อมได้”

 

“ท่านพี่เหอเสี่ยง หรือเพคะ....”

 

องค์ชายรองไม่ทรงตอบแต่กลับก้มลงมาใกล้มากขึ้นก่อนจะกระซิบเสียงทุ้มละมุนคล้ายตอบรับ

 

“ข้าอยากฟังอีกซักครา”

 

“ท่านพี่เหอเสี่ยง”

 

แน่นอนว่านางไม่ขัดแต่ก็ไร้ซึ่งความเขินอายยามใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้และลมหายใจอุ่นกระทบใบหน้าของนาง มีเค้าลางของใครบางคนที่ซ้อนทับทำให้ใจนางกระตุกอย่างบอกไม่ถูกจนนางเกือบจะหลบไม่พ้นจมูกโด่งของผู้ที่เคลื่อนใบหน้าลงมาหา

 

สัมผัสที่แตะเฉียดแก้มนางทำให้นางต้องเร่งเอ่ย

 

“ดูเหมือนจะใกล้ถึงแล้วเพคะ”

 

ชางเซิ่งเหอเสี่ยงดึงตัวกลับมาจ้องมองใบหน้างดงามที่หลบเลี่ยงสายตาเขา รอยยิ้มบางปรากฏในใจรู้สึกพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูก

 

“อวี้เหลียน ข้าจะรอชมวันที่เจ้าได้ร่ายรำถวายเทพอสูรไป๋หู่”

 

“เพคะ”

 

อวี้เหลียนเอ่ยตอบทั้งที่ในใจไม่ยินดีแม้เพียงนิด นางมองรถม้าที่เคลื่อนตัวออกไปจนลับสายตาก่อนจะหมุนกายเดินกลับเข้าตำหนักหยกงาม

 

นางจำต้องเล่าทุกอย่างให้ท่านอาฟังอย่างไม่ขาดตก แต่สิ่งที่อาของนางเห็นว่าจำเป็นนั้นค่อนข้างจะตรงกับฮองเฮานางจึงไม่เอ่ยสิ่งใดได้แต่เก็บงำความคิดตัวเองเงียบๆ

 

บางทีหากนางมิได้อยู่ตรงนี้แต่เป็นอวี้เหลียนตัวจริงทุกอย่างคงจะไม่วุ่นวาย

 

 

“แล้วอย่างไรอีก”

 

คำกล่าวถามของเจ้าของร่างใหญ่โตที่นอนเกยคางอยู่บนฟูกนุ่มทำให้คิ้วคมของเจ้าของตำหนักกระตุก

 

คำกล่าวรายงานขององครักษ์ในชุดสีดำสนิทพรั่งพรูอีกระรอกแทบจะเรียกได้ว่าคัดลอกมาจากสถานการณ์จริง

 

แม้กระทั่งวาจาที่ฮองเฮาเอ่ยกับจ้าวอวี้เหลียนก็เกรงว่าแทบจะไม่ผิดเพี้ยน แต่เท่านั้นยังไม่พอพยัคฆ์ของเขายังให้คนไปสืบเสาะความสัมพันธ์ลับของหลานชายกับคุณหนูอันมาด้วยว่าจริงเท็จประการใด นี่คนของเขามีเอาไว้ยุ่งเรื่องชาวบ้านตั้งแต่เมื่อใดกัน หากวันนั้นเขาฟังที่ลี่หู่พูดรู้เรื่องคงเอ่ยห้ามไปแล้ว แต่มาบัดนี้มันกลับสายไป แม้จะมิมีความอยากรู้แต่คำกล่าวรายงานกลับหลั่งไหลเข้าหูเขาไม่หยุด

 

“อืออ มิน่าเล่านางจึงกระเสือกกระสนอยากจะหนีสมรสพระราชทานนัก”

 

ลี่หู่ส่งเสียงในลำคอเอ่ยยามฟังความทั้งหมด จ้าวอวี้เหลียน เขามองว่าสตรีนางนั้นดื้อด้านหน้าหนาแต่กลับมีคนหน้าหนากว่านางอีกหลายเท่าเดินวนเวียนยั่วเยี้ยในวังหลวง อันดับหนึ่งย่อมเป็นฮองเฮาแห่งแคว้น สตรีนางนี้ถึงขนาดเคยกุเรื่องปล่อยข่าวลือว่าเจี๋ยหู่ถูกใจผลงานของบุตรชายตนเองมากยามที่ปราบชนเผ่าชายแดนได้ น่าตลกที่ในสายตาเจี๋ยหูหลานทุกคนล้วนห่วยแตกเกินกว่าจะวางใจให้นำทัพจริงๆ ถึงแม้ในความเป็นจริงแล้วจะเป็นเพราะเจี๋ยหู่อยู่บางส่วนที่มีปราณรุนแรงเชี่ยวชาญการรบเกินสามัญก็ตาม

 

“แต่ที่นางมาหาเจ้า คงเพราะต้องการหลุดพ้นจากน้องชายเจ้าเสียมากกว่า”

 

“นั่นเป็นปัญหาของนางมิใช่ข้ามิใช่หรือ”

 

คำกล่าวเด็ดขาดดุดันเอ่ยออกจากพระโอษฐ์ของชินอ๋องและมันก็เป็นความจริง มีบุตรหลานขุนนางคนใดที่รอดพ้นจากเงื้อมมือฮ่องเต้ได้ง่ายๆบ้าง ท่าทีไม่ใส่ใจจนถึงยามนี้ก็ยังคงสมกับเป็นอ๋องพยัคฆ์ที่ไม่เคยประสงค์จะยุ่งเกี่ยวกับการเมืองและไม่สนใจใคร

 

“แล้วก็ไปให้พ้นๆเสียมิเช่นนั้นก็ไม่ต้องกลับมาให้ข้าเห็นอีก!”

 

รับสั่งทรงอำนาจเอ่ยกับองครักษ์ที่ไปสืบเสาะเรื่องราวมารายงาน เขาย่อมรีบจากไปทันทีด้วยรู้ชัดแล้วว่าตนหลงกลเจ้าพยัคฆ์ทมิฬเข้าไปเต็มๆด้วยคิดว่าเป็นคำสั่งจากท่านอ๋องที่ให้ไปสืบความมา

 

ชางเซิ่งเจี๋ยหู่ดึงสายตากลับมามองที่แผนที่บนโต๊ะอีกครา มือหนาเสยพระเกศาอย่างหงุดหงิดไม่น้อย พระอารมณ์ที่แปรปรวนของเจ้าของตำหนักในยามนี้ไม่ใช่เกิดขึ้นเพราะถูกก่อกวนจากสตรีนางหนึ่งหรือจากเรื่องราวที่ไม่ได้ต้องการรับรู้ แต่เป็นเรื่องของชายแดนที่เริ่มใกล้จะเกิดสงครามอีกครั้งบนพื้นที่พิพาท

 

การเปิดศึกแต่ละคราล้วนหนักหน่วงแต่ครานี้อีกฝ่ายกลับคิดจะเริ่มไวเกินไปหรือไม่?

 

คนของเขาส่งข่าวมาว่าเริ่มมีการปล้นชิงสิ่งของในชายแดนหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ และโจรเหล่านั้นล้วนไม่ใช่คนในแคว้น

 

ดวงเนตรดุดันกวาดมองจุดสำคัญต่างๆในชายแดนอย่างละเอียด หากเทียบดูเช่นนี้ย่อมชัดเจนว่าโจรเหล่านั้นวนเวียนอยู่ในจุดที่สำคัญซึ่งนับเป็นจุดยุทธศาสตร์สำหรับการรบทั้งสิ้น นอกจากปล้นชิงแล้วพวกมันคงหมายสำรวจพื้นที่ให้ละเอียดด้วย

 

เจี๋ยหู่ตัดสินใจส่งไปยังพื้นที่เพื่อเฝ้าวังในทันทีโดยไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามรู้ตัว

 

 

ยามนี้ข่าวลือในวังล้วนเป็นเรื่องน่าสนุกสำหรับพวกที่ไม่อาจออกไปไหนได้ และมันคงหนีไม่พ้นเรื่องของจ้าวอวี้เหลียน

 

ไม่เพียงฮองเฮาที่อยากได้ตัวคุณหนูจ้าวไปเป็นสะใภ้พระสนมซูเฟยก็ดูจะไม่ปล่อยไปเช่นกันจึงเกิดเป็นการพนันขันต่อกันได้ นับเป็นการลุ้นระทึกระยะยาวแต่นอกจากคุณหนูสกุลจ้าวเข้าพบฮองเอาและพระสมซูเฟยติดกันวันรุ่งขึ้นองค์ชายสี่ชางเซิ่งหรงเหย้ายังเข้าร่วมศึกชิงนางในครานี้ด้วย 

 

เทียบเชิญของพระสนมเต๋อเฟยมิได้โจ่งแจ้งแต่เชิญทั้งพระสนมกุ้ยเฟยและคุณหนูสกุลจ้าว

 

แต่มีผู้ใดบ้างดูไม่ออก ยามที่พบปะองค์หญิงแปดน้องสาวขององค์ชายสี่กงจู่ยังพูดคุยเป็นกันเองแลดูสนิทสนมกับคุณหนูจ้าวอย่างยิ่ง(การลำดับองค์ชาย-องค์หญิงเป็นแบบแยกชายหญิง ฮ่องเต้มีพระโอรสห้าพระองค์ องค์หญิงแปดพระองค์)

 

จ้าวอวี้เหลียนไม่แยแสข่าวลือที่กระพือไปทั่วทั้งวังเพราะนางก็แค่ไม่อาจฝ่าฝืนผู้ใดได้ในเมื่อผู้ที่ส่งเทียบเชิญหานางล้วนเป็นผู้ที่ตำแหน่งสูงส่งไม่น้อย แต่ผู้ใดจะไปคิดกันว่าจะมีคนร้อนรนขึ้นมา 

 

นางเลิกคิ้วยามที่มองเห็นเจ้าของร่างสูงสง่าขององค์ชายรอง พระองค์พูดคุยกับอันจี๋ชุนอยู่ก่อนแล้วเพราะนางถูกกู่กูอบรมชุดใหญ่กับความไม่คืบหน้าในการร่ายรำของนาง แน่นอนว่านางย่อมจงใจให้เป็นเช่นนั้นแม้จะมีบางส่วนที่นางไม่อาจขยับกายคล้องแคล้วได้เพราะความปวดเมื่อยและร่างกายที่อ่อนล้าเพราะฝึกฝนปราณกับท่านเฟิ่งถูก็ตาม

 

“กลับเถอะฟางอัน ข้าอยากนอนพักเสียหน่อย”

 

นางเอ่ยอย่างไม่คิดสนใจ มิใช่ว่านางหยิ่งยโสแต่นางเพียงอยากจะรู้ว่าองค์ชายรองยังจะกล้าหักหน้านางต่อหน้าผู้คนหรือไม่ นางทำเช่นนี้มิใช่ต้องการแก่งแย่ง แม้นางจะอยากโยนองค์ชายรองให้อันจี๋ชุนไปเสียแต่ชื่อเสียงนางก็จำต้องรักษา การที่นางถูกองค์ชายรองหักหน้าหรือหมางเมินอย่างโจ่งแจ้งอาจจะทำให้ผู้คนเอาไปตั้งข้อสงสัยจนบานปลายได้ว่านางเป็นสตรีน่ารังเกลียดไม่สมควรแต่งเป็นภรรยา 

 

นางกับองค์ชายรองในตอนนี้เหมือนมีด้ายเส้นบางผูกกัน ทั้งสองฝ่ายจำต้องไม่มีใครดึงมันรุนแรงจนเกินไป

 

“ถวายพระพรองค์ชายรองเพคะ”

 

นางชะงักเท้าแล้วย่อกายเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยรั้งนาง

 

“ข้ามารับเจ้า”

 

นางเลิกคิ้วเล็กน้อยคล้ายแปลกใจแต่นางย่อมรักษาหน้าคู่หมั้นด้วยการตอบตกลงทั้งที่มีแววตาเกรี้ยวกราดส่งตรงมาจากอันจี๋ชุน บางทีมือบางภายใต้อาภรณ์ของอันจี๋ชุนคงกำแน่นอย่างสะกดกลั้นสุดความสามารถอยู่

 

“คุณหนูอัน อย่างไรตำหนักพระสนมกุ้ยเฟยก็ผ่านตำหนักของฮองเฮาเจ้าติดรถม้าไปลงที่ทางแยกด้วยจะดีหรือไม่ ข้ามิเห็นรถม้าของตำหนักมารับเจ้าเลย”

 

นางกล่าวอย่างใจกว้างราวกับภรรยาหลวงผู้โอบอ้อมอารี อย่างไรนี่ก็เป็นบทบาทที่ฮองเฮาปรารถนาให้นางเป็นนางจึงต้องแสดงเล็กน้อย

 

“ข้าไม่ขัดข้อง คุณหนูอันว่าอย่างไร”

 

“ขอบพระทัยองค์ชายเพคะ”

 

แน่นอนว่าอันจี๋ชุนตอบรับแล้วเดินตามองค์ชายรองไปที่รถม้าด้วยฝีเท้าสม่ำเสมอไม่ยินยอมให้นางเดินเคียงข้างองค์ชายรองบ่งบอกความต้องการของอีกฝ่ายได้ดีแต่มันช่างทำให้นางรำคาญเหลือเกิน

 

อวี้เหลียนตัดสินใจหมางเมินสายตาสองคู่ที่ลอบมองสบกันราวกับพวกโง่งมที่คิดว่านางจะมองไม่เห็น หากนางเป็นภรรยาองค์ชายรองจริงๆทำเช่นนี้คงเรียกได้ว่าลอบคบชู้ทางสายตาแล้วกระมัง

 

นางเปิดม่านแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างพลางขบคิดว่าหากการที่อันจี๋ชุนกับองค์ชายรองมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันดังในนิยายก็คงจะดี แต่นั่นก็ต้องขึ้นอยู่กับอันจี๋ชุนว่าจะมีปัญญากลายเป็นชายาเอกได้หรือไม่ ด้วยนิสัยฮองเฮาเกรงว่าถึงเกิดเรื่องเช่นนั้นก็ยังคิดจะคว้าคอนางเอาไว้อยู่ดี....บัดซบยิ่งนัก!

 

“คุณหนูเจ้าคะ”

 

“มีอันใดหรือ?”

 

นางชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าตำหนักหลังจากที่องค์ชายรองจากไป

 

“คุณหนูอันเชิญคุณหนูไปพบเจ้าค่ะ”

 

“ที่ใดหรือ?”

 

นางขยับยิ้มเอ่ยถามฟางอันแล้วออกไปอีกครั้งทันที อุทยานที่อันจี๋ชุนนัดนั้นเป็นที่ที่นางเคยเห็นองค์ชายรองและคุณหนูอันลอบพบกัน 

 

“มีอันใดหรือ” แต่นางก็ไม่สนเรื่องนั้นจึงเอ่ยปากถามทันที

 

“ข้าชอบองค์ชายรอง เราสองคนรักกัน”

 

อวี้เหลียนเลิกคิ้วกับคำกล่าวนั้น แม้นางจะค่อนข้างงุนงงว่าอันจี๋ชุนต้องการอะไรจึงบอกนางก็ตามที เพราะจากแววตาและท่าทางคงมิใช่การขอร้องให้นางหลีกทางให้

 

“แล้วอย่างไร”

 

“อย่างไรหรือ?”ใบหน้างดงามของอันจี๋ชันฉายแววเกรี้ยวกราดขึ้นมายามสองเท้าก้าวเข้ามาใกล้ผู้ที่อยู่เบื้องหน้า ความเกลียดชังราวกับล้นทักลักออกมาจากอก นางรู้สึกไม่ชอบทุกสิ่งที่อยู่บนตัวจ้าวอวี้เหลียนแม้กระทั่งปลายเส้นผม !

 

“เจ้าอย่าได้คิดว่าองค์ชายรองจะโปรดปราณเจ้า พระองค์ไม่มีทางรักเจ้า ดวงใจพระองค์อยู่กับข้า จำเอาไว้ให้ดี ข้าไม่มีทางยอมยกองค์ชายรองให้...”

 

“หึ”

 

อวี้เหลียนขบขันอย่างอดไม่อยู่แม้จะคิดว่าแววตาของอันจี๋ชุนชวนให้ความรู้สึกน่ากลัวและดูราวกับใกล้จะเหมือนคนบ้าเข้าไปทุกทีก็ตาม แต่ปราณของนางกับอันจี๋ชุนอยู่ในระดับเดียวกับนางจึงไม่รู้สึกรับรู้ถึงความหวาดหวั่นที่กดข่มจิตใจ

 

“เจ้าขำอันใด”

 

ใบหน้าน่ารักฉายแววงุนงงระคนไม่ชอบใจแต่ถึงแบบนั้นอวี้เหลียนกลับไม่อาจควบคุมมุมปากของตนเองได้

 

“เจ้าข่มขู่ข้าเพื่ออันใดกันในเมื่อคนที่จับคู่ข้ากับองค์ชายรองของเจ้าเป็นฮ่องเต้”

 

นางมองสบวงตาอีหกฝ่ายอย่างท้าทาย

 

“เหตุใดเจ้าไม่ทำให้ฮ่องเต้ทรงเปลี่ยนตัวเจ้ากับข้าเล่าหากเจ้าต้องการองค์ชายรองจริงๆ”

 

นางกำลังคิดหาประโยชน์จากนางเอกผู้ที่มีความสามารถพิเสษให้ผู้คนเอ็นดูอย่างโจ่งแจ้งและนางหวังจริงๆว่าอันจี๋ชุนจะมีปัญญาเปลี่ยนใจฮ่องเต้น่าตายผู้นั้น

 

................

สรุปว่าทุกคนให้ความเห็นว่าเอาตามที่ไรท์สะดวก(แม้ว่าจะมคนต่อรองเป็นวันสองตอนแทนก็ตาม5555)  งั้นไรท์จะทำตาทมที่สะดวก คือถ้าวันไหนหยุด วันรุ่งขึ้นก็จะลงชดเชยให้ แต่ถ้าวันไหนลงก็เป็นแบบวันละตอนนะคะ  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.346K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2775 evilmom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 23:35
    นางฉลาดมากจริงๆนางร้ายที่ชื่นชอบ
    #2,775
    0
  2. #1879 NiphaphornS (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 15:51
    พิเศษ เขียนแบบนี้ค่ะ
    #1,879
    0
  3. #1639 chanome (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 20:31
    น้องอวี้คงไม่สมหวัง เพราะนางเอกโง่เกินไป5555
    #1,639
    0
  4. #1343 pabipiba (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 16:57
    ต่อไปนี้ ถ้ากูดูซีรีย์จีนเรื่องไหนที่นางเอกโง่นิดๆอ่อนโยนหน่อยๆ

    กูจะเข้าข้างนางร้ายทันที

    #เผื่อเป็นจั๋งสี้
    #1,343
    0
  5. #1194 Moo.chompoo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 05:48
    เกลียดคว่มเสแสร้งของนังอวี๋ชุน.. อยากตบคว่ำสักที.. จ้างใครก็ได้5555
    #1,194
    0
  6. #1012 I'm fine. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    ใช่เลย เอานางเอกไปปั่นหัวฮ่องเต้เนี่ยแหละ 55555
    #1,012
    0
  7. #980 Sasi_amamp (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:58
    เดะเทเลยนะพระเอก เดี๋ยวหาเรือใหม่ให้น้องเลย เดี๊ยะเหอะๆ
    #980
    0
  8. #979 Pangkampay (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    มาอีกได้ไหม
    #979
    0
  9. #976 chonticha22_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 18:27
    ปูเรื่องนานมาก555
    #976
    0
  10. #973 lyledea09 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 15:53
    สนุกมากกก รอๆๆๆจร้า
    #973
    0
  11. #970 pimmy เจ้าค่ะ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 11:54

    สนุกจัง เพิ่งอ่านเจอ นึกว่าจะย้อนยุคแบบน่าเบื่อไม่ให้คิดตาม น่าติดตามมาก

    #970
    0
  12. #963 BearBear2911 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:52
    รอนะคะไรท์ ๆๆๆ
    #963
    0
  13. #960 AoffizzAM (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 21:15
    .รอออออค่ะ
    #960
    0
  14. #959 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 21:06
    มีอีกหลายวิธีที่นางจะรอดพ้น แต่เหมือนนางโง่ มีพี่ชายมีองค์รักษ์เงาของอีอ๋องทำให้2คนนี้ถูกคนเจอจนเสื่อมเสียนางเองก็ทำเป็นรับไม่ได้ยังไงก็ได้โอกาส ถอนหมั่นแน่ๆ
    #959
    0
  15. #958 Mei_inG (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 20:50

    อยากเอาคืนยัยนางเอกจอมปลอมกับองค์ชายรองมากค่ะ อยากให้องค์ชายรองเห็นธาตุแท้ยัยนางเอกจอมปลอมด้วย ถึงจะสะใจ

    #958
    0
  16. #957 นกจะแจ้ง! (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 20:31

    อยากจะจิกหัวนางเอกจอมเสแสร้งซะเหลือเกิน😂
    #957
    0
  17. #956 saowyam (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:14
    ลุงเล่นตัวมากไม่ยอมซะที
    #956
    0
  18. #955 มีนพฤกษา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 18:52

    เหม็นเบื่ออิพวกราชวงศ์เหลือเกิน พ่อแม่ไม่มีบทบาทเลยรึไงเนี่ย ถ้าร่ายรำชนะได้ ขอให้เทพไป๋หู่ส่งกลับได้ป่าว บอกไปเลย เบื่อผู้เมืองนี้เรื่องเยอะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-04.png

    #955
    0
  19. #954 cafe milk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 17:01
    เมื่อไหร่จะสลัดองค์ขายรองหลุดสักที อยากให้น้องอัพเวลเก่งๆแล้วไปใช้ชีวิตข้างนอกบ้าง
    #954
    0
  20. #953 Numtanthitiya (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 16:01
    ขอบคุณค่ะไรท์
    #953
    0
  21. #952 NPK_Nuch (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 15:20
    รู้สึกอึดอัดไปหมดจะทำอะไรก็ไม่ได้ นี่ขนาดเป็นคนอ่าน55555
    #952
    0
  22. #951 Mook.mook (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:40
    อิเฮีย ความรู้สึกช้ามากก วันไหนรักน้องขึ้นมา อยากให้น้องเอาคืนหนักๆซักที หึ!!!!
    #951
    0
  23. #950 นํ้าหมึกสีขาว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 13:48

    อึดอัดแทนน้อง

    เกลียดที่สุดคือคนที่มาเพื่อผลประโยชน์ วิ่งบนฝ่ามือ

    #950
    0
  24. #948 แรงรัก (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 13:04

    ขอบทลุงตามง้อน้องแรงๆด้วยนะคะ

    หมั่นไส้อิลุงใจดำ

    #948
    0
  25. #946 alittledog (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 11:57
    เรื่องการลงแล้วแต่ไรท์ค่ะ แต่ถ้าหายไปนานๆ นักอ่านจะลงแดงนะคะ

    แช้วชินอ๋องก็ยังไม่เห็นใจน้อง
    น้องออกจะน่าสงสาร
    สงสัยจะได้พยัคฆ์สื่อรักแทนละมั้ง
    #946
    0