ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 16(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,467 ครั้ง
    9 พ.ค. 63

 

ต่อให้ร่างกายนางยังร้องโอดโอยยามขยับตัวตื่นเพียงใดแต่การร่ายรำนางก็ไม่อาจละทิ้งไปมากกว่านี้ อวี้เหลียนเบ้หน้าทั้งที่ยังสะลึมสะลือเพราะความเจ็บแต่สุดท้ายแล้วนางก็ต้องขยับลุกขึ้น เมื่อวานนางก็สบลบไปอีกแล้วแต่ระยะเวลาที่นางสลบไปไม่นานเท่าวันแรกนางจึงลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนที่ตะวันตะตกดิน เจ้าพยัคฆ์ทมิฬเป็นผู้เดียวมี่อยู่กับนางแต่มันก็เอ่ยปากไล่ทันทีประหนึ่งกลัวนางจะหายใจออกมาเป็นไฟแล้วเผาตำหนักราบเป็นหน้ากอกหากอยู่นาน แต่นั่นก็ทำให้นางกลับมาทันเวลาไม่เป็นที่สงสัยให้ท่านอาเอ่ยปากถามให้ยุ่งยาก

 

ร่างบอบบางที่มีรอยช้ำตามลำตัวและท่อนแขนทรงตัวในอ่างให้คนสนิทอาบถูร่างกายให้อย่างไร้แรง ต้องใช้คำว่ากัดฟันทนจึงจะเหมาะสมกับสถานการณ์เช่นนี้ของนาง

 

ด้วยความที่ร่างกายเป็นเช่นนี้นางจึงมีความขี้เกียจเต็มอัตราแต่ใครจะไปคาดว่าแม้แต่ความขี้เกียจก็ยังไม่เข้าข้างนางเมื่อนางมาถึงกองสังคีต

 

ร่างบางได้สัดส่วนของอันจี๋ชุนก้าวลงจากรถม้าด้วยการจับมือหนาของคู่หมั้นนางต่อหน้าผู้คน นี่นับเป็นการหักหน้านาง ไม่ไว้หน้าตระกูลจ้าวหรือไม่? แต่เมื่อขบคิดว่าอย่างไรนางก็ไม่รักองค์ชายรอยและอยากจะยกๆให้อันจี๋ชุนไปเสียนางจึงเพียงยืนนิ่งมองดูไม่ต่างจากคนอื่น องค์ชายรองชะงักเล็กน้อยยามหันมาเห็นนาง มือของเขาขยับคล้ายจะดึงออกแต่หญิงงามที่ประคองอยู่เกิดสะดุดล้มกระทันหันจนร่างกายไม่อาจทรงตัวได้ต้องอาศัยการแนบชิดจากร่างกายใหญ่โตกว่าประคอง

 

นางคงไม่อารมณ์เสียกับการอ่อยแรงของอันจี๋ชุนหากอีกฝ่ายมิแอบหันมามองนางยามที่ซุกหน้าอยู่กับแผงอกกว้างของผู้ที่ถามไถอย่างห่วงใย ก่อนที่จะผละออกคล้ายตื่นตระหนกแต่ช่างแช่มช้าเหลือเกินในความคิดของนาง

 

“ขอประทานอภัยเพคะ”

 

เสียงหวานเอ่ยแล้วแสดงท่าทีเอียงอายจนนางอยากจะเข้าไปเสนอแนะหนทางเหลือเกินว่าให้ไปทูลฮ่องเต้เปลี่ยนคู่หมั้นเสียแต่ก็ไม่อาจทำได้ เพราะหากกระทำไปเช่นนั้นเกรงว่าฮองเฮาคงคิดว่านางอยากจะเข้าข้างองค์ชายอื่น อวี้เหลียนขบคิดถึงผลได้ผลเสียมิใช่เพียงความสะใจชั่วครู่ที่อยากกระทำแล้วถอนสายตาเดินเข้าไปด้านในอย่างไม่คิดจะใส่ใจฉากรักน่าคลื่นเหียนอีก

 

แต่อันจี๋ชุนกลับทำตัวประหนึ่งตัวร้ายตามราวีนางด้วยการเข้ามาตีหน้าซื่อใส่แล้วเอ่ยขอโทษอย่างสตรีที่อยู่ในคุณธรรมสูงส่ง

 

“ขออภัยคุณหนูจ้าวด้วยหากทำให้ท่านไม่พอใจ เมื่อครู่เป็นเพียงการเข้าใจผิด ข้ากับองค์ชายรองมิได้....”

 

“มิได้อันใด?”

 

นางเลิกคิ้วจ้องมองเจ้าของใบหน้าน่ารักเบื้องหน้า แม้จะดูออกว่าเป็นการแสดงแต่นางรู้ดีว่าบุรุษมันจะชื่นชอบสตรีเช่นนี้ หญิงงามที่ดูบอบบางน่าทนุถนอม อ่อนหวาน ช่างเอาใจและเจียมตน แม้มันจะเป็นความเสแสร้งก็ตามที สิ่งเหล่านี้ล้วนเหมาะกับองค์ชายรองเพราะเขาย่อมไม่คิดจะมีชายาเพียงหนึ่ง หนทางของเขาเต็มไปด้วยสตรีมากหน้าและเขาต้องการสตรีที่สนับสนุนเขา เชื่อใจเขา เทิดทูนเขา และนั่นไม่ใช่นาง เพราะนางไม่นิยมสุภาพบุรุษจอมปลอม

 

อวี้เหลียนมองสบดวงตาหวานที่เจือความรู้สึกผิดเอ่ยถามอย่างจงใจให้ดังถ้วนทั่ว ผู้คนที่สอดรู้อยู่จะได้มิต้องเงี่ยหูฟัง

 

“มิได้ตั้งใจจะใกล้ชิดกันหรือมิได้ตั้งใจจะแย่งคู่หมั้นข้า”

 

นางเดินเข้าไปใกล้นางเอกอย่างสมกับเป็นตัวร้ายแล้วเชยคางมนของอีกฝ่ายขึ้นเหยียดยิ้มเยาะกับความเสแสร้งเบื้องหน้า

 

“อันจี๋ชุน หากเจ้ามิต้องการให้ข้าเข้าใจผิดวันหน้าเจ้าก็คงสามารถข้าพาตัวเองมาที่นี่เองได้กระมัง”

 

ดวงตาของอันจี๋ชุนเบิกกว้างขึ้นและไหววูบยามเอ่ยตอบเสียงแผ่ว

 

“แต่องค์ชายทรงเมตตา..”

 

อ้อ นี่กำลังจะบอกนางว่าหากจะห้ามก็ไปห้ามองค์ชายเองสิเพราะองค์ชายเป็นคนชวน

 

“วันหน้าข้าจะเมตตาแทนดีหรือไม่เล่า”

 

นางเสนอแล้วสะบัดมือออกจากใบหน้าอีกฝ่ายแต่นั่นดูจะทำให้อันจี๋ชุนร้อนรนเล็กน้อย

 

“ไม่ ข้า...”

 

เสียงหวานตะกุกตะกัก คงอยากจะมากับองค์ชายรองจนตัวสั่นแต่หากปฏิเสธนางผู้คนก็จะเข้าใจได้ทันที อวี้เหลียนขบขันแล้วเอ่ยราวกับบ่นกับตัวเองให้ได้ยินกันทั่วห้อง

 

“ดูเหมือนเจ้าจะชอบความเมตตาขององค์ชายรองมากกว่าข้า”

 

“ไม่ใช่นะ”

 

นางไม่สนใจเสียงปฏิเสธนั้นแล้วหมุนตัวเดินไปยืนในตำแหน่งที่เคยเมื่อเห็นว่ากลุ่มของกู่กูเดินเข้ามาแล้ว แต่หลังจากนี้คงมีเรื่องคุยกันสนุกปากในหมู่คุณหนูทั้งหลายถึงเรื่องที่นางถูกองค์ชายรองเมินและอันจี๋ชุนกับองค์ชายรองสนิทสนมกันเพียงใด

 

นับว่าประสบผลสำเร็จทั้งสองฝ่ายกระมังเพราะนางค่อนข้างจะชื่นชอบที่ถูกลือว่าถูกทิ้งในขณะที่อันจี๋ชันก็อยากถูกลือว่านางกับองค์ชายรองมีใจให้กัน....ยอดเยี่ยม

 

อวี้เหลียนค้นพบว่าข่าวลือในวังหลวงช่างไปไวยิ่งกว่าโรคระบาด ตั้งแต่นางกลับมาจากกองสังคีตท่านอาของนางก็เรียกไปถามไถ่แล้ว ท่านอาโมโหมากเพราะการกระทำขององค์ชายรองนับว่าไม่ไว้หน้าตระกูลจ้าวและท่านอาเลยในขณะที่นางนั่งฟังและจิบชาเงียบๆอย่างสบายอารมณ์

 

“ท่านอา ข้าก็เป็นเพียงคู่หมั้นขององค์ชายรองมิใช่ชายา”

 

นางบอกท่านอาให้พระทัยเย็นลงด้วยคำกล่าวที่เป็นกันเองเมื่อมีเพียงคนสนิทของท่านอา

 

“เป็นเช่นนี้ก็ดีแล้วเจ้าค่ะ พระสนมอื่นจะได้มิคิดกำจัดข้าไวนัก”

 

นางย้ำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้แล้วยังตอกย้ำความไร้ประโยชน์ของการเป็นคู่หมั้นขององค์ชายรองให้เห็น คนๆนั้นไม่รักนางก็ยังพอทนแต่ไร้ประโยชน์ถึงขนาดไม่คิดส่งคนคุ้มกันนางช่วยเหลือนางนี่ค่อนข้างจะนับว่าเป็นคู่หมั้นที่บัดซบก็ยังได้

 

ใบหน้างดงามของพระสนมกุ้ยเฟยฉายแววครุ่นคิดระคนกังวล พระนางไม่เอ่ยอันใดออกมาจนกระทั่งมีเทียบเชิญจากพระสนมชูเฟยมามอบให้อวี้เหลียนถึงตำหนักก็ยังไม่ว่ากล้าซักครึ่งคำยามที่อวี้เหลียนตอบรับมันหน้าตาเฉย

 

รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้างดงามยามขยับกายลุกขึ้นขอประทานอนุญาตไปแต่งกายให้เหมาะสม

 

อวี้เหลียนควบปราณเป็นปลาน้อยนำสานส์ที่เขียนด้วยตัวเองผูกห้อยคอมันตรงขึ้นไปยังหุบเขาเทพสูรเพื่อแจ้งท่านเฟิ่งถูว่านางไม่อาจไปฝึกฝนในวันนี้ได้ ก่อนจะจัดแจงแต่งกายเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของพระสนมซูเฟยที่นางหลีกเลี่ยงมาหลายครั้ง นี้นับว่าเป็นสงครามประสาทชนิดหนึ่งที่กำลังก่อตัวขึ้น แต่นางก็มิได้เริ่มมัน เป็นเพียงผู้ที่ถูกดึงมาเกี่ยวพันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

 

“มีอันใด”เจี๋ยหู่เอ่ยถามเสียงเรียบเมื่อเห็นพยัคฆ์ทมิฬคาบปลาสีน้ำเงินในปากเดินเข้ามา

 

ปากใหญ่โตอ้าออกก่อนปลาปราณที่นอนนิ่งประหนึ่งตายด้วยการถูกกัดก็แหวกว่ายกลายอากาศอีกรอบวนไปวนมา

 

“นางส่งมาให้เฟิ่งถู วันนี้นางคงไม่ว่างมา”

 

ลี่หูบอกใช้ขาหน้าตะปบปลาน้อยกลับมาอย่างเห็นมันเป็นของเล่นโดยไม่สนใจว่าหากไม่นำสานส์ออกแล้วสลายมันมันก็ยังจะอยู่แบบนั้นแล้วเปลืองปราณเจ้าของหนักขึ้น

 

“ข้าได้ยินข่าวลือว่าหลานชายคนรองของเจ้าไม่ใยดีคู่หมั้นเช่นนางนัก แต่กลับไปรักชอบกับบุตรสาวแม่ทัพอัน”

 

พยัคฆ์ทมิฬยังคงกล่าวต่อไปแม้ว่าคนฟังจะมองสานส์ในมือด้วยท่าทีไม่ใส่ใจก็ตาม

 

“บางทีที่นางมาหาเจ้า.....”

 

“ข้ามิได้อยากรู้”

 

น้ำเสียงเฉียบขาดเอ่ยแต่คนที่ชวนอีกฝ่ายพูดคุยประหนึ่งเหงาเสียมากมายกลับเอ่ยบอกอย่างไม่รู้สึกรู้สากับดวงตาคมคู่นั้น

 

“แต่ข้าอยาก”

 

เจี๋ยหู่ขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาเหมือนเห็นเค้าลางคนที่ถูกกล่าวถึงในตัวพยัคฆ์คู่กาย นี่พยัคฆ์ของเขากำลังดื้อด้านแข่งกับนางหรืออย่างไร แต่ชินอ๋องก็ไม่อาจหาคำตอบได้เมื่อร่างใหญ่โตของพยัคฆ์ขยับตัวงับปลาเอาไว้ในปากบอกเสียงอู้อี้ที่เขาฟังไม่รู้เรื่องแล้วกระโจนออกจากชานเรือนไป

 

“อ้าอะไอ้อนไออืบ”(ข้าจะให้คนไปสืบ)


 

 

อวี้เหลียนก้าวลงจากรถม้าใกล้กับตำหนักโบตั๋นอันเป็นที่จัดงานเลี้ยงน้ำชาของพระสนมซูเฟย แต่นางไม่คาดคิดว่างานเลี้ยวน้ำชาที่ว่าจะเป็นกลายเป็นการเชิญนางมานั่งดื่มชาเสียมากกว่า แต่ถึงแบบนั้นนางก็ยังขยับยิ้มยามที่เห็นร่างสูงไล่เลี่ยกันสองร่างอยู่ภายในศาลาร่วมกับเจ้าของใบหน้างดงามคมคายส่งผลให้เครื่องหน้าเด่นชัดชวนมอง นี่เป็นการเชิญนางมาร่วมดื่มชากับองค์ชายสามและองค์ชายห้าอย่างโจ่งแจ้ง

 

“ถวายพระพรพระสนมซูเฟย ถวายพระพรองค์ชายทั้งสองพระองค์เพคะ”

 

“ลุกขึ้นเถอะคุณหนูจ้าว”รับสั่งเป็นกันเองกับรอยยิ้มงดงามถูกส่งมาให้นางจึงขยับกายลุกขึ้น

 

“มานั่งตรงนี้ มาให้ข้าดูหน้าเจ้าชัดๆซักครั้งอู๋หมิงเคยกล่าวถึงเจ้าให้ข้าฟังหลายครา”

 

อวี้เหลียนมองคนที่ถูกกล่าวถึง ใบหน้าคมคายของเขาปรากฏรอยยิ้มที่ดูจะยียวนอยู่เล็กน้อยในความคิดของนางจนนางต้องเอ่ยถาม

 

“หม่อมฉันหวังว่าองค์ชายสามจะมิได้ตำหนิให้พระองค์ฟังเพคะ”

 

เสียงขบขันดังลอดออกมาจากละคอระหงส์กับคำกล่าวของนาง“ข้ามีเรื่องใดให้ตำหนิเจ้างั้นหรือ?”

 

“นอกเสียจากวาจาก่อกวนอารมณ์ผู้คนของเจ้า”

 

ดูเหมือนว่าก็จะเป็นองค์ชายสามที่ก่อกวนนาง

 

“เกรงว่าหม่อมฉันจะมิเก่งกาจเท่าพระองค์เพคะ”

 

นางขยับยิ้มเอ่ยแม้จะดูเหมือนนางก่อกวนไม่ต่างกันแต่พระสนมซูเฟยดูจะชื่นชอบความกวนของบุตรชายและการโต้ตอบของนางกับองค์ชายสามมากจึงเอ่ยห้ามอย่างไม่จริงจังพร้อมรอยยิ้มบาง

 

“อู๋หมิงเจ้าก็ช่างไม่รู้จักยอมน้องเสียบ้าง”

 

“พะยะค่ะเสด็จแม่ เกรงว่าสุดท้ายแล้วข้าต้องยอมนาง”

 

คำกล่าวกับดวงตาพราวระยับกลายเป็นเด็กน้อยทำให้อวี้เหลียนอดค่อนขอดในใจไม่ได้ แล้วใครกันที่ตอบโต้กับนาง แต่นางมิได้ต้องการให้การทุ่มเถียงยืดยาวนักจึงไม่เอ่ยขัดขยับลงนั่งพูดคุยกับพระสนมซูเฟยไปจนถึงองค์ชายห้าที่ยังยกเรื่องที่นางช่วยชาวบ้านครานั้นขึ้นมาถามไถ่อย่างอยากรู้ อายุของเขากับนางในร่างนี้น่าจะไล่เลี่ยกันแต่วาจาขององค์ชายน้อยนั้นนับว่าเป็นผู้ใหญ่อยู่มากแม้ความคิดอ่านจะแสดงออกทางแววตาอย่างปิดไม่ค่อยมิดนักก็ตาม ยิ่งยามคุณหนูจงนำขนมมาถวายให้พระสนมซูเฟยแววตาขององค์ชายห้าชางเซิ่งอู๋ชงก็ยิ่งฉายชัด ดูท่านางจะพบคู่ยวนยางแถวนี้เสียแล้วกระมัง

 

............

ไรท์ว่าจะเปลี่ยนมาอัพแบบวันเว้นวัน แต่อัพทีละสองตอนแบบนั้นดีไหม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.467K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #2814 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 15:49
    น้องเป็นนางเอกจริงๆป่ะเนี่ย เห้อ ทำไมสงสารน้องด้านความรักจัง
    #2,814
    0
  2. #1336 sirinda50880 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 12:50
    สนุกมากค่ะ อัพทุกวันเถอะนะคะไใอยากรอ
    #1,336
    0
  3. #975 feonixsh (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 17:37
    เกิดเป็นลุงก็ดีอย่างนี้ น้องต้องหาทางเอาตนเองเข้าหา โอ๊ยยยย คุณพระจะซึนไปหน๊ายยยยย
    #975
    0
  4. #910 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 22:33

    ขอบคุณมากๆคะ
    #910
    0
  5. #887 สีน้ำเงิน สีเงิน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    สนุกมากค่ะสำนวนดีขึ้นเยอะเลย อ่านแล้วไม่สะดุด
    #887
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #884 Jong ah wook (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 17:00

    สนุกๆ

    รอแทบไม่ไหว55555
    #884
    0
  8. #881 Pptc_66 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:26
    อัพวันละสิบตอนก็ได้นะคะไรท์ อือิ ชอบ
    #881
    0
  9. #880 srisupanuch (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:10
    เดี๋ยวนะตำหนักซูเฟยไม่ได้อยู่ในวังเหรอ ถึงนั่งรถไป ถ้าในวังคนที่นั่งราชรถมีคนเดียวคือมังกรทองนั้นเอง ฮองเฮาสนมชั้นสูงนั่งเกี๊ยว สนมชั้นล่างและฟูเหรินขุนนางทั้งคนทั่วไปเดินเท่านั้น
    #880
    0
  10. #879 aomjra (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 15:57
    เปลี่ยนเป็นอัพทุกวันวันละ2ตอนดีกว่า 555
    #879
    0
  11. #872 beamsopi69 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:42
    ดีค่าา รออออ
    #872
    0
  12. #871 Sand Soracha (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:34
    ดีค่าาาา่
    #871
    0
  13. #870 BearBear2911 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:10
    ค้างค่าาา จะรอนะคะ
    #870
    0
  14. #869 น้องกีวี่ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:08

    นิยายสนุกมากคะ จะรอตอนต่อไปนะคะ

    #869
    0
  15. #868 Supriya (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:03
    ดีเหมือนกันนะคะ สนุกมากๆค่ะไรท์ ขอบคุณนะคะ
    #868
    0
  16. #867 MonthikanPookpha (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:59

    ดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากไรท์
    #867
    0
  17. #860 Nantanat_neung (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 07:31
    ดีมากไรท์
    #860
    0
  18. #859 Pin113205pin (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 07:01
    ดีค่าา
    #859
    0
  19. #858 nonameja55 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 07:00
    สนุกๆๆๆ
    #858
    0
  20. #857 chocoofrappe (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 04:17
    ดีค่าาาา
    #857
    0
  21. #854 FappaF (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:52
    ฮรุกกกมาเอาที่ไรท์สะดวกงับ แต่ตอนนี้เราติดงอมแงมมากกๆ รออีบุ๊คนะคะ;-;
    #854
    0
  22. #848 Taylor (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 01:58

    ได้หมดค่ะไรท์ เเต่เอาเป็นเป็นสามตอนได้มั้ยติดมากกกกกกกกกกกกก555

    #848
    0
  23. #842 beaw02 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:55

    ได้หมดค่ะขอแค่ไรท์ไม่หายจ้า😘😘😘
    #842
    0
  24. #839 pangkokiiiz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:36
    เอาที่ไรท์สะดวกเลยค่ะ รอได้ค่ะ แค่ไรท์มาอัพให้อ่านไม่ได้หายไปไหนก็ดีมากแล้วค่ะ
    #839
    0
  25. #837 Kungbible (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:28
    แล้วแต่สะดวก รอได้ค่ะ ขอให้รู้ว่ามาก็สบายใจแล้วค่ะ
    #837
    0