ข้ากลายเป็นนางร้าย...เกี้ยวรัก(สนพ.เฟยฮุ่ย)

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 13(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,584 ครั้ง
    3 พ.ค. 63

 

ฐานะคู่หมั้นขององค์ชายที่เป็นถึงพระโอรสของฮองเฮานั้นไม่ใช่เรื่องชวนให้หน้าชื่นตาบานสำหรับจ้าวอวี้เหลียน นางรู้สึกว่าริมฝีปากตัวเองมักจะแห้งผากยามก้าวออกจากตำหนักเพราะรอยยิ้มเสแสร้ง ซ้ำนางยังต้องระมัดระวังทุกฝีก้าวราวกับเด็กหัดเดิน ยามนี้แม้กระทั่งท่านพ่อยังส่งข่าวมาว่ามีผู้คนอยากจะสานสัมพันธ์กับตระกูลจ้าวมากมายเหลือเกินแต่สำหรับนางมันเหมือนหนามทิ่มแทงไม่มีผิดเมื่อรู้ดีว่าไม่มีใครที่ไม่เสแสร้ง และยิ่งท่านแม่ของนางกำลังตั้งครรภ์ยิ่งทำให้เหมือนเป็นจุดอ่อนจุดใหญ่สำหรับครอบครัวนาง ขานางในยามนี้ราวกับเป็นคนขององค์ชายรองไปแล้วข้างหนึ่งและผู้คนคงมองว่ามีโอกาสสูงที่นางจะกลายจะกลายเป็นชายาเอกจริงๆในไม่ช้า เพราะเช่นนั้นผู้ที่อยู่คนละฝ่ายกับฮองเฮาและองค์ชายรองย่อมรู้ดีว่าหากตระกูลจ้าวมีบุตรชายตระกูลก็จะยิ่งแข็งแกร่งมั่นคงโค่นล้มยาก แม้นางจะไม่ชอบใจความคิดเช่นนี้แต่นางก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันเป็นหนทางหนึ่งที่จะตัดกำลังตระกูลจ้าวจริงๆ แต่ท่านพ่อของนางเองก็รู้ดีเช่นกันจึงกำชับคนในตระกูลให้ดูแลท่านแม่อย่างดี

 

ตัวท่านอาเองที่ยินดีกับการที่นางเป็นคู่หมั้นขององค์ชายรองก็ตระหนักดีเช่นกันจึงจัดหานางกำนัลที่ไว้ใจได้ไปอยู่ข้างกายท่านแม่ซักคนและเตรียมหาแม่นมเอาไว้ให้ในขณะที่นางหลีกเลี่ยงที่จะรับเทียบเชิญไปงานน้ำชา ไม่ว่าจะเป็นงานของผู้ใดก็ตาม ดีที่หลังงานร่ายรำบวงสรวงแล้วยังมีงานบูชาเทพอสูรไป๋หู่ที่ต้องถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่อีกทั้งฝ่ายในและฝ่ายนอกจึงทำให้นางไม่ถูกบีบคั้นมากนักเพราะนางไม่รู้จะหลบเลี่ยงอย่างไรแล้ว หากจะแกล้งป่วยอีกซักคราก็เกรงว่าจะมีใครหวังดีมากถึงขนาดส่งหมอหลวงมาให้นาง โดยเฉพาะฮ่องเต้ที่ดูจะเอ็นดูนางมากเหลือเกิน

 

ไม่แปลกที่มังกรจ้าวบัลลังก์จะมีความเอาแต่ใจเหนือผู้คน หากนางป่วยแล้วหมอหลวงไม่ได้เข้าตรวจเกรงว่าสุดท้ายแล้วหัวของเหล่าหมอหลวงจะถูกวางเรียงรายหน้าตระกูลจ้าว

 

เป็นอีกครั้งที่นางถอนหายใจกับการมีคู่หมั้นแต่เสียงย่ำเท้าที่ใกล้เข้ามาทำให้นางต้องระงับความเบื่อหน่ายแล้วหันมอง ฟางอันสะดุ้งเร่งขยับลุกขึ้นถวายพระพรอย่างที่สมควรแต่นางกลับทิ้งหัวลงบนหมอนอย่างไม่กลัวอาญา

 

จื้อโหย่วไม่ถือสาท่าทางเมินเฉยนั้นแต่ขบขันซะมากกว่า

 

“ยังมิหายโกรธหรือ?” เขาเอ่ยปากถามทั้งที่ยังอมยิ้มบางในขณะที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามกับอีกฝ่าย

 

อวี้เหลียนขยับลุกขึ้นในที่สุด นางจ้องมองคนตรงหน้าที่ส่งยิ้มชวนให้ผู้คนหวั่นไหว

 

“ข้ามีเรื่องอื่นให้ขบคิดเกินกว่าจะว่างโกรธท่านพี่จื้โหย่วเจ้าค่ะ”

 

รอยยิ้มบางของคนฟังยิ้งกว้าขึ้นอย่างขบขัน“คิดถึงน้องรอง?”

 

“เพคะ คิดถึงมากจนปวดหัวไปหมด”

 

เสียงขบขันดังขึ้นอีกครั้งจากผู้เป็นองค์ชายแต่คนมองก็ยังเฉยเมยใบหน้าหล่อเหลาราวกับไม่ทำให้หวั่นไหวแม้เพียงนิด

 

“เจ้าไม่ชอบเขาถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”

 

อวี้เหลียนยกหัวขึ้นแล้วจ้องมองคนตรงหน้าให้ถนัดตา

 

“ข้าไม่ชอบคนที่ไม่ชอบข้า แล้วข้ายิ่งไม่อยากอยู่กับคนที่มอบใจให้ผู้อื่นไปแล้ว”

 

ความเงียบโรยตัวลงในขณะที่ดวงตาคู่คมของจื้อโหย่วหรี่ลง

 

“เจ้าไปรู้อันใดมา”

 

นางเค้นยิ้มกับโชคชะตาที่เหมือนจะพันติดแน่นเหลือเกินในความทรงจำจากนิยาย ในยามนี้นางอยากกนด่าฮ่องเต้น่าตายให้บุตรชายของเขาฟังแต่ก็ทำได้เพียงตอบไปอย่างอื่น

 

“น้องชายท่านยามนี้คงปักใจสตรีอื่นแล้ว ข้าไม่แน่ใจว่าความสามารถที่มากล้นจะเป็นหนทางออกที่ดีที่ทำให้ข้ามีตัวเลือกเพราะดูเหมือนมันจะนำหายานะมาให้มากกว่าเมื่อชีวิตข้าอยู่ในกำมือผู้อื่น”

 

จื้อโหยว่เข้าใจคำกล่าวของน้องสาวดี และคนที่กุมชีวิตนางไม่ใช่ใครแต่เป็นเสด็จพ่อ ยิ่งนางโดดเด่นเท่าใดเสด็จพ่อของเขายิ่งมาดหมายจะยกนางให้กับใครซักคนในบรรดาองค์ชายและดูเหมือนในบรรดาน้องชายทั้งหมดยามนี้เสด็จพ่อจะโปรดปราณน้องรองมากกว่าใคร บางทีอาจจะเป็นเพราะความรู้ความของน้องรอง รู้ว่าควรวางตัวเช่นไรและเก็บรักษาอะไรเอาไว้ แต่นั้นดูจะเป็นสิ่งที่ญาติผู้น้องตรงหน้าของเขาชิงชัง การเป็นตัวเลือกและการเป็นฐานอำนาจ

 

“คนเดียวที่ต่อกรเสด็จพ่อได้ก็มีเพียงเสด็จลุงดั่งที่เจ้าคิดจริงๆ”

 

อวี้เหลียนขมวดคิ้วแล้วมองไปทางอื่นอย่างไรเหตุผล

 

“ได้พบท่านลุงแล้วหรือ?”

 

จื้อโหยว่ไม่ปล่อยให้ท่าทีนั้นเล็ดรอดสายตา ทำให้คนที่รู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาเมื่อเอ่ยถึงเจ้าของลมหายใจร้อนที่เคยใกล้ชิดต้องหันกลับมามองสบอีกรอบ

 

“ข้าไม่เป็นที่ต้อนรับเท่าใดนัก”

 

เป็นอีกครั้งที่องค์ชายใหญ่ขบขันอย่างไม่รักษากิริยา

 

“ไม่แปลก” ซ้ำยังเอ่ยวาจาชวนให้คิ้วเรียวบนใบหน้าคนฟังกระตุกยิ่งนัก
 

 

“อย่ามองข้าราวกับจะกินเลือกกินเนื้อเช่นนั้นสิ มีใครไม่รู้ถึงความเด็ดขาดของเสด็จลุงบ้าง ขนาดพวกข้าหากไม่ได้รับอนุญาตยังไม่ได้ขึ้นไปบนหุบเขาแถมยังต้องฝ่าค่ายกลสารพัดยามขึ้นไป แต่เจ้ากลับมีใบเบิกทางชั้นดีแถมยังฝ่าค่ายกลขึ้นไปได้นับว่าเจ้าเก่งกาจไม่น้อย”

 

“ข้าแค่ไม่อยากฝ่าค่ายกลเลยข่มขู่ว่าจะเผา”

 

รอยยิ้มประดับใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพเซียนหุบฉับ จนคนถูกจ้องมองต้องเอ่ยถาม

 

“มองข้าเช่นนี้ทำไมกันเจ้าคะ”

 

“ข้าแค่แปลกใจที่เจ้ายังมีชีวิตรอด”

 

จื้อโหยว่เอ่ยก่อนจะยกยิ้ม ดวงเนตรดุดันจ้องมองคนตรงหน้าด้วยดวงตาที่พราวระยับมากกว่าเดิม เขารู้สึกเหมือนเห็นเค้าลางความน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆระหว่างญาติผู้น้องและผู้เป็นลุง

 

“แล้วเจ้าจะทำเช่นไรต่อกัน ยามนี้เจ้ากลายเป็นคู่หมั้นของน้องรองแล้ว”

 

อวี้เหลียนขบคิดแต่ในใจนางกลับนึกถึงทางที่เคยเลือกขึ้นมา หากครานี้นางกลับไปหาชินอ๋องคงต้องขบคิดให้ดีกว่าเดิม

 

“ข้ายังคิดมิตก”

 

“เช่นนั้นก็อย่าเพิ่งคิด มาคิดเรื่องภาพวาดของเจ้าก่อนดีกว่า”

 

จื้อโหยว่เปลี่ยนเรื่องเสียเฉยๆแม้ว่าเขาจะขบคิดมากมายและซับซ้อนเพียงใดแต่เขาล้วนไม่รีบเร่ง แต่เรื่องการค้าที่เขาอยากกระทำนั้นเขาล้วนกระตือรือร้นไม่น้อย

 

“สนใจลองวาดภาพลงบนสิ่งอื่นบ้างหรือไม่”

 

อวี้เหลียนเลิกคิ้ว “สิ่งใดกันเจ้าคะ?”

 

“ก่อนหน้านี้เป็นเจ้าที่แก้ไขปัญหาท้องร่วงของชาวบ้าน หลังจากนั้นทุกแว่นแคว้นล้วนปรับเปลี่ยนตามเราเพราะเคยเกิดเหตุการณ์คล้ายคลึงกัน ยามนี้เครื่องถ้วยชามล้วนเป็นที่นิยมชมชอบมากโดยเฉพาะเครื่องเคลือบชั้นสูง ข้ากำลังมีความคิดที่จะนำเครื่องเคลือบของเราส่งออกไปต่างแคว้นไม่ต่างจากเหล่าหยกสลัก”

 

นางมองคนมีหัวการค้าที่หลักแหลม เครื่องเคลือบที่นี่นั้นมีอยู่แล้วแค่สีสันค่อนข้างพื้นเพไม่ค่อยมีลวดลาย พวกคนรวยส่วนใหญ่มักนิยมเครื่องเคลือบที่ปั้นอย่างดีส่วนในวังล้วนนิยมสิ่งของที่ทำจากหยก แม้กระทั่งถ้วยชามก็ยังเป็นเช่นนั้น อวี้เหลียนขยับยิ้มบาง“แล้วภาพวาดที่ที่ท่านแอบเอาไปประมูลเล่า”

 

จื้อโหยว่วางถุงผ้าเนื้อดีปักลายลงบนโต๊ะขยับยิ้มบาง

 

“แน่นอนว่าครานี้ข้าใจดีให้เจ้าเต็มราคาที่ประมูลมา แต่หากเราทำการค้าร่วมกันน้องรักคงต้องแบ่งส่วนแบ่งให้พี่ชายคนดีคนนี้ตามสมควร”

 

นางกรอกตาเล็กน้อยกับความย้อนแย้งของคนที่สร้างเรื่องให้นางแถมยังรีดไถเอาจากนางอีก ข้อเสนอก็ใช่ว่าไม่น่าสนใจนางจึงตกลงส่วนแบ่งอย่างไม่ต้องการเสียเปรียบคนเจ้าเล่ห์ แน่นอนว่านางยังตกลงเรื่องการวาดลายลงบนเครื่องปั้นกับท่านพี่จื้อโหยว่ด้วย แต่นั่นทำให้นางพบว่าการวาดและการปั้นที่ใช้ปราณประจำตัวของผู้ทำนั้นทำให้ได้เครื่องปั้นชั้นดีมากขึ้นเพียงใด ยังดีที่นางเคยลองวาดและศึกษามาบ้างเพราะนางค่อนข้างจะชอบเครื่องลายครามอยู่แล้วแม้ว่าที่บ้านเก่าของเธอจะไม่มีของเก่าเก็บเอาไว้เลยก็ตาม
 

 

 

อวี้เหลียนรีบเร่งออกจากวังหลวงในวันที่ข่าวถูกส่งมาจากที่จวนเป็นการด่วน ท่านแม่ของนางเกิดเจ็บครรภ์ขึ้นมาทั้งที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอด ความวุ่นวายในจวนยาที่นางก้าวลงจากรถม้าทำให้หวั่นใจแต่นางก็ไม่คิดชะลอฝีเท้าลงพุ่งตรงไปยังเรือนใหญ่อันเป็นเรือนของผู้เป็นบิดามารดา

 

“ท่านพ่อเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”

 

นางเอ่ยปากถามเจ้าของร่างสูงที่เดินวนเวียนอยู่หน้าห้องด้วยท่าทีกังวลใจ

 

“อวี้เหลียนเจ้าออกมาจากวังแล้วหรือ?”

 

“ท่านแม่กับน้องเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”

 

เมื่อไม่ได้คำตอบนางก็ถามย้ำอย่างรีบร้อนส่งผลให้คนที่หลงลืมไปยอมเอ่ยตอบ

 

“ท่านหมอกำลังพยายามพยุงครรภ์ คลอดตอนนี้ย่อมได้แต่ก็เสี่ยงเช่นกัน”

 

“แล้วเกิดอันใดขึ้นเจ้าคะเหตุใดจึงมีเรื่องเช่นนี้”

 

ใต้เท้าจ้าวส่ายหัว เขาเองก็ยังไม่ได้คำตอบแม้จะมีคำสั่งให้ตรวจดูของกินของฮูหยินทุกอย่างแล้วกักคนที่น่าสงสัยเอาไว้แล้วก็ตาม

 

ความเงียบที่โรยตัวระหว่างพ่อลูกยิ่งสร้างความหวาดหวั่นในใจของคนทั้งคู่ แต่ในเวลาเช่นนี้พวกเขาก็ทำได้เพียงเงียบปากไม่อาจเอ่ยสิ่งใดออกมาจวบจนประตูถูกเปิดออก

 

“ท่านหมอภรรยาและบุตรข้าเป็นอย่างไรบ้าง”เป็นเจ้าของจวนที่เอ่ยปากถามอย่างร้อนใจ

 

“ใต้เท้าจ้าวโปรดวางใจยามนี้ฮูหยินและเด็กปลอกภัยดี เพียงแต่เกรงว่ายามนี้ฮูหยินคงต้องนอนนิ่งไปก่อนจนกว่าจะถึงกำหนดคลอด”หมอชราเอ่ย

 

“หมายความเช่นไร?”

 

“เด็กเสี่ยงว่าจะคลอดก่อนกำหนดเพื่อไม่ให้เป็นเช่นนั้นข้าจึงฝังเข็มและใช้ปราณพยุงครรภ์เอาไว้ก่อนเพื่อให้ใกล้กำหนดคลอดที่สุด แต่หากฮูหยินเคลื่อนไหวเกรงว่าครรภ์คงไม่อาจทนได้ขอรับ”

 

แม้จ้าวอวี้โม่จะวิตกกังวลแต่ยามนี้นับว่าวางใจลงได้หลายส่วนเขาจึงเข้าไปดูอาการภรรยาและให้กำลังใจอย่างที่ควร อวี้เหลียนถามรายละเอียดอีกเล็กน้อย ถึงนางจะยังไม่เคยมีลูกแต่นางเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่มดลูกเปิดก่อนกำหนด ซึ่งดูจะคล้ายคลึงกับกรณีของท่านแม่มาก แต่เมื่อท่านหมอยืนยันว่าจะพยุงครรภ์ต่อไปได้นางก็พยักหน้ารับแล้วขอบคุณท่านหมอจากใจจริง แม้นางจะเข้ามาอยู่ในร่างนี้อย่างไรสาเหตุแต่นางจะไม่ช่วยดูแลคนในครอบครัวนี้ได้อย่างไรกัน พวกเขาค่อนข้างจะใจดีกับนางมากเสียด้วย

 

สุดท้ายแล้วนางจึงเขียนจดหมายไปขอประทานอนุญาตพระสนมกุ้ยเฟยค้างคืนที่จวนนับตั้งแต่วันนี้จนกว่าจะได้เห็นหน้าน้องที่นางรู้อยู่แล้วว่าเป็นผู้ชาย แน่นอนว่าอาของนางไม่ขัดข้องแต่ก็ย้ำชัดว่านางต้องหมั่นฝึกปราณและรีบกลับเข้าวังทันที หลังจากนั้นนางก็สั่งให้ปิดจวนเงียบอย่างไม่ต้องการรับแขกและตั้งกฎอย่างเอาแต่ใจในห้องของท่านแม่ว่าทุกคราที่มีการยกยามาให้ท่านแม่ ผู้ที่ยกมาจำต้องจิบชิมก่อนทุกครั้ง หากผู้ใดไม่กระทำตามย่อมนับเป็นผู้ที่น่าสงสัย แน่นอนว่าผู้ที่ต้มยาก็ต้องกระทำเช่นกัน

 

ดูเหมือนว่าการกระทำของนางจะได้ผลดี ตลอดเวลาที่ท่านแม่ของนางจำต้องนอนนิ่งบนเตียงโดยมีท่านหมอคอยฝังเข็มและดื่มยาต้มเช้าเย็นล้วนไม่มีการวางยาพิษเกิดขึ้นจนถึงวันคลอดที่นางกับทานพ่อต้องผลัดกันเดินวนเวียนหน้าห้องอีกครั้ง

 

การคลอดในครานี้ของท่านแม่กินเวลามากกว่าชั่วยามกว่าเด็กจะออกมาได้สร้างความหวั่นใจให้ผู้คนเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งท่านหมอที่ทำได้เพียงสั่งการอยู่นอกม่านและให้หมอหญิงเป็นผู้ดูแลการทำคลอดก็ยังอดกังวลไม่ได้ แต่สุดท้ายแล้วเสียงร้องแรกของเด็กน้อยก็ดังขึ้นราวกับระฆังแก้วก็ช่วยให้จิตใจกระจ่างใส่ได้ ยิ่งเมื่อถูกอุ้มออกมาให้ใต้เท้าจ้าวและบอกกล่าวว่าเป็นคุณชายน้อยจวนทั้งจวนก็ยิ่งอบอวนไปด้วยความยินดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.584K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,834 ความคิดเห็น

  1. #1614 \\^o^// miNi_Mint \\^o^// (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 08:36

    กลอกตา

    อบอวล

    คำผิด*

    #1,614
    0
  2. #1193 Moo.chompoo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 04:24
    ถ้าเราเป็นอวี้เหลียนจะหนีไปบวชชีซะให้สิ้นเรื่องสิ้นราวไป
    #1,193
    2
    • #1193-1 plaily next(จากตอนที่ 25)
      20 พฤษภาคม 2563 / 22:50
      จริงง หนีไปท่องยุทธภพซะเลย 555
      #1193-1
    • #1193-2 Bunnie_Angles(จากตอนที่ 25)
      11 กรกฎาคม 2563 / 00:01
      จริงง คือแบบปวดหัวแทนมาก เป็นผู้ยิางใหญ่แล้วไง ก็มนุษย์เหมือนกัน คุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่ง!!!
      #1193-2
  3. #855 Supriya (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:56
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆเลยค่ะ
    #855
    0
  4. #499 daisyofthegalaxy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 20:20

    ไม่ต้องมีพระเอกหรอก

    #499
    0
  5. #493 Numtanthitiya (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 15:47
    คุนชายน้อยมาแล้ววววว
    #493
    0
  6. #492 puggaddong (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 12:41
    สงสารนางเอกเรื่องนี้มาก
    #492
    0
  7. #491 toeytoyly07 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 10:56
    พระเอกค่าตัวแพงไม่ไหวว
    #491
    0
  8. #490 petangmokamoned (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:48
    ขอบคุณค่ะ
    #490
    0
  9. #489 Nantanat_neung (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 08:22
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #489
    0
  10. #485 paeng foon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:57
    พี่แกจะเอานางเอกมาไงนี่อดคิดไม่ได้
    #485
    0
  11. #483 Poynoii (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:29
    ขอร่วมโดเนทค่าตัวพระเอกด้วยคนค่ะ ค่าตัวแพงเหลือเกิน
    #483
    0
  12. #482 katty-kate (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:41

    พระเอกคิวทอง ค่าตัวแพงมากกก
    #482
    0
  13. #481 j.thurr (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:33
    รับพร้อมเพย์มั้ยคะ จะโอนค่าตัวพระเอก
    #481
    0
  14. #480 kanoon22 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:11

    เอาเลขบัญชีมาเดี๋ยวโอนค่าตัวพระเอกให้
    #480
    0
  15. #479 wiphawadee2208 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:06
    รอติดตามค่า พระเอกอยู่ไหน....
    #479
    0
  16. #478 tigereye2517 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:04

    ขอบคุณไรต์ที่แต่งเรื่องดีๆๆให้อ่านค่ะ รอตอนต่อไปนะค่ะ

    #478
    0
  17. #476 onlymeramily (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:57
    จ่ายค่าตัวพระเอกด้วยคะไรท์
    #476
    0
  18. #475 beaw02 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:49

    ขอบคุณค่ะ
    #475
    0
  19. #473 $.FABL 0F GIRL.$ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:10
    ค่าตัวพระเอกช่างแพงยิ่งนัก
    #473
    0
  20. #472 MissKarong Mamoon Minmin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:06
    ไม่สมควรมีพระเอก ถ้าไม่มาก็ไม่ต้องมี พึ่งอะไรก็ไม่ได้
    #472
    0
  21. #471 Toriiii (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:43
    อิพระเอก
    #471
    0
  22. #470 wwwiisaaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:40
    พระเอกจะโดนปลดแล้ว รีบมาหน่อยพ่อ
    #470
    0
  23. #469 Pang_happy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:37
    เห็นด้วยกับคอมเม้นที่ว่าไม่ควรมีพระเอก

    เออลุงแบบนี้ไม่น่าเอาเป็นสามีอ่ะ ให้น้องเป็นตัวเอกฝ่ามรสุมชีวิตแบบสวยๆ แมรี่ซูไปเถอะ
    #469
    0
  24. #467 Dakatee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:31
    ในเมื่อพระเอกค่าตัวแพงงั้นก็ให้องค์ชายรองเปนแทนละกัน
    #467
    0
  25. #466 Meme1112 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:30
    แบนพระเอก
    #466
    0