[DXD]ผมไม่ใช่หมาน้อยนะหมาป่าต่างหาก!

ตอนที่ 8 : หมาป่า(น้อย)กับคุณหนูผมสีแดง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    31 ต.ค. 63

“รุ่นพี่คะ รุ่นพี่เป็นตัวอะไรงั้นเหรอคะ? ถ้าไม่ตอบจะจูบนะคะ”

ดวงตาข้างขวาที่เป็นสีเทาหม่นสั่นไหวเล็กน้อยใบหน้าเริ่มแดงนิดหน่อยถึงแม้ตัวของอิมาวาริจะถูกลาวิเนียจูบบ่อยๆแต่ถ้าเป็นคนอื่นตัวของเขาก็ไม่ค่อนยชินเหมือนกันแถมตอนนี้ยังใบหน้าแทบจะแนบชิดกับเขาอยู่แล้วด้วย ยิ่งสร้างความขวยเขินให้แก่เด็กหนุ่มคนนี้เป็นอย่างมาก

“อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ”

“อะไรเหรอคะรุ่นพี่? ถ้าไม่รีบบอกฉันจะจูบแล้วนะคะ”

เด็กสาวค่อยๆขยับใบหน้าเข้าไปหาเด็กหนุ่มเรื่อยๆๆๆๆ จนสุดท้ายอิมาวาริต้องเผยหูและหางของหมาป่าสีดำที่ซ่อนเอาไว้ ดีที่ตรงอิมาวาริอยู่ไม่มีคนมาเลยทำให้มีแค่เด็กสาวเพียงเท่านั้น และเมื่อเด็กสาวเห็นก็ผง่ะไปเล็กน้อยก่อนที่นิ้วสีขาวนวลจะคว้าไปที่หูหมาป่าสีดำข้างขวาของเด็กหนุ่ม

“อ๊า!”

“อืม…… ไวต่อการสัมผัสจริงๆด้วยสินะคะ ฟู่”

“อื้อ!”

ร่างของเด็กหนุ่มโยวไคหมาป่าสีดำสะดุ้งขึ้นอย่างตกใจ แววตาสั่นไหวดวงตาเริ่มเลื่อนลอยจากการถูกเล้าโลมและลูบไล้ไปตามร่างของเด็กหนุ่มจนร่างกายสั่นไหว ซึ่งเด็กหนุ่มก็หาโอกาศแล้วงับเข้าไปที่ลำคอขาวนวลของอีกฝ่าย จนร่างของเด็กสาวกระตุก

“อ๊าาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!”

“แฮ่กๆ! คุณไม่หยุดเองนะครับ หูกับหางของผมมันไวต่อการสัมผัสอย่าจับแรงสิครับ”

“ข-ขอโทษค่ะ”

“งั้นผมต้องขอตัวก่อนนะครับ”

ร่างของเด็กหนุ่มก็รีบวิ่งหนีไปในทันที ทิ้งให้เด็กสาวนั่งพักอยู่คนเดียว และดูเหมือนว่าวันนี้อิมาวาริจะโชคไม่ค่อยดีนักเมื่อมีเสียงประกาศให้เขาไปหาประธานนักเรียน ซึ่งเจ้าตัวก็รีบซ่อนหูกับหางหมาป่าสีดำของตนแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องประธานนักเรียนในทันที

………

แอ๊ด~~~~~~~~~

“เอ่อ…… มีอะไรเหรอครับถึงเรียกผมมา?”

ประตูใหญ่ถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างของอิมาวาริที่โผล่หัวเข้ามาแล้วมองซ้ายมองขวาไปมาด้วยความสงสัยแล่วหรี่ดวงตาข้างขวาที่เป็นสีเทาหม่นไปรอบๆก่อนที่จะเข้ามาแล้วมีบางอย่างเข้ามากอดด้านหลังของอิมาวาริจนล้มลงไปกับพื้นที่ปูพรมอยู่

คนที่เข้ามากอดด้านหลังของเด็กหนุ่มก็คือเด็กสาวผมทวินเทลสีดำดวงตาสีแดงอยู่ในชุดกระโปรงยาวสีเขียวแก่ใลหน้าที่ซุกซนรวมถึงบรรยากาศสุดแสนที่จะผ่อนคลายดั่งดอกทานตะวันที่ให้บรรยากาศสุดร่าเริง

“ค-คุณเซร่าฟอล!?”

“เจอกันอีกแล้วนะหมาป่าคุง~~~~~~~~~”

ใช่แล้ว! คนๆนี้คือเซร่าฟอลคนที่แต่งเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ที่เกมเซ็นเตอร์นั้นเอง แววตาของอิมาวาริปรากฎออกมาอย่างตื่นตระหนกเพราะเขาไม่คิดว่าคนนี้ๆจะมาอยู่ในห้องประธานนักเรียนได้

“ไม่คิดเลยนะว่าคนที่โซน่าจังถูกใจจะเป็นเธอนะหมาป่าคุง~~~~”

“ด-เดี๋ยวสิครับ! อย่ามากอดกันแบบนี้สิครับ!”

“ท่านพี่ช่วยอย่าทำเรื่องเสียมารยาทในห้องประธานนักเรียนได้ไหมคะเนี่ย?”

โซน่ากุมศีรษะของตนอย่างเหนื่อยอ่อนแต่ก็อดเก็บความไม่พอใจที่ปรากฎขึ้นมาไม่ได้จากการที่มองเห็นพี่สาวของตนที่กำลังกอดรัดและนัวเนียไปกับร่างอันนุ่มนิ่มของอิมาวาริอยู่จนในที่สุดผ้าพันแผลเจ้ากรรมที่คอยปกปิดดวงตาข้างซ้ายที่เป็นสีเขียวประกายดุจมรกตดันหลุดออกมาเผยให้เห็นสองพี่น้องตระกูลซิทรี่ได้เห็น

“นั้นมัน!?”

“ว้าว! สวยจัง!”

“อะ! อย่ามองมันนะครับ!”

เด็กหนุ่มที่รู้ว่าผ้าพันแผลเจ้ากรรมนั้นได้หลุดออกมาแล้วก็รีบปิดในทันที แต่ทางโซน่ากับเซร่าฟอลนั้นได้เห็นก่อนที่อิมาวาริจะได้ปิดดวงตาข้างซ้ายของตน และก็ต้องตกตะลึงด้วยเหตุผลที่ต่างกันเซร่าฟอลตกตะลึงกับความสวยงามสุดแสนจะงดงามเหมือนมรกตของมัน ส่วนโซน่านั้นต้องตกใจเพราะสัมผัสได้ว่ามันคือเซคริตเกียร์

แววตาของอิมาวาริเริ่มสั่นไหว โดนเห็นเข้าแล้ว! ทำไงดี! ทำไงดี! แต่ก่อนที่เจ้าตัวจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ร่างก็ถูกดึงไปแล้ววางผ้าพันแผลไว้ที่มือสีขาวดุจหยก

“ใส่เอาไว้เถอะ ฉันรู้ว่าเธอคงไม่อยากให้ใครเห็นดวงตาข้างนั้นสินะ”

“ข-ขอบคุณครับคุณโซน่า”

เด็กหนุ่มผู้มีหูและหางหมาป่าสีดำได้ยินก็เงยหน้าขึ้นไปแล้วกุมมือของโซน่าแลวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและอ่อนโยน สร้างแรงกระแทกมหาศาลให้กับหัวใจดวงน้อยๆของประธานนักเรียนเป็นอย่างมากจนแทบเรียกว่าเป็นระเบิดลงกลางใจของเด็กสาวผมสั้นสีดำในทันที

“โม่~ อย่าลืมพี่สาวสิ พี่สาวเองก็อยากให้หมาป่าคุงทำแบบโซน่าจังบ้างอะ!”

“ท่านพี่!”

ความวุ่นวายของสองพี่น้องซิทรี่ก็เริ่มขึ้นโดยที่ตัวต้นเหตุนั้นรีบออกมาก่อนที่เรื่องวุ่นวายจะเกิดขึ้น

………

ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

ฝีเท้าของเด็กหนุ่มก้สวไปตามพื้นถนนเพื่อกลับไปยังบ้านพักเพื่อกลับไปหาลาวิเนียที่น่าจะนอนขี้เกียจอยู่ที่บ้านอยู่ แต่ทันใดนั้นเองรอบๆกลับเงียบสงบดั่งผิวน้ำแววตาของอิมาวารินั้นเงียบนิ่งเพราะว่านี่คือโดมเวทย์ที่เอาไว้ป้องกันมนุษย์ไม่ให้เข้ามา

“ต้องการอะไรเหรอครับรุ่นพี่เกรโมรี่?”

น้ำเสียงของอิมาวารินั้นเรียบนิา่งจนร่างบางที่แอบอยู่สั่นสะท้าน ก่อนที่ความว่างเปล่าจะปรากฎวงเวทย์สีแดงขึ้นมาเด็กสาวผมสีแดงรูปร่างอวบอิ๋มผมสีแดงยาวสยายออกไปตามสายลมดวงตาสีฟ้าจับจ้องไปยังร่างของเด็กหนุ่มตรงหน้า

“โคเนโกะบอกฉันแล้วเธอน่ะไม่ใช่มนุษย์”

“เธอคนนั้นเองงั้นเหรอครับ”

อิมาวาริคว้าไปที่อินซิเนเรท อันเซมที่เก็บเอาไว้ข้างกายเผื่ออีกฝ่ายจะคิดร้ายกับตน ดวงตาข้างขวาที่เป็นสีเทาหม่นจับจ้องไปที่อีกฝ่ายอย่างหวาดระแวงเล็บเริ่มงอกยาวขึ้นมาเล็กน้อยหูและหางของหมาป่าสีดำปรากฎขึ้นมา

“ฉันต้องการให้เธอมาเข้าร่วมกับตระกูลของฉัน ฉันจะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นจนน่าตกใจเพราะตตอนี้เธเอยังอ่อนแออยู่ยังไงล่ะ”

“งั้นเหรอครับ”

“เอาล่ะจะตอบรับข้อเสนอของฉันไหมล่ะ?”

“ผมขอ………”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“ปฏิเสธครับ”

 

 

TBC.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #35 Nontouchxyz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 19:03
    เมื่อไรจะลงmy heroอะคร้าบ ผมรออ่านอยู่
    #35
    3
    • #35-1 Popparnpun(จากตอนที่ 8)
      31 ตุลาคม 2563 / 19:04
      .......ครับเดี๋ยวดึกๆลงให้ครับ
      #35-1
    • #35-3 Popparnpun(จากตอนที่ 8)
      31 ตุลาคม 2563 / 19:05
      จะพยายามครับ.....
      #35-3
  2. #34 KenKrk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 17:53
    เกียจรีอัสฆ่าแม่งเลย ปล สำหรับท่านอื่นอ่านชอบรีอัสแต่สำหรับผมเกียจมาก
    ถึงตะก่อนจะชอบก็เถอะแต่ตอนนี่โครตเกียจสำหรับนิสัยอะ
    #34
    6
    • #34-1 Popparnpun(จากตอนที่ 8)
      31 ตุลาคม 2563 / 17:55
      แค่ใช้อินซิเนเรท อันเซมเผาๆให้แสบๆจนต้องถอยไปคงจะลดอีโก้ลงบ้าง
      #34-1
    • #34-6 sahatsawatt6400(จากตอนที่ 8)
      10 ธันวาคม 2563 / 07:07
      เห็นดัวยครับ
      ฆ่าอีหัวมะเขือเทศนี่ทิ้งไปเลย
      แต่อย่าฆ่าท่านพี่เซสนะครับ
      เดี๋ยวน้องมิลจะกำพร้าพ่อ
      #34-6
  3. #33 popp12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 17:37
    น้องเเมวหน้าจะทำมากกว่านี้อีกน้าาาาาาาาา
    #33
    1
    • #33-1 Wolf-002(จากตอนที่ 8)
      1 พฤศจิกายน 2563 / 07:44
      เห็นด้วยเลยครับ
      #33-1
  4. #32 ArmKungChaiyanon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 17:24
    ขออีกสักตอนหน่อยค้าบ
    #32
    18
    • #32-15 Popparnpun(จากตอนที่ 8)
      31 ตุลาคม 2563 / 17:34
      ผมขอข้าวมันไก่ละกันครับ
      #32-15
    • #32-17 Popparnpun(จากตอนที่ 8)
      31 ตุลาคม 2563 / 17:35
      โชคดีครับ
      #32-17