[DXD]ผมไม่ใช่หมาน้อยนะหมาป่าต่างหาก!

ตอนที่ 7 : หมาป่า(น้อย)กับโรงเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    29 พ.ย. 63

ณ โรงเรียนเอกชนคุโอ

สายตาของเหล่านักเรียนทั้งหญิงและชายปี1ถึงปี3ต่างจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มผมสีครึ่งดำครึ่งสีเทาที่ยาวถึงกลางหลังถูกมัดรวบเอาไว้เป็นหางม้าดวงตาข้างขวาสีเทาหม่นส่วนดวงตาข้างซ้ายถูกผ้าพันแผลปิดตาเอาไว้ผิวสีขาวผ่องอยู่ในชุดสีดำทับด้วยเสื้อของโรงเรียนกางเกงเป็นกางเกงขายาวสีดำถือกระเป๋านักเรียนสีดำ

“หวา! ไม่เคยชินกับสายตาพวกนี้เลยแฮะ! พี่ลาเวียทำกันได้นะทั้งๆที่บอกวาไม่ได้อยากมาแท้ๆ”

ใบหน้าของอิมาวาริขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเขินอายเพราะสายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังร่างของอิมาวาริที่เริ่มเร่งฝีเท้าเพื่อไปที่ห้องประธานนักเรียนเพื่อรายงานตัวให้เร็วที่สุดไม่งั้นเขาคงได้เขินอายอยู่ตรงนี้แน่

‘เอาล่ะ ใจเย็นๆเข้าไว้ทำตามที่พ่อเคยสอนไว้สงบนิ่ง สงบนิ่ง สงบนิ่ง ผิวน้ำเป็นดั่งจิตใจที่ต้องทำให้สงบนิ่งเข้าไว้’

เด็กหนุ่มคิดในใจซ้ำไปซ้ำมาจนจิตใจของตนเริ่มจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิม เริ่มไม่เลิกลั่กต่อสายตาที่จ้องมาแล้วรีบเร่งฝีเท้าไปในทันที

………

ที่มาของสาเหตุที่อิมาวาริต้องมาโรงเรียนก็มีอยู่ว่า………

‘นี่……อิมาวาริคุงเหงาไหม?’

‘ไม่เหงาหรอกครับเพราะผมมีพี่ลาเวียอยู่นี่’

‘ปากหวานจังเลยนะ’

นิ้วเรียวยาวของหญิงสาวลูบไปตามร่างของเด็กหนุ่มที่กำลังกอดเธออยู่บนเตียง ดวงตาทั้งสองสีจดจ้องไปยังดวงตาสีน้ำเงินดั่งมหาสมุทรของอีกฝ่ายแล้ว ลาวิเนียก็ซุกไซร้เข้าไปที่ลำคอขาวเนียนของอิมาวาริซึ่งเจ้าตัวก็ตอบรับโดยการจูบไปที่เปลือกาของลาวิเนียเบาๆ

ก่อนที่หญิงสาวจะหยิบใบรับสมัครนักเรียนขึ้นมาแล้วแปะไปที่หน้าของเด็กหนุ่มแล้วกล่าวออกมาว่า

‘งั้นพี่สาวขอให้อิมาวาริคุงไปเรียนด้วยนะจ้ะ จะได้หาเพื่อนได้ด้วย’

………

และแล้วในที่สุดเด็กหนุ่มโยวไคหมาป่าสีดำก็รอดพ้นจากสายตาทั้งหลายมาได้แล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องประธานนักเรียนมือเรียวบางสีขาวผ่องได้ทาบไปที่ประตูแล้วดันเข้าไป

“ข-ขออนุญาติครับ……”

พลันพอเปิดประตูเข้ามาบรรยากาศมาคุก็ถูกแผ่ออกมาอย่างมหาศาลจนอิมาวาริเริ่มประหม่าขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาสีแดงอ่อนที่ค่อนข้างเหมือนใครบางคนที่เขาเคยเจอที่เกมเซ็นเตอร์ ผมสีดำที่ถูกตัดจนสั้นแว่นตาสีม่วงไวโอเล็ตที่ถูกสวมอยู่ในชุดสีขาวลายทางสีดำผูกโบว์สีดำ ทับด้วยเสื้อคลุมไหล่สีดำ สวมกระโปรงสั้นสีแดงมาเจนต้า

“อะ! ขอโทษด้วยค่ะพอดีเครียดกับงานเอกสารนิดหน่อยน่ะ เลยเผลอปล่อยบรรยากาศเคร่งเครียดออกมานิดหน่อยน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ”

“ม-ไม่เป็นไรครับ งานประธานนักเรียนคงยุ่งมากเลยนะคงไม่แปลกหรอกครับ”

“อึก! ขอบคุณที่เข้าใจนายคงเป็นคิเนมะ อิมาวาริสินะ”

“ใช่ครับ”

อิมาวาริยิ้มรับออกมาพลางรู้สึกเห็นใจขึ้นมาเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปหยิบเอกสารที่กระจายเต็มพื้นแล้วค่อยรวบเข้ามากลายเป็นกองแล้ววางเอาไว้บนโต๊ะ ทางเด็กสาวก็รู้สึกอยากเข้าไปกอดเด็กหนุ่มตรงหน้าเล็กน้อยเพราะว่าตอนนี้เขาดูเหมือนตุ๊กตาสุดน่ารักที่สามารถเข้าไปกอดได้

“ฉันโซน่า ซิทรี่เป็นประธานนักเรียนยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

“ครับเรียกผมว่าอิมาวาริเฉยๆก็ได้นะครับเพราะผมขอบความเป็นกันเองมากกว่านะครับ”

“ง-งั้นเหรอคะ……”

เด็กหนุ่มยิ้มออกมาก่อนที่จะโค้งตัวแล้วกล่าวลาไปหาอาจารย์ที่ห้องพักครูในทันที ผมสีครึ่งดำครึ่งสีเทาที่ถูกรวบมัดเอาไว้เป็นหางม้าที่สะบัดไปตามสายลมแล้วเหลียวหลังมายกยิ้มอ่อนๆให้โซน่า ซึ่งนั้นก็ส่งผลให้………

ปุ๋ง!

“อ-อา……ทำไมหน้าของเราถึงรู้สึกร้อนผ่าวแบบนี้ล่ะเนี่ย หรือว่า! ไม่ๆๆๆ!!!! เราพึ่งเจอเขาครั้งแรกเอง”-/////-

โซน่าจับไปที่ใบหน้าของตนที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเขินอายต่อความคิดของตนในขณะที่ใจเริ่มเหม่อลอยนึกถึงรอยยิ้มที่ปรากฎขึ้นบนหน้าของเด็กหนุ่มเมื่อครู่

…………

ม.ปลายปี2 ห้องB

กลับมาทางด้านหมาน้อย(แอ้ก!//โดนถีบ หมาป่าต่างหาก!:หมาน้อยตัวหนึ่ง)

“เอาล่ะ คิเนมะคุงเธอรอหน้าห้องก่อนนะเดี๋ยวอาจารย์จะเรียกเธอเข้าไปนะ”

“เข้าใจแล้วครับ!”

ในห้องเรียนนั้นเหล่านักเรียนต่างจับกลุ่มคุยกัน แต่พออาจารย์เดินเข้ามาแล้วสั่งให้ทุกคนเงียบ

“เอาล่ะ วันนี้มีนักเรียนเข้ามาใหม่นะแถมเป็นหนุ่มน้อยหน้าหวานด้วย”

ทันทีที่อาจารย์กล่าวจบเสียงกรี๊ดกร๊าดก็ดังออกมาจากเหล่านักเรียนหญิง ส่วนเหล่านักเรียนชายก็ทำหน้าซังกะตายออกมา แล้วพออาจารย์เคาะไปที่ประตูแล้วกล่าวออกมาว่า

“เข้ามาได้แล้วล่ะคิเนมะคุง”

ฟื่ด!

ประตูถูกเลื่อนออกมาผมสีครึ่งดำครึ่งเทาที่ถูกรวบเป็นหางม้าปลิวไสวไปตามแรงเคลื่อนที่ดวงตาข้างขวาสีเทาหม่นจับจ้องไปที่ทุกคนอย่างเป็นมิตรดวงตาข้างซ้ายถูกพันด้วยผ้าพันแผลคล้ายกับมีอาการบาดเจ็บอยู่

“สวัสดีครับ ผมคิเนมะ อิมาวาริครับ”

………

ตอนนี้อยู่ในช่วงพักเที่ยงซึ่งตอนพออาจารย์ออกไปปุ๊บตัวเขาก็ถูกเหล่านักเรียนหญิกับชายห้อมล้อมระดมถามเรื่องต่างๆในทันที ซึ่งตัวเขาได้รู้จักกับเฮียวโด อิซเซย์ที่เหล่านักเรียนหญิงในห้องไม่ค่อยให้เขาอยากไปยุ่งซักเท่าไหร่ แถมยังบอกว่าเจ้านี่คือตัววิปริตประจำโรงเรียนด้านความื่น

ทำให้ตัวเขาได้แต่ปลอบใจเจ้าตัวที่ลงไปฟุบโต๊ะแล้วร้องไห้ออกมาแต่นั้นกลับเพิ่มสายตาทิ่มแทงอัดร่างของเจ้าหื่นนี่เข้าไปอีก

ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ อิมาวาริกำลังนั่งเล่นอยู่บนเนินหญ้าใต้ต้นไม้แล้วพลางคิดเรื่องต่างๆในวันนี้แล้วยิ้มออกมาแล้วกล่าวขอบคุณลาวิเนียในใจที่ทำให้เขาได้กลับมาสัมผัสความรู้สึกนี้อีกครั้ง

แต่ทันใดนั้นเขากลับรู้สึกถึงสายตาบางอย่างที่จ้องเข้ามาแล้วพบกับเด็กสาวตัวเล็กผมสีขาวสั้นติดกิ๊บรูปแมวสีดำดวงตาสีทองวาวโรจน์ เด็กสาวเดินเข้ามาใกล้แล้วเชยคางเด็กหนุ่มขึ้นแล้วกล่าวออกมาว่า

“รุ่นพี่คะ รุ่นพี่เป็นตัวอะไรงั้นเหรอคะ? ถ้าไม่ตอบจะจูบนะคะ”

 

 

TBC.

#น้องแมว~~~

#ไม่ตอบนี่กะจูบเลยเรอะ!?

#เอาแล้วๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #36 Yusiga (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 19:26
    ม่ายยยยยยยยยยย!!!~~~~~ โคเนโกะจางงงงงงงงงง อย่าหลงเสน่ห์ม้านนนนนนนนนนนนนนนนยยยยยนนนยยยยยยนน
    #36
    0
  2. #30 Wolf-002 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 15:53
    หมาป่าจะโดยแมวเล่นแล้ว
    #30
    0
  3. #29 Luna0001 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 09:53
    จูบเลยแมว
    #29
    0
  4. #28 Artoria Pendragon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 07:26
    น้องแมวจะจับน้องหมากินงั้นรึ!?
    #28
    0
  5. #27 ยามาโมโตะ ฮิโรชิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:40
    มีคำผิดนะครับ ตรงที่อิมาวาริคุยกับลาเวีย
    #27
    0
  6. #26 fajdjsn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 05:52
    ใข้ๆจูบเลย
    #26
    0
  7. #25 ZeroWings (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 02:04
    จูบเลยรึ!!! รุกใส่เวล999+
    #25
    2
    • #25-1 popp12(จากตอนที่ 7)
      30 ตุลาคม 2563 / 07:29
      รุกเร็วไป
      #25-1
    • #25-2 Wolf-002(จากตอนที่ 7)
      30 ตุลาคม 2563 / 15:54
      อืมๆ ใช่ๆ
      #25-2