[DXD]ผมไม่ใช่หมาน้อยนะหมาป่าต่างหาก!

ตอนที่ 5 : หมาป่า(น้อย)กับการทดสอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    26 ต.ค. 63

“ดีมาก ยินดีต้อนรับล่ะอิมาวาริคุง”

อาซาเซลยิ้มร่าเมื่อได้รับผู้ใช้1ใน13ลองกินุสมาอีกสองคน(ของอิมาวาริคืออินซิเนเรท อันเซมที่โขมยมาจากออกัสต้านั้นแหละ)แถมเด็กหนุ่มตรงหน้ายังมีเซคริตเกียร์ปริศนาที่คุ้มค่าให้ลองทดสอบดู

“แต่ว่า......ผมว่ามีข้อเสนอที่ดีกว่านะครับ คุณอาซาเซล????”

“หืม? อะไรกันล่ะ?”

“พันธมิตรกันยังไงล่ะครับ”

“ทำไมถึงไม่อยากเข้าร่วมทางฝั่งฉันกัน?”

“เมฟิสโต้”

แค่เพียงคำๆเดียวที่ออกมาจากริมฝีปากอันนุ่มนิ่มของเด็กหนุ่มโยวไคหมาป่า ใบหน้าของผู้บัญชาการสูงสุดของเทวดาตกสวรรค์ก็ทำหน้ายู่ลงไปในทันที คงปิดไม่ได้สินะแต่ทำไมเด็กตรงหน้าจองเขาถึงรู้กัน พออาซาเซลเงยหน้าขึ้นไปก็พบว่าดวงตาข้างซ้ายสีเขียวประกายดุจมรกตทึ่มีนัยย์ตาเป็นสีฟ้าเป็นวงซ้อนๆกัน

“ผมสามารถมอวเห็นความทรงจำ ความเป็นไปได้ จุดเชื่อมโยง ความสัมพันธ์ ธาตุแท้ หรือแม้แต่รากเหง้าของคนๆนั้นครับ”

“เซคริตเกียร์ของเธอนี่มัน......”

ชายหนุ่มไร้คำพูดในทันทีเมื่อเด็กหนุ่มตรงหน้าสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ตนไม่สามารถเฉไฉหรือโกหกอะไรออกไปได้เลยเพราะว่าดวงตาที่เป็นเซคริตเกียร์นั้น

อิมาวาริแสยะยิ้มออกมาเผยความเจ้าเล่ห์หูสีดำของหมาป่ากระดิกไปเล็กน้อยและหางสีดำของหมาป่าก็สะบัดไปมา แล้วยกขาขึ้นมาไขว้ห้าง

“คุณจะต้องช่วยฝึกเซคริตเกียร์ให้ผมและพี่ลาเวียให้สูงที่สุดเท่าที่คุณทำได้ ซึ่งทางผมจะตอบแทนโดยการไปเป็นองค์รักษ์ของคุณในการเจรจาของสามเผ่าพันธุ์ และจะคอยช่วยคุณในเรื่องที่พอช่วยได้ เป็นไงครับข้อเสนอของผมพอรับได้ไหม?”

“อืม......เป็นคนที่เจ้าเล่ห์กว่ามี่คิดนะเยี่ยเจ้าหนู นายหักดิบข้อเสนอเก่าไปเลยอย่างงั้นเหรอเนี่ย ชักถูกใจนิดหน่อยแล้วแฮะ”

“งั้นฉันขอทดสอบเธอก่อนละกันเจ้าหนู”

อาซาเซลกล่าวพลางลงไปนั่งไขว้มือตนไปมาเล็กน้อย แล้วยกบางอย่างขึ้นมาพร้อมกับอาณาเขตเวทย์ที่ปรากฎขึ้นมาครอบคลุมไปทั่วบริเวณกันไม่ให้มนุษย์เข้ามา

สิ่งที่อาซาเซลยกขึ้นมานั้นคือลูกบาศก์ขนาดกลางแล้วถูกบิดขึ้นจนมันลอยขึ้นไปบนอากาศจนมันเริ่มสั่นไหวแล้วกลายเป็นหุ่นยนต์สีน้ำตาลอ่อนร่างกายโค้งงอมือมีขนาดใหญ่ติดใบมีดคล้ายคีมเอาไว้มีหางเป็นหยามแหลม มีไอพ่นติดอยู่ด้านหลัง

“เป็นเทวดาตกสวรรค์แล้วมาใช้หุ่นยนต์เนี่ยนะครับ?”

“น่าๆเจ้านี่ย่ะเป็นเซคริตเกียร์เทียมเวอร์ชั่นโปรโตไทป์ที่สร้างเป็นต้นแบบที่ยังไม่สมบูรณ์น่ะ”

อิมาวาริเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาพลางถอดเสื้อกันหนาวสีขาวของตนทิ้งเผยให้เห็นสเวตเตอร์สีดำแขนกุด

ดวงตาข้างซ้ายที่เป็นสีเขียวประกายดุจมรกตนัยย์ตาที่เป็นสีฟ้าเป็นวงๆซ้อนๆกันดั่งน้ำวนเริ่มหมุนวนออกมาอย่างบ้าคลั่ง เล็บมือทั้งสิบของทั้งสองมือกับสองเท้าที่เป็นสีปกติเปลี่ยนเป็นสีดำงอกยาวออกมา

นัยย์ตาหดแคบดุจดั่งสัตว์ป่า เขี้ยวเริ่มงอกยาวออกมาเล็กน้อยน้อยมีขนสีดำแซมเทาอ่อนเริ่มปรากฎขึ้นตามแขนหัวไหล่ขา ขาเท้าหรือแผ่นหลัง

“โว้ว! ร่างนั้นน่าสนใจดีนะเนี่ย”

“ขอบคุณที่ชมครับ”

ฟุบ!

ร่างของเด็กหนุ่มเคลื่อนตัวเข้าหาร่างของเซคริตเกียร์เทียม มือขนาดใหญ่ยกขึ้นมาแล้วฟาดลงไปด้วยความเร็วสูง

ตู้มมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!

ร่างของอิมาวาริเบี่ยงตัวหลบแล้วสะบัดกรงเล็บสีดำของตนตัดตรงข้อเชื่อมต่อที่จ้อศอกของเจ้าเซคริตเกียร์เทียม แต่กลับเฉือนเข้าไปเพียงเล็กน้อย

“......”

“โฮ่! ดูเหมือนเธอจะมีกรงเล็บที่แหลมคมมากกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย สามารถเฉือนร่างของเจ้านั้นเข้าไปได้บางส่วนด้วย”

เด็กหนุ่มดูไม่ค่อยดอใจเท่าไหร่ในขณะที่เบี่ยงตัวหลบใบมีดที่พุ่งเข้ามาราวกับรู้อยู่ก่อนแล้วตามด้วย เตะสวนกรงเล็บแล้วใช้กรงเล็บสีดำเฉือนเข้าไปที่เกราะสีน้ำตาลอ่อนจนเกราะมีรอยลึกลงไปจนมันหลุดออกจากร่าง

“ดูเหมือนพอใส่แรงเข้าไปแบบจริงๆจังๆมันก็เริ่มอ่อนตัวลงทันทีเลยล่ะนะครับ คิดว่าไงครับคุณอาซาเซล”

“อา! ดูเหมือนกลับไปต้องปรับแบบยกใหญ่เลย”

“งั้นต่อเลยนะครับ”

หมัดนั้นถูกยกขึ้นซัดเข้าอัดไปที่ไหล่ข้างนึงของเจ้าเซคริตเกียร์เทียมจนมันหลุดกระเด็นออกไปไกล 

อิมาวาริหรี่ตาลงเล็กน่อยแล้วถีบขาคู่อัดเข้าไปที่ท้องของเจ้าเซคริตเกียร์เทียมจนร่างของมันถอยครูด แต่เจ้าเซคริตเกียร์เทียมใช้ใบมีดจ้วงเข้าไปที่ร่างของอิมาวาริซึ่งเด็กหนุ่มก็ยกแขนขวาขึ้นมาป้องกันได้ทันจนเกิดแผลลากไปเป็นทางยาวจนถึงท้อง

ยังไม่หมดมันตั้งท่าโดยการนำแขนขนาดใหญ่ที่เหลือหนึ่งแผ่นหลังถูกเปิดกว้างขึ้นมาพร้อมกับมิสไซล์นับสิบที่ถูกยิงออกมาเข้าใส่ร่างของอิมาวาริที่กำลังจ้องมองมิสไซล์ด้วยความเฉยชา แล้วตวัดกรงเล็บสีดำยาวของตนตัดมิสไซล์จนมันขาดเป็นสองท่อนแล้วพุ่งเข้าหาร่างของเจ้าเซคริตเกียร์เทียม

วื้ด!

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!

หมัดขนาดใหญ่ถูกซัดเข้าหาร่างของเด็กหนุ่มซึ่งตัวของอิมาวาริก็ยกแขนซ้ายขึ้นมาปัดมันทิ้งแล้วสะบัดข้อมือเด็ดหัวของเจ้าเซคริตเกียร์เทียมมันพังทลายลงไปในทันที

“คงจะพอได้แล้วนะครับ”

“อืม! เธอมีศักยภาพพอที่จะทำให้ฉันคาดหวังได้อย่างมหาศาล”

“งั้นผมขอกลับไปหาพี่ลาเวียก่อนนะครับ แล้วเจอกันครับคุณอาซาเซล”

อิมาวาริยิ้มออกมาพร้อมกับกรงเล็บที่งอกยาวสีดำกลับมาดั่งปกิและกลับสีเดิมขนสีดำแซมเทานั้นหายไปแล้วกลับมาสวมเสื้อกันหนาวสีขาวเพื่อปิดรอยแผลลากยาวไม่ให้ลาวิเนียเป็นห่วง

………

หลังจากที่อิมาวาริจากไปแล้วอาซาเซลก็หยิบไวน์ขึ้นมาจิบอีกนิดหน่อยแล้วเหล่มองไปหลังต้นไม้แล้วกล่าวออกมาว่า

“คิดว่าอิมาวาริคุงเป็นยังไงบ้างล่ะวาลี่

“แข็งแกร่งใระดับนึงเลยถ้าสู้จริงๆก็คงชนะได้แบบไม่ยากเท่าไหร่ แต่ถ้าให้ฆ่าคงชนะแบบฉิวเฉียดเพราะอีกฝ่ายคงไม่เบือกวิธีการ”

ปรากฎร่างของเด็กสาวผมสีเงินดวงตาสีเงินอยู่ในชุดเสื้อสีเขียวมินท์ทับด้วยเสื้อคลุมสีน้ำตาลและกระโปรงสีดำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชา

“หึ! งั้นกลับกันเถอะเราทำธุระเสร็จแล้ว”

วาลี่พยักหน้าแล้วหายไปพร้อมกับอาซาเซล

 

TBC.

#อืม…วันนี้ลงช้าเพราะเรียนครับ

#วาลี่หญิง So good

#ขอไปพักละครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #19 0847787374 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 14:06
    เอาแล้วจะเจอศึกชิงนางแล้วโดยมีศูนย์กลางเป็นหมาน้อย

    แบบนี้ต้องเอาแมวป่าดำกับแมวบ้านขาวเข้ารวมศึกด้วยแล้วครับ555
    #19
    0
  2. #17 ford042 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 19:53
    ดีงามสุดๆ
    #17
    0
  3. #16 reader0000 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 19:12
    ผู้หญิงล่ะ`
    #16
    0
  4. #15 ข้าวพัด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 19:10
    ตกโดนตกแน่ๆ
    #15
    0
  5. #14 โฟร์ทคุง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 19:08
    ได้ฮาเร็มอีกคน
    #14
    0
  6. #13 hoxlas (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 18:57
    เย้ วาลี่เป็นผู้หญิง!!
    #13
    0