[Honkai Impact 3]ถูกรถชนแล้วตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ไหนแล้วไม่รู้ค่ะ(Yuri)

ตอนที่ 20 : แค่คำๆเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    8 ส.ค. 63

อีกด้านนึง ที่บ้านพักของฮิเมโกะ

 

ฟึบๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!

 

ตอนนี้โบรเนียและเมย์กำลังเล่นกันอยู่ซึ่งโบรเนียคอมโบรัวๆจนเมย์ไม่สามารถสู้ได้เลยแม้แต่น้อย “แงงงงงงงงงงงงง!!!!!! จะแพ้อีกแล้วอะ!”เมย์ได้แต่โอดครวญเพราะนี่คือครั้งที่ยี่สิบที่เธอแพ้แล้วตอนนี้จะแพ้เป็นยี่สิบเอ็ดครั้งแน่นอน โบรเนียที่ได้ยินอย่างนั้นก็คอมโบจบในทีเดียวเพราะที่เธอไม่ยอมอ่อนข้อให้เมย์เพราะเรื่องรอยดูดที่คอของไอรีนที่เธอทำไปเป็นคนแรก และนั้นต้องลามไปยังจูบแรกแน่นอน(เดาได้โคตรแม่นเลย//ไรท์)

 

“ง่าาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!! ขออีกรอบถ้าคืนนี้ไม่ชนะจะไม่นอนแน่นอน!”เมย์ได้ประกาศเกล้าออกมาอย่างมุ่งมั่นแต่ทันใดนั้น

 

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ประตูนั้นได้ระเบิดออกไปพร้อมกับชายในชุดคลุม “นายเป็นใคร?”โบรเนียกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมกับเตรียมเรียก Project Bunnyพุ่งเข้าใส่อีกฝ่าย “เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอกสาวน้อย”ทันทีที่กล่าวจบโบรเนียก็ตวัดมือไปข้างหน้า “อุซากิ ล็อคเป้าหมาย!”ปรากฎProject Bunnyขึ้นมาพร้อมกับยิงลำแสงใส่ร่างของชายในชุดคลุม

 

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

พอฝุ่นควันจางลงก็เผยให้เห็นชายในชุดคลุมมีบาเรียสีม่วงขึ้นมากันโจมตีได้ทันและไม่มีรอยขีดข่วนอะไรทั้งสิ้น “หึ!”ชายในชุดคลุมคำรามในลำคอพร้อมวาดมือลง ปรากฎลูกบอลสีม่วงกดร่างของโบรเนียลงไปติดกับพื้นพร้อมกับเมย์ที่ถูกทำให้สลบลงไปในขณะที่ป้องกันการโจมตีของโบรเนียอยู่

 

“เอาล่ะขอรับตัวแฮชเชอร์ที่3ไปล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!”พอสิ้นเสียงหัวเราะร่างของชายในชุดคลุมก็บินขึ้นไปแล้วบินออกไปในทันที “อึก! พี่เมย์โดนลักพาตัวไปโดยแฮชเชอร์ที่1 ต้องรีบไปบอกพี่ไอรีน!”โบรเนียพยายามยันตัวขึ้นแต่ก็สลบไปในจากการโดนแรงโน้มถ่วงกดทับอย่างรุนแรงทำให้กระดูกแขนและข้าร้าวส่วนซีกโครงนั้นหักไปสองถึงสามซี่

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

“อึก! อืม~”โบรเนียลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการแสบเล็กน้อยจากการโดนกดทับ “หืม? ตื่นแล้วเหรอโบรเนีย? ถึงฉันจะใช้พลังรักษาแต่อาการฟกช้ำยังอยู่นะต้องขอโทษจริงนะ”ไอรีนกล่าวออกมาขณะที่ใช้มือของตนลูบไปที่ผมของโบรเนียที่ถูกปล่อยสยายออกมา “พ-พี่ไอรีน! ต้องรีบไปช่วยพี่เมย์แล้ว! พี่เมย์ถูกลักพาตัวไปแล้ว!”ไอรีนที่ได้ยินโบรเนียกล่าวออกมาอย่างร้อนใจก็วางร่างของโบรเนียลงบนเตียง

 

“ไม่เป็นอะไรหรอกโบรเนียเดี๋ยวทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง”ดวงตาข้างซ้ายที่เป็นสีเหลืองของไอรีนส่องประกาย ตอนนี้เคียน่ายังไม่รู้เรื่องเพราะต้องไปฝึกกับเทเรซ่า ตอนนี้คนที่รู้เรื่องมีแค่โบรเนียกับไอรีนเพียงเท่านั้น “ออโรร่าคราวนี้เราจัดการเองได้โปรดอย่ามายุ่งเรื่องนี้”ไอรีนกล่าวออกมาอย่างเยือกเย็นดวงตาข้างขวาที่เป็นสีฟ้าเริ่มสั่นไหวจนน่ากลัว จิตสังหารมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมา และในที่สุดดวงตาข้างขวาที่เป็นสีฟ้านั้นกลายป็นดวงตาสีเหลืองประกายเหมือนดวงตาข้างซ้ายที่เป็นสีเหลืองประกายเช่นกัน ผมสีน้ำตาลปลิวไสวไปตามสายลม

 

[ได้สิเพราะคราวนี้เจ้าแฮชเชอร์ที่1มันทำกันเกินไปจริงๆ]ออโรร่ากล่าวตอบรับออกมา พร้อมกับร่างของไอรีนที่มีปีกงอกออกมาคู่นึง ปีกของไอรีนมีโคนเป็นสีดำสนิทไล่สีไปจนถึงปลายที่เป็นสีขาวหิมะ ดวงตาสีเหลืองทั้งสองข้างปรากฎเลขสิบสองที่เป็นเลขโรมัน อัลคาร์เรสและโอลมิสปรากฎขึ้นบนมือของไอรีนก่อนที่ทั้งคู่จะหลอมรวมกลายเป็นแหวนสีทองที่ประดับด้วยอัญมณีสีเลือด

 

ฟู่มมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ปีกที่มีโคนสีดำสนิทไล่สีจนปลายของปีกเป็นสีชาวหิมะถูกสยายออกไป ก่อนที่ร่างของไอรีนจะบินออกไปในทันที

 

ณ โกดังร้างแห่งหนึ่ง

 

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

เสียงระเบิดของสายฟ้าที่ปะทะกับบาเรียสีม่วงดังขึ้นชายในชุดคลุมได้เอามือมากันสายลมที่พัดเข้ามา “ช่างอ่อนแอจริงๆ แฮชเชอร์ที่1ทำได้เพียงเท่างี้งั้นเรอะ! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!”เมย์แฮชเชอร์กล่าวออกมาพร้อมตวัดมือของตนลงสร้างสายฟ้าสีม่วงอัดใส่ร่างของชายในชุดคลุมกระเด็นไถลออกไปกับพื้น

 

“อ่อนแอเกินไปจริงๆสินะเนี่ย”เมย์แฮชเชอร์กล่าวออกมาพร้อมใช้เท้าของตนเหยียบลงบนใบหน้าของชายในชุดคลุม

 

ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!

 

“อัก!”อยู่ๆร่างของเมย์แฮชเชอร์ก็ทรุดลงไปพร้อมกับกุมหัวใจของตนอย่างเจ็บปวด “ฮ่า! ดูเหมือนเธอจะใช้พลังไม่เป็นเอาซะเลยนะเธอทำฉันไว้แสบมากเพราะงั้นเตรีย-”

 

ฉัวะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ยังไม่ทันที่ชายในชุดคลุมจะพูดจบก็มีเส้นสีทองตัดขาขวาของชายในชุดคลุมขาดกระเด็นออกไปในทันที “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ชายในชุดคลุมทรุดลงไปแล้วกุมขาที่ขาดออกไปในทันที “ค-ใครกัน! ใครมันบังอา-อ๊ากกกกกกก!!!!!!!!!!!!”ได้มีร่างนึงมาโอบอุ้มร่างของเมย์เอาไว้แล้วเท้าของร่างนั้นได้ใช้เท้ากระทืบไปที่กล่องดวงใจของชายในชุดคลุม

 

ภาพที่ปรากฎต่อสายตาของเมย์แฮชเชอร์และชายในผ้าคลุมก็คือร่างบางของเะด็กสาวผมสีน้ำตาลแซมด้วยสีเทา ดวงตาทั้งสองข้างเป็นดวงตาสีเหลืองประกายนัยย์ตาเป็นเลขสิบสองที่เป็นเลขโรมันจดจ้องไปยังร่างขอวงชายในชุดคลุม แววตาที่เหยียดหยามต่อทุกสรรพสิ่ง แหวนสีทองประดับด้วยอัญมณีสีเลือดส่องประกาย ปีกที่มีโคนสีดำสนิทไล่สีไปจนถึงปลายที่เป็นสีขาวหิมะ ชุดที่ใส่เป็นชุดเดรสสีดำสนิทประดับไปด้วยอัญมณีสีแดงประกาย

 

“เจ้าคิดจะทำอะไรกับผู้หญิงของเรากันเจ้าไพร่!”น้ำเสียงที่หยิ่งทรนงต่อทุกสรรพสิ่งเท้าที่ใส่รองเท้าส้นสูงขยี้ไปที่กล่องดวงใจของชายในชุดคลุม ก่อนที่ร่างบางนั้นจะก้าวถอยหลังออกไปพร้อมกับบินขึ้นแล้วในอากาศก็เริ่มรวมตัวกลายเป็นบัลลังที่มีรูปร่างมังกร ร่างบางยกขาไขว้กันในมือโอบกอดร่างของเมย์แฮชเชอร์ที่กุมอกของตนอย่างเจ็บปวด ร่างบางที่เห็นก็ยกมือขึ้นไปวางบนของเมย์แฮชเชอร์แล้วพรมจูบลงไปบนหน้าผากของเมย์แฮชเชอร์ ร่างของเมย์แฮชเชอร์ก็เริ่มผ่อนคลายความเจ็บปวดลง

 

“ก-แกเป็นใครกันแน่!? คนที่มีพลังมากขนาดนี้มากกว่าแฮชเชอร์ตนไหนๆ มากกว่าทุกคนที่ฉันเคยเจอมาอีก”ชายในชุดคลุมตะโกนออกมาด้วยอารมณ์ที่หลากหลายทั้งเจ็บปวดจากบาดแผล ทั้งสงสัยต่อบุคคลตรงหน้า ทั้งความหวาดกลัวต่อพลังที่ตนไม่รู้จัก ฯลฯ 

 

ร่างบางไม่ได้สนใจเพียงแค่สะบัดมือของตนเบาๆทำให้ชายในชุดคลุมกระเด็นไปติดกำแพงอย่างแรงจนอีกฝ่ายสำลักน้ำลายออกมาจากความเจ็บปวด บาดแผลที่มีเลือดไหลถูกปิดลงแบบไม่ละเอียดอ่อนมากนักเพราะร่างบางทำแบบขอไปทีเหตุผลก็คือร่างบางแค่อยากจะทรมานอีกฝ่ายที่บังอาจมาทำร้ายผู้หญิงของเธอ  

 

“หึ! เราอยากรู้จริงๆว่าเจ้าจะทนการทรมานของเราได้นานแค่ไหนกัน”ร่างบางคำรามในลำคอ ก่อนที่ร่างบางจะควบคุมร่างของชายในชุดคลุมขึ้นมาแล้วสะบัดนิ้วของตนไปมา “เดี๋ยว-”ชายในชุดคลุมจะพูดบางอย่างขึ้นมา “คราวลิส….”คำพูดที่ถูกร้อยเรียงขึ้นมาขัดคำของชายในชุดคลุม “อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!”ทันใดนั้นร่างของชายในชุดคลุมบิดตัวไปมาอย่างเจ็บปวด “เราจะให้โอกาศเจ้าในการพูดคำๆนึงออกมา ดังนั้นจงคิดให้ดีๆต่อคำพูดของเจ้า”ร่างบางฉีกยิ้มออกมาด้วยความอำมหิตถึงขีดสุด “ด-เดี๋ยวก่อ-”

 

“ไม่-คราวลิส”พอสิ้นคำของร่างบางนั้น ความเจ็บปวดที่หน้าท้องฉีกขาดจากด้านในทำให้เหงือกและตาชาวของชายในชุดคลุมถลนออกมา “หงึก!”มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกอุปมาขึ้นมาเลยความเจ็บปวดที่ถูกกรงเล็บแข็งคว้านออกมาจากภายในแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วทั่วช่องท้องของชายในชุดคลุม ชายในชุดคลุมรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าลำไส้ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ความทรมานของเหยื่อที่ถูกสัตว์ร้ายเข้าขย้ำได้เข้าโจมตีชายในชุดคลุม

 

ความเจ็บปวดนั้นเล่นงานชายในชุดคลุมอย่างต่อเนื่องยาวนานประมาณห้าถึงหกวินาทีที่ยาวนานเหมือนหนึ่งวัน ร่างบางก็หยุดมือลงแล้วกล่าวกับชายในชุดคลุมว่า “คิดออกรึยังล่ะแฮชเชอร์ลำดับที่1?”ร่างบางยิ้มเยาะออกมาราวกับกำลังเยาะเย้ยชายในผ้าคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 “อึก! แกฉ-ฉันเป็นหนึ่งในก-กลุ่มเอ็นโทรพีนะแกย-อยากให้คนสำคัญข-ของแกตายร-รึไงกัน!”

 

“ไม่-คราวลิส”ร่างบางปฏิเสธคำพูดของชายในชุดคลุมอย่างเย็นชาแล้วร้อยเรียงคำพูดขึ้นมาอีกครั้ง ทันใดนั้น ความรู้สึกเหมือนปลายนิ้วทั้งแขนและขากำลังบิดเบี้ยวก็เข้าจู่โจมชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 คราวนี้ไม่ใช่ความเจ็บปวดอย่างกะทันหัน มันเป็นการที่ความเจ็บปวดที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นทีละนิดทีละนิด ความอึดอัดค่อยๆเพิ่มขึ้นมาจากร่างของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ร่างกายของมันกำลังถูกบิดเหมือนผ้าขี้ริ้ว-และในที่สุด ชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1ก็สัมผัสได้ว่าเส้นใยกล้ามเนื้อที่ถูกฝืนให้บิดค่อยๆขาดไปทีละเส้นทีละเส้น

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! อั้กกกกกกกกกกก!!!!!!!!!”ความเจ็บปวดที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นและคอยโจมตีเป็นช่วงๆ ค่อยๆเพิ่มขึ้นมาในช่วงหลัง แรงสะเทือนของกล้ามเนื้อขนาดใหญ่กระตุกทำให้น้ำลายไหลออกมาจากปากของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ผ่านไปประมาณห้าถึงหกวินาทีร่างบางก็กล่าวถามขึ้นมาอีกครั้ง

 

“เจ้าเจอคำนั้นรึยังล่ะ?”ร่างบางกล่าวถามออกมาขณะนั่งอยู่บนบัลลังก์แล้วลูบหัวของเมย์แฮชเชอร์ที่หลับอยู่ “อึก! อุ๊ ฟู่ ฟู่….! แค่กๆ! ฉันจะฆ่าคนสำคัญแกให้หมดเลย! ฉันจะทรมานพวกแกจนต้องขอชีวิตจนไม่อยากมีชีวิตอยู่เลย! ถ้าไม่อยากให้เกืดเรื่องแบบนั้นก็รีบ-”ชายในชุดคลุมตะโกนออกมาด้วยความแค้นถึงขีดสุดแต่ทว่าร่างบางกลับไม่ฟังเลย

 

“ไม่-คราวลิส”ร่างบางกล่าวขัดออกมาด้วยความเฉยเมย “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ความร้อนสูงแผดเผาออกมาจากไขกระดูกอันเป็นส่วนลึกในร่างกายที่ไม่ควรจะถูกเผาไหม้ หากถูกเผาไหม้แสดงว่าลมหายใจคงสิ้นไปก่อนหน้านี้แล้ว จุดนั้นกำลังถูกความร้อนสูงแผดเผาจนเกรียมทั้งๆที่ยังมีชีวิตอยู่เสียงกรีดร้องนี้ดังออกมาจากลำคอของชายในผ้าคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 อย่างต่อเนื่องห้าถึงหกวินาที

 

“แล้วเจ้าเจอคำนั้นรึยังล่ะแฮชเชอร์ลำดับที่1เอ๋ย?”ร่างบางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มอันสุดแสนอำมหิตจนชายในผ้าคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ต้องหวาดกลัวถึงขีดสุด “ด-เดี๋ยวก่อน! เข้าใจแล้ว ฉันขอโทษที่ทำร้ายคุณหนูคนนั้น ต้องการอะไรล่ะเดี๋ยวฉันจะหามาให้อย่างแน่นอน!”ชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1กล่าวออกมาพร้อมพยายามจะขอร้องกับร่างบางที่นั่งไขว้ขาอยู่บนบัลลังก์และใช้มือที่กำลังลูบหัวของเมย์แฮชเชอร์อยู่

 

“ไม่-คราวลิส”ร่างบางไม่สนใจข้อเสนอของชายในผ้าคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ก่อนที่ร่างบางจะร้องเรียงถ้อยคำของตนต่อ “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ความรู้สึกคันยุบยิบที่ผิวหนัง ความรู้สึกที่เหมือนถูกกัดกร่อนด้วยกรด ทั้งเส้นประสาทที่โผล่มาส่งสัญญาณแสดงถึงความเจ็บปวดชัดเจนและยังมีกระดูกที่เหมือนถูกหลอมละลายไปโดนอวัยวะภายในร่างของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ทัศวืนัยรอบๆเริ่มกระพิบถี่แล้วหรี่จนกลายเป็นสีขาว สติของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 เริ่มพร่ามัวจากความเจ็บปวด

 

เป๊าะ!!!!!!!!!!!!!!!

 

ร่างบางได้ดีดนิ้วของตนทำให้สติของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1กลับมา

 

“เจ้าเจอคำนั้นรึยังล่ะแฮชเชอร์ลำดับที่1เอ๋ย? เรารอเจ้าอยู่นะ”ร่างบางฉีกยิ้มออกมาแล้วใช้พลังของตนกำลังประครองสติของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 “ข-ขอโทษที่ฉันพยายามจะทำร้ายคนสำคัญของเธอ ขอโทษที่ได้ทำร้ายคุณหนูคนนั้น แต่คำสั่งนี้มันมาจากคนๆนึง เพราะงั้น-”

 

“ไม่-คราวลิส”ร่างบางกล่าวปฏิเสธคำขอโทษของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ก่อนที่ร่างบางจะร้อยเรียงถ้อยคำของตนออกมา “เอื้ออออออออออออออออออออ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ความรู้สึกที่โดนบางอย่างเสียดสีตรงฝ่าเท้า ตะไบเหล็กที่มีเนื้อหยาบกำลังค่อยๆขัดสีเนื้อฝ่าเท้าของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 ผ่านกล้ามเนื้อที่ขวางทางไปจนถึงกระดูกที่มีกล้ามเนื้อติดอยู่ตรงกระดูกถูกขัดจนกลายเป็นสีขาว แรงสั่นของกระดูกที่ถูกตะไบออกสะเทือนไปถึงหู สิ่งนั้นนำพามาซึ่งความรู้สึกสยดสยองเสียยิ่งกว่าความเจ็บปวด

 

“เจอคำนั้นรึยัง?”ร่างบางกล่าวถามชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 พร้อมกับใช้สายตาของตนมองไปยังร่างของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1อย่างเวทนา “อ-อา…… อา….. ปล่อยฉันไปเถอะ ปล่อยฉันไป ปล่อยฉัน…..”ชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1กล่าวออกมาอย่างเลื่อนลอยผสมด้วยคำขอร้องต่อร่างบางที่กำลังมองสภาพที่เละแบบสุดๆของตน

 

“ไม่-คราวลิส”ร่างบางกล่าวออกมาพร้อมกับร่างของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1ที่บิดตัวไปมาพร้อมดวงตาที่เบิกโพลงจากความเจ็บปวดถึงขีดสุด ความรู้สึกที่เหมือนกล่องเสียงถูกทาบด้วยเหล็กร้อน และร่างกายที่เหมือนกับว่าถูกหย่อนลงไปในหม้อที่เต็มไปด้วยเทียนเหลว ความรู้สึกที่ถูกของเหลวร้อนแทรกไปในร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล ร่างหงิกงอจากความเจ็บปวด แม้จะเจ็บปวดแค่ไหนก็ไม่สามารถร้องออกมาได้ ความปวดแสบปวดร้อนเข้าเล่นงานร่างกายของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1

 

อยากตาย…. นั้นคือความคิดของชายในชุดคลุมที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่1 เขาพยายามขยับปากของตนให้ร่างบางอ่านว่า ‘ทำให้มันจบซักทีเถอะ’ “ชิ! หมดสภาพซะแล้วไอรีน ลู คอลเลสยังทนได้มากกว่านี้อีกแถมรอดมาได้ด้วยถึงจะแค่สัมผัสความเจ็บปวดทางอ้อมก็เถอะ แต่มันก็ไม่ได้มีบาดแผลให้รักษาแต่จิตใจตอนนั้นก็แตกสลายเต็มทีแต่ก็ฟื้นฟูมาได้”ร่างบางพึมพำออกมาก่อนที่จะวางร่างของเมย์ลงบนพื้นอย่างเบามือ ดวงตาสีเหลืองประกายที่มีเลขสิบสองที่เป็นเลขโรมันปรากฎอยู่

 

“ใครที่คิดบังอาจจะทำให้คนสำคัญของเราต้องเจ็บปวดเรา ไอรีน ลู คอลเลส ยุลมิลล์แกน อาเรสจะทำให้มันต้องทรมานจนต้องตกนรกทั้งเป็นเอง”

 

จบ

----------------------------------

อา……..หนึ่งหมื่นตัวอักษรเลยทีเดียว จุใจกันบ่? งั้นก็ขอให้อ่านกันให้สนุกเน้อ~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #104 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 00:16
    โหดเเท้

    ว่าเเต่นะ

    คำว่า

    ฮ้อยย๊ะ เนี่ยตามไปทุกที่จริงไปนะ
    #104
    0
  2. #103 k0060198 (@k0060198) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 19:49
    แฮชเชอร์ลำดับที่ 1 อย่าเรียกมันว่าแฮชเชอร์เลย
    มันเป็น-กากมากกว่า
    #103
    1
    • #103-1 I am bananalord (@ThanakornTohkaUs) (จากตอนที่ 20)
      7 สิงหาคม 2563 / 23:46
      เป็นแค่ของปลอมแท้ๆ//ซีรินผู้ไปพ้บเจอแก่นแท้ไม่ได้กล่าวเอาไว้
      #103-1
  3. #102 MINE_SAN (@MINE_SAN) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 18:48
    ชื่อยาวโพดดด
    #102
    1
    • #102-1 Popparnpun (@Popparnpun) (จากตอนที่ 20)
      7 สิงหาคม 2563 / 18:49
      เฮอะๆ ยาวจริงๆแฮะ
      #102-1
  4. #101 MINE_SAN (@MINE_SAN) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 18:45
    ฮ้อยย๊ะ
    #101
    2
    • #101-1 Popparnpun (@Popparnpun) (จากตอนที่ 20)
      7 สิงหาคม 2563 / 18:46
      ยังไม่จบอีกเหรอ!!!!!
      #101-1
    • #101-2 MINE_SAN (@MINE_SAN) (จากตอนที่ 20)
      7 สิงหาคม 2563 / 18:47
      แค่คำๆเดียวเอง
      #101-2
  5. #100 biw23 (@biw23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 18:41
    ยังค้างอยู่เลย
    #100
    1
    • #100-1 Popparnpun (@Popparnpun) (จากตอนที่ 20)
      7 สิงหาคม 2563 / 18:45
      งั้นเหรอครับ ฮะๆ
      #100-1