[Honkai Impact 3]ถูกรถชนแล้วตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ไหนแล้วไม่รู้ค่ะ(Yuri)

ตอนที่ 17 : จงร่ำร้องขึ้นมา หอกต้องสาปโอลมิส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    4 ส.ค. 63

“อืม........ตัวร้อนจี๋เลยนะเนี่ยเพราะโดนพิษมาสินะถึงแม้จะไม่ถึงตายก็เถอะนะ”ซากุระกล่าวออกมาพร้อมกับลูบไปที่ใบหน้าของไอรีนที่ตอนนี้ใบหน้าแดงซ่านและหอบหายใจถี่ๆ “อา.....ร้อนทำไมร่างกายเรารู้สึกร้อนแบบนี้ล่ะเนี่ย?”ไอรีนกล่าวออกมาพร้อมใช้มือคว้าออกไปจับมือของซากุระ

 

“เอ๊ะ!? จะทำอะไรน่ะออโรร่า-ไม่สิ! จะทำอะไรน่ะไอรีน!”เนื่องจากซากุระได้ฟังเรื่องต่างๆมาตากคาเรนแล้วเลยรู้ว่าไอรีนเป็นคนที่มีจิตวิญญาณของออโรร่าอยู่ในร่าง “เราคอแห้งขอน้ำหน่อยได้ไหม?”ไอรีนกล่าวออกมาพร้อมทำหน้าออดอ้อนซึ่งได้สร้างดาเมจแก่ซากุระมหาศาลจนหญิงสาวผมสีซากุระต้องหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอายก่อนที่ซากุระจะรีบวิ่งออกไปเอาแก้วน้ำในทันที

 

ไอรีนที่เห็นซากุระออกไปแล้วก็ลุกขึ้นจากเตียงก่อนที่ดวงตาข้างซ้ายที่เป็นสีเหลืองจะกลายเป็นสีฟ้าครามแบบดวงตาข้างขวา “ออกมาได้แล้วเจ้าจิ้งจอกเอ๋ย”ออโรร่าที่่เข้ามาควบคุมร่างของไอรีนพร้อมกับสะบัดมือของตนสร้างให้อากาศบิดเบือนแล้วในขณะเดียวกันที่จิ้งจอกสีดำอมแดงออกมาจากอากาศที่บิดเบือนด้วยในหน้าที่หวาดกลัวสุดขีด

 

“เจ้าๆๆๆๆ ไม่มีทางเป็นไปไม่ได้ๆๆๆๆๆ”เจ้าจิ้งจอกสีดำอมแดงกล่าววนซ้ำไปซ้ำมาออกมาด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด “เจ้าบังอาจหลอกใช้ซากุระโทษของเจ้ามีแค่อย่างเดียวคือ......”ออโรร่าหยิบโอลมิสที่คาเรนวางเอาไว้ขึ้นมาก่อนที่จะเอาหอกต้องสาปสีดำที่ตอนนี้กลับกลายมาเป็นหอกสีเงินเช่นเดิมก่อนที่จะตั้งท่าเตรียมแทงใส่ร่างของเจ้าจิ้งจอกสีดำอมแดง แววตาของออโรร่าที่ควบคุมร่างของไอรีนอยู่ปรากฎความอำมหิตขึ้นมา

 

ฉึก!!!!!!!!!!!!!!!!!? 

 

“การหายไปตลอดกาลนั้นคือสิ่งที่เจ้าจะได้รับ!”ออโรร่ากล่าวออกมาพร้อมกับหอกสีดำพุ่งเข้าใส่ลำคอของเจ้าจิ้งจอกสีดำอมแดง ก่อนที่หญิงสาวที่เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่0จะบิดหอกต้องสาปสีเงินแล้วแทงทะลุคอของเจ้าจิ้งจอกสีดำอมแดง จากนั้นหอกต้องสาปสีเงินก็กลับกลายเป็นสีดำพร้อมกับกิ่งก้านสีดำที่งอกทะลุไปตามร่างกายของเจ้าจิ้งจอกสีดำอมแดงจนมันสลายไปในที่สุด

 

“เอาล่ะ คงต้องจัดการแฮชเชอร์อีกตนให้เรียบร้อยเจ้าว่างั้นมั้ยเจ้าหอกต้องสาป?”ออโรร่ากล่าวออกมาพร้อมจ้องไปยังหอกสีดำที่กลับมาเป็นหอกสีเงินเช่นเดิมแต่สิ่งที่ออโรร่ากลับมานั้นคือ [......]ความเงียบนั้น แหละครับท่านผู้อ่านโอลมิสได้เมินออโรร่าโดยให้เหตุผลในใจว่า ‘เจ้าไม่ใช่นายหญิงของข้า ข้าไม่มีอะไรจะคุยกับเจ้า’ 

 

“เฮ้อ! ไอรีนนี่น่าอิจฉาจังน้า~~~~~”ออโรร่าได้แต่บ่นออกมาอย่างเสียดายเล็กน้อย ก่อนที่กญิงสาวผู้เป็นแฮชเชอร์ลำดับที่0จะเดินเข้าสู่เขตของโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์และรากไม้เต็มไปหมด และในตอนนั้นเองก็มีเถาวัลย์พุ่งเข้าใส่ด้านหลังของออโรร่า “เฮอะ! ลูกเล่นปาหี่”ออโรร่ากล่าวเชิงดูถูกเยาะเย้ยเล็กน้อยพร้อมกับตวัดนิิ้วมือสร้างรอยบิดเบี้ยวบนอากาศกลืนกินเถาวัลย์ทีี่พุ่งมาในทันที

 

“เคี๊ยกๆๆๆๆ แกมาที่นี่แค่คนดีก็อย่าหวังว่าจะรอด!”เด็กสาวที่เป็นแฮชเชอร์หัวเราะออกมาอย่างน่ารังเกียจ ก่อนที่เด็กสาวจะตวัดมือลงไปทำให้เถาวัลย์และรากไม้พุ่งเข้าใส่ร่างของออโรร่าจากทุกทิศทาง “บอกแล้วไงว่าลูกเล่นปาหี่ใช้กับเราไม่ได้น่ะ”ออโรร่ากล่าวพร้อมทำสีหน้าเบื่อหน่าย พร้อมจรดปลายโอลมิสลงพื้นสร้างแรงลมมหาศาลตัดเถาวัััลย์และรากไม้ ทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย

 

“อะไรกัน!”เด็กสาวที่เป็นแฮชเชอร์กล่าวออกมาอย่างตกตะลึงและแน่นอนพอเธอเผลอในช่วงเสี้ยววิต่อหน้าแฮชเชอร์ลำดับที่0นั้นก็เหมือนกับการให้เอาดาบมาจ่อคอตอนเข้าสู่สนามรบ “จงร่ำร้องซะ! หอกต้องสาปโอลมิส!!!!!”หอกต้องสาปสีดำเปล่งประกายออกมา พร้อมกับดวงตาที่ปรากฎขึ้นที่ปลายหอกต้องสาปสีดำ

 

ฉึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

ฉัวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

“กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เจ็บ! เจ็บเหลือเกินเลือดมันไหลออกมาไม่หยุดเลย!!!!! ทรมานหยุดทีเถอะ!!!!!!! มันทรมาน!!!!!”เด็กสาวที่เป็นแฮชเชอร์กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดบาดแผลตามร่างกายมีเส้นสายสีดำแทรกออกมาพร้อมบาดแผลที่ถูกกัดกร่อนสร้างความเจ็บปวดมากมายมหาศาลให้แก่เด็กสาวที่เป็นแฮชเชอร์เป็นอย่างมาก

 

“งั้นเดี๋ยวเราจะช่วยให้เจ้าไปสบายเอง”ออโรร่ากล่าวออกมาแล้วสร้างรอยบิดเบี้ยวมาที่นิ้วชี้และเจาะลงไปที่คอดับลมหายใจของเด็กสาวที่เป็นแฮชเชอร์ในทันที

 

“เอาล่ะ ได้เวลากลับแล้วมั้งเนี่ย”ออโรร่ากล่าวออกมาพร้อมเดินกลับไปที่บ้านของซากุระในทันที

 

แอ๊ด~~~~~~~~~

 

“เออ....เรากลับมาแล้ว”ไอรีนที่ได้รับการควบคุมร่างคืนเปิดประตูบ้านพร้อมกับใบหน้าที่แดงซ่านจากอาการป่วยร่างกายร้อนรุ่มจากอาการของพิษก่อนจะเปิดประตูห้องลงไปนอนเช่นเดิม “กลับมาแล้วเหรอไอรีน?”เทเรซ่ากล่าวพร้อมทำหน้ายักษ์ก่อนจะบ่นใส่ไอรีนที่อยู่ๆก็หายไปเป็นชุด

 

แต่ทันใดนั้นเอง

 

หมับ! 

 

จุ๊บ~~~~~~❤

 

ไอรีนที่ทนความร้อนรุ่มไม่ไหวก็คว้าตัวเทเรซ่ามาประกบปากจูบในทันที

 

“เทริเราทนไม่ไหวครั้งแรกของเทริเราขอนะ”

 

จบ

---------------------------------

จริงมันหลอนหูมากเลยนะเนี่ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #92 catDavil (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 02:41
    รุกเเล้ววว
    #92
    0
  2. #91 MINE_SAN (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 21:16
    ฮ๋อยย๊ะะะ
    #91
    1
    • #91-1 Popparnpun(จากตอนที่ 17)
      4 สิงหาคม 2563 / 21:16
      พอเถอะมันหลอนครับ
      #91-1
  3. #90 Last_emperor (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:58
    ฮ๋อยย๊ะคืออะไรรุ่นพี่
    #90
    5
    • #90-3 Popparnpun(จากตอนที่ 17)
      4 สิงหาคม 2563 / 21:11
      มีคนไปเม้นว่ามันคือคำว่า Hoya(โฮย่า) แล้วคนไทยดันออกเสียงเพียนน่ะครับ
      #90-3
    • #90-5 Popparnpun(จากตอนที่ 17)
      4 สิงหาคม 2563 / 21:14
      น่าตะเป็นคำทักทายมั้งครับ
      #90-5
  4. #88 muangthongruk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:44
    จบพีค.....ฮ๋อยยะคืออะไรวะ
    #88
    1
    • #88-1 shgg(จากตอนที่ 17)
      4 สิงหาคม 2563 / 21:06
      นั่นดิ นั่งเรียนคอมอยู่ดีๆเพื่อนร้องออกมางานที่ทำอยู่แม่งเละทันที โคตรหลอนหู
      #88-1
  5. #87 Greedy001 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:39
    ฮ๋อยย๊ะคือไรวะ
    #87
    9
    • #87-7 Popparnpun(จากตอนที่ 17)
      4 สิงหาคม 2563 / 21:09
      เหตุเกิดเพราะพูดเพี้ยนนี่เอง
      #87-7
    • #87-9 Popparnpun(จากตอนที่ 17)
      4 สิงหาคม 2563 / 21:12
      คนไทยนี่ก็น้า~
      #87-9