[Honkai Impact 3]ถูกรถชนแล้วตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ไหนแล้วไม่รู้ค่ะ(Yuri)

ตอนที่ 1 : ตื่นมาอยู่ที่ไหน(วะ)คะเนี่ย!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 212 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

“เจ้าหนูระวัง!!!!!!”เสียงของเด็กสาวผมสีน้ำตาลดวงตาข้างซ้ายสีฟ้าสดใสส่วนดวงตาข้างขวาสีเหลืองประกายใส่ชุดที่เอาไว้กันลมหนามสวมทับด้วยเสื้อคลุม หน้าตาดูซื่อๆ ป้ำๆเป๋อๆตะโกนออกมาพร้อมกับผลักร่างของเด็กชายคนหนึ่งที่ทำลูกบอลตกไปกลางถนนในจังหวะที่รถบรรทุกพุ่งเข้ามา

 

 

ปี๊ดๆ!!!!!!!!!!!!!!! 

 

ตึงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

ร่างของเด็กสาวเหมือนถูกบางอย่างกระแมกเข้าอย่างจังและสติก็ได้ดับวูบไป ‘อา.....นี่ต้องมาตายแบบนี้สินะเนี่ย~ พ่อคะ แม่คะหนูขอโทษค่ะ มาได้แค่นี้สินะคะ’เด็กสาวกล่าวออกมาพร้อมคิดถึงใบหน้าของพ่อและแม่ของตนขึ้นมา เด็กสาวหลับตาปี๋

 

ขณะที่เด็กสาวหลับตาปี๋ก็สัมผัสถึงแสงสว่างอันอบอุ่น พร้อมสายลมที่พัดมากระทบเข้าที่ใบหน้าของเด็กสาวมันทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดก่อนที่เด็กสาวจะรู้สึกถึงบางอย่างที่มาสัมผัสบนหัวของตนก็เริ่มเคลิบเคลิ้มต่อสัมผัสนั้น ก่อนที่เด็กสาวจะลืมตาตื่นขึ้นมาก็ตะโกนออกมา

 

“อื้อ~ แล้วที่นี่มันที่ไหน(วะ)คะเนี่ย!?”เด็กสาวตะโกนสุดเสียงพร้อมมองไปรอบๆ สภาพแวดล้อมที่นี่เป็นซากปรักหักพังของตึกต่างๆ เด็กสาวลุกขึ้นก่อนจะปัดฝุ่นตรงกางเกงของเธอ ก่อนที่ร่างบางจะเริ่มเคลื่อนตัวไปสำรวจพื้นที่รอบๆแล้วคิดว่าจะเอายังไงต่อ ก่อนที่เด็กสาวจะสังเกตเห็นร่างของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เป็นผู้หญิงถือดาบ เคียว หอกและฯลฯอยู่

 

“อ๊ะ! สวัสดีค่ะพอดีอยากจะถาม-หวาาาาา!!!!!!!!”เด็กสาวก็วิ่งเข้าไปถามกลุ่มผู้หญิงกลุ่มนั้นก็เกือบถูกเคียวฟันใส่ แต่เด็กสาวหลบได้อย่างหวุดหวิด “นี่ทำอะไรกันน่ะคะ!?”เด็กสาวถามออกมาด้วยความโมโหพร้อมกับเริ่มหลบลูกธนูที่ถูกยิงเข้ามา

 

“หวาๆๆๆๆๆ อย่าใช้ของมีคมแบบนั้นสิคะ มันอาจทำให้เราตายได้นะ!”เด็กสาววิ่งไปกระโดดหลบไปเหล่าสรรพอาวุธที่พุ่งเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด ก่อนที่ดวงตาข้างขวาที่เป็นสีเหลืองประกายของเด็กสาวก็เริ่มร้อนวูบขึ้นมา “อึก! ดวงตาของเราเป็นอะไรไปอีกเนี่ย!?”เด็กสาวตะโกนออกมาพร้อมกับขาที่ชะงักไป ทำให้ลูกธนูพุ่งเข้ามาเฉียดหลังของร่างบางไปจนเด็กสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

 

“โอ๊ย! หน่อยแน่! ทำกับเราได้นะ!”เด็กสาวหันกลับมาพร้อมกับดวงตาสีเหลืองประกายของเธอกลายเป็นเลขห้าของเลขโรมันทำให้ร่างของกลุ่มผู้หญิงเหมือนถูกบางอย่างกดทับจนร่างแหลกเหลือแค่อวัยวะที่ถูกบดเข้าหากันจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรทั้งสิ้น

 

“เมื่อกี้เราทำอะไรลงไปกัน?”เด็กสาวกล่าวออกมามาด้วยความสงสัยพร้อมจับไปที่ดวงตาสีเหลืองประกาย ก่อนที่ร่างบางจะหยิบดาบเหล็กที่ตกอยู่กับเศษซากของกลุ่มผู้หญิงที่โดนบดไปเมื่อครู่นี้ “เอาไว้ป้องกันตัวดีกว่า เดี๋ยวเจอพวกหัวรุนแรงแบบเมื่อกี้อีก ว่าแต่กลุ่มคนเมื่อกี้คล้ายซอมบี้จัง และร่างของพวกเธอก็-อุ๊บ!”พอเด็กสาวหันไปมองเศษซากของกลุ่มผู้หญิงเมื่อครู่ อยู่ๆเด็กสาวก็ยกมือขึ้นมาปิดปากและอ้วกออกมา

 

“อ้วกกกกกกก!!!!!!!!!!! อ่า......ทำไมมันเป็นแบบนี้ทำไมเราแค่อ้วกออกมาแล้วไม่รู้สึกถึงการฆ่าคนกลุ่มเมื่อกี้อีกเลยล่ะ?”เด็กสาวเช็ดปากของตนที่มีคราบอาเจียนอยู่ก่อนจะไม่รู้สึกถึงเหตุการณ์ข้างหน้าที่มีเศษซากของกลุ่มคนตรงหน้าอีกเลยเหมือนเธอจะเฉยชาจากการฆ่าคน

 

“..…แล้วเราจะไปไหนต่อดีล่ะเนี่ย?”เด็กสาวกล่าวออกมาพร้อมกับลากดาบเหล็กตามร่างของตนไป “ง่า~ ขั้นแรกก็ต้องหาอาหารก่อนไม่งั้นเราอดตายแน่นอน”เด็กสาวกล่าวออกมาด้วยความกังวลก่อนจะมองไปรอบๆแล้วพบกับเด็กสาวผมสีขาวตาสีฟ้า ใส่ชุดรัดรูปสี ขาวลายสีดำส้มที่ดูเข้ากันอย่างลงตัวกำลังต่อสู้กับกลุ่มคนจำนวนมากอยู่

 

“อะ! ต้องรีบช่วยคนๆนั้นแล้วเดี๋ยวกลุ่มคนหัวรุนแรง(ซอมบี้)จะทำร้ายเธอเอา!”เด็กสาวกล่าวจบก็ลากดาบเหล็กที่ตนลากมานานพุ่งเข้าไปตวัดดาบตัดหัวเหล่าซอมบี้หญิงที่มีอาวุธพร้อมหลบพวกซอมบี้ชายที่ไม่มีอาวุธไปด้วย “ฮึบ! หลบไปซะ!”พอสิ้นเสียงของเด็กสาวดวงตาสีเหลืองประกายของเธอก็กลายเป็นเลขเจ็ดเป็นเลขโรมันทำให้พื้นดินอ่อนตัวก่อนจะกลายเป็นหนามแหลมพุ่งเข้ามาแทงร่างของซอมบี้ทั้งหมด

 

“ไม่เป็นอะไรนะคะ?”เด็กสาวหันไปถามเด็กสาวผมขาวที่กำลังตกตะลึงอยู่ก่อนจะเดินเข้ามาเขย่าตัวเด็กสาวแล้วถามว่า “นี้เธอทำได้ยังไงกันน่ะสอนฉันหน่อยสิ!”เด็กสาวที่ได้ยินอย่างนั้นก็ทำตัวไม่ถูกพร้อมทำท่าลุกลี้ลุกลน “เอ๊ะๆๆๆๆ!!!!! ใจเย็นก่อนสิตะส่วน เอ่อ....ทำได้ยังไงเหรอคะ? มันทำได้เองน่ะค่ะ!”

 

“ช่างเถอะเธอมากับฉันสิยังไงเธอก็เป็นพลเรือนสินะไปกัน! อ๊ะ! ฉันเคียน่า คลาสลาน่า”เด็กสาวผมสีขาวกล่่สวแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มที่ดูร่าเริง ก่อนทีี่เด็กสาวจะตอบกลับไปว่า “อ๊ะ! คุณคลาสลาน่า เราชื่อไอรีน ลู คอลเลสค่ะ”

 

จบ

--------------------------------

อ๊ะ! สวัสดีครับไรท์มาแต่งเรื่องใหม่อีกแล้ว ฮะๆอย่าลืมไปติดตามนิยายเรื่องอื่นของไรท์ด้วยเด้อ~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 212 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #109 0994541466 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 17:08
    อืมรูปพลังเปลี่ยนไปตามตัวเลข.....อืมม
    #109
    0
  2. #24 wiphawisaensupha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 20:59
    ปรับตัวได้เร็วเวอร์อ่ะ555
    #24
    1
    • #24-1 Popparnpun(จากตอนที่ 1)
      23 กรกฎาคม 2563 / 20:59
      ไอรีนก็เป็นแบบนี้แหละ
      #24-1
  3. #4 eing2795 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 23:40
    ของดีล่ะ
    #4
    0