[RWBY]Silver Wolf of Remnant

ตอนที่ 20 : EPISODE:19 Silver Wolf and The Problem of Weiss(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    5 ก.ค. 63

ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ!

 

ตอนนี้ซี้กกำลังโดดไปตามตึกพร้อมไล่ตามเด็กหนุ่มฟอนัสลิงอยู่ แล้วซี้กก็หมุนตัวข้ามรั้วของดาดฟ้าตึกไปแล้วชักปืนพกขึ้นไปยิงใส่แท่งเหล็กที่อยู่ด้านหน้าของเด็กหนุ่มฟอนัสลิงทำให้แท่งเหล็กพุ่งมาเกี่ยวเสื้อของเด็กหนุ่มไปติดกับตึกเอาไว้

 

“หยุดแค่นี้แหละ! เอาล่ะได้เว-เหวอ!!!!!!!!!!”ทันใดนั้นก็ได้มีคนพุ่งมาชนกับซี้กจนเจ้าตัวล้มคะมำไปกับพื้นส่วนคนที่ชนซี้กนั้นกำลังนั่งคร่อมตัวซี้กอยู่"อ๊ะ…สายัญห์สวัสดิ์ว่าไงสบายดีไหม?"ภาพที่ปรากฎต่อสายตาซี้กคือหญิงสาวผมสีส้มผูกโบว์สีชมพู ดวงตาสีเขียวสดใสตลอดเวลา เธออยู่ในชุดสีน้ำตาลอ่อนส่วนกระโปรงนั้นเลยเข่าขึ้นไป และสวมถุงน่องสีดำใส่รองเท้าสีเดียวกัน

 

“เอ่อ….สวัสดี….ว่าแต่เธอมาได้ยังไงเนี่ย?”ซี้กถามออกไปด้วยความสงสัยก่อนจะจับไปที่เอวของหญิงสาวและวางไว้นั่งข้างๆตัว"สวัสดีจ้า! ฉันชื่อเพนนี โพลันดีน่า ยินดีที่ได้รู้จักนะ"เพนนีได้กล่าวแนะนำตัวเองก่อนจะตีลังกาขึ้นมายืนอย่างชำนาญ

 

“ว่าแต่นายจะเอาไงต่อล่ะ?”ซี้กได้หันไปถามกับเด็กหนุ่มฟอนัสลิงโดนเหล็กเสียบเสื้อเอาไว้ไม่ให้ขยับได้"อะ! จะดีมากเลยถ้าเอาเจ้าเหล็กนี่ออกแล้วปล่อยฉันไป"เด็กหนุ่มกล่าวเชิงขอร้องออกมาก่อนที่ซี้กจะพยักหน้าแล้วดึงแท่งเหล็กออกมาพร้อมโยนทิ้งก่อนที่เด็กหนุ่มฟอนัสลิงจะกล่าวขอบคุณและกระโดดหนีหายไปในทันที

 

“แล้วเธอล่ะ จะไปไหนต่อรึเปล่าหรือนัดเพื่อนเอาไว้น่ะ?”ซี้กถามออกไปก่อนที่เพนนีจะลุกขึ้นพร้อมเข้ามาจับมือของซี้กเอาไว้"ถ้านายไม่ว่าอะไรเรามาเป็นเพื่อนกันไหม?"หญิงสาวผมสีส้มกล่าวด้วยสายตาที่คาดหวังต่อเด็กหนุ่มผมสีเงิน"อ-อา…ได้สิ!"

 

“เย้! ในที่สุดก็มีเพื่อนเพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้ว!”เพนนีกระโดดโลดเต้นพร้อมกับกอดตัวของซี้กแน่นจนกระดูกดัง-กร๊อบแกร๊บ-กันเลยทีเดียว"ฮะๆ งั้นฉันขอตัวก่อนโชคดีล่ะเพื่อน!"เพนนีกล่าวก่อนจะเดินจากไปในทันที

 

“อา……ปวดเป็นบ้าเลยผู้หญิงแรงช้างสารเหมือนหยางรึยังไงกัน(หยาง:ฮัดชิ้ว!)นะ”ซี้กบิดตัวไปมาคลายอาการปวดตัวก่อนจะเดินกลับไปหาทีมRWBYในทันที 

 

ณ ตอนหัวค่ำ ในโรงเรียนบีค่อน

 

แล้วพอซี้กมาถึงรูปปั้นวีรบุรุษที่ตั้งอยู่และซี้กก็ได้ยินเสียงเหมือนเด็กสาวกำลังร้องไห้(เป็นตูตูวิ่งเลยนะ//ไรท์)และพอซี้กหันไปก็พบกับเบลคที่กำลังร้องไห้อยู่"…..บ-เบลค!?"ซี้กกล่าวออกมาอย่างเป็นห่วงก่อนจะเดินเข้าไปหา ทางด้านเบลคที่เห็นซี้กก็พยายามจะเดินหนี

 

หมับ!

 

“ปล่อยนะ!”เบลคพยายามจะกล่าวกับซี้กด้วยเสียงเย็นชาแต่เด็กหนุ่มผมสีเงินกลับสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าอย่างชัดเจน"ไม่!"ซี้กตอบเสียงแข็งก่อนจะกล่าวต่อว่า"คุณป้าคาลีกับคุณลุงเกียร่าคงไม่อยากให้เธอเศร้าแบบนี้หรอกนะ"ซี้กกล่าวด้วยดวงตาที่สั่นไหวอย่างชัดเจนจนเบลคเริ่มใจอ่อนลง

 

หมับ~~~~~~~~

 

ซี้กที่เห็นเบลคเริ่มใจอ่อนลงก็ดึงเธอเข้ามากอดในทันทีพร้อมลูบหัวเธอไปด้วย"ทะเลาะกับไวส์มาสินะ…..ฉันขอโทษนะที่ทิ้งเธอไว้ทั้งๆที่พวกเราเป็นคนรักกันและเป็นเพื่อนสมัยเด็กด้วย"บรรยากาศมันเริ่มเงียบก่อตัวขึ้นมากเรื่อยๆก่อนที่เบลคจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วถามขึ้นมาในทันที"ทำไมล่ะซี้ก! ฟอนัสอย่างพวกเราทุกคนมันผิดนักเหรอ!? ฟอนัสอย่างพวกเราต้องการอยู่อย่างสงบสุขร่วมกับคนอื่นแค่นั้นเอง พวกเรา! พวกเราผิดขนาดนั้นเลยเหรอ!!!!!!!!!!!!!!!!!!"เบลคปล่อยโฮออกมาพร้อมกับกำเสื้อของซี้กแน่น

 

“ไม่หรอกเบลคเธอและพวกเราไม่ได้ผิดหรอก”ซี้กกล่าวออกมาพร้อมลูบหัวของเบลคแล้วกล่าวต่อว่า"พวกเธอที่เป็นฟอนัสมีสิทธิ์ที่จะอยู่อย่างสงบสุข พวกเธอสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ยกเว้นฉันที่สมควรตายไปแล้วแต่กลับยังมีชีวิตอยู่ได้"ซี้กกล่าวประโยคหลังอย่างเบาๆ ก่อนที่เด็กหนุ่มผมสีเงินจะคิดย้อนกลับไปในตอนที่เขาเป็นเด็กๆวันที่เขาอยากลืมมันมากที่สุดแต่ีมันกลับฝังเข้าไปในความทรงจำของเขาจนมันยากจะลืมเลือน

 

เบลคที่รู้สึกแปลกจากคำกล่าวที่ซี้กกล่าวว่า'พวกเธอ'ทำไมไม่รวมเขาไปด้วย"เอาล่ะ เธอไปกับหมอนั้นแล้วไปปรับอารมณ์ลงก่อนเดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง"ซี้กที่เห็นเด็กหนุ่มฟอนัสลิงเดินมาก็กล่าวพร้อมลูบหัวเบลคอย่างอ่อนโยน

 

“ขอบคุณนะซี้กนายเป็นแฟนที่ดีมากเลย”เบลคปาดน้ำตาของตนก่อนจะเดินจากไป

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

แอ๊ด~~~~~~~~~

 

เสียงของประตูห้องถูกเปิดขึ้นมาพร้อมกับเด็กหนุ่มผมสีเงินหรือซี้ก หยางที่เห็นก็กำลังจะเดินมาทักแต่พอเห็นสีหน้าที่ราบเรียบของซี้กทำให้ไม่กล้าทัก

 

“เอาล่ะไวส์เธอพูดอะไรกับเบลคไป”ซี้กกล่าวด้วยใบหน้าที่ราบเรียบสุดๆพร้อมมองไปยังไวส์ที่อยู่ในอารมณ์โกรธเช่นกันแล้วกำลังกอดอกอยู่ ไวส์ที่ได้ยินก็จ้องหน้าซี้กแล้วกล่าวว่า"แล้วมันจะทำไม!"

 

“มันคงไม่ทำไมหรอกเพราะว่าคำพูดของเธอไม่ทำให้เบลคร้องไห้น่ะ”ซี้กกล่าวพร้อมกับกำหมัดแน่นจนเลือดเริ่มไหลออกมา ส่วนรูบี้กับหยางที่ฟังอยู่ก็ตกใจมากเลยที่เบลคร้องไห้ส่วนไวส์ที่กำลังโกรธก็ยังไม่ฟัง"แล้วไง เบลคเธอเป็นฟอนัสนะแถมยังเป็นไวท์แฟงค์ด้วย!"

 

“นายเองก็เหมือนกันเพราะเป็นฟอนัสเหมือนกันล่ะสิเลยเข้าข้างเบลคน่ะสินะ!”ไวส์ที่ยังโมโหอยู่ก็เริ่มที่จะต่อว่าซี้กนิดหน่อยแล้ว"แถมนายยังเป็นฆาตกรอีกด้วย!"

 

ตึง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

ทันทีที่ไวส์กล่าวคำว่า'ฆาตกร'ออกมาหมัดของซี้กก็พุ่งเข้าไปที่กำแพงจนบุบพร้อมเลือดที่มือของซี้กที่ไหลรินออกมาแล้วกล่าวออกมาว่า"งั้นฆาตกรคนนี้ก็ขอตัวก่อนนะ"

 

ไวส์ที่รู้ว่าตนได้พูดคำที่ไม่ควรพูดไปแล้วก็ตกใจก่อนจะพยายามเข้าไปขอโทษซี้กแต่เจ้าตัวก็ได้ออกไปก่อน

 

จบ

------------------------------------

แหม~ ตอนนี้ก็เริ่มเปิดเผยอดีตของซี้กออกมาแล้วนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #95 666nooker666 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 00:24
    ทะเลาะกันบ้านแตก~
    #95
    0
  2. #94 NokotaMadashi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 00:04
    เอาแล้วๆ ฆาตกรเลยรึ ไปฆ่าใครมาเนี่ยซีก?
    #94
    3
    • #94-1 Popparnpun(จากตอนที่ 20)
      5 กรกฎาคม 2563 / 00:09
      ดูท่าจะเลือดสาดน่าดู
      #94-1
    • #94-3 Popparnpun(จากตอนที่ 20)
      5 กรกฎาคม 2563 / 00:16
      คงไม่แขนขาดหรอกแต่ท่าจะปางตาย
      #94-3