คัดลอกลิงก์เเล้ว

Flower......ดอกไม้ ดอกสุดท้าย

โดย Popori_chan

ถึงเธอที่กำลังจะจากไป.....อยากจะบอกเธอว่า.....ฉันรักเธอ

ยอดวิวรวม

40

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


40

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ม.ค. 61 / 19:38 น.
นิยาย Flower......͡ ͡ش Flower......ดอกไม้ ดอกสุดท้าย | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าาาา ไรท์จะอัพอีกเรื่องแล้วน้าา แต่ว่าขอลงเรื่องนี้หน่อยเถอะ เขียนค้างใว้ตั้งนานละ ยังไม่ได้เอามาลงสักที 





ยังไงๆก็ฝากเรื่องนี้ด้วยน้าาาาาาาา







รักทุกคน ❤❤❤😘😘😘😘😋
มุ้งมิ้งรุ้งสี่สาย

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ม.ค. 61 / 19:38


  ณ ใจกลางสวนดอกทานตะวัน
" นี่!! เร็วๆหน่อยจะได้ไหมเนี่ย " เสียงของสาวน้อยคนหนึ่งดังขึ้นอยู่ข้างๆ หนุ่มน้อยคนหนึ่ง
" อะไรของเธอเนี่ย ' บุษ ' ?"หนุ่มน้อยคนนั้นถาม
" ฉันพานายมาดูดอกทานตะวันน่ะ " ' บุษ ' หรือ ' บุษราคัม ' ลูกสาวคนเดียวของเจ้าของไร่ทานตะวันที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเอ่ย
" อ่อ.." หนุ่มน้อยคนนั้นเอ่ย...
" สวยใช่ไหมล่ะ~? ' ไพลิน '~" บุษราคัมถามด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
" อ...อืม " ไพลินมองมาที่บุษราคัม...ไม่รู้ว่าหมายถึงดอกไม้หรือผู้หญิงคนนี้กันแน่...ที่สวย ?
" อ่ะนี่..! " เธอยื่นดอกทานตะวันให้กับไพลิน
" ห..ให้ฉันเหรอ ?" เขาถามในขณะที่หน้าแดง
" อื้อ! ฉันให้นาย ... " เธอตอบ.....ในตอนนี้..หน้าเธอก็แดงไม่แพ้เขาเลย..
" ปะ..ไปนั่งชิงช้ากันไหม ลิน/บุษ ?" เขาและเธอถามพร้อมกัน....สร้างความแปลกใจให้ทั้งสองอย่างมาก
" ฮิๆ..." บุษราคัมหัวเราะออกมาเบาๆ
" ช่างเถอะ... " ไพลินถอนหายใจเบาๆ
" เธอไปนั่งชิงช้าไป...เดี๋ยวฉันไกวให้" ไพลินพูด
" ฮิ ... จ้า~พ่อคุณชาย~^^" เธอพูดพร้อมยิ้มให้ร่างสูงตรงหน้า

    ณ ต้นส้มใหญ่ที่มีชิงช้าอยู่

" ถึงแล้ว~!!" บุษราคัมพูดอย่างอารมณ์ดี
" ระวังหน่อยสิ ยัยบุษ " ไพลินเอ่ยเตือน 
" ง่า~ ก็ได้..." 
" นี่ไพลิน..." เธอพูดหลังจากที่เงียบมานาน...
" ว่าไง..?" 
" ถ้าหากว่า...ฉันตายไป นายมีอะไรจะพูดกับฉันก่อนที่จะตายเหรอ? '-' "
" ฉันก็จะบอกว่า... "
"อุ๊ก!! " เธอเอามือทาบอกตัวเอง รู้สึกเหมือนจะเป็นลม หน้ามืด อยากอ้วก หายใจไม่ค่อยออก 
" เฮ้ย! เป็นอะไรบุษ??!! " ไพลินถามด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดี เมื่อเธอ ฟุบลงไปต่อหน้า
" เธอจะเป็นอะไรไปไม่ได้นะ!" นั่นคือเสียงสุดท้ายก่อนที่สติจะเลือนไป

ณ โรงพยาบาลอัญมณี

" บุษ..."
" ห..หืม?"
" นายจะ..พูด...ว่าอะ...ไร..นะ?"
" ฉันรักเธอ.....บุษ ฉันแอบชอบเธอมานานมาก...มากจนฉันก็ไม่เข้าใจตัวเอง...ว่ารักเธอได้ขนาดนี้....ตอนไหน.." เขาพึมพำ
" อ่า...เหรอ?..ฉันเอง...ก็เหมือนกัน..;;^^;;" มีเหงื่อผุดขึ้นมาบนใบหน้านวลของบุษราคัม
" ฉันน่ะ...รู้แต่แรกแล้วว่า ฉันน่ะเป็นโรคหัวใจ...ขั้นรุนแรงซะด้วยล่ะ ฮ่ะๆ..ต้องเข้ารพ. ตั้งแต่2 ปีก่อน... " เธอพูด
" แต่ว่าฉันน่ะ .... ห่วงนายว่านายจะเหงา กลัวว่านายจะไม่มีเพื่อนคุย ดังนั้น.. ฉันเลย... มาคุย..มาเล่นกับนาย " 
" ทั้งๆที่ตัวเองอาการไม่ดี?!"
เธอไม่ตอบแต่พยักหน้า
" เฮ้อ~!" เขาถอนหายใจอย่างเอือมๆในความขี้ห่วงของเธอ
" อุ๊ก !! แค่กๆ " เธอไอออกมาอย่างแรง....แต่ถ้าสังเกตุดีๆ..สิ่งที่ติดอยู่บนมือของบุษราคัมไม่ใช่น้ำมูกใสๆ แต่มันคือ........เลือด! 
ีั" เฮ้ย!! " ไพลินอุทานขึ้นอย่างตกใจ 
กริ๊งงงงงงงงงง !!!! (เสียงกริ่งฉุกเฉินของห้องพิเศษ)
" ก..เกิดอะไรขึ้นคะ ??" คุณพยาบาลถาม
"คนไข้ไอแล้วเลือดออกครับ! .... ตอนนี้หมดสติไปแล้ว ......."
เขาหยุดพูด...เพราะเห็นพยาบาลมีสีหน้าที่ตกใจ" มีอะไรเหรอครับ ?" 
" เอ่อ....คือ...ชีพจรของคนไข้เต้นเบาลงมากเลยน่ะค่ะ " 
" ฮะ!!??" "แล้วเราไม่่มีทางช่วยเธอได้เลยเหรอครับ?" ไพลินพูด
"จริงๆ ....มันก็มีนะคะ...แต่ว่า........" คุณพยาบาลพูด
"แต่อะไรครับ??!!" "....มันเสี่ยงที่คนไข้จะไม่ตื่นขึ้นมาอีกน่ะค่ะ " คุณพยาบาลพูดด้วยน้ำเสียงหดหู่ "......งั้นเริ่มเลยครับ...เพราะอย่างน้อย..ผมก็ได้บอก 'สิ่งที่สำคัญ' กับเธอแล้วละครับ^^...." ไพลินยิ้ม  " งั้นเริ่มเลยนะคะ ...."  " ครับ"



         8 ชม.ต่อมา..........


หลังจากนั้นคุณหมอก็เดินออกมาจากห้อง 
" คุณหมอครับ!!.. บุษ....คุณบุษราคัมเป็นยังไงบ้างครับ?!" 
"........." คุณหมอไม่ตอบแต่ก้มหน้าลง "เสียใจด้วยนะครับ..."คุณหมอพูดเสียงแผ่ว ราวกับไม่อยากให้ได้ยิน " ฮะ? เสียใจ...? หรือว่าบุษ....... บุษเสียแล้วเหรอครับ !? " 
" ......ครับ   เสียใจด้วยนะครับ....." ในตอนนั้นน้ำตาของไพลินก็ได้ไหลออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง...... " ฮึก......บุษ....ฮึก...บุษ...!!.....ฮึก...บุษ!!!!!!!!!!!" 



ไปดีนะบุษ....ถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้เราได้พบกันอีกนะ "
                                  '     




THE END




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Popori_chan จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น