ฉันเกิดใหม่เป็นนางรองผู้อาภัพค่ะ

ตอนที่ 6 : หลบหนีออกจากตละกูลจ้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,545
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 347 ครั้ง
    18 ก.พ. 63

หลังจากสลบไปนานก็ฟื้นขึ้นมาพบว่าเธอนอนสลบอยู่ข้างน้ำตกตัวครึ่งหนึ่งจมลงไปในน้ำ (ความว่าน่าจะถูกแรงดันน้ำดันขึ้นมาและพัดเข้าฝั่งลั้งมั้ง? อย่าถามเพราะหนูก็ไม่รู้เอาเป็นว่านางเอกเราขึ้นฝั่งได้เป็นพอเพราะนางว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ)
"โหลๆ เซ็กๆ โอเคเสียงปกติ"
ควบ ควบ ควบ ลืมตามองซ้ายมองขวา ตรงหน้าเป็นทรายผสมก้อยหินและมีน้ำซมเงยหน้าขึ้นมองก็พบพื้นดินกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา หันไปมองด้านข้างก็พบน้ำตกสีเขียวอมฟ้าสูงเสียดฟ้า ลดลั่นลงมาเป็นชั้นๆ อย่างสวยงาม มีสายลมพัดเอื่อยๆ น่านอนมาก แต่มันโล่งไปหน่อยเดี๋ยวค่อยเรียกใช้งานระบบร้านค้า
"โอเคตาปกติ" ฟางเซียนค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ แล้วรองเดินดูสองสามก้าว
"โอเคขาปกติ" ต่อไปหน้าตาละ ถึงจะเห็นในความทรงจำแต่ๆ มันคือความมโนของเด็กนี่ดังนั้นเธอต้องดูมันให้เห็นกับตาของตัวเองซะก่อนว่าหน้าตาเหมือนตัวเองไหม
ฟางเซียนสะโงกหน้าไปดูเงาในน้ำ อืม หน้า คิ้ว ตา จมูก ปาก ผม ผิว รูปร่าง โอเคชัดเลยนี่มันเธอเวอร์ชั่น 5 ขวบชัดๆ เอาละเลิกสนใจเรื่องพวกนี้ก่อนตอนนี้ต้องออกจากมิตินี้ก่อน
หืม...ถามว่าตกใจไหมที่ฟื้นขึ้นมาในที่ๆ ตัวเองไม่รู้จัก
ไม่อ่ะ ทำไมต้องตกใจในเมื่อเธอรู้ตัวดีกว่าก่อนหน้านี้เธอทำอะไรดังนั้นไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมตัวเองถึงโผล่มาที่ไหนก็ไม่รู้เพราะในนิยาย หงส์เพลิงข้ามภพมาพบรัก มันมีบทของนางร้ายตอนได้ลูกแก้วมิติมาครอบครองอยู่นะสิทุกอย่างเหมือนที่นางร้ายบรรยายเอาไว้เลยแตกต่างเพียงของเธอมันเป็นน้ำตกแต่ของนางเอกเป็นน้ำพุเล็กๆ เท่านั้นเอง
ตอนนี้ออกจากมิติไปเก็บของแล้วรีบหนีออกจากที่นี่ก่อนที่นางร้ายจะมาดีกว่า เธอยังไม่อยากเจอกับนางร้ายชักเท่าไหร่
'ออกจากมิติ' เพียงคิดในใจร่างของเธอก็ปรากฎตัวขึ้นที่เดิมที่ตัวเองเคยนั่งอยู่ก่อนจะถูกมิติดึงเข้าไปในมิติ
ฟางเซียนเดินไปแตะหีบสมบัติประจำตละกูลไป๋ทั้งหมด ส่วนสินเดิมของมารดาร่างนี้ก็ช่างหัวมันของแค่นั่นไม่ตายเธอก็หาใหม่ได้
เธอจำได้ว่าตอนนางร้ายสำรวจห้องจะพบกับประตูทางลับที่จะพาเธอออกจากจวนตละกูลจ้าวไปนอกเมืองหลวงแห่งนี้
เพื่อความปลอดภัยของชีวิตน้อยๆ และไม่ต้องพบเจอตัวหายนะ (พวกตัวเอก) เพราะที่ไหนมีพวกตัวหายนะที่นั่นย่อมมีความชิบหาย ตัวประกอบอย่างเราๆ อยู่เฉยๆ ก็ซวยถูกลูกหลงบ้างละ ถูกใส่ร้ายบ้างละ ต้องเป็นแพะรับบาปทานบ้างละและอีกมากมาย
บ่นในใจไปก็เดินตามทางลับไปจนออกมาถึงนอกเมืองโดยไม่มีใครเห็น (ก็เดินใต้ดินนิ) ว่าแต่ว่า...
ออกจากเมื่องหลวงแล้วเธอต้องไปไหน?
แล้วจะทำอะไรต่อ?
ชีวิตต่อจากนี้จะทำยังไง?









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 347 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

87 ความคิดเห็น

  1. #79 sunisapao55555 (@sunisapao55555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 10:35
    อ่านแล้วรู้สึกพ่อนางไม่ได้รักแม่ของนางจริงแค่หลงมากกว่า เพราะพ่อนางทำงานมีกิจดารใหญ่โตจะไม่ทันเล่ห์คนขนาดเมียโดนยาจะไม่รู้โทษแต่ลูก

    ลูกถูกเมียใหม่ถูกสาวใช้ทำร้ายก็ไม่รู้สิน้ดิมเมียเก่าเมียใหม่ก็เก็บเมียเก่าตายปุบเอาเมียใหม่เข้ามาเลย เมียเก่าอายุยังน้อยแค่16ก็ปล่อยให้ท้องทั้งที่อายุน้อยการคลอดมีโอกาสตกเลือดตายสูงสมัยโบราณการแพทย์ยังล้าหลัง โง่แบบนี้เป็นผู้นำตระกูลรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้ไง แค่ผู้ชายเห็นแก่ตัวมักมากคนนึง
    #79
    0
  2. #59 Black SweetSecret (@black-sweetgirl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 22:53
    ทำไมไม่เอาสมบัติใส่ไว้ในมิติส่วนตัว555
    #59
    0
  3. #42 PHILLIPS (@0850470922) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:25
    อยากค้านตรงไม่เอาสมบัติไปด้วย ได้ข่าวว่าทำไรไม่เป็นเลยนอกจากสวยและรวย เอาสมบัติไปหมดเลยดีกว่านะนั่น
    #42
    0
  4. #29 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:52
    เอาใจช่วยน้องใช้ชีวิตใหม่ให้คุ้มค่า
    #29
    0
  5. #24 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:51
    คือแบบ ครอบครัวตระกูลแม่นาง คือโกงมากอะ แล้วแม่ถูกพิษตาย? ไม่เป็นไรมันเป็นนิยาย
    #24
    0
  6. #17 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:20

    เห่ย ไม่ได้นะลูก สมควรมีเงินทองไว้ยามจำเป็น กลับไปเอาสมบัติด้วยยยย

    #17
    0
  7. #5 Pom_Mark2 (@Pom_Mark2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:55
    สนุกค่าาาาาาา
    #5
    0
  8. #4 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:51
    รอนะคะ
    #4
    0