END love "จบรักสถานะเพื่อน"

ตอนที่ 25 : บันทึกของเพื่อน ฉบับพิเศษ “หยุดยาวสี่วัน 1”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ก.ค. 63

 Por part

ช่วงหยุดยาวสี่วันคือสรวงสวรรค์ของบรรดามนุษย์เงินเดือนและนิสิตนักศึกษาที่เพิ่งผ่านมหันตภัยซึ่งถูกเรียกว่ากลางภาค หลายคนมีสภาพไม่ต่างจากผีตายซาก ในขณะที่บางคนกลับคล้ายคลึงมนุษย์ผู้จุติใหม่ เพราะข่วงหยุดยาวสี่วันคือวันเวลาที่รอคอยสำหรับการพักผ่อน ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

 

ปอ : ภูเขา

ปั๊ม : ทะเล

ปอ : ภูเขา!

ปั๊ม : ทะเล!

ณดล : โอย...หยุด!!!

แป้ง : พวกแกจะเถียงกันทำไม จะที่ไหนมันก็ได้เที่ยวเหมือนกันแหละ

 

พวกเรามีแผนว่าจะไปเที่ยวกันยกกลุ่มช่วงหยุดยาวสี่วัน ผมอยากไปเที่ยวภูเขาแต่ไอ้ปั๊มดันอยากไปทะเล นั่นแหละครับปัญหาโลกแตกที่ทำให้กลุ่มเราตกลงอะไรกันไม่ได้

ให้ตายเถอะ วันหยุดทีไรก็มีแต่คนไปทะเล สมัยก่อนตอนแม่ผมยังมีชีวิตอยู่เราไปทะเลกันแทบทุกครั้งที่ได้หยุดเลยด้วยซ้ำ

 

ปั๊ม : ถ้าอย่างนั้นมาโหวตกัน เสียงส่วนใหญ่เลือกที่ไหนก็ไปที่นั่น

ปอ : เออ! จะได้รู้เสียทีว่าภูเขามันน่าเที่ยวกว่าทะเล จริงไหมยายแป้ง

แป้ง : เอ่อ...ฉันว่าทะเลก็น่าเที่ยวไปอีกแบบนะ

ปอ : ถุงแป้ง! นี่แกอยู่ข้างใครกันแน่!

ณดล : พอ ๆ ๆ ยกมือโหวตกันเลยไหม หรือต้องเขียนใส่กระดาษ

แป้ง : ฉันว่าเขียนใส่กระดาษก็ดีนะ ยุติธรรมกับทุกฝ่ายดี

 

ขอเถอะเพื่อน ให้ผมได้ไปเห็นป่าเขาลำเนาไพร ได้มองเห็นสิงสาราสัตว์ท่ามกลางธรรมชาติอย่างคนอื่นบ้าง

เชื่อไหมครับว่าตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยเห็นราชสีห์ตัวเป็น ๆ เลยเสียด้วยซ้ำ อยากเจอเจ้าป่าตัวเป็น ๆ โว้ย แถวนี้มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรสามารถช่วยผมได้บ้าง เดี๋ยวผมจะเอาไข่ตุ๋นไปถวายห้าชามเลย

 

แผ่นที่หนึ่ง : ทะเล (นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นแหละ)

แผ่นที่สอง : ภูเขา (ให้มันรู้บ้างว่าใครเป็นใคร)

แผ่นที่สาม : ทะเล

 

แค่นี้อย่าเพิ่งทำเป็นได้ใจไปหน่อยเลยน่า มันยังเหลือแผ่นสุดท้ายอยู่ แต่เดี๋ยวนะ ถ้าแผ่นนี้เป็นภูเขาขึ้นมาเราก็ตัดสินกันไม่ได้สิว่าจะไปที่ไหน ไม่เป็นไรถ้าตกลงกันไม่ได้ผมยินดีตัดสินด้วยกติกาสากลอย่างการเป่ายิงฉุบ

ผมไม่ค่อยอยากคุยหรอก แต่สมัยเด็ก ๆ ผมไม่เคยแพ้ใครเรื่องนี้นะครับ ถ้าพักกลางวันไหนมีการแข่งเป่ายิงฉุบราชา ผมนี่แหละครับคือราชันย์ที่อยู่เหนือราชาทุกคน ฮ่า ๆ ๆ

 

แผ่นที่สี่ : ทะเล (ว่ายังไงนะ เมื่อกี๊พูดว่าอะไรนะ)

 

ปั๊ม : สรุปว่ามึงแพ้นะ เพราะทุกคนอยากไปทะเล

ปอ : เชี่ยปั๊ม ไม่เอาแบบนี้ดิวะ อยากไปภูเขา อยากไปดูสิงโต

ปั๊ม : สิงโตไว้ค่อยดูคราวหน้า เพราะครั้งนี้เสียงส่วนใหญ่อยากไปทะเล

ปอ : ถ้าอย่างนั้นเป่ายิงฉุบกันให้คนชนะเลือกว่าจะไปไหน (อย่างน้อย ๆ ขอลองเสี่ยงอีกครั้งคงไม่สายเกินไป)

ปั๊ม : กูชนะมึงแล้วนี่ ทำไมกูต้องไปเป่ายิงฉุบกับมึงอีก

ปอ : สัญญาเลยว่าถ้าคราวนี้แพ้ จะไม่บ่นเรื่องไปทะเลเลยสักคำ

ปั๊ม : มึงพูดเองนะปอ แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ

 

มันติดกับดักผมแล้วครับทุกคน อีกเดี๋ยวไอ้ปั๊มจะได้รู้จักกับคำว่าหัวเราะที่หลังดังกว่าอย่างแน่นอน เพราะคนอย่างมันต้องพ่ายแพ้ให้ราชาแห่งการเป่ายิงฉุบตลอดการอย่างนายปวรเรศคนนี้ ยอมรับกับความพ่ายแพ้เสียเถอะ

 

ฉุบ! ฉุบ! ฉุบ!

 

ผลการตัดสิน ชนะ 3 แพ้ 0

ได้ข้อสรุปของการเดินทางเป็นที่เรียบร้อย

คงไม่ต้องบอกนะครับว่าใครเป็นฝ่ายแพ้

เพราะจุดหมายปลายทางของเรา คือทะเลแสนงาม

 

แป้ง : แก ๆ ๆ ไม่เป็นไรนะ อย่างน้อย ๆ ทะเลก็ไม่ได้แย่ เดี๋ยวฉันพาไปดูโลมาแทน

ณดล : เออ ไอ้ปอ ฟ้าสีคราม หาดทรายสีขาว กับชุดว่ายน้ำสวย ๆ

แป้ง : ไอ้ณะ!

ณดล : เอ่อ...ถือว่ากูไม่ได้พูดแล้วกัน

ปั๊ม : ไหนบอกถ้าแพ้จะไม่บ่นสักคำไง ตอนนี้ไอ้หน้าเป็นตูดของมึงแม่งด่ากูในใจไปเป็นล้านคำแล้วมั้ง

ปอ : ยุ่งน่า มีหน้าที่ขับรถก็ขับไปเงียบ ๆ เถอะ

 

เจ็บกายไม่นานมันก็หาย แต่เจ็บใจเนี่ยสิ ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะหายวะ ไอ้การอดไปภูเขาแล้วต้องไปทะเลยังพอรับได้ แต่การเป่ายิงฉุบแพ้สามเป้าจนความมั่นใจในฐานะ King of ยิงฉุบป่นปี้หมด

ไอ้บ้าเอ๊ย ผมใช้เวลาหกปีในวัยประถมในการสร้างตำแหน่งราชานี้ แต่กลับถูกทำลายในไม่กี่นาทีเพราะไอ้ปั๊มเนี่ยนะ เจ็บใจที่สุดคือใบหน้าตอนมันเยาะเย้ยช่วงท้ายเนี่ยแหละ

 

‘ให้เป่าอีกสิบเป้า กูก็ชนะ เพราะกูอ่านความรู้สึกมึงออกทุกอย่าง’

 

​ทะเล หรือ ภูเขา

 

ไอ้เพื่อนบ้า! หงุดหงิดโว้ย!

ลาก่อนเจ้าป่าที่รัก ไว้พบกันใหม่ในตอนที่ไอ้ปอได้กลับมาเป็น King of ยิงฉุบ

ฮือออออ เศร้า ใครก็ได้พาผมไปภูเขาหน่อย

 

________________________________

 

สวัสดีวันหยุดครับทุกคน ตอนนี้รันมาเที่ยวทะเลเป็นเพื่อนน้องปอ

กลัวทุกคนจะคิดถึงน้องปอกับคุณปั๊ม เลยแวะมาเขียนให้หายคิดถึง

 

เนื่องจากไฟล์เนื้อเรื่องหลักอยู่ในคอมที่บ้านรันเลยเขียนตอนหลักต่อไม่ได้

ตอนพิเศษนี้น่าจะประมาณ 3-4 ตอนย่อย ถึงบ้านเมื่อไหร่รันจะกลับไปเขียนตอนหลักต่อนะครับ

 

ปล ไม่แน่ใจว่าจะเขียนครบสี่ตอนไหม แต่อยากเขียนให้ถึงตอนที่ทุกคนใส่ชุดว่ายน้ำ 5555

 

Enjoy Reading

รัก... Run(END)

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น