Ever Loved ขอแก้ตัวนะทูนหัวของมาร์ค [MarkBam]

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62

 

Time does not change us, it just unfolds us

เวลาไม่ได้เปลี่ยนคน..มันแค่เปิดเผยตัวตนของคนออกมา



            ตึงๆๆ!

            เสียงฝีเท้าจากร่างบางกำลังวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็วเพื่อหนีจากบางสิ่ง บางสิ่งที่เขาไม่คิดว่าจะได้เห็น.. 'อีกครั้ง'
            ภาพของชายคนรัก กำลังซุกไซ้ที่อกอิ่มยังคงติดตา แม้ในตอนนี้ภาพตรงหน้ามันจะถูกบดบังไปด้วยม่านน้ำตาก็ตามที แต่ภาพนั้นมันยังคงชัดเจน 
            
            จะไปทำที่ไหนก็ทำสิ แต่นี่มันที่ของเขานะ!!

            'มาร์ครักแบมมากนะ รู้มั๊ยครับ'
            'แบมคือความสุขของมาร์ค'
            'จะไปมีคนอื่นได้ไง ก็แบมน่ารักซะขนาดนี้ ไหนมากอดหน่อย'

            'พี่จะไม่มีวันทำให้แบมเสียใจ'

            ทุกคำพูดที่อีกฝ่ายเคยให้ไว้กำลังหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขาจนแทบรับไม่ไหว โดยเฉพาะคำพูดสุดท้ายนั่น...

            นี่ไงล่ะ แบมเสียใจแล้วนี่ไง พี่เห็นมั๊ย!


            "รออยู่นี่นะ ไม่ต้องลงไป"
            ฝ่ายคนที่ดูเหมือนทำความผิดเมื่อได้ยินเสียงดังโครมครามมาจากข้างล่างคล้ายคนวิ่งชนของล้ม ก็ได้โอกาสละตัวเองออกจากสิ่งเย้ายวนตรงหน้า แล้วรีบเดินลงไปข้างล่างทันที

            "แบม..."
            "เออ แบมเอง จะรีบลงมาทำไมล่ะ! ได้กันเสร็จเรียบร้อยแล้วหรอ?"

            แม้จะทำตัวเข้มแข็ง หรือจะเสียดสีอีกฝ่ายด้วยถ้อยคำที่รุนแรงเพียงใด แต่มันก็ไม่อาจจะปกปิดน้ำเสียงอันสั่นเครือและดวงตาแดงก่ำที่กำลังมีน้ำใสๆไหลออกมาไม่หยุดได้เลย

            "ทำไมพูดงี้อ่ะแบม"
            "แบมเห็นไง ทำไม!? ทำไมจะพูดแบบนี้ไม่ได้ แบมต้องทำตัวเป็นคนโง่แล้วพูดเพราะๆให้พี่ฟังอย่างเดียวหรอ!? กูไม่ใช่นางเอกนะเว้ย!! ฮึกก..กกก..ก"

            สิ้นสุดแล้วความอดทนที่เหลืออยู่.. ไม่ไหว.. ไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว..

            "แบมเห็นอะไร? พี่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
            "ตอแหล ตอแหลๆๆ พี่รู้ตัวมั๊ย ฮึกก..กก ตอนนี้บนหน้าพี่มันมีแต่คำว่าตอแหลอยู่เต็มไปหมดเลย"
            "แบม มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ"

            เสียงเข้มเริ่มกดต่ำลงเพราะอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นอยู่ภายใน อีกทั้งร้อนใจว่าอาจจะถูกคนรักจับได้ว่าตนนั้นแอบไปมีคนอื่น แต่นั่นมันก็แค่ชั่วคราวป่าววะ 

            "พี่หยุดกลบเกลื่อนซักทีเหอะ แบมเหนื่อยว่ะ.."
            "แบม..."

            ร่างสูงใจกระตุกวูบ เสียงที่เปล่งออกมาเพื่อใช้เรียกชื่อคนรักฟังดูอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ยอมรับว่าตอนแรกก็โมโห แต่ตอนนี้เขากลับกลัว ก็จริงอยู่ที่เขามีคนอื่น แต่ก็ใช่ว่าเขาจะรักคนอื่นมากกว่าแบมแบมเสียหน่อย

            แล้วยิ่งตอนนี้ ไหล่บางที่กำลังสั่นไหวพร้อมทั้งอาการสะอื้นจนตัวโยน หยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มแดงระเรื่อ มันทำให้เขารู้สึกผิดจนอยากจะเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้อีกฝ่าย ไม่สิ..ไม่ใช่แค่อยาก เขาเอื้อมมือออกไปแล้วต่างหาก

            'เพี๊ยะ!'

            มือเล็กปัดฝ่ามือหนาของมาร์คออกอย่างแรง

            "อย่ามาแตะนะ! ขยะแขยง.."
            "มันจะมากไปแล้วนะแบม จะอะไรกันนักกันหนาอ่ะ กะอิแค่นอนกับคนอื่.."

            'เพี๊ยะ!'

            เสียงคล้ายกับในตอนแรกหากแต่ไม่ใช่การปัดฝ่ามือออก ถ้าจะให้เรียก..มันก็คือการตบหน้านี่แหละ

            "เลิกกันเหอะ สำหรับพี่..เจ็ดปีมันคงไม่มีความหมายอะไรหรอก"
            "มีสิ พี่ยังรักแบมเหมือนเดิมนะ"
            "หยุด..ฮึกก ถ้าพี่รักแบม พี่จะไม่ทำแบบนี้"

            และนั่นแหละคือคำพูดสุดท้าย ก่อนที่ผมจะเดินออกมาจากบ้านหลังนั้น โดยที่ไม่หันหลังกลับมามองมันอีกเลย


            "ฮัลโหลม๊า..ฮึก"
            (ว่าไงฮึไอ้ตัวดื้อ เดี๋ยวนะ นั่นร้องไห้หรอแบม)
            "ป่าวม๊า ฮึก.. แบมขอไปอยู่กับม๊าสักพักได้มั๊ย"
            (ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ลูกม๊าทั้งคนนะ จะอยู่นานๆเลยก็ได้)
            "ม๊า.."
            (ม๊าไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่..กลับมาหาม๊าเนอะ)
            "ฮืออ รักม๊านะ รักที่สุด"

            คนนี้สิที่ทำเขาร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใครจริงๆ ทั้งที่ไม่ได้พูดอะไร แต่มันกลับรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก..

            ถ้าเขาเป็นแม่ เขาจะกลายเป็นแม่ที่ดีได้เท่าม๊ามั๊ยนะ?

            เดี๋ยวสิ

            ตลกน่า.. เขาเป็นผู้ชายหนิ จะไปมีลูกได้ไง




#ทูลหัวของมาร์ค


@MTBBgot7Ahgase

แฮร่!!! เกิดเป็นวิวนี่ช่างขยันจริงๆ
ขยันเปิดเรื่องใหม่..
หอยหลอดมาก อะไรคือการอยากเขียนม่า
แต่มะต้องห่วง มีไม่เกินห้าตอนหรอกม่าอ่ะ
เค้าทนไม่ไหว ฮือออ

อ่าน เฟป เม้น เย้!!

ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่าน และ Enjoy reading!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #64 Facebook12345 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:57

    สู้ๆนะแบมลูก

    #64
    1
  2. #52 kaespicy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:22

    น้องแบมเก่งมากลูก ผู้ชายนิสัยเลวๆแบบนั้นอย่าไปอยู่กับเค้าเลยลูก

    #52
    1
  3. #30 มิรา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 19:46

    สมควรโดนทิ้งแล้วมาร์ค น้องแบมทำถูกแล่ว

    #30
    1
  4. #9 poppy22pee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:19
    เราขอเกลียดมาร์คได้ไหม
    #9
    1
    • #9-1 Point_of_View(จากตอนที่ 1)
      18 สิงหาคม 2561 / 19:32
      อย่าเพิ่งเกลียดน๊าาา ใจร่มๆ 5555
      #9-1
  5. #4 KuenNun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 11:07
    ขออนุญาติกระทืบพระเอกนะคะ ฬ่าน!
    #4
    1
    • #4-1 Point_of_View(จากตอนที่ 1)
      24 กรกฎาคม 2561 / 12:41
      ลุนแลงงง เตงน่ากลัวอ่ะ 5555555
      #4-1
  6. #2 Facebook12345 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 09:24

    กลับมาได้หรือเปล่าเขาจะรอนะสู้ๆๆ

    #2
    1
  7. #1 Spices_smile (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 07:09
    อยากอ่านต่อค่ะะะะ
    #1
    2
    • #1-1 Point_of_View(จากตอนที่ 1)
      24 กรกฎาคม 2561 / 09:10
      งื้ออออ ขอบคุณน๊าาา ลั๊คนะเดี๋ยวแต่ต่อให้ ><
      #1-1
    • #1-2 Point_of_View(จากตอนที่ 1)
      24 กรกฎาคม 2561 / 09:10
      แต่ง*มั๊ยล่ะ
      #1-2