[Harry Potter] BACCHUS

ตอนที่ 7 : 07 |Action trumps everything

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    30 พ.ย. 63

 

Aria Ashborn and the Order of the Phoenix chapter 21 | Harry Potter Amino

 

07 |Action trumps everything 

__________________

 

สิ่งที่ทำให้เขาอารมณ์ดีได้บนโลกนี้มีแค่ไม่กี่อย่างอย่างเเรกคือไวน์ชั้นยอดจากปารีสและอย่างที่สองคือความทุกข์ของคนอื่น แต่ไม่ใช่กับวันนี้ทุกๆอย่างกลับทำให้เขาหงุดหงิดไปหมดแม้เเต่ไวน์ที่น้าของเขาให้แอบเอาเข้ามาที่ฮอกวอตส์ก็ไม่ช่วยอะไรเลยแม้เเต่น้อย! เพราะยัยคางคกนั่น–ยัยป้าบ้าอำนาจสีชมพูอัมบริดจ์ที่เป็นคนสนิทของเเม่เขา

 

“เฮ้อ–พวกนายว่าศาสตราจารย์อัมบริดจ์เป็นยังไง”เดรโกเอนหลังกับโซฟาของหอพักด้วยความอ่อนล้าพอๆกับเเพนซี่ที่พึ่งจัดการเเนะนำสิ่งต่างๆกับเหล่านักเรียนปีหนึ่งเสร็จ

 

“ห่วยเเตก”แบคคัสที่พึ่งเดินลงมาจากหอนอนพร้อมกับขวดไวน์ตอบเสียงไม่สบอารมณ์พลางเดินมานั่งที่โซฟาเดี่ยวข้างๆกับดาฟเน่“คากคกสีชมพูนั่นทำเหมือนตัวเองคุมอำนาจทั้งหมด–การเรียนการสอนคงห่วยเหมือนล็อกฮาร์ต”ปากกระจับได้รูปพ่นความในใจออกมาอย่างไม่หยุดหย่อนก่อนจะรินไวน์ใส่เเก้วแล้วดื่มมันอย่างรวดเร็ว

 

“โว้วๆแบคคัส เพลาๆหน่อยนายจะดื่มหมดนี่ไม่ได้นะ”เบลสเอ่ยปราม“เดี๋ยวก็เมาหรอก”

 

“ของเเค่นี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก–พี่เอามั้ย?”แบคคัสเอ่ยชักชวนคนข้างๆ“ไม่ๆ ฉันไม่ค่อยดื่มน่ะ”ดาฟเน่ปฏิเสธทันที

 

“ฉันเอาๆ”

 

“แค่ถามตามมารยาท”แบคคัสตอบเบลสก่อนที่จะจิบไวน์ในมืออย่างไม่รีบร้อนพลาง“จริงๆพวกพี่ก็ไปผูกมิตรกับยัยคางคกนั่นสิ อาจมีประโยชน์กับพวกเราทีหลังก็ได้นะ” 

 

“ทำไมนายคิดแบบนั้นล่ะ”เดรโกถามออกมาด้วยความสงสัย“ดูท่าว่าอีกหน่อยยัยนั่นจะยึดโรงเรียนและผมคิดว่ามันไม่ค่อยเป็นการดีนักถ้าพวกเราขัดใจหล่อน”เขาไขความสงสัยแก่เดรโก

 

“แต่ผมแสดงไม่ค่อยเก่งน่ะสิ–รบกวนพวกพี่เเสดงเเทนผมด้วยนะ”

 

“ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมวกคัดนายมาสลิธีรินได้ยังไง”ธีโอดอร์ที่ได้ยินแผนการของเขาพูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ“นายก็เลิกดื่มแล้วไปนอนเถอะเเบคคัส เมาค้างฉันไม่รู้ด้วยนะ”

 

“เฮอะ–พวกคนเเก่นี่บ่นอย่างนี้ทุกคนเลยรึไงนะ”แบคคัสบ่นออกมาแต่ก็ยอมหยุดดื่มเเล้วลุกขึ้นกลับหอพักชาย

 

 

 

“กักบริเวณสักคืนนะจ๊ะ คุณเบอร์ก”

 

สิันเสียงของอัมบริดจ์ทำให้ทุกคนในชั้นเรียนมองเขาตาถลน นักเรียนดีเด่นอย่างแบคคัส เบอร์กน่ะนะโดนกักบริเวณ!

 

“ครับ”เขาขานรับก่อนจะเดินออกจากคลาสเรียนของหล่อนทันทีเมื่อเห็นว่าหมดคาบเรียนนี้เเล้ว

 

“ยังไม่หมดคาบเรียนฉันนะจ๊ะ เธอจะลุกไปไหนกัน”อัมบริดจ์เริ่มหุบยิ้ม“ฉันคงต้องหักสลิธีรินห้าคะเเนนสำหรับการกระทำที่ไร้มารยาทของเธอนะจ๊ะ”

 

“เอาสิ–แค่หักคะเเนนวิชานี้วิชาเดียวผมสามารถทำคะเเนนได้มากกว่านี้ร้อยเท่าจากวิชาอื่น”แบคคัสมองหล่อนด้วยสายตารังเกียจเเล้วเดินออกไป

 

“แบคคัส!”เมื่อตกเย็นก็ถึงเวลาที่เขาต้องโดนกักบริเวณกับอัมบริดจ์ที่ห้องของหล่อนเเต่เสียงของพวกเดรโกก็เรียกตัวเขาไว้เสียก่อน“นายโดนกักบริเวณหรอ?!”

 

“ใช่–และผมจะรีบไปให้มันจบๆ ไม่ต้องห่วงผมหรอกผมจัดการได้”เขาพูดทิ้งท้ายคนทั้งหมดก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของอัมบริดจ์ทันที เหตุผลที่โดนกักบริเวณน่ะหรือ เขาเเค่ปั่นหัวหล่อนเล่นเฉยๆแต่ก็ไม่รู้ว่าหล่อนจะโมโหง่ายขนาดนี้ 

 

ก็นะ–ใครใช้ให้หล่อนสนิทกับคุณเเม่ล่ะ

 

“เบอร์ก นายมาทำอะไรที่นี่กัน?”เสียงของพอตเตอร์เรียกให้ฝีเท้าของเขาหยุดเดินเเล้วหันมามองอีกฝ่ายด้วยเเววตาเรียบนิ่ง“เเล้วคุณล่ะครับ”

 

“ถูกกักบริเวณน่ะ”แฮร์รี่ตอบเสียงเบา เขาไม่กล้าสบตากับคนอันตรายอย่างเเบคคัส เบอร์กอีกเหมือนตอนเขาอยู่ปีสอง แววตาที่พร้อมกำจัดคนอย่างไม่กลัวอะไรน่ะน่ากลัวที่สุด

 

“งั้นผมก็เหมือนกัน”แบคคัสพูดพลางยกมือเคาะประตูห้องทำงานของหล่อนเมื่อได้รับอนุญาตทั้งคู่จึงเดินเข้าไปหาหล่อนโดยมีสีหน้าไม่พอใจของเเฮร์รี่ประกอบอยู่ ห้องสีชมพู?ยัยคางคกนี่อายุสองขวบรึไง แบคคัสคิดอย่างนึกรังเกียจหญิงเจ้าของห้อง

 

“เชิญนั่งสิจ๊ะ”

 

“รู้ใช่มั้ยว่าพวกเธอทำผิดอะไร–เอานี่ไปคัดของเธอเหมือนเดิมนะจ๊ะคุณพอตเตอร์”อัมบริดจ์ยิ้มพลางส่งสมุดเล่มหนึ่งให้แฮร์รี่ แบคคัสเริ่มมองไปที่สมุดนั่นทันทีว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือไม่ แต่เเล้วมันก็เกิดรอยเเผลเริ่มปรากฏขึ้นที่มือของเเฮร์รี่เป็นประโยค‘ผมจะไม่โกหก’แต่กลับไม่มีเสียงร้องออกมาจากปากเขาสักแอะ แบคคัสที่เห็นอย่างนั้นก็เริ่มรู้ชะตากรรมตัวเองจึงคิดหาวิธีแก้เผ็ดยัยคางคกนี่ลับหลัง

 

“ส่วนของเธอคุณเบอร์ก คัดคำว่ามารยาทลงในสมุดสิบหน้านะจ๊ะ”

 

“ครับ”เมื่อมือของเขาจับปากกาขนนกเเล้วเริ่มเขียนจู่ๆเขาก็รู้สึกเเสบที่หน้าท้องราวกับมีคนนำมีดมากรีดมันกดลึกลงเรื่อยๆเมื่อเขาเขียนคำถัดมา แบคคัสกัดฟันทนเขียนให้ครบสิบหน้ากระดาษด้วยความรวดเร็ว ยังไงเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นเลือดบริสุทธิ์ การที่คุณชายที่สบายตลอดชีวิตอย่างเขามาโดนอะไรเเบบนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ยอมกันได้ เขาจะฟ้องเดรโก!ว่ายัยคางคกนี่ทำอะไรกับเขา

 

“เสร็จเเล้วครับ”เวลาผ่านไปราวๆสามชั่วโมงกับความเจ็บปวดของเขาเเละแฮร์รี่ก็หยุดลงพร้อมกับสีหน้าอิดโรยของแฮร์รี่

 

“ดีมากจ้ะ–ฉันหวังว่าการลงโทษครั้งนี้จะทำให้เธอสองคนจำมันตลอดไปนะจ๊ะ”หล่อนว่าพลางยกชาขึ้นมาดื่ม

 

พวกเขาสองคนเดินออกมาจากห้องแต่เขาอาจจะรุนเเรงหน่อยตรงที่ต้องให้แฮร์รี่ช่วยพยุงตัวเอาไว้ไม่ให้ล้ม

 

“เบอร์ก นายโดนอะไรน่ะ–ฉันไม่เห็นว่านายจะมีแผลตรงไหน”แฮร์รี่เอ่ยถามด้วยความงุนงง“รอยต่างๆที่อยู่ใต้ร่มผ้ามันควรมีคนเห็นหรือไงครับ สมองครับสมอง”แบคคัสกัดฟันทนความเจ็บที่หน้าท้องของตนเพื่อตอบกลับ

 

“…”ฉันทำอะไรผิด แฮร์รี่ที่โดนว่ากระพริบตาปริบๆมองหน้าคนที่ตนพยุงด้วยความงุนงง

 

“กรี๊ดดด–คอฉันๆ! โอ๊ย!ร้อนๆๆ”เสียงของอัมบริดจ์ดังออกมาจนถึงภายนอกคาดว่าเจ้าหล่อนคงทำชาหกใส่ตัวเอง“กรี๊ดด ตัวฉันๆ”

 

“ยัยนั่นเป็นอะไรน่ะ”แฮร์รี่ถามเขา

 

“แค่ใส่สิ่งที่โนเเมจ–หมายถึงมักเกิ้ลแถบเอเชียเรียกว่าหมามุ่ยที่น้าของผมส่งมาให้ลงไปในน้ำชาเองครับ”แบคคัสตอบด้วยความปิติยินดีที่ได้เเก้เเค้นเล็กๆน้อยๆหน้านิิ่ง“ไม่ถึงตายหรอกแค่อาจมีอาการคันเล็กๆน้อยๆ น้าผมเขียนมาอย่างนั้น” 

 

แฮร์รี่ที่ได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดเผือกมองอีกฝ่ายด้วยความตะลึงในความกล้าของอีกฝ่าย

 

“ถ้าไม่เป็นการรบกวนช่วยพาผมไปที่หน้าหอสลิธีรินหน่อยสิครับ”แบคคัสหันมาพูดกับเเฮร์รี่หน้านิ่ง“เกรงว่าถ้าผมเดินไปเองจะไม่ถึงน่ะ”สีหน้าท่าทางที่เรียบนิ่งเเต่สายตากลับกดดันไม่ให้อีกฝ่ายปฏิเสธ

 

ถ้ากล้าปฏิเสธก็ลองดูสิ 

 

แฮร์รี่กลืนน้ำลายอึกใหญ่พร้อมกับรีบพยุงรุ่นน้องต่างบ้านกลับหอด้วยความทุลักทุเลเนื่องจากความสูงที่เเตกต่างกันอยู่มากโข เด็กนี่ทำไมมันสูงจังวะ!สูงเท่าไหร่ล่ะนั่น? แฮร์รี่คิดพลางโอดครวญในใจ แบคคัสที่เห็นสีหน้าแฮร์รี่ก็นึกสนุกจึงเอ่ยปากแกล้งอีกฝ่ายเล็กน้อย

 

“รู้มั้ย เวลาคนเราคิดอะไรดวงตาจะบอกทุกสิ่ง”

 

“นายหมายความว่าอะไร”แฮร์รี่มองหน้าเขาด้วยความงุนงง

 

“คุณคิดอะไรผมรู้หมด”แบคคัสตอบเสียงสบายๆต่างจากแฮร์รี่ที่หน้าเเดงก่ำด้วยความอับอาย ใจอยากจะปล่อยๆให้คลานกลับหอเองแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีสายตาข่มขู่ ชีวิตไอ้แฮร์รี่มีอะไรให้ซวยกว่านี้มั้ย?

 

“ผมสูงร้อยเจ็ดสิบแปดเผื่อคุณอยากรู้”

 

เปรตหรือวะนั่น!? แฮร์รี่มองเขาตาจะถลนออกจากเบ้า

 

“ผมถามคุณได้ใช่ไหม?”แบคคัสหยุดเเกล้งแฮร์รี่เเล้วตัดสินใจเอ่ยถามสิ่งที่ค้างคาในใจ“คุณ–คุณสนิทกับคุณเลิฟกู๊ดมากแค่ไหน”

 

“ผมแค่ถามอย่ามาทำหน้าโง่ใส่ผม”

 

“แล้วนายอยากรู้ไปทำไม?”

 

“เรื่องของผม”

 

“งั้นก็เรื่องของฉัน”

 

การโต้เถียงของคนทั้งคู่ยังคงดำเนินไปเรื่อยๆระหว่างทางกลับหอพัก ไหนตอนเเรกไม่กล้าเถียงเขาไง

 

แบคคัสขมวดคิ้วมองคนที่ตัวเล็กกว่าเพื่อหาจุดมาทิ่มแทงอีกฝ่าย“อ้อ–ที่คุณไม่ตอบผมเป็นเพราะอิจฉาที่ผมสูงกว่าใช่รึเปล่า?”

 

“ไม่ใช่!”แฮร์รี่เถียงทันควันเมื่อโดนจี้ปมด้อย“เราพึ่งรู้จักลูน่าเมื่อเปิดเทอมเท่านั้น!”แฮร์รี่ที่รู้ว่าตัวเองหลุดปากให้กับอีกฝ่ายก็ทำหน้าหงุดหงิดจนอยากจะเหวี่ยงอีกฝ่ายให้ลงไปนอนคุยกับพื้นซะเดี๋ยวนี้

 

แต่น่าเสียดาย–เขาเหวี่ยงไม่ไปเพราะอีกฝ่ายดันตัวสูงกว่า

 

“ว้าว–ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะครับ”เมื่อถึงหน้าหอแบคคัสจึงผละตัวเองออกจากการพยุงของเเฮร์รี่แล้วยืนตัวตรงราวกับไม่เคยมีบาดเเผล“อ้อ–แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยพามาส่งนะครับ จริงๆผมก็ไม่ได้เจ็บอะไรขนาดนั้นหรอก”

 

“จำเอาไว้คุณพอตเตอร์”แบคคัสกระตุกยิ้มมุมปากเเล้วเดินเข้าหอพักสลิธีริน“คนโง่ย่อมตกเป็นเหยื่อของคนฉลาดเสมอ”

 

แฮร์รี่มองอีกฝ่ายตาค้างก่อนจะขยี้หัวตัวเองเเรงด้วยความหงุดหงิดจนลืมว่ามือของตนมีเเผลอยู่“โอ๊ย!”แฮร์รี่กัดฟันมองบานประตูหอพักสลิธีรินที่ปิดสนิทด้วยความโมโห

 

“แบคคัส เบอร์ก–ไอ้เด็กยักษ์นิสัยเสีย!”

 

เหยียบเรื่องนี้ไว้ให้มิดเลยเชียว ห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าเขาเสียรู้เด็กปีสี่บ้านงูเข้าซะเเล้ว!

 

 

#เทพเเห่งสุราเเละเมรัย

 

-TALK-

 

คิดถึงเรามั้ยทุกคนนน. เรากลับมาอัพให้เเล้วนะ

สุดหล่อขึ้นปีสี่เเล้วว//ปรบมือ หมามุ่ยคือสุดจริงไรจริงเรื่องความคัน55555

 

คุณเเบคคัสคือตัวจี๊ด555 เเซ่บสุดไรสุดมากพ่อ

 

คนนี้มาเหนือทุกรอบทุกคนต้องระวังตัว 

 

ใครคิดถึงคุณBest friendบ้างง ตอนหน้าเดี๋ยวก็ได้เจอกันเเล้วเชื่อสิ//กระพริบตาปริบๆ

ขำ GIF - Thai Laugh Funny - Discover & Share GIFs
55555555//หัวเราะด้วยความสะใจ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

71 ความคิดเห็น

  1. #71 ต็อกบ็อกกี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:07

    ว้าวววววว สนุกมั่กๆๆๆ รออ่านตอนต่อไปเลยค่ะ!!
    #71
    0
  2. #70 one outs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 19:48
    รออออออ
    #70
    0
  3. #69 0616268631mint (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 22:57
    รอติดตามตอนต่อไปอยู่น่า~อ่านแล้วสนุกมากๆเลยคะ
    #69
    0
  4. #68 Dmmmmmm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 06:43

    รออ่านอยู่นะคะ
    #68
    0
  5. #67 littlefoolmoon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 21:19
    เจ็บจนจะเป็นเทพกลายพันธุ์ก็บอก ปากอย่างแข็ง//ซุส
    #67
    0
  6. #65 egkgifhjfkggfieo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 20:30

    อัปเถอะนะ
    #65
    0
  7. #64 is-ploy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 15:52
    เขาญาติดีกันแล้วหรอ 55555 ตัดข้ามคดีงูอ่ะ มีใครไปขอโทษแบคคัสรึยัง
    #64
    0
  8. #63 •Glitter• (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 22:14

    ผมลงเรือผีครับทุกคนนนนนนคัสรี่ไปเรยย

    #63
    0
  9. วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 06:50
    ลงเรือผีจร้าาาาา แบคคัสกับแฮร์รี่ เรือผีนี้ช่างดูน่ารักจริงๆ
    #62
    0
  10. #61 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 23:13
    เรือแบคคัสกับน้องรี่

    ต้องมาแล้วววว
    #61
    0
  11. #60 pupprely (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 23:00
    กี๊ดดดดด คุณไรท์กลับมาแล้วววว เรือนี้นี่แอบเป็นเรือผีที่น่าขึ้นอยู่นะคะ เมื่อไหร่จะได้คุยกับคุณเบสเฟรนด์สักที รอมานานนนน ฮือออออ ส่วนไอ่ต้าวแบคคัสนี่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆเลยลูก เอาคืนให้สาสมเลยนะ เดรกต้องช่วยน้องนะ ยัยป้าคางคกจะมาทำแพคลูกชายชั้นเป็นรอยไม่ได้!!!!
    #60
    0
  12. #59 Nimayu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 22:06
    ทำไมอ่านตอนนี้จิ้นแบคคัสแฮร์รี--
    #59
    0
  13. #58 Dmmmmmm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 18:26
    เรือแบคคัส-แฮร์รี่และเรือแบคคัส-ลูน่า จงเจริญ~~ //มันต้องได้สักเรือแหละ55
    #58
    0
  14. #57 Luvyday2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 17:33
    ยัยป้าหน้าคางคกนิสัยไม่ดี🌼😤🌼
    #57
    0
  15. #56 irene612 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 17:00

    จิ้นได้มั้ยความสูงกับความตัวเล็กของแฮร์รี่
    #56
    0
  16. #55 Mei-ps4986 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 16:46
    ป้าคางคกทำอะไรลูกฉัน!?
    #55
    0
  17. #54 Wnats (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 16:44
    สงสารแฮร์รี่55555555555สงสารแบคคัสด้วย เจ็บมากเลยใช่มั้ยลูก🥺🥺
    #54
    0