[Harry Potter] BACCHUS

ตอนที่ 1 : 01 |WHAT'S MY NAME

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    19 พ.ย. 63

01 |WHAT'S MY NAME

_____________________________

 

“ผมโตเเล้ว ไม่ต้องมาส่งหรอกผมหรอกครับ”

 

เสียงของเด็กชายวัยสิบเอ็ดปีพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ประดับบนหน้าตลอดเวลา“ขวางหูขวางตาเปล่าๆ”

 

“เฮอะ ตามใจเเก”เสียงของชายชราพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจกับเด็กชายในการปกครองของตน 

 

“ฉันมาส่งเเกได้เเค่นี้ อย่าทำอะไรให้เสียชื่อล่ะเข้าใจใช่มั้ย?”คาเเร็คตาคัส เบอร์กมองดูเหลนของตนที่กำลังกวาดสายตามองรอบๆด้วยความเบื่อหน่ายต่างจากเด็กวัยเดียวกัน“แกต้องเป็นที่หนึ่งเข้าใจมั้ย?อย่าไปแพ้พวกเลือดสีโคลนเด็ดขาด”

 

“ครับๆ กลับไปดูเเลร้านเน่าๆของคุณต่อเถอะ”เด็กชายตอบปัดอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะโค้งให้ชายชราเพื่อเป็นการลาเเล้วหันหลังเตรียมก้าวเดินก่อนจะชะงักเเล้วพูดกับชายชราโดยที่ไม่หันหลังกลับไปก่อนที่จะเดินขึ้นรถไฟไปโดยมีเสียงของชายชราที่กระตุกยิ้มไล่หลัง

 

“คุณควรพักผ่อนบ้างอ้อ– คริสต์มาสผมจะกลับมาหวังว่าคุณคงจะอยู่รอรับผมที่นี่นะ”

 

“หึ–แกนี่มันเหมือนพ่อแกไม่มีผิด แบคคัส”คาเเร็คตาคัสมองแผ่นหลังของผู้เป็นหลานด้วยร้อยยิ้มขบขันเห็นเเล้วพาลให้เขานึกถึงลูกชายขี้เก๊กของตนขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

 

ปากเป็นมีด ใจเป็นเต้าหู้เหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูก

 

เมื่อขึ้นมาบนรถไฟเเบคคัสก็เดินหาโบกี้สงบๆสักที่เพื่อนั่งเล่น ร่างสูงเกินมาตรฐานของเด็กวัยเดียวกันเดินผ่านตู้โบกี้ไปเรื่อยๆจนเเน่ใจว่าไม่มีโบกี้ที่ว่างเเล้วจึงตัดสินใจเคาะประตูตู้โบกี้ตู้หนึ่ง

 

ก๊อก ก๊อก

 

“โบกี้เต็มหมดเเล้ว ถ้าไม่เป็นการรบกวนผมขออนุญาตนั่งด้วยได้ไหมครับ”แบคคัสยืนนิ่งอยู่หน้าประตูเพื่อรอคำตอบ ผ่านไปไม่นานก็มีเด็กผู้หญิงผมสีแดงรุ่นราวคราวเดียวกับเขาเดินมาเปิดประตูให้เขาพร้อมรอยยิ้มเช่นเดียวกับเขาที่ยิ้มให้เธอ แต่ประทานโทษเขาน่ะยิ้มตลอดเวลาอยู่เเล้วล่ะ

 

“ได้สิ!ฉันจิเนฟรา วิสลีย์ เรียกจินนี่ก็ได้ยินดีที่ได้รู้จักนะ”วิสลีย์? เขาคิดพลางแอบสำรวจคนตรงหน้าเล็กน้อย 

 

ก็ไม่ได้เเย่เหมือนที่เคยได้ยินเท่าไหร่

 

“ผมแบคคัส เบอร์กครับ”เขาก้มหัวทักทายอีกฝ่ายเล็กน้อยเเล้วเดินเข้าไปนั่งข้างใน“ฉันเรียกนายว่าเเบคคัสได้มั้ย?”จินนี่เอ่ยถาม

 

“ไม่ให้ครับ”

 

“เอ่อ–ไม่เป็นไรเรามาคุยเรื่องฮอกวอตส์กัน นี่มันน่าตื่นเต้นมากเรากำลังจะไปฮอกวอตส์! พี่ฉันเล่าว่าที่นั่นมีที่สวยๆเพียบเลยล่ะ ฉันคิดว่ามันน่าสนใจมากแถมปีนี้กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ตจะมาเป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดด้วยล่ะ!”จินนี่พูดพลางทำหน้าเพ้อฝัน“แฮร์รี่ พอตเตอร์ก็เรียนอยู่ที่นั่นด้วย!พี่ฉันเป็นเพื่อนสนิทเขาด้วยล่ะ”

 

ครืด

 

“ไงจินนี่”เสียงของผู้หญิงอีกคนที่เพิ่มเข้ามาทำให้จินนี่รีบหันไปดูทันที“พี่เฮอร์ไมโอนี่!”

 

“เธอพอจะเห็นแฮร์รี่กับรอนบ้างรึเปล่า?”

 

“ไม่นะ ฉันไม่เห็นเลย”จินนี่ส่ายหน้าทันควัน“เฮ้อ–ฉันเดินหาพวกเขาจนทั่วก็ไม่เจอ หวังว่าพวกเขาจะไม่พลาดรถไฟนะ”เฮอร์ไมโอนี่บนพร้อมกับถือวิสาสะเดินเข้ามานั่งข้างๆจินนี่ซึ่งเจ้าตัวก็ดูจะไม่อะไรซะด้วย

 

ไร้มารยาทชะมัด

 

“คุณมาจากครอบครัวที่เป็นโนแมจหรอครับ”แบคคัสที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเช่นเคย

 

“หือ?เธอหมายถึงอะไรน่ะ โอ้–ฉันเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ยินดีที่ได้รู้จัก”สาวช่างจ้อเเนะนำตัว เกรนเจอร์?โอเคมาจากครอบครัวโนเเมจชัวๆ“แบคคัส เบอร์กครับ”

 

“เธอเป็นเลือดบริสุทธิ์สินะ”เฮอร์ไมโอนี่ยังถามเขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

 

“ครับ”

 

“เธอชื่อแบคคัสนี่นา เป็นชื่อของเทพไดโอนีซัสภาษาโรมันรึเปล่า?”

 

“ครับ”

 

“เธอรังเกียจฉันหรอ?”

 

“ครับ”

 

“…”

 

“…”

 

ทั้งคู่เหมือนตกตะลึงกับคำพูดของเขาจนทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเขาจึงตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อไปหาโบกี้ใหม่ แม่นี่น่ารำคาญชะมัด“ขอตัว ผมจะไปหาโบกี้ใหม่นั่ง”

 

“เอ๊-เดี๋ยวสิเบอร์ก นายนั่งกับพวกเราก็ได้นะ ฉันพึ่งรู้จักนายเอง”จินนี่เอ่ยรั้งเขาไว้ด้วยสติที่ยังไม่เต็มร้อย

 

“ไม่ใช่ว่ารังเกียจคุณนะคุณวิสลีย์–แต่คุณกับเธอคนนี้ช่างพูดเกินไปจนมันรบกวนผมน่ะเข้าใจใช่มั้ย?”แบคคัสนำมือจับขอบประตูก่อนจะหันมายิ้มให้อีกฝ่าย“หากพูดเเรงไปก็อย่าถือโทษโกรธกันเลยนะครับ เก็บคำพูดผมไปคิดดีๆนะ”

 

หลังจากเดินออกมาพร้อมกับข้าวของเรียบร้อยเขาก็เริ่มเดินไปยังหน้าขบวนเพื่อหาที่นั่งเพราะรถไฟกำลังจะเคลื่อนขบวนเเล้วถ้ายังหาไม่ได้ล่ะก็มีหวังได้ไปนอนเล่นที่พื้นเเน่

 

“เฮอะ–นักบุญพอตเตอร์กับเพื่อนของมันคงตกรถไฟเเน่ๆ”เสียงหยิ่งทะนงของใครคนหนึ่งดังขึ้นที่โบกี้ข้างหน้าเขา“พนันสามเกลเลี่ยนหมอนั่นจะโดนไล่ออก”

 

“ฉันไม่คิดอย่างงั้น–ห้าเกลเลี่ยนหมอนั่นไม่โดนไล่ออก”

 

“เบลส ซาบินี่ไอ้คนทรยศ!”

 

สังสรรค์กันจริงๆคนอังกฤษเป็นกันเเบบนี้ทุกคนรึเปล่านะ แบคคัสกรอกตาด้วยความเหนื่อยหน่ายก่อนจะจำใจเคาะประตูเมื่อได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่บอกว่ารถไฟกำลังจะเคลื่อนที่

 

ก๊อก ก๊อก

 

“ขออภัยที่ขัดจังหวะนะครับ ผมยังหาห้องว่างไม่ได้เเละรถไฟกำลังจะเคลื่อน”เด็กชายเว้นช่องว่างไว้เพื่อให้คนด้านในได้คิด

 

ครืด

 

“เชิญ”เมื่อประตูเปิดออกก็เห็นชายผิวสีที่เดินมาเปิดประตูให้เขาทำหน้านิ่งขัดกับเสียงที่เขาได้ยินเมื่อกี้และเมื่อเเอบชำเลืองเข้าไปดูด้านในก็พบเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงผิวขาวหน้าหยิ่ง กำลังมองเขาอยู่

 

“ขอบคุณครับ”ทันทีที่นั่งลงทุกสายตาก็จับจ้องที่เขาจนเขาเริ่มหงุดหงิด

 

"พวกคุณมีอะไรกับผมรึเปล่าครับ”

 

“แฮ่ม–แค่สงสัยน่ะ”เด็กชายผมทองเริ่มพูด“เดรโก มัลฟอย ยินดีที่ได้รู้จัก”

 

“แพนซี่ พาร์กินสัน”

 

“เบลส ซาบินี่”

 

“แบคคัส เบอร์กครับเรียกแบคคัสก็ได้ไม่ว่ากัน พวกคุณมีอะไรจะถามรึเปล่าครับ”เมื่อเขาพูดจบคนทั้งหมดก็ทำหน้าตกใจแบคคัสยิ้มตาหยีตอบ“หน้าพวกคุณมันฟ้องน่ะ”

 

“นายพึ่งย้ายมาหรอ?ทำไมพวกฉันถึงไม่เคยเห็นนายเลย”เมื่อได้ยินคำถามเขาก็ต้องเลิกคิ้ว“ผมพึ่งเข้าฮอกวอตส์เป็นปีเเรก”

 

“อ้าว–งั้นหรอกหรอ”เบลสหัวเราะร่วนหลังได้ยินคำตอบ“เห็นนายตัวสูงเลยคิดว่าปีเดียวกันน่ะ”

 

แบคคัสร้องอ๋อเบาๆก็ที่จะตอบคำถามให้กับทั้งสามคนในห้องต่อไปจนสนิทใจกันไปโดยปริยาย

 

“นายยิ้มตลอดเวลาเลยหรอ?”เบลสถาม“มันเป็นปกติของผมน่ะครับ ยิ้มบ่อยๆไม่ได้หมายความว่าผมเป็นบ้าซะหน่อยนี่นะ”

 

“มีเรื่องอะไรให้นายยิ้มได้ทั้งวันกัน”แพนซี่ทำหน้าสงสัย“เคยมีเรื่องเศร้ากับเขาบ้างมั้ยเราน่ะ”

 

“ถามแปลกๆคนเราก็ต้องมีความทุกข์เหมือนกันนะครับ รุ่นพี่นี่ไม่ฉลาดเอาซะเลย”แบคคัสตอบด้วยวาจาเชือดเฉือนพร้อมกับรอยยิ้มก่อนจะกลับไปอ่านหนังสือต่อตามเดิม

 

“เจ็บมั้ยเเพนซี่”เบลสเอ่ยหยอกเย้า

 

“เบลสถ้าไม่ติดว่าฉันใส่กระโปรงฉันจะถีบนาย”

 

“น้อยๆหน่อยคุณหนูเธอเป็นเลือดบริสุทธิ์นะ”

 

“แล้วไงยะ พ่อแม่ฉันไม่ได้ห้ามฉันถีบนายนี่”

 

“ยัยผู้หญิงป่าเถื่อน”

 

“ฉันว่าฉันคุ้นๆกับนามสกุลนายนะแบคคัส”จู่ๆเดรโกก็ทักเขาที่กำลังอ่านหนังสือขึ้น“เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน”

 

“จริงๆก็ไม่แปลกที่พวกพี่จะคุ้นนะครับ”แบคคัสเงยหน้าพร้อมกับรอยยยิ้มที่ไร้ความหมาย“คุณย่าของผมท่านเคยเป็นศาสตราจารย์ประจำบ้านสลิธีรินน่ะครับ”

 

“เธอชื่ออลิซาเบ็ธ เบอร์กครับ จงหยาบคายกับเลือดสีโคลน ประโยคนี้พอจะคุ้นๆบ้างมั้ยครับ”

 

“ห๊ะ!?จริงหรอ ว้าว–นี่มันสุดยอดไปเลย”เบลสร้องออกมาอย่าไม่สนมารยาท

 

“แล้วตอนนี้นายอยู่กับใครล่ะ พ่อกับเเม่นายหรอ?”เมื่อได้ยินคำถามจากเเพนซี่รอยยิ้มบนหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งในเสี้ยววินาทีก่อนที่จะกลับไปยิ้มเหมือนเดิม

 

“ตอนนี้ผมอยู่กับคุณทวดครับ”รอยยิ้มของเขาเริ่มบิดเบี้ยวเรื่อยๆเมื่อนึกถึงเรื่องนั้นของครอบครัวของตน

 

“แล้วพ่อเเม่นายล่ะ”

 

“แพนซี่พอแล้ว”เดรโกที่สังเกตได้ถึงความผิดปกติในตัวรุ่นน้องจึงเอ่ยห้ามปรามเพื่อนสาวและคอยส่งสายตาไปให้เบลส ทำอะไรซักอย่างหน่อย

 

“คุณทวดนายทำอะไรหรอแบคคัส”

 

“เขาเปิดร้านไม้กายสิทธิ์น่ะครับ”

 

“ที่ไหนหรอ ในอังกฤษก็มีแค่ร้านโอลิเเวนเดอร์ร้านเดียวนะ”

 

“อยู่ที่อังกฤษนี่เเหละครับ”แบคคัสตอบกลับพร้อมรอยยิ้มที่ชวนรู้สึกขนลุกเเปลกๆ“เพียงเเต่มันแค่อยู่ที่ตรอกน็อกเทิร์นเท่านั้นเอง”

 

 

#เทพแห่งสุราเเละเมรัย

 

-TALK-

 

งื้อออ คุณเเบคคัสอย่าไปแกล้งพี่เขาาา คุณเเบคคัสเป็นประเภทหน้ายิ้มตลอดน๊า เป็นคนปากร้ายใจดีนิด(ส์)ๆอ่ะทุดคนต้องเข้าจัยย ตัวเพนเพนนั้นมิเคยบอกว่าคุณเเบคคัสอยู่ปีเดียวกับพวกเดรโกหนา ฝากเอ็นดูท่านแบคคัสของเพนเพนด้วยนะทุกคนนน

 

จริงๆเพนเพนว่าจะอัพหลังจากเเต่งจบปี1ก่อนตอนนี้ถือว่าเป็นตัวเปิดเรื่องละกันเนอะ

 

ตอนนี้อาจมีบางประโยคที่ถูกเพิ่มหรือปรับเปลี่ยนนะคะ เนื่องจากได้รับคำเเนะนำมาจากนักอ่านอีกทีจะพยายามปรับไปเรื่อยๆให้ทุกคนเข้าใจเนื้อเรื่องต่างๆมากขึ้นนะคะ  มีคำผิดหรือข้อผิดพลาดตรงไหนบอกได้เลยค่ะพร้อมเเก้เสมอ

ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะคะ ค้นหาสำนวนจีนหรือคำแปลตามพจนานุกรมได้ตามนี้เลยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

71 ความคิดเห็น

  1. #66 littlefoolmoon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 19:33
    “สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ” ศีลข้อ 5 คือให้งดเว้นจากการดื่มสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ‘กระทำการสิ่งใดลงไปก็ขาดสติ’
    สรุปคือควรบริโภคแต่เพียงพอดีให้ไม่ขาดสติแต่พอกรึ่มๆก็โอเค

    มาบริโภคน้องเทพสุรากันเถอะ
    #66
    0
  2. #52 MHEEHAI (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 18:39
    โนเมจที่ตัวเอกถามเฮิร์มนี่หมายถึงมักเกิ้ลบอร์นหรือเปล่าคะ ถ้าโนเมจหรือมักเกิ้ลเฉยๆคือคนปกติธรรมดาไม่ใช่ผู้วิเศษน้า ส่วนเฮิร์มผู้วิเศษที่มาจากครอบครัวมักเกิลคือมักเกิลบอร์นนะ(เรียกหยาบคายแบบเดรโกเรียกเฮิร์มก็เลือดสีโคลนอะค่ะ)
    #52
    3
    • #52-1 MHEEHAI(จากตอนที่ 1)
      14 พฤศจิกายน 2563 / 22:14
      เพิ่งเห็นว่าพิมพ์โนแมจผิด🥲🥲🥲
      #52-1
    • #52-3 เพนเพนไม่อ้วน!(จากตอนที่ 1)
      19 พฤศจิกายน 2563 / 16:22
      อุเเงงงง เราลืมค่ะ ขอบคุณที่ช่วยเตือนนะคะ เราจะปรับปรุงแก้ไขตอนให้นะคะ
      #52-3
  3. #12 Evil_B_glasses (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 00:47

    อืม เราเห็นความเห็นอื่นแล้วเราก็งงว่ามีแค่เราคนเดียวที่อ่านตอนนี้แล้วสับสนกับคาแร็กเตอร์ของตัวเอก แบคคัส

    ตกลงแบคคัสเนี่ยเป็นเด็กมีมารยาทแต่ปากจัดใช่มั๊ยอ่ะ อันนี้ใช่มั๊ยที่ไรท์เตอร์ต้องการสื่อ และแบคคัสก็จะแสดงออกโอเคกับคนที่มีมารยาทอย่างพวกเดรโก แพนซี่ ที่นั่งอยู่ในโบกี้หนึ่ง

    แต่จะแสดงออกอีกแบบหนึ่งกับเฮอร์ไมโอนี่ และ จินนี่ ใช่มั๊ยเพราะสองคนนี่ไม่มีมารยาทและแบคคัสไม่ชอบ ตอนนี้มันเป็นอย่างนี้ใช่ไหม

    เพราะถ้าไรท์เตอร์ต้องการสื่ออย่างนี้เราจะบอกว่าในตอนนี้ทุกอย่างมันกำลังจะสลับกันหมดแล้วนะ


    เราอ่านไปเราก็งงไปว่าตกลง ตัวเอกของเรื่องเป็นคนแบบไหน ชอบคนมีมารยาท และเขาก็เป็นคนมีมารยาทกับทุกคนที่มีมารยาทกับเขา รวมทั้งยังเป็นคนปากจัดด้วย แบบนี้ใช่มั้ย

    เพราะสิ่งที่พยายามสื่อ กับสิ่งที่ตัวละครเอกพูดหรือกระทำอยู่มันขัดแย้งกันนะ ทุกประโยคที่แบคคัสพูดเลย ไรท์เตอร์ลองไปอ่านทวนดู


    ส่วนเรื่องแบคคัสปากจัด อย่างนี้ไม่ได้เรียกว่าปากจัดนะ ถ้าจะให้ตัวละครปากจัด ไรท์เตอร์ต้องหาประโยคอ้อมโลกหรือไม่ก็ออกไปกาแล็คซี่อื่นแล้วค่อยกลับมา ที่พอฟังแล้วสุภาพ แต่เจ็บถึงทรวง อย่างนี้เรียกว่าปากจัด

    บอกเลยว่าเราชอบนะ ตัวละครปากจัดเนี่ย ในเด็กดีเนี่ยไม่ค่อยมีคนเขียนตัวละครปากจัดเท่าไหร่ นับเรื่องได้เลย


    เราเห็นว่าไรท์เตอร์ขึ้นบอกว่าถ้าผิดพลาดอะไรก็ให้แจ้งได้ เราก็เลยแจ้งและเห็นว่าตอนยังน้อยอยู่ก็เลยบอก ปกติเราเจอใครผิดอะไรซึ่งเราก็เจอตลอดแหละ เราจะไม่บอกใครหรอกเพราะเราไม่ได้มีหัวใจสีทองเหมือนกริฟฟินดอร์อ่ะนะ แต่ตอนนี้เราอู้อยู่ก็เลยมีอารมณ์ชิล ๆ มาบอก





    #12
    1
    • #12-1 เพนเพนไม่อ้วน!(จากตอนที่ 1)
      16 ตุลาคม 2563 / 20:56
      ขอบคุณที่ช่วยชี้เเนะเเละติเตียนนะคะ ตัวเพนเพนยอมรับว่าบางครั้งอาจจะใช้คำผิดหลักไปบ้างทำให้มีคนสับสนได้ ตัวเพนเพนยอมรับทุกข้อเเนะนำเเละติเตียนนะคะไว้จะนำไปปรับปรุ่งให้ดีขึ้นกว่าเดิมเเน่นอนค่ะ ส่วนเรื่องตัวละครเเบคคัสเราวางไว้ให้อยู่บนพื้นฐานเด็กตระกูลเลือดบริสุทธิ์ที่มีความเเตกต่างและขัดเเย้งภายในตัวค่ะ รายละเอียดปลีกย่อยตอนนี้ไม่สามารถบอกได้ค่ะเเต่แบคคัสไม่ได้ไปทางมารยาทจ๋าขนาดนั้น บางทีก็มีซนบ้างตามประสาเด็ก หากตัวนักอ่านไม่เข้าใจหรือไม่พอใจตรงไหนเพนเพนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ แต่ตัวเพนเพนจะนำทุกคำติเตียนมาแก้ไขให้ดียิ่งขึ้นในตอนต่อๆไปแน่นอนค่ะ
      #12-1
  4. #11 Blauer Himmel`♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 00:07
    ชอบบบบ!!! ปากจัดดีแท้แบคคัส!!! แต่ฮืออ พอนึกถึงหน้าถึงเมจแจหะไปด้วยก็คือ เข้ากันแท้ กดส่งใจไปให้เลย
    #11
    0
  5. #10 irene612 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 23:59

    ชอบๆๆ จะรอเน้อออ
    #10
    0
  6. #8 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 16:24
    อรั้ยย ทำไมฉันรู้สึกหลงรักสเน่ห์น้องงง
    แต่งค่ะ—แค่กๆ
    #8
    0
  7. #7 Meipssss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 12:53
    รออัพทุกวันนะอยากเห็นชีวิตคุณชายน้อยแบคคัส
    #7
    0
  8. #6 Luvyday2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 11:07
    น้องน่ารักจัง🌼😆🌼
    #6
    0
  9. #5 Icepiar_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 08:01
    อ้ยยย มาแล้วว คุนแบคคัสคือแลงนะ ไอเลิ้บ
    #5
    0